Vreemdelingenrecht
Asiel - Jemen - situatie van willekeurig geweld in Jemen - artikel 3 van het EVRM - beroep gegrond - in…
Rechtbank Den Haag, 16 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32219 · Rechtbank Den Haag · 16 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32219
Zaakgegevens
Op 16 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 16 oktober 2026
- Datum publicatie
- 2 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.37475 en NL25.37476
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32219
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Asiel - Jemen - situatie van willekeurig geweld in Jemen - artikel 3 van het EVRM - beroep gegrond - in beroep naar voren gekomen deelname aan demonstraties in Nederland
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummers: NL25.37475 en NL25.37476
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser 1] , V-nummer: [v-nummer 1] , eiser 1
[eiser 2] , V-nummer: [v-nummer 2] , eiser 2
hierna tezamen te noemen: eisers
(gemachtigde: mr. F.J.E. Hogewind),
en
de minister van Asiel en Migratie (hierna: de minister)
(gemachtigde: mr. N. Rijerkerk).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank de beroepen van eisers tegen de afwijzing van hun asielaanvragen. Eisers hebben op 4 september 2023 aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel ingediend. De minister heeft met de bestreden besluiten van 16 juli 2025 deze aanvragen in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 30 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eisers, de gemachtigde van eisers, M. Mahassen als tolk, en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
2. Eisers zijn twee broers met de Jemenitische nationaliteit. Eiser 1 is geboren op [geboortedatum 1] 2003 en eiser 2 is geboren op [geboortedatum 2] 2005. Zij hebben in 2008 met hun gezin Jemen verlaten en daarna achtereenvolgens in Jordanië en in Saoedi-Arabië gewoond. Eisers leggen aan hun asielaanvragen het volgende ten grondslag. Het gezin van eisers heeft problemen met de buren vanwege een grondconflict. Toen zij in 2023 in Jemen waren om hun huis te bouwen, zijn zij aangevallen door de buren. Zij zijn gearresteerd, hebben vierentwintig uur vastgezeten en zijn vervolgens vrijgelaten. Daarnaast is de vader van eisers sympathisant van de politieke partij Al Islah. Die partij is ervoor om Jemen één land te houden en eisers vader heeft daarom problemen met de Intikali, die een onafhankelijk Zuid-Jemen willen. Daarnaast hebben eisers te vrezen vanwege de oorlog in Jemen en het willekeurige geweld daar.
3. Het asielrelaas van eisers bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
-
de identiteit, nationaliteit en herkomst van eisers;
-
problemen met de buren vanwege het stuk land; en
-
problemen omdat eisers’ vader sympathisant is van de Al Islah partij.
4. De minister heeft in de bestreden besluiten eerst beoordeeld of de asielmotieven geloofwaardig zijn. De minister vindt de identiteit, nationaliteit en herkomst van eisers geloofwaardig. Voor beide eisers vindt verweerder de problemen met de buren en de problemen omdat hun vader sympathisant is van Al Islah, niet geloofwaardig. Volgens de minister vormen eisers’ verklaringen erover geen samenhangend en aannemelijk geheel. De documenten die zij hebben overgelegd onderbouwen de problemen namelijk niet en eisers hebben summier en wisselend verklaard over de problemen. Daarnaast wijst de minister erop dat eisers Jemen door de jaren heen verschillende keren hebben bezocht. Daarbij hebben eisers hun asielaanvraag zonder goede verklaring niet zo snel mogelijk ingediend. De minister heeft vervolgens voor de geloofwaardige asielmotieven beoordeeld of eisers daarom een gegronde vrees hebben voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade lopen bij terugkeer naar Jemen. Volgens de minister is dat niet het geval. Hoewel er sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld in de herkomstregio’s van eisers, gelden voor eisers geen individuele omstandigheden die maken dat zij daar slachtoffer van zullen worden.
Wat vinden eisers in beroep?
5. Eisers zijn het niet eens met de bestreden besluiten en voeren – kort samengevat – het volgende aan. De minister heeft hun problemen ten onrechte ongeloofwaardig geacht. Zij hebben er voldoende concreet en consistent over verklaard en de problemen daarnaast met verschillende documenten – waaronder oproepen, brieven en schermafbeeldingen van sociale media – onderbouwd. Uit de uitspraak van de hoogste bestuursrechter van 16 juli 2025 volgt daarnaast dat de minister zijn beleid over de situatie van willekeurig geweld in Jemen niet voldoende heeft gemotiveerd. Dit volgt ook uit de recentere uitspraak van de meervoudige kamer van de rechtbank Den Haag van 14 april 2026. Verder voeren eisers aan dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat zij geen reëel risico lopen om bij terugkeer in een situatie terecht te komen die in strijd is met artikel 3 van het EVRM. Ook op dat punt verwijzen eisers naar de uitspraak van de meervoudige kamer.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
6. De rechtbank is van oordeel dat het beroep gegrond is. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel is gekomen.
De gemaakte geloofwaardigheidsbeoordeling
7. De gronden over de gemaakte geloofwaardigheidsbeoordeling slagen niet. De rechtbank is ten eerste van oordeel dat de minister de problemen van eisers met hun buren vanwege het stuk land terecht niet geloofwaardig heeft geacht. Allereerst volgt uit de door eisers overgelegde vonnissen, foto’s en Facebookberichten niet dat deze zien op het land van eisers of hun landconflict. Daar komt bij dat Bureau Documenten de echtheid van de vonnissen niet heeft kunnen vaststellen. Eisers hebben daarnaast over belangrijke punten niet hetzelfde verklaard, met name of zij bij de aanhouding zelf verhoord en geslagen zijn. Ook hebben eisers niet kunnen omschrijven wat de samenstelling is van het gezin van de buren. Tegen deze achtergrond leidt ook de algemene landeninformatie waar eisers naar verwezen hebben, niet tot de conclusie dat het asielmotief geloofwaardig is. Daar komt bij dat eisers niet zo spoedig mogelijk asiel hebben aangevraagd. De rechtbank is ook van oordeel dat de minister de problemen van eisers omdat hun vader sympathisant zou zijn van Al Islah, terecht niet geloofwaardig heeft geacht. Voorop staat dat de stukken, waaronder een foto waarop de vader te zien zou zijn en sociale-mediaberichten, niet onderbouwen dat eisers of hun vader problemen hebben ondervonden vanwege de politieke voorkeur van de vader. Dit blijkt ook niet uit de verklaringen van eisers. Over dit asielmotief hebben eisers summier verklaard. Zij hebben namelijk weinig kunnen verklaren over de partij en de betrokkenheid van de vader. Ook in de situatie dat hun vader hen er pas recent over heeft verteld, mocht van eisers verwacht worden dat zij meer inzicht gaven in zijn politieke activiteiten, nu dit onderwerp mede centraal staat in hun asielaanvraag. Ook met betrekking tot dit asielmotief heeft verweerder terecht tegengeworpen dat eisers niet zo spoedig mogelijk asiel hebben aangevraagd.
De situatie van willekeurig geweld in Jemen
8. In de besluitvorming en in de beroepsgronden hebben partijen verwezen naar de Kwalificatierichtlijn. De Kwalificatierichtlijn is met ingang van 12 juni 2026 ingetrokken en vervangen door de Kwalificatieverordening. De rechtbank zal daarom verwijzen naar de Kwalificatieverordening. Artikel 15 van de Kwalificatieverordening komt overeen met ditzelfde artikel in de Kwalificatierichtlijn en hieraan moet daarom dezelfde uitleg worden gegeven.
De rechtbank is van oordeel dat de minister het bestreden besluit niet deugdelijk gemotiveerd heeft voor wat betreft artikel 15 aanhef en onder c van de Kwalificatieverordening. Allereerst heeft de minister de humanitaire omstandigheden als direct of indirect gevolg van het handelen en/of nalaten van een actor van ernstige schade in het kader van willekeurig geweld onvoldoende in kaart gebracht bij zijn beoordeling. De minister heeft zich weliswaar op het standpunt gesteld dat de Houthi’s de oorlog bewust gebruiken om de humanitaire situatie te verslechteren, maar onvoldoende gemotiveerd hoe dit wordt meegewogen in zijn beoordeling en hoe groot het aandeel is van de Houthi’s dan wel van andere strijdende partijen in de huidige humanitaire situatie. Kortheidshalve verwijst de rechtbank in dit kader naar de uitspraak van haar meervoudige kamer.
Daar komt bij dat ter zitting is besproken dat recente ontwikkelingen in Jemen ertoe hebben geleid dat vluchtelingenstromen op gang zijn gekomen die de toch al overbelaste humanitaire hulpoperatie onder toenemende druk zetten. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister onvoldoende gemotiveerd dat deze recente ontwikkelingen niet van invloed zijn op de humanitaire omstandigheden in de provincies Aden en Al-Dhalea - de regio’s waar eisers volgens verweerder naartoe terug zouden moeten keren - of elders in het land. De rechtbank volgt dus niet het ter zitting ingenomen standpunt van de minister dat uit cijfers over aantallen burgerslachtoffers in Aden valt af te leiden dat deze recente ontwikkelingen geen invloed hebben op de humanitaire situatie in Aden. Deze cijfers geven namelijk geen inzicht in de humanitaire omstandigheden, zodat aan enkel deze cijfers geen conclusies verbonden kunnen worden over de humanitaire omstandigheden. Bovendien zeggen de cijfers over Aden niets over de situatie in Al-Dhalea of elders in het land. In een nieuw te nemen besluit zal de minister met inachtneming van de recente ontwikkelingen en op basis van actuele informatie nader moeten onderzoeken wat de invloed hiervan is op de humanitaire omstandigheden en wat de rol van de strijdende partijen hierin is.
9. Het hiervoor geconstateerde motiveringsgebrek heeft niet alleen invloed op de beoordeling van de situatie van willekeurig geweld in de provincies Aden en Al-Dhalea - de regio’s waar eisers volgens verweerder naartoe terug zouden moeten keren -, maar werkt ook door op de beoordeling van de andere regio’s in Jemen. De minister kan dan ook niet zonder nadere motivering aan eisers tegenwerpen dat er sprake is van een binnenlands vestigingsalternatief in de provincies Al Mahra en Hadramaut.
10. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister het bestreden besluit niet deugdelijk gemotiveerd wat betreft artikel 3 van het EVRM. In het arrest Sufi en Elmi onderscheidt het EHRM humanitaire problemen die in overwegende mate zijn ontstaan als gevolg van een gewapend conflict, van humanitaire problemen die worden veroorzaakt door armoede en natuurrampen. Als de humanitaire situatie in overwegende mate is of wordt veroorzaakt door de strijdende partijen, dan moet de minister eisers ‘ability to cater to his most basic needs, such as food, hygiene and shelter, his vulnerability to ill-treatment and the prospect of his situation improving within a reasonable time-frame’ betrekken. Als blijkt dat de humanitaire crisis niet in overwegende mate is of wordt veroorzaakt door de strijdende partijen, dan wordt artikel 3 EVRM slechts geschonden als sprake is van ‘very exceptional circumstances where the humanitarian grounds against removal are compelling’. De minister heeft dit in de bestreden besluitvorming niet inzichtelijk beoordeeld. Hij heeft namelijk ook in dit kader onvoldoende in kaart gebracht hoe groot het aandeel van de strijdende partijen is in de humanitaire problemen.
11. Het beroep is gegrond vanwege de hiervoor geconstateerde motiveringsgebreken. De minister zal opnieuw moeten beslissen op de asielaanvragen van eisers. In die besluiten zal verweerder ook moeten betrekken of voor eisers individuele omstandigheden (moeten) gelden die maken dat zij een verhoogd risico lopen om slachtoffer te worden van het willekeurige geweld. Ook zal de minister moeten beoordelen wat de gevolgen van eisers’ situatie zijn voor een beoordeling in de zin van artikel 3 van het EVRM. In beide kaders zal tenminste van belang zijn dat eisers ter zitting hebben aangegeven dat hun zus en andere familieleden niet meer in Jemen wonen. Verweerder zal naar aanleiding daarvan nader moeten onderzoeken naar welke locatie en naar welke feitelijke situatie eisers zouden terugkeren als zij naar Jemen terug zouden gaan.
De deelname van eiser 2 aan demonstraties in Nederland
12. In het nieuw te nemen besluit zal de minister ook moeten beoordelen of bij eiser 2 sprake is van een politieke overtuiging die maakt dat aan hem internationale bescherming toekomt. Een dag voor de zitting heeft eiser 2 namelijk een foto toegevoegd aan het digitale dossier, met daarbij een toelichting dat hij heeft deelgenomen aan een demonstratie tegen de Houthi’s bij het Internationaal Strafhof in Den Haag. Hij heeft ter zitting aangegeven dat hij ook aan een andere demonstratie heeft deelgenomen die raakt aan de rol van de Houthi’s in het gewapende conflict. Ter zitting heeft de gemachtigde van eisers desgevraagd het standpunt ingenomen dat dit een nieuw asielmotief is en benoemd dat uit het algemeen ambtsbericht over Jemen volgt dat de Houthi’s internationaal sociale media in de gaten houden en zo tegenstanders identificeren. De minister heeft desgevraagd aangegeven dat hij niet direct een beoordeling kan maken van dit nieuw aangevoerde asielmotief. De rechtbank is het met de minister eens dat eiser 2 dit asielmotief pas erg laat naar voren heeft gebracht. Nu uit rechtsoverweging 11 volgt dat de minister opnieuw op de beide asielaanvragen zal moeten beslissen zal het beoordelen van het nieuwe asielmotief echter niet leiden tot een ontoelaatbare vertraging van de huidige procedure. Nu het nieuwe asielmotief ook voldoende concreet is geeft de rechtbank de minister de opdracht om voor eiser 2 te beoordelen wat de gevolgen zijn van zijn gestelde deelname aan de demonstraties voor zijn asielaanvraag.
Conclusie en gevolgen
13. Het beroep is gegrond. Dit betekent dat de rechtbank de bestreden besluiten vernietigt. De rechtbank bepaalt dat de minister binnen acht weken na verzending van deze uitspraak een nieuw besluit moet nemen en daarbij rekening houdt met deze uitspraak. De rechtbank kiest deze termijn, omdat de minister tijd nodig zal hebben om eisers aanvullend te horen, maar daartegenover staat dat de procedure al lang duurt.
Omdat het beroep gegrond is, veroordeelt de rechtbank de minister in de door eisers gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht vast op € 1.868,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
-
verklaart de beroepen gegrond;
-
vernietigt de bestreden besluiten van 16 juli 2025;
-
draagt de minister op nieuwe besluiten te nemen op de aanvragen binnen acht weken na verzending van deze uitspraak, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak;
-
veroordeelt de minister in de proceskosten van eisers tot een bedrag van
€ 1.868,-.
Deze uitspraak is gedaan door mr. D.C. Laagland, rechter, in aanwezigheid van mr. H.S. van Wessel, griffier.
De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.