Vreemdelingenrecht

Asiel (Irak); opvolgende aanvraag; geloofwaardigheid afvalligheid van de islam, bekering tot atheïsme en…

Rechtbank Den Haag, 21 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 21 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Arnhem
Datum uitspraak
21 oktober 2026
Datum publicatie
4 november 2026
Zaaknummer
NL26.32842
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:32381
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Asiel (Irak); opvolgende aanvraag; geloofwaardigheid afvalligheid van de islam, bekering tot atheïsme en homoseksuele gerichtheid; geen toets aan toedichting afvalligheid en bekering tot het atheïsme; ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.32842


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 21 oktober 2026 in de zaak tussen

[eiser] , v-nummer [x] , eiser

(gemachtigde: mr. S.R. Nohar),

en

de minister van Asiel en Migratie

(gemachtigde: mr. D. Post).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de opvolgende asielaanvraag van eiser. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daar een aantal beroepsgronden tegen aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister vindt terecht ongeloofwaardig dat eiser zich van de islam heeft afgewend en dat hij zich tot het atheïsme heeft bekeerd. Verder vindt de minister ook nog steeds terecht ongeloofwaardig dat eiser homoseksueel is en had de minister niet hoeven beoordelen of eiser bij terugkeer naar Irak afvalligheid of een bekering tot het atheïsme zal worden toegedicht. In het verlengde hiervan is de minister terecht tot de conclusie is gekomen dat eiser geen verdragsvluchteling is of bij terugkeer naar Irak een reëel risico op ernstige schade loopt. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Op 11 juni 2024 heeft eiser een opvolgende asielaanvraag ingediend. Met het bestreden besluit van 5 juni 2026 heeft de minister deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.

2.1.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep, samen met het verzoek van eiser om een voorlopige voorziening (NL26.32843) en de zaken van de broer van eiser (NL26.32837 en NL26.32838), op 2 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft de gemachtigde van de minister deelgenomen. Eiser en zijn gemachtigde hebben van tevoren aan de rechtbank laten weten dat zij niet aan de zitting zouden deelnemen.

Beoordeling door de rechtbank

3. Op dit beroep is het recht van toepassing zoals dat gold vóór 12 juni 2026, tenzij de rechtbank hierna anders vermeldt.

Eerdere procedures

4. Eiser is afkomstig uit Irak. Hij heeft in het verleden verschillende asielaanvragen gedaan, die allemaal niet hebben geleid tot verlening van een verblijfsvergunning:

- De eerste asielaanvraag is van 29 september 2015. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 22 november 2016 afgewezen. De zittingsplaats Zwolle van deze rechtbank heeft het beroep van eiser tegen dit besluit op 16 februari 2017 ongegrond verklaard, waarna het besluit is komen vast te staan.

- De tweede asielaanvraag is van 28 augustus 2017. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 7 februari 2018 niet-ontvankelijk verklaard. De zittingsplaats Amsterdam van deze rechtbank heeft het beroep van eiser tegen dit besluit op 13 april 2018 ongegrond verklaard, waarna het besluit is komen vast te staan.

- De derde asielaanvraag is van 2 augustus 2018. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 10 mei 2019 afgewezen als kennelijk ongegrond. De zittingsplaats Zwolle van deze rechtbank heeft het beroep van eiser tegen dit besluit op 17 februari 2020 ongegrond verklaard, waarna het besluit is komen vast te staan.

- De vierde asielaanvraag is van 25 oktober 2021. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 13 april 2023 afgewezen als kennelijk ongegrond. De zittingsplaats Roermond van deze rechtbank heeft het beroep van eiser tegen dit besluit op 20 september 2023 ongegrond verklaard, waarna het besluit is komen vast te staan.

- De vijfde asielaanvraag is van 28 mei 2024. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 10 juni 2024 buiten behandeling gesteld. Het is de rechtbank niet gebleken dat eiser hiertegen beroep heeft ingesteld, zodat dit besluit vaststaat.

Het asielrelaas

5. Eiser heeft aan zijn huidige (zesde) asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij afvallig is van de islam en dat hij zich tot het atheïsme heeft bekeerd. Daarnaast stelt hij, net als in zijn vierde asielaanvraag, dat hij homoseksueel is en dat hij ten opzichte van zijn eerdere asielprocedure een identiteitsgroei heeft doorgemaakt. Als gevolg hiervan stelt eiser bij terugkeer naar Irak gevaar te lopen, omdat dit door zijn ouders, de Iraakse maatschappij in het algemeen en de Iraakse autoriteiten niet wordt geaccepteerd en hij zich in Irak niet op dezelfde manier kan uiten als in Nederland.

Het bestreden besluit

6. Volgens de minister heeft eiser relevante nieuwe elementen en bevindingen aan zijn asielaanvraag ten grondslag gelegd. Daarom heeft de minister de opvolgende asielaanvraag inhoudelijk beoordeeld. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:

(1) Identiteit, nationaliteit en herkomst;

(2) Afvalligheid van de islam;

(3) Bekering tot het atheïsme;

(4) Homoseksuele gerichtheid.

6.1.

De minister stelt zich hierover op het standpunt dat alleen de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser geloofwaardig zijn. Zijn afvalligheid van de islam en zijn bekering tot het atheïsme vindt de minister ongeloofwaardig en zijn homoseksuele gerichtheid vindt de minister nog steeds ongeloofwaardig. Daarom heeft de minister alleen beoordeeld of eiser op grond van zijn identiteit, nationaliteit en herkomst in aanmerking komt voor de gevraagde verblijfsvergunning. Omdat dat niet het geval is en het gaat om een opvolgende asielaanvraag, heeft de minister de aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.

Omvang van het geding

7. De minister heeft zich over de afvalligheid van de islam, de bekering tot het atheïsme en de homoseksuele gerichtheid op het standpunt gesteld dat eiser deze asielmotieven niet met objectieve bewijsstukken heeft onderbouwd. Eiser heeft dat standpunt als zodanig niet betwist. De minister heeft daarom aan de hand van de verklaringen van eiser en de andere overgelegde bewijsstukken beoordeeld of deze asielmotieven alsnog geloofwaardig zijn. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat eiser – bij alle drie de asielmotieven – niet voldoet aan de voorwaarde uit artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c, van de Vw 2000, omdat zijn verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Omdat eiser tegen dat standpunt wél beroepsgronden heeft gericht, zal de beoordeling van de rechtbank over de geloofwaardigheid van deze asielmotieven hierna zich steeds tot dat standpunt beperken.

Vormen de verklaringen van eiser over zijn afvalligheid van de islam (het tweede asielmotief) een samenhangend en aannemelijk geheel?

8. Eiser betoogt dat zijn verklaringen over zijn afvalligheid van de islam een voldoende samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Eiser heeft zich al in Irak van de islam afgewend, omdat de islam zijn homoseksuele gerichtheid niet accepteert. De minister heeft verder niet onderkend dat eiser in Nederland uiting geeft aan zijn afvalligheid door met anderen te spreken, contact te houden met lhbti-organisaties en verschillende (mannelijke) partners te hebben. Tot slot heeft de minister dit asielmotief onvoldoende in samenhang beoordeeld met de verklaringen van eiser over zijn bekering tot het atheïsme en onvoldoende rekening gehouden met het feit dat eiser al langdurig buiten zijn land van herkomst is.

8.1.

Dit betoog slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat eisers verklaringen over zijn afvalligheid van de islam geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. De minister heeft ter motivering van dit standpunt (onder meer) tegengeworpen dat eiser met zijn verklaringen onvoldoende inzicht heeft gegeven in zijn motieven om zich van de islam af te wenden. Door in beroep andermaal op zijn verklaringen over zijn motieven te wijzen, legt eiser niet uit waarom die tegenwerping niet juist is en geeft hij ook geen nader inzicht in zijn motieven om zich van de islam af te wenden. Verder heeft eiser tijdens het gehoor verklaard dat hij angst heeft om zijn afvalligheid te uiten, omdat hij bang is dat hij daarmee zijn familie in Irak in gevaar brengt. Hij uit zijn afvalligheid daarom slechts als hem daarnaar wordt gevraagd. Dat strookt niet met de stelling van eiser in beroep dat hij in Nederland actief uiting geeft aan zijn afvalligheid (bijvoorbeeld door met anderen te spreken), zodat de rechtbank aan die stelling voorbijgaat. Bovendien is het maar de vraag in hoeverre het contact houden met lhbti-organisaties en het hebben van mannelijke partners een uiting van de gestelde afvalligheid van eiser is, nu hieruit niet noodzakelijkerwijs volgt dat eiser zich van de islam heeft afgewend. Tot slot ziet de rechtbank geen reden voor het oordeel dat de minister de verklaringen van eiser over zijn afvalligheid onvoldoende in samenhang heeft beoordeeld met de verklaringen van eiser over zijn bekering tot het atheïsme en onvoldoende rekening heeft gehouden met de lange tijd die eiser al buiten Irak verblijft. Eiser heeft niet geconcretiseerd welke verklaringen over zijn bekering tot het atheïsme bij de beoordeling hadden moeten worden betrokken en tot welk resultaat dat had moeten leiden. Daarnaast volgt uit de verklaringen van eiser dat hij pas in 2015 of 2016, en dus pas na zijn komst naar Nederland, definitief afstand heeft genomen van de islam. Dat betekent dat ten minste een deel van het afwendingsproces van eiser in Nederland heeft plaatsgevonden, zodat niet valt in te zien waarom de minister rekening had moeten houden met de lange tijd die eiser nu buiten Irak verblijft.

8.2.

Gelet op het voorgaande en op wat onder 7 is overwogen, heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat eisers afvalligheid van de islam ongeloofwaardig is.

Vormen de verklaringen van eiser over zijn bekering tot het atheïsme (het derde asielmotief) een samenhangend en aannemelijk geheel?

9. Eiser betoogt dat zijn verklaringen over zijn bekering tot het atheïsme een voldoende samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Eiser heeft verklaard hoe hij tot de afvalligheid in zijn land van herkomst is gekomen en hoe hij zich na aankomst in Nederland heeft bekeerd tot het christendom. Eiser is er daarna – door onderzoek en diverse contacten met christenen – achter gekomen dat in het christendom hetzelfde wordt gekeken naar lhbti’ers als in de islam, zodat hij zich ook van het christendom heeft afgewend en nu iedere vorm van een hoger wezen ontkent. Daarnaast heeft de minister dit asielmotief onvoldoende in samenhang beoordeeld met de verklaringen van eiser over zijn afvalligheid van de islam en onvoldoende rekening gehouden met het feit dat eiser al langdurig buiten zijn land van herkomst is.

9.1.

Dit betoog slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de verklaringen van eiser over zijn bekering tot het atheïsme geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. De minister heeft ter motivering van dit standpunt (onder meer) tegengeworpen dat eiser met zijn verklaringen onvoldoende inzicht heeft gegeven in zijn bekeringsproces en de motieven voor zijn bekering. Door in beroep andermaal op zijn verklaringen over zijn bekeringsproces en motieven te wijzen, legt eiser niet uit waarom die tegenwerping niet juist is en geeft hij ook geen nader inzicht in zijn bekeringsproces en de motieven om zich tot het atheïsme te bekeren. Verder ziet de rechtbank geen reden voor het oordeel dat de minister de verklaringen van eiser over zijn bekering tot het atheïsme onvoldoende in samenhang heeft betrokken met zijn verklaringen over zijn afvalligheid van de islam en onvoldoende rekening heeft gehouden met de lange tijd die eiser al buiten Irak verblijft. Nog daargelaten dat de minister de ongeloofwaardigheid van de bekering van eiser tot het atheïsme mede heeft gemotiveerd aan de hand van de ongeloofwaardig bevonden afvalligheid, heeft eiser niet geconcretiseerd welke verklaringen over zijn afvalligheid in de beoordeling hadden moeten worden betrokken en tot welk resultaat dat had moeten leiden. Daarnaast volgt uit de verklaringen van eiser dat het gehele proces van bekering tot het atheïsme in Nederland heeft plaatsgevonden, zodat niet valt in te zien waarom op deze verklaringen van invloed is geweest dat eiser al lange tijd buiten Irak verblijft.

9.2.

Gelet op het voorgaande en op wat onder 7 is overwogen, heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat eisers bekering tot het atheïsme ongeloofwaardig is.

Vormen de verklaringen van eiser over zijn homoseksuele gerichtheid (het vierde asielmotief) een samenhangend en aannemelijk geheel?

10. Eiser betoogt dat zijn verklaringen over zijn homoseksuele gerichtheid een voldoende samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Het is voor eiser moeilijk om over zijn gevoelens en gedachten te verklaren, maar hij heeft een identiteitsgroei doorgemaakt en zijn best gedaan om daarover te verklaren. Dat is ook te zien in het gehoor: eiser heeft verklaringen afgelegd in de lijn van de Werkinstructie (WI) 2019/17, kan beter verklaren over zijn gevoelens en gedachten, maar ook over zijn activiteiten binnen de lhbti-gemeenschap. Dat is van belang. Daarnaast heeft eiser bij de zienswijze een brief van zijn vriend uit het verleden overgelegd, waaruit volgt dat zij een relatie en seks hebben gehad. Deze brief vormt een duidelijke aanwijzing dat de verklaringen van eiser over zijn homoseksuele gerichtheid geloofwaardig zijn, maar de minister heeft dat niet onderkend.

10.1.

Dit betoog slaagt niet. De rechtbank stelt bij de beoordeling van deze beroepsgrond voorop dat de gestelde homoseksuele gerichtheid van eiser al eerder, in zijn vierde asielprocedure, is beoordeeld en ongeloofwaardig is bevonden. Die conclusie staat in rechte vast (zie ook onder 4). De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de verklaringen van eiser over zijn gestelde identiteitsgroei geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. De minister heeft in dit verband gemotiveerd dat eiser algemeen en oppervlakkig heeft verklaard over de activiteiten die hij in het opvangcentrum verricht en over waarom het voor hem belangrijk is om aan die activiteiten deel te nemen, en dat aan de brief van zijn partner niet de waarde kan worden gehecht die eiser daaraan gehecht wenst te zien. Door in beroep andermaal op zijn verklaringen en de brief van zijn partner te wijzen en te wijzen op de WI 2019/17, legt eiser niet uit waarom dit standpunt van de minister onjuist is, geeft hij geen nader inzicht in deze lhbti-activiteiten en waarom deze voor hem zo belangrijk zijn, en legt eiser ook niet uit waarom de minister aan de brief van zijn partner meer waarde had moeten hechten dan hij nu heeft gedaan.

10.2.

Gelet op het voorgaande en op wat onder 7 is overwogen, heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat eisers gestelde homoseksuele gerichtheid nog steeds ongeloofwaardig is.

Had de minister moeten toetsen of eiser bij terugkeer naar Irak afvalligheid of een bekering tot het atheïsme wordt toegedicht?

11. Het betoog van eiser dat de minister had moeten beoordelen of hem bij terugkeer naar Irak (op zijn minst) afvalligheid of een bekering tot het atheïsme wordt toegedicht slaagt niet. Nog daargelaten dat de minister terecht stelt dat eiser dit betoog niet nader heeft onderbouwd, volgt uit de verklaringen van eiser dat hij in Nederland (vrijwel) geen uiting geeft aan zijn afvalligheid of bekering tot het atheïsme. Het valt daarom niet in te zien waarom de Iraakse autoriteiten eiser bij terugkeer naar Irak afvalligheid of een bekering tot het atheïsme zouden toedichten.

Is eiser verdragsvluchteling of loopt hij bij terugkeer naar Irak een reëel risico op ernstige schade?

12. Voor zover eiser, onder verwijzing naar het landenbeleid voor Irak, nog heeft betoogd dat hij verdragsvluchteling is of bij terugkeer naar Irak een reëel risico op ernstige schade loopt, slaagt dat betoog niet. Zoals hiervoor is overwogen, zijn eisers afvalligheid, bekering tot het atheïsme en homoseksuele gerichtheid ongeloofwaardig. Vluchtelingschap of een reëel risico op ernstige schade kunnen daarom niet in deze asielmotieven zijn gelegen. Eiser heeft verder ook niet uitgelegd waarom hij op grond van zijn identiteit, nationaliteit en herkomst verdragsvluchteling is of een reëel risico op ernstige schade loopt.

Conclusie en gevolgen

13. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen krijgt en de afwijzing van zijn asielaanvraag in stand blijft. De minister hoeft de proceskosten van eiser niet te vergoeden.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.A. van Hoof, rechter, in aanwezigheid van mr. S.J.B. ter Beke, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Rb. Den Haag (zp Zwolle) 16 februari 2017, zaaknummers AWB 16/28573 en AWB 16/28576 (niet gepubliceerd). Rb. Den Haag (zp Amsterdam) 13 april 2018, zaaknummers NL18.2679 t/m NL18.2682 (niet gepubliceerd). Rb. Den Haag (zp Zwolle) 17 februari 2020, zaaknummers NL19.11084 en NL19.11090 (niet gepubliceerd). Rb. Den Haag (zp Roermond) 20 september 2023, ECLI:NL:RBDHA:2023:14148. Dat is mogelijk op grond van artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder g, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Vergelijk artikel 31, zesde lid, van de Vw 2000. Zie het verslag van het gehoor opvolgende aanvraag van 21 mei 2025, p. 7 en 8. Zie het verslag van het gehoor opvolgende aanvraag van 21 mei 2025, p. 4. Zie het voornemen van 3 april 2026, p. 6, onder 3.1.1. Zie het verslag van het gehoor opvolgende aanvraag van 21 mei 2025, p. 9. Eiser wijst op Rb. Den Haag (zp Arnhem) 11 maart 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:3901. Zie het verslag van het gehoor opvolgende aanvraag van 21 mei 2025, p. 7 en 8. Zie het verslag van het gehoor opvolgende aanvraag van 21 mei 2025, p. 13. Eiser wijst op WBV 2026/8, gepubliceerd in Stcrt. 2026, 17856.