Onderzoek Antraciet. Afgebrand drugslaboratorium Middenbeemster. Veroordeling medeplegen productie van en…

Het dossier bevat meerdere Opnames Vertrouwelijke Communicatie (heimelijk opgenomen gesprekken, hierna OVC). Het gaat om OVC-gesprekken die in de auto van [medeverdachte 1] zijn opgenomen en waarop [medeverdachte 1] (telefonische) gesprekken voert met anderen.

De rechtbank stelt voorop dat de bewijswaarde van deze OVC-gesprekken steeds dient te worden bezien in samenhang met alle overige OVC-gesprekken en de andere bewijsmiddelen. In de OVC-gesprekken wordt regelmatig gesproken over “ [bijnaam 1] ”, “ [bijnaam 2] ” of “ [bijnaam 3] ” en “ [bijnaam 4] ”. Gelet op de bewijsmiddelen – in onderling verband en samenhang bezien – gaat de rechtbank ervan uit dat als wordt gesproken over “ [bijnaam 1] ” het over [medeverdachte 5] gaat, als wordt gesproken over “ [bijnaam 2] ” of “ [bijnaam 3] ” het over [medeverdachte 3] gaat en als wordt gesproken over “ [bijnaam 4] ” het over [medeverdachte 4] gaat.

Drugslab [adres 2]

De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen het volgende vast. Op 19 juni 2025 heeft in het westelijke deel van het bedrijfspand aan de [adres 2] een grote brand plaatsgevonden. Door de LFO is na bluswerkzaamheden ter plaatse onderzoek verricht, waarbij is geconcludeerd dat in de loods een drugslaboratorium (hierna: drugslab) in werking is geweest.

In het drugslab zijn onder andere diverse chemicaliën, twaalf Intermediate Bulk Containers (hierna: IBC’s) gevuld met in totaal 12.000 liter aan drugsafval, zes IBC’s die gebruikt werden als gaswasser, een palletkrat met 24 zakken gevuld met aluminiumshredder en diverse goederen zoals gelaatsmaskers, handschoenen en kunststofbakjes met daarin restanten van methamfetamine kristallen aangetroffen. Diverse goederen, waaronder de twaalf IBC’s, zijn bemonsterd en door het NFI positief getest op de precursor Benzylmethylketon (hierna: BMK) en methamfetamine. Gelet op de opstellingen, bestaande uit inductiekookplaten met RVS-pannen en -ketels, centrifuges, jerrycans, metalen frames met glazen scheitrechters, wijnsteenzuur en een vrieskist, die zijn aangetroffen in het gedeelte van de eerste verdieping waar de brand had gewoed, vond daar de productie plaats. In een aparte loods bevond zich een nieuwe reactieketel, gewikkeld in plastic met daarop ‘ [bedrijf 1] ’ geschreven, een papier versnipperaar met daarin resten aluminiumfolie en acht aluminiumfolie rollen geadresseerd aan het bedrijfsadres van [medeverdachte 5] . Verder werd een hydraulische pers aangetroffen die geschikt is voor het persen van blokken. De elektriciteitsinstallatie in de linker ruimte aan de achterzijde van het gebouw was op provisorische wijze afgetakt waarbij een extra aansluiting was gemaakt. De LFO concludeert dat in het drugslab vanuit de precursor BMK met behulp van “de aluminium-amalgaan methode” methamfetamine is geproduceerd. De LFO vermoedt dat daarnaast ook MDMA vanuit de precursor Piperonylmethylketon (hierna: PMK) met behulp van “de koude methode” is geproduceerd.

Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat in het drugslab tot aan de brand op 19 juni 2025 methamfetamine is geproduceerd. En hoewel er geen PMK of MDMA in het drugslab is aangetroffen, is de rechtbank van oordeel dat er ook MDMA is geproduceerd. De rechtbank overweegt in dit verband dat het productieproces van methamfetamine en MDMA nagenoeg hetzelfde is; alleen de precursor hoeft te worden aangepast en in productielocaties van methamfetamine wordt vaak ook MDMA geproduceerd. Verder volgt uit de OVC-gesprekken dat regelmatig wordt gesproken over ‘P-poeder’ of ‘P’, een benaming voor PMK. De rechtbank leidt dit af uit de door de politie gegeven duiding van verschillende termen en begrippen die in de OVC-gesprekken worden gebruikt en die volgens de politie verband houden met de productie van synthetische drugs, waaronder MDMA. De rechtbank volgt die duiding, ook omdat die past bij de context van de gevoerde gesprekken. Op 30 mei 2025 vertelt [medeverdachte 1] dat hij een proefdraai heeft gedaan met P-poeder en op 2 juni 2025 beschrijft [medeverdachte 1] dat als je vijftig liter P, aceton en zoutzuur bij elkaar doet, er bonken uitkomen van zestig kilo. De bonken die ze er eergisteren uithaalde waren ook “echt hard”. In een gesprek op 26 juni 2025 bespreekt [medeverdachte 1] dat hij de dag voor de brand nog met P-poeder heeft gewerkt. Hij zou “50 kilo gesmolten” hebben en “40 liter (…) in de eerste fase [hebben] gedraaid” die hij de volgende dag “alvast [wilde] krissen”, “maar die morgen kwam niet meer”. Verder wordt in een notitieboekje, dat in de slaapkamer van [medeverdachte 3] is aangetroffen, het productieproces van MDMA beschreven. Gelet hierop – in onderling verband en samenhang bezien – is de rechtbank van oordeel dat er in het drugslab ook MDMA is geproduceerd.

Werkwijze en betrokkenheid van de verdachten bij het drugslab

De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen de volgende werkwijze en betrokkenheid van de verdachten af bij de productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab. Door het observatieteam van de politie en op de camerabeelden van de camera’s die gericht waren op de achteringang van het bedrijfspand aan de [adres 2] worden in de periode van 21 maart 2025 tot en met 5 juni 2025 [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] in wisselende samenstellingen meermaals bij het bedrijfspand gezien. Het bedrijfspand werd gehuurd door [medeverdachte 5] .

Uit de bewijsmiddelen komt een patroon naar voren waarbij [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] met de auto afreisden naar carpoolplaatsen of een tankstation in Wijdewormer en Purmerend, waarna ze overstapten in een andere auto en naar het drugslab werden gereden. Daarbij haalde [medeverdachte 4] regelmatig [medeverdachte 3] op in Utrecht om daarna samen naar een carpoolplaats te rijden. De telefoons van de verdachten werden bij het overstappen naar een andere auto uitgeschakeld en/of achtergelaten. De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachten wilden verhullen dat ze naar het drugslab gingen en wilden voorkomen dat hun voertuigen daar werden gezien. Aangekomen bij het drugslab deed [medeverdachte 5] of [medeverdachte 6] regelmatig met een sleutel de deur voor hen open, waarna de verdachten meerdere uren binnen waren en daarna weer (samen) het bedrijfspand verlieten en naar de carpoolplaatsen of het tankstation werden teruggebracht. De verdachten werden onder andere door [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] opgehaald en weggebracht in bestelbusjes waar “ [bedrijf 1] ” – het bedrijf van [medeverdachte 5] – op stond of door de Mini Cooper (voorzien van kentekennummer [kenteken 1] ) van [medeverdachte 5] en de Audi Q5 (voorzien van kentekennummer [kenteken 2] ) van [medeverdachte 6] .

In het drugslab zijn gasmaskers aangetroffen waarop DNA-sporen zijn aangetroffen die matchen met het DNA-profiel van [medeverdachte 3] . Daarnaast zijn in een vuilniszak handschoenen en kartonnen bekers aangetroffen met daarop DNA-sporen die matchen met de DNA-profielen van [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] . Gelet op de door het NFI berekende bewijskracht komt de rechtbank tot de conclusie dat het aangetroffen DNA het DNA van [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 4] betreft en wijst op activiteit van hen in het drugslab. Ook zijn in de slaapkamer van [medeverdachte 3] en in de Audi A5 waar [medeverdachte 4] in reed en die op naam van de verdachte stond, notitieboekjes aangetroffen waarin de productieprocessen van MDMA en methamfetamine werden beschreven.

Productie methamfetamine en MDMA

Uit de OVC-gesprekken, waarin de verdachten zich onbespied waanden, volgt ook dat verschillende verdachten met elkaar spreken over de productie van methamfetamine en MDMA. In de gesprekken gaat het onder andere over “krissen”, “smelten” en “afdraaien”; termen die passen bij die productie. [medeverdachte 1] is de kok die het meest weet over het productieproces en ook instructies geeft aan de anderen. Zo volgt uit een getapt telefoongesprek van 29 mei 2025 dat [medeverdachte 1] tegen [medeverdachte 4] zegt: “die van morgen moet je even 1 nacht openzetten voor de zekerheid” en spreken [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] in het OVC-gesprek van 10 juni 2025 over de productiemethode waarbij [medeverdachte 1] zegt dat hij [medeverdachte 3] wil laten aanbaggeren om te kijken of het hem lukt. Ook volgt uit een OVC-gesprek van 12 juni 2025 dat er is gediscussieerd over het productieproces. [medeverdachte 1] zegt dat het leek alsof er andere olie in zat, waarop [medeverdachte 2] hem zou hebben gezegd dat die olie niet werkte en ze daarom alles in de IBC’s of in wc’s hebben gegooid.

In de OVC-gesprekken komt ook naar voren dat de in het drugslab aangetroffen hydraulische pers gebruikt zou worden voor het persen van blokken M, waarbij [medeverdachte 1] zegt dat dit goed gaat verkopen omdat niemand anders dit doet. Het gaat ook over het drukken van een logo in de blokken, waarop [medeverdachte 5] zegt dat dit het logo “ [bedrijf 1] ” kan zijn. De pers is, zo volgt uit de OVC-gesprekken, gebouwd door de verdachte.

Na de brand in het drugslab aan de [adres 2] wordt door [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] gezocht naar een nieuwe productielocatie en op 27 juni 2025 wordt zelfs gesproken over “een ander hok dat morgen gaat draaien”.

Handel methamfetamine en MDMA

De rechtbank is ook van oordeel dat werd gehandeld in methamfetamine en MDMA. Uit de OVC-gesprekken volgt dat wordt gesproken over klanten, prijzen, “stukkies”, “blokken” en “pegels” die klaar staan en het verkopen van “bakken”. Dat zijn termen die gelet op de context van de gesprekken wijzen op de verkoop van methamfetamine en/of MDMA.

De rechtbank wijst daarbij op een OVC-gesprek van 2 juni 2025 waar [medeverdachte 1] onder andere met [medeverdachte 5] spreekt over pegels die dadelijk overal meegaan, waarbij [medeverdachte 1] vraagt of [medeverdachte 5] afkeur heeft gekregen op de monsters die zijn weggegeven. [medeverdachte 5] antwoordt hierop dat ze er nog weinig reactie op hebben gekregen. Ook zegt [medeverdachte 1] dat er een afspraak is met “die Iranees” dat als zij van hem P-poeder afnemen om mee af te draaien dat hij dan weer pegels van hen koopt. [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] zijn ook betrokken bij de verkoop, zo volgt uit een OVC-gesprek van 4 juni 2025 waar [medeverdachte 1] een telefoongesprek heeft met [medeverdachte 3] , waarbij [medeverdachte 3] zegt dat hij contact heeft met iemand die een sample wil op komen halen. Morgen staat een afspraak “voor die bakjes”, waarbij [medeverdachte 1] zegt dat hij er dertig heeft gepakt voor [medeverdachte 3] . Daarbij geeft [medeverdachte 3] ook door dat iemand heeft gevraagd hoeveel ze nog op voorraad hebben. Er is een plan van aanpak voor het verkopen van de dertig bakjes waar [medeverdachte 5] en [medeverdachte 4] bij betrokken zijn. [medeverdachte 5] zal met vijftien bakjes ergens wachten, zodat als er iets gebeurt, ze de bakjes niet in één keer kwijt zijn.

Ook volgt uit een OVC-gesprek van 12 juni 2025 dat [medeverdachte 1] om zes uur een klant heeft voor “stukkies” en dat de verdachte dan ook gelijk zijn geld heeft. [medeverdachte 1] heeft het diezelfde dag in een gesprek met de verdachte over ongewone “M” die niemand heeft, waarbij de verdachte zegt dat ze hiermee de markt gaan veroveren. De handel volgt ook uit een OVC-gesprek van 30 mei 2025 tussen [medeverdachte 1] en een onbekende man, waarin wordt gezegd dat [medeverdachte 5] pegels had meegegeven aan [medeverdachte 4] die “stonken naar de B”. De klant was er niet blij mee.

Dat de verdovende middelen daadwerkelijk zijn verstrekt en afgeleverd volgt ook uit het feit dat op 27 mei 2025 in de auto van [medeverdachte 1] diverse sporen van methamfetamine zijn aangetroffen.

Medeplegen

De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid bij een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer vast is komen te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Ook wanneer het ten laste gelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering tijdens het begaan van het strafbare feit, maar uit gedragingen die doorgaans met medeplichtigheid in verband worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), kan sprake zijn van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking. De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn. Bij de beoordeling of daaraan is voldaan, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.

Uit de hierboven beschreven werkwijze blijkt van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 2] bij de productie en handel van methamfetamine en MDMA. De gezamenlijke aanwezigheid in het drugslab laat zien dat deze medeverdachten ook feitelijk samen opereerden.

De rechtbank overweegt dat de verdachte eveneens als medepleger moet worden aangemerkt, ook al volgt uit de bewijsmiddelen niet dat hij in het drugslab aanwezig is geweest. De materiële en intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit is naar het oordeel van de rechtbank van voldoende gewicht. Uit de bewijsmiddelen volgt dat verdachte de productie van methamfetamine en MDMA in het drugslab mede heeft gefinancierd via een lening aan [medeverdachte 5] . Uit de bankgegevens van [bedrijf 2] , het bedrijf van de verdachte, volgt dat in de periode van april tot en met juni 2025 een bedrag van in totaal € 102.667,44 is overgemaakt aan ‘ [bedrijf 1] ’, het bedrijf van [medeverdachte 5] , onder meer voor het betalen van de energierekening. De rechtbank volgt de verdachte niet in zijn verklaring dat dit een legitieme lening aan het bedrijf van [medeverdachte 5] betrof. Uit verschillende OVC-gesprekken en getapte telefoongesprekken volgt dat de lening de verdachte een alibi moest verschaffen en was bedoeld voor de financiering van het drugslab. In een opgenomen tap-gesprek op 14 mei 2025 met [medeverdachte 1] zegt de verdachte dat hij de financiën prima in orde heeft, daarover hoeft [medeverdachte 1] zich niet druk te maken. In een gesprek op 12 juni 2025, dezelfde dag dat een bedrag van € 16.667,44 door [bedrijf 2] wordt overgemaakt voor het betalen van de energierekening, zegt [medeverdachte 1] dat “de energie wordt afgesloten”, dat hij met de verdachte had afgesproken “dat hij dat zou doen” en dat [medeverdachte 1] berichten kreeg dat hij alle spullen daar op moet halen, want dan “ben ik gelijk gewaarborgd voor die huur de vorige keer”. De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachte in opdracht van [medeverdachte 1] geld heeft overgemaakt voor het betalen van de energierekening van de loods waarin het drugslab zat en dat de verdachte aan [medeverdachte 1] berichten stuurt dat hij spullen wil hebben zodat hij een waarborg heeft voor de bedragen die hij daarvoor al had overgemaakt. In hetzelfde OVC-gesprek zegt [medeverdachte 1] dat de verdachte “in principe (…) alles heeft gefinancierd.” In een gesprek op 24 juni 2025 zegt [medeverdachte 1] : “Ik ben al bij [verdachte] geweest, maar [verdachte] heeft ook een goed alibi. [verdachte] werkt met dat (…) coating bedrijf (…) dus er is wel een legitieme dingens zeg maar.” Uit een getapt telefoongesprek tussen [medeverdachte 4] en de verdachte van 21 juni 2025, twee dagen na de brand, volgt dat de verdachte zegt dat hij klaar is met alle uitgaven zonder dat hij er inkomsten voor terugkrijgt en dat de uitgaven inmiddels al boven de drie ton zitten. In een OVC-gesprek van 25 juni 2025 zegt [medeverdachte 1] dat de verdachte er helemaal klaar mee is, hij heeft er al een ton wit geld in gestort en daar komen de ketels nog bij (…) “en het licht en weet ik het allemaal. Het loopt echt op.” In een OVC-gesprek van 8 juli 2025 zegt [medeverdachte 1] tegen [medeverdachte 3] dat al het geld dat hij pakt bij de verdachte ook een keer terug moet.

De rechtbank stelt verder vast de verdachte en de medeverdachten voortdurend in contact waren over het productieproces, de financiering van het drugslab, de verkoop van de verdovende middelen en het beschikbaar stellen van het bedrijfspand aan de [adres 2] . De rechtbank wijst op het hiervoor genoemde OVC-gesprek van 12 juni 2025 over ongewone “M” die niemand heeft, waarbij de verdachte zegt dat ze hiermee de markt gaan veroveren. In een OVC-gesprek van 3 juni 2025 zegt de verdachte “ik heb voor vanmiddag nog liggen draaien want het was nog een beetje vettig. Dus hij heeft mooie meegekregen die niet ruiken (…) ja die heeft die meegekregen, ja mooie pegeltjes”.

De rechtbank leidt uit de OVC-gesprekken af dat na de brand in het bedrijfspand het samenwerkingsverband voor een deel uit elkaar valt, maar dat de verdachte en de medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] in contact bleven om de gevolgen van het afbranden van het drugslab af te wikkelen en om een nieuwe productielocatie te regelen.

Gelet hierop strekt het opzet op en de betrokkenheid van de verdachten bij de verweten productie en handel in methamfetamine en MDMA zich dan ook dusdanig uit dat zij allen verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor het geheel aan handelingen, ook als niet de verdachte, maar de medeverdachte(n) een bepaalde verweten handeling heeft verricht. Zij hebben in samenwerking met elkaar essentiële werkzaamheden verricht ten behoeve van de productie en handel in methamfetamine en MDMA en vormden elk een onmisbare schakel in de (productie en handels)keten.

Conclusie

De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het onder 1 ten laste gelegde, te weten het medeplegen van de productie en handel van methamfetamine en MDMA in de periode van 21 maart 2025 tot en met 10 juli 2025.

De verdachte wordt onder feit 2 verweten dat hij met (in ieder geval) [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 5] , heeft deelgenomen aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van drugsmisdrijven, meer specifiek het bereiden, bewerken, verwerken, vervaardigen of aanwezig hebben van synthetische drugs.

De rechtbank overweegt hierover het volgende.

Artikel 11b Opiumwet (hierna: Opw), deelneming aan een criminele organisatie met als doel het plegen van Opiumwetdelicten, is een (gekwalificeerde) logische specialis van de in artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) genoemde criminele organisatie. Onder een organisatie als bedoeld in dit artikel moet worden verstaan een samenwerkingsverband, met een zekere duurzaamheid en structuur, tussen de verdachte en ten minste één andere persoon. Een organisatie wordt pas een criminele organisatie als vast komt te staan dat de organisatie het oogmerk heeft op het plegen van een misdrijf of misdrijven, in dit geval het plegen van een of meer Opiumwetdelicten. Het moet daarbij in dit geval dus gaan om de (voorbereiding van) handel, productie of in- en uitvoer van Opiumwetmiddelen. Daarvoor is van belang dat gekeken wordt naar de misdrijven die in het kader van de organisatie zijn gepleegd en aan het duurzame of gestructureerde karakter van de samenwerking, te weten de planmatigheid of stelselmatigheid van de activiteiten van de deelnemers gericht op het doel van de organisatie. Tot slot moet worden vastgesteld of het handelen van de verdachte kan worden aangemerkt als deelneming aan de organisatie. Bij de beoordeling van die vraag gaat het er om of kan worden vastgesteld of de verdachte – in zijn algemeenheid – wist dat de organisatie het oogmerk had op het plegen van misdrijven (waarbij voorwaardelijk opzet niet voldoende is) en of de verdachte een aandeel heeft gehad dan wel ondersteunende handelingen heeft verricht, gericht op verwezenlijking van het oogmerk van de organisatie. Bij deze beoordeling speelt een belangrijke, maar niet beslissende rol of een verdachte wordt veroordeeld voor één van de afzonderlijke tenlastegelegde andere feiten in het kader van de criminele organisatie.

De rechtbank beoordeelt aan de hand van dit juridisch kader of het ten laste gelegde feit kan worden bewezen en dient hierbij als eerst de vraag te beantwoorden of sprake is geweest van een samenwerkingsverband.

Hiervoor heeft de rechtbank ten aanzien van de verdachte bewezenverklaard de voltooide productie van en handel in synthetische drugs (methamfetamine en MDMA). Uit de bewijsmiddelen volgt dat gedurende de tenlastegelegde periode alle medeverdachten, met uitzondering van de verdachte, meerdere keren en in wisselende samenstellingen op zowel de camerabeelden bij de ingang van het drugslab als op diverse observaties bij het drugslab worden gezien. Ook uit de telefoongegevens van de verdachten volgt dat zij in de tenlastegelegde periode regelmatig contact met elkaar onderhielden. Uit de

OVC-gesprekken leidt de rechtbank verder af dat er door een aantal van de verdachten aan de lopende band wordt gesproken over de productie van en handel in synthetische drugs, waarbij alle verdachten tot de groep behoorden en eenieder binnen de groep zijn eigen rol en expertise had. Zo wordt in de OVC-gesprekken letterlijk gesproken over ‘de groep’ en ‘we doen het samen’. Ook spreken de verdachten over dat zij ‘de markt gaan veroveren’. Op een later moment, als er een conflict is, wordt er gesproken over wapens en over het gebruik daarvan. [medeverdachte 1] ( [bijnaam 5] ) schrijft in een appgroep waaraan ook de verdachte deelneemt “Ok gap denk niet dat ze gaan komen. Ken je wel makkelijk bij die pipa”. Er was naar het oordeel van de rechtbank dan ook sprake van een samenwerkingsverband tussen de verdachten.

Dat het samenwerkingsverband ook een bepaalde structuur had, leidt de rechtbank onder meer af uit het feit dat op de camerabeelden en in de uitwerking van de observaties te zien is dat de medeverdachten (in wisselende samenstellingen) steeds gezamenlijk en op een bepaalde manier bij de loods aankomen, naar binnen gaan, hier diverse uren verblijven en vervolgens met elkaar (aan het einde van de dag) de loods weer verlaten. Uit de reisbewegingen van [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] volgt dat [medeverdachte 4] regelmatig vanaf zijn verblijfsadres richting Utrecht rijdt, daar [medeverdachte 3] ophaalt en vervolgens samen met hem richting een carpoolplaats in Purmerend en/of Wijdewormer rijdt. Hier stappen de medeverdachten over in andere voertuigen, schakelen ze hun telefoons uit en worden ze naar de loods gebracht, vermoedelijk om te voorkomen dat hun eigen voertuigen en telefoons aan de loods kunnen worden gelinkt. De loods wordt hierbij steeds geopend en afgesloten door [medeverdachte 5] en/of [medeverdachte 6] . Deze werkwijze en manier van verplaatsen vergt op voorhand onderlinge afstemming met de betrokken personen. Gelet hierop stelt de rechtbank vast dat er door de verdachten gezamenlijk, planmatig en volgens een vast patroon is gehandeld.

Dat er ook sprake was van een duurzaam samenwerkingsverband volgt naar het oordeel van de rechtbank uit de periode van ruim drie maanden waarin de verdachten hebben samengewerkt, de intensiteit waarin er onderling contact was, de frequentie waarmee de medeverdachten bij de loods kwamen en de uit de OVC-gesprekken af te leiden schaal van de activiteiten waarmee zij zich bezig hielden. In het bijzonder verwijst de rechtbank hierbij naar de OVC-gesprekken die de dag na de brand zijn gevoerd door [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en de verdachte, waarin direct gesproken wordt over dat ze ‘als groep bij elkaar moeten blijven’, een doorstart willen maken en al op zoek zijn naar nieuwe (productie)locaties. Dat dit louter een voornemen zou zijn geweest doet hier naar het oordeel van de rechtbank niet aan af, gelet op het feit dat ook een voornemen in dit geval onder het juridische bereik van het plegen van misdrijven door de criminele organisatie valt. Juist deze activiteit acht de rechtbank tekenend voor de duurzaamheid, vastberadenheid en binding als groep.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank dan ook van oordeel dat sprake is geweest van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband.

Dat deze organisatie bovendien het plegen van Opiumwetmisdrijven tot oogmerk had, volgt onder meer uit het onder 1 primair bewezenverklaarde. Het contact tussen de verdachten was gericht op de productie van verdovende middelen. Er werd veel en vaak gesproken over synthetische drugs, precursoren, grondstoffen, het kookproces en de kwaliteit. Ook werden er gesprekken gevoerd over de handel in deze synthetische drugs. Zo werden testers uitgedeeld en werd gesproken over hoeveelheden, prijzen, kwaliteit en eventuele opbrengsten.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat zonder enige twijfel kan worden vastgesteld dat de organisatie het plegen van strafbare feiten – te weten het produceren van methamfetamine en/of MDMA en de verkoop daarvan – tot oogmerk heeft gehad.

De rechtbank is voorts van oordeel dat de verdachte samen met [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 2] heeft deelgenomen aan de criminele organisatie.

Naast dat de verdachte, zoals reeds onder feit 1 primair is overwogen, zich heeft beziggehouden met de productie van en handel in synthetische drugs, is de rechtbank van oordeel dat de bijdrage van de verdachte verder ging dan dat en dat de rol van de verdachte van essentieel belang was voor het (voort)bestaan van de organisatie. Zo heeft de verdachte de organisatie op verschillende momenten een financiële injectie gegeven, zorgde hij voor hardware ten behoeve van de productie in het drugslab en faciliteerde hij het safehouse voor medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] .

Uit de analyse van de bankrekening van het bedrijf van de verdachte, te weten [bedrijf 2] B.V, blijkt dat de verdachte in 3 tranches een totaalbedrag van € 102.667,44 heeft geleend aan het bedrijf ‘ [bedrijf 1] ’ van de medeverdachte [medeverdachte 5] . De rechtbank heeft hiervoor al overwogen dat dit bedrag was bedoeld voor de financiering van het drugslab. Naar het oordeel van de rechtbank was de verdachte zich dan ook bewust van het criminele oogmerk van de organisatie en heeft hij desondanks in de activiteiten van de organisatie geïnvesteerd. Dat de financiële bijdrage van de verdachte ook cruciaal was voor het voortbestaan van de organisatie leidt de rechtbank af uit het OVC-gesprek van 12 juni 2025, waarin [medeverdachte 1] zegt dat de verdachte in principe ‘alles gefinancierd heeft’ en dat de energie binnenkort wordt afgesloten. [medeverdachte 1] heeft vervolgens met de verdachte geregeld dat hij de energierekening zou betalen, waardoor de werkzaamheden door konden blijven gaan. Voorts hield de verdachte zich in zijn rol bezig met hardware voor het drugslab. Uit een OVC-gesprek van 2 juni 2025 blijkt dat [medeverdachte 1] overleg heeft gehad met de verdachte en dat de verdachte gezegd heeft dat ‘ze’ zelf even de kranen moeten bestellen voor de ketel. De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachte overzicht had over de (in dit geval nog te plaatsen) hardware in het drugslab en anderen ook instructies gaf om ten behoeve hiervan bestellingen te doen. Daarnaast heeft de verdachte een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de organisatie door een safehouse te faciliteren voor de medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] .

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de verdachte door zijn (financiële) ondersteunde en faciliterende rol een onmisbare bijdrage heeft geleverd aan de criminele organisatie. De rechtbank acht het onder feit 2 ten laste gelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen.