Civiel recht overig
Verbintenissenrecht. Kort geding huur bedrijfsruimte. Huurster moet de gehuurde en in gebruik genomen…
Rechtbank Gelderland, 1 oktober 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8091 · Rechtbank Gelderland · 1 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/civiel-recht/civiel-recht-overig/kort-geding/ecli-nl-rbgel-2026-8091
Zaakgegevens
Op 1 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in kort geding uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 1 oktober 2026
- Datum publicatie
- 16 oktober 2026
- Zaaknummer
- 12343520 \ VV EXPL 26-122
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Kort gedingKort gedingEen snelle procedure bij de voorzieningenrechter voor spoedeisende zaken, met een voorlopig oordeel.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8091
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verbintenissenrecht. Kort geding huur bedrijfsruimte. Huurster moet de gehuurde en in gebruik genomen bedrijfsruimtes ontruimen. De geldvorderingen worden afgewezen, omdat verhuurster de spoedeisendheid van die vorderingen onvoldoende heeft geconcretiseerd.
Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Arnhem
Zaaknummer: 12343520 \ VV EXPL 26-122
Vonnis in kort geding van 1 oktober 2026
in de zaak van
WEEM B.V.,
gevestigd te Lunteren,
eisende partij,
hierna te noemen: verhuurster,
gemachtigde: mr. H.C.J. Coumou,
tegen
WIDECO B.V.,
gevestigd te Zevenaar,
gedaagde partij,
hierna te noemen: huurster,
gemachtigde: mr. S.J. Snellenburg.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met producties 1 tot en met 8;
- de aanvullende producties 9 tot en met 17 namens verhuurster;
- de brief d.d. 23 september 2026 met producties namens huurster.
De zaak is mondeling behandeld op 24 september 2026. Verschenen zijn
[persoon 1] namens verhuurster, bijgestaan door mr. Coumou, en [persoon 2] (hierna: [persoon 2] ) namens huurster. [persoon 2] heeft een pleitnota voorgedragen en de griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat verder is besproken.
Tot slot is vonnis bepaald.
2 De feiten
Partijen hebben twee huurovereenkomsten met elkaar gesloten met de titel ‘Huurovereenkomst Kantoorruimte en andere bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:230a BW’. Op basis hiervan huurt huurster met ingang van 1 mei 2016 van verhuurster de bedrijfsruimtes aan [adres] en [adres] in [plaats] . Van deze huurovereenkomsten maken deel uit de ‘Algemene bepalingen huurovereenkomst kantoorruimte en andere bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:230a BW’, gedeponeerd bij de griffie van de rechtbank te Den Haag op 17-2-2015 en aldaar ingeschreven onder nummer 15/21.
De meest actuele huurprijs voor 5A bedraagt € 465,01 (exclusief btw) per maand en die voor [adres] € 2.448,55 per maand (exclusief btw), te vermeerderen met € 677,75 aan servicekosten.
In de huurovereenkomsten zijn onder andere de volgende bepalingen opgenomen:
Deze huurovereenkomst gaat in op 1 mei 2016 (hierna ingangsdatum’) en is aangegaan voor een periode van 5 jaar en loopt tot en met 30 april 2021.
Na het verstrijken van de in artikel 3.1 genoemde periode wordt deze huurovereenkomst behoudens beëindiging van deze huurovereenkomst door opzegging door Huurder of Verhuurder in overeenstemming met artikelen 3.3 en 3.4 voortgezet voor een aansluitende periode van 5 jaar, derhalve tot en met 30 april 2026.
Deze huurovereenkomst wordt vervolgens voortgezet voor een aansluitende periode van 5 jaar.
Beëindiging van deze huurovereenkomst vindt plaats door opzegging door Huurder aan Verhuurder of door Verhuurder aan Huurder tegen het einde van de lopende huurperiode of, ingeval van een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd tegen ieder tijdstip, met inachtneming van een termijn van een (1) jaar.
Opzegging dient te geschieden bij deurwaardersexploot of per aangetekend schrijven.
Huurster heeft gedurende de looptijd van de huurovereenkomsten niet de volledige huur betaald.
Per brief van 4 maart 2025 heeft verhuurster de huurovereenkomsten opgezegd per 30 april 2026 en daarbij ook de ontruiming van het gehuurde per dezelfde datum aangezegd.
Huurster heeft verhuurster per e-mail op 24 april 2026 te kennen gegeven niet te kunnen instemmen met de opzegging omdat het gehuurde van [adres] volgens haar kwalificeert als bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:290 van het Burgerlijk Wetboek (BW), zodat voor beëindiging van de huurovereenkomst dwingendrechtelijke wettelijke bepalingen gelden. Daarnaast heeft huurster laten weten open te staan voor een minnelijke regeling.
Verhuurster heeft hierop laten weten geen ruimte te zien voor een regeling, ook gezien de enorme achterstand in de betalingen, en dat het gehuurde eind april 2026 moet worden opgeleverd.
Op 8 mei 2026 heeft de gemachtigde van verhuurster een e-mail aan huurster gestuurd waarin hij onder meer schrijft:
(…)
Uw beroep op artikel 7:290 BW treft geen doel. Het doet niets af aan de geldige afloop van de huur door de tijdige opzegging van 4 maart 2025. Het verandert ook niets aan het feit dat u een forse huurachterstand hebt laten ontstaan, die op zichzelf al het einde van de huur rechtvaardigt.
Indien en voorzover dat nog zou zijn vereist verklaart mijn cliënt hierbij ondubbelzinnig dat zij de integrale overeenkomst(en) tot huur en gebruik van de bedrijfsruimte(s) aan [adres] ontbindt en van u ontruiming vordert.
(…)
Op donderdag 30 april 2026 heeft mijn cliënte de bedrijfsruimtes aan [adres]
bezocht. De bedrijfsruimtes waren afgesloten en niet toegankelijk. U was niet aanwezig en
niet beschikbaar voor een oplevering. De sleutels hebt u niet overhandigd. De achterstallige
huurbetaling is niet voldaan, Cliënte stelt vast dat u de bedrijfsruimte niet tijdig en naar
behoren hebt ontruimd. U maakt thans zonder toestemming of medewerking van mijn
cliënte gebruik van haar bedrijfsruimtes. Deze onrechtmatige toestand dient terstond te
worden gestaakt.
Namens cliënte zeg ik u hierbij aan dat u uiterlijk vrijdag 15 mei 2026, 10:00 uur, alsnog dient te hebben zorg gedragen voor ontruiming, de bedrijfsruimte leeg en bezemschoon oplevert en de sleutels overdraagt.
In de eerste helft van juni 2026 heeft correspondentie tussen de gemachtigden van partijen plaatsgevonden. Dit heeft niet tot een oplossing geleid. Vervolgens wordt op 30 juni 2026 namens huurster aan verhuurster te kennen gegeven dat huurster druk doende is te verhuizen naar een andere locatie en het gehuurde uiterlijk op 1 augustus 2026 zal hebben verlaten. Op 14 juli 2026 laat de gemachtigde van huurster nogmaals weten dat huurster het pand uiterlijk 1 augustus 2026 zal hebben verlaten.
Huurster heeft de bedrijfsruimten op 24 september 2026 niet ontruimd.
3 Het geschil
Verhuurster vordert samengevat en na wijziging van eis tijdens de mondelinge behandeling - dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, huurster veroordeelt om de door haar gehuurde en in gebruik genomen bedrijfsruimtes aan [adres] in [plaats] op 1 oktober 2026 te verlaten en te ontruimen. Daarnaast vordert verhuurster om huurster te veroordelen aan verhuurster te betalen:
-
een bedrag van € 121.400,00 als voorschot op de achterstallige huur en servicekosten over de periode tot en met 30 april 2026;
-
een bedrag van € 9.500,00 per (deel van een) maand als voorschot op de verschuldigde gebruiksvergoeding vanaf 1 mei 2026 tot aan de dag van ontruiming;
-
de proceskosten, te vermeerderen met de eventueel daarover verschuldigde wettelijke rente.
Verhuurster legt aan de vordering ten grondslag dat zij de huurovereenkomsten rechtsgeldig heeft opgezegd, maar dat huurster - ondanks meerdere toezeggingen daartoe - nalaat de gehuurde (en door haar in gebruik genomen) bedrijfsruimtes te ontruimen en verlaten. Daarnaast zijn er volgens verhuurster huurachterstanden en achterstand in de betaling van de servicekosten. Een gebruiksvergoeding van € 9.500,00 per maand vindt zij op grond van de marktprijzen van vergelijkbare bedrijfsruimten reëel.
Huurster voert verweer en concludeert tot afwijzing, dan wel matiging van de vorderingen van verhuurster.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4 De beoordeling
Huurster moet de bedrijfsruimtes ontruimen
Tijdens de mondelinge behandeling hebben partijen afspraken met elkaar gemaakt over de ontruiming van het gehuurde. Daarna heeft verhuurster haar eis ten aanzien van de ontruiming gewijzigd, in die zin dat zij nu vordert dat huurster de door haar gehuurde en in gebruik genomen bedrijfsruimtes op 1 oktober 2026 moet ontruimen. Huurster heeft hiermee ingestemd. Partijen hebben afgesproken dat de sleuteloverdracht die dag zal plaatsvinden om 10.00 uur. De kantonrechter zal dienovereenkomstig beslissen.
De geldvorderingen worden afgewezen
De kantonrechter stelt voorop dat met betrekking tot een geldvordering in kort geding terughoudendheid bij toewijzing op zijn plaats is. Voor toewijzing van een dergelijke vordering is in kort geding slechts dan plaats, als het bestaan van de vordering voldoende aannemelijk is en er daarnaast sprake is van feiten en omstandigheden die meebrengen dat uit hoofde van onverwijlde spoed een onmiddellijke voorziening is vereist, terwijl in de afweging van belangen mede betrokken dient te worden de vraag naar het risico van de onmogelijkheid van terugbetaling.
Huurster betwist dat verhuurster een spoedeisend belang heeft bij de door haar ingestelde geldvorderingen en voert daarnaast verweer tegen de hoogte van de vorderingen. Verhuurster heeft wat betreft de spoedeisendheid alleen gesteld dat, gelet op de aard en omvang van de huurachterstand, het risico bestaat dat huurster financiële problemen heeft waardoor het nadeel dat verhuurster lijdt, nog verder kan oplopen. Mede gelet op het verweer van huurster, die overigens haar onderneming heeft verplaatst naar een ander bedrijfspand, is de kantonrechter van oordeel dat verhuurster de spoedeisendheid van haar vordering onvoldoende heeft geconcretiseerd. De kantonrechter zal de geldvorderingen in deze kortgedingprocedure daarom afwijzen.
Ten overvloede overweegt de kantonrechter inhoudelijk nog het volgende.
Ten aanzien van het gevorderde voorschot aan servicekosten is tijdens de mondelinge behandeling gebleken dat in elk geval na 2021 (volgens huurster zelfs al na 2018) geen afrekening van de servicekosten meer heeft plaatsgevonden. Huurster heeft aangevoerd dat tussen partijen al langere tijd discussie bestaat over de hoogte van de service- en energiekosten en dat zij herhaaldelijk om specificaties heeft gevraagd, maar die niet heeft gekregen. Zij heeft hierbij verwezen naar de door haar overgelegde correspondentie tussen partijen. Gelet hierop en op de in de algemene voorwaarden over de servicekosten opgenomen bepalingen (in artikel 19) is het bestaan van de vordering als gesteld door verhuurster op dit moment dan ook onvoldoende aannemelijk geworden.
Wat betreft de huurachterstand heeft huurster aangevoerd dat sprake is van diverse gebreken waardoor haar huurgenot is verstoord. Volgens haar is sprake geweest van achterstallig onderhoud, onder meer van de verwarmingsinstallatie, waardoor er geen verwarming was, en lekkage. Huurster heeft daarom eerder al een beroep op huurprijsvermindering gedaan en betwist in het kader van deze kortgedingprocedure de hoogte van de door verhuurster gestelde huurachterstand.
De kantonrechter overweegt dat in een eventuele bodemprocedure, in het geval huurster een vordering tot huurprijsvermindering heeft gedaan, nader onderzoek zal moeten worden gedaan naar de gebreken en eventuele huurprijsvermindering. In deze kortgedingprocedure is daar geen plaats voor. De kantonrechter wijst huurster er wel op dat de mogelijkheid er is dat zij een deel van de huur alsnog zal moeten betalen.
Verder overweegt de kantonrechter dat voor de hoogte van de gebruiksvergoeding in beginsel wordt aangesloten bij de maandelijkse huurprijs. Het in deze procedure door verhuurster gevorderde bedrag overstijgt de maandelijkse huurprijs echter ruimschoots (is zelfs meer dan een verdubbeling). Bovendien kan ook in dit kader een eventuele vordering tot huurprijsvermindering vanwege gebreken een rol spelen. Zoals hiervoor overwogen vergt dit nader onderzoek in een eventuele bodemprocedure. De kantonrechter wijst huurster er wel op dat dit niet wegneemt dat zij waarschijnlijk nog wel enige vergoeding aan verhuurster verschuldigd zal zijn.
Huurster moet de proceskosten betalen
Hoewel de geldvorderingen worden afgewezen, heeft verhuurster deze gerechtelijke procedure moeten starten om de ontruiming van huurster te kunnen bewerkstelligen. De kantonrechter zal huurster daarom veroordelen in de proceskosten (inclusief nakosten).
De proceskosten van verhuurster worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
125,57 |
|
|
- griffierecht |
€ |
139,00 |
|
|
- salaris gemachtigde |
€ |
577,00 |
|
|
- nakosten |
€ |
72,00 |
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
913,57 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
5 De beslissing
De kantonrechter
veroordeelt huurster om op 1 oktober 2026 om 10.00 uur de door haar gehuurde en in gebruik genomen bedrijfsruimten aan [adres] te [plaats] te ontruimen met alle daarin aanwezige personen en zaken, tenzij deze zaken van verhuurster zijn, en de sleutels af te geven aan verhuurster,
veroordeelt huurster in de proceskosten van € 913,57, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als huurster niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt huurster tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. E.C. Zandman en in het openbaar uitgesproken op 1 oktober 2026. |
||
41245 \ 68707