Belastingrecht

Woz, woning, standaard. Ongegrond.

Rechtbank Midden-Nederland, 10 juli 2026

Zaakgegevens

Op 10 juli 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
10 juli 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
23/6602
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7646
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Woz, woning, standaard. Ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 23/6602


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 10 juli 2026 in de zaak tussen


[eiser] , uit [plaats] , eiser

(gemachtigde: mr. A. Bakker)

en

de heffingsambtenaar van de gemeente [gemeente] , de heffingsambtenaar

(gemachtigde: M.C.M. van Roon)

Inleiding

1.1

In deze zaak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de hoogte van de WOZwaarde van de onroerende zaak aan de [adres 1] in [plaats] (de woning).

1.2

In de beschikking van 31 januari 2023 (het primaire besluit) heeft de heffingsambtenaar op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waarde van de woning voor het belastingjaar 2023 vastgesteld op € 1.529.000,- naar de waardepeildatum 1 januari 2022. Bij deze beschikking heeft de heffingsambtenaar aan eiser als eigenaar van deze woning ook aanslagen onroerendezaakbelasting opgelegd, waarbij de WOZwaarde als heffingsmaatstaf is gehanteerd.

1.3

Eiser heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt. In de uitspraak op bezwaar van 28 december 2023 (de bestreden uitspraak) heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van eiser ongegrond verklaard en de WOZ-waarde van de woning gehandhaafd.

1.4

Eiser heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift met een taxatiematrix ingediend.

1.5

De zaak is behandeld op de zitting van 25 juni 2026. De gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de heffingsambtenaar, vergezeld door [taxateur] (taxateur), hebben deelgenomen aan de zitting.

Overwegingen

Feiten

2.1

Eiser is eigenaar van de woning, een vrijstaande woning uit 1977. De woning heeft een gebruiksoppervlakte van 301 m². De woning beschikt over twee dakkapellen, een vrijstaande garage van 88 m², kelder van 26 m² en staat op een perceel van 3.142 m².

2.2

Partijen verschillen van mening over de waarde van de woning per 1 januari 2022. De heffingsambtenaar handhaaft in beroep de vastgestelde waarde van € 1.529.000,-. Eiser bepleit een lagere waarde, namelijk € 1.257.000,-.

Beoordelingskader

3. De waarde die op grond van de Wet WOZ moet worden vastgesteld is de waarde in het economische verkeer. Dat is de prijs die zou zijn betaald door de meest biedende koper als de onroerende zaak op de meest geschikte wijze en na de beste voorbereiding te koop is aangeboden.

4. Voor het bepalen van de WOZ-waarde van de woning heeft de heffingsambtenaar de vergelijkingsmethode toegepast. Dit houdt in dat de waarde van de woning wordt vastgesteld aan de hand van een vergelijking van de verkoopopbrengst van woningen die rondom de waardepeildatum (een jaar daarvoor of daarna) zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. De referentiewoningen hoeven dus niet identiek te zijn aan de woning. Wel moet de heffingsambtenaar inzichtelijk maken op welke manier hij met de onderlinge verschillen rekening heeft gehouden.

5. De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat de waarde van de woning op de waardepeildatum (1 januari 2022) niet te hoog is vastgesteld. Bij de beoordeling of dit het geval is, zal de rechtbank de argumenten die eiser heeft aangevoerd, en waarmee de vastgestelde waarde wordt betwist, meewegen.

6. Om de waarde van de woning te onderbouwen heeft de heffingsambtenaar een taxatiematrix overgelegd, waarin de woning wordt vergeleken met zeven verkopen in [plaats] , namelijk:

  • [adres 2] , verkocht op 25 augustus 2021 voor € 1.206.000,-;

  • [adres 3] , verkocht op 24 november 2020 voor € 1.250.000,-;

  • [adres 4] , verkocht op 25 augustus 2022 voor € 1.150.000,-;

  • [adres 5] , verkocht op 1 juli 2021 voor € 1.105.000,-;

  • [adres 6] , verkocht op 24 november 2021 voor € 1.165.000,-;

  • [adres 7] , verkocht op 11 maart 2021 voor € 1.300.000,-;

  • [adres 8] , verkocht op 28 mei 2021 voor € 1.450.000,-.

Het oordeel van de rechtbank

7.1

De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar met de taxatiematrix en de toelichting die daarop tijdens de zitting is gegeven, aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Om tot dat oordeel te komen neemt de rechtbank in aanmerking dat de referentiewoningen uit de taxatiematrix goed bruikbaar zijn, omdat het allemaal vrijstaande woningen zijn die gelegen zijn in vergelijkbare wijken in [plaats] en niet te ver van de waardepeildatum zijn verkocht. Ook voor het overige zijn de referentiewoningen voldoende vergelijkbaar met de woning. Met de taxatiematrix heeft de heffingsambtenaar inzichtelijk gemaakt dat in voldoende mate rekening is gehouden met de verschillen tussen de woning en de referentieobjecten. De prijs per m² gebruiksoppervlakte van de woning ligt onder de gemiddelde prijs per m² van de referentiewoningen. Daarmee heeft de heffingsambtenaar aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld.

7.2

Wat eiser in beroep aanvoert, maakt het oordeel van de rechtbank niet anders. Dat legt zij hieronder uit.

Ingetrokken beroepsgronden

8. Ter zitting heeft eiser de beroepsgrond ten aanzien van de inzichtelijkheid van de indexeringspercentages en de beroepsgrond ten aanzien van het niet overleggen van iWoz-kaarten en bouwtekeningen ingetrokken. De rechtbank laat deze beroepsgronden dan ook verder buiten beschouwing.

Referentiewoningen aan de [adres 7] , de [adres 8] en de [adres 9]

9.1

Eiser stelt dat de heffingsambtenaar onvoldoende rekening heeft gehouden met de verschillen tussen de woning en de referentiewoningen, met name het verschil in gebruiksoppervlakte. Eiser heeft drie referentiewoningen aangedragen met een beter vergelijkbare gebruiksoppervlakte, namelijk de [adres 7] , de [adres 8] en de [adres 9] . Uit een vergelijking met deze drie referentiewoningen blijkt volgens eiser dat de waarde van de woning door de heffingsambtenaar te hoog is vastgesteld.

9.2

De heffingsambtenaar heeft de [adres 7] , de [adres 8] opgenomen in de taxatiematrix. De heffingsambtenaar heeft ter zitting toegelicht dat de [adres 9] minder geschikt is als referentiewoning vanwege het grote verschil in uitstraling en bouwstijl. De woning is hoog en smal en beschikt over een vide. Ten aanzien van de geschiktheid van de andere gebruikte referentiewoningen in de taxatiematrix, heeft de heffingsambtenaar toegelicht dat voor de vergelijkbaarheid met name is gekeken naar de ligging. De ligging van de woning wordt erdoor gekenmerkt dat het een grote vrijstaande woning is gelegen in een wijk met veel verschillende typen woningen. Daarom heeft de heffingsambtenaar gekozen voor andere vrijstaande woningen gelegen in dezelfde of een vergelijkbare wijk in [plaats] . De rechtbank kan de toelichting van de heffingsambtenaar volgen. Met het verschil in gebruiksoppervlakte is zichtbaar rekening gehouden in de taxatiematrix, door middel van een correctie op de waarde per vierkante meter van de referentiewoningen. Bovendien staat het de heffingsambtenaar vrij om de waarde van de woning te onderbouwen met die referentiewoningen die hij het meest geschikt acht, waarbij hij bij het bepalen van de WOZ-waarde mag aansluiten bij die vergelijkingsobjecten waarvoor de hoogste verkoopprijzen zijn gerealiseerd. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

10. Het beroep is ongegrond. Er bestaat geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Eiser krijgt ook haar griffierecht niet terug.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.W.A. Schimmel, rechter, in aanwezigheid van

mr. E. Stumpel, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 10 juli 2026.

de griffier de rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Zie het arrest van Gerechtshof Leeuwarden van 19 november 2002, ECLI:NL:GHLEE:2002:AF1499 en het arrest van Gerechtshof Leeuwarden van 10 februari 2006, ECLI:NL:GHLEE:2006:AV1715. Zie het arrest van Gerechtshof Amsterdam van 13 juni 2017, ECLI:NL:GHAMS:2017:2163.