Belastingrecht
Woz, woning, standaard. Ongegrond. Verzoek om isv afgewezen.
Rechtbank Midden-Nederland, 17 juli 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7641 · Rechtbank Midden-Nederland · 17 juli 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/bestuursrecht/belastingrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbmne-2026-7641
Zaakgegevens
Op 17 juli 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 17 juli 2026
- Datum publicatie
- 29 oktober 2026
- Zaaknummer
- 24/1979
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Belastingrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7641
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Woz, woning, standaard. Ongegrond. Verzoek om isv afgewezen.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 24/1979
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 juli 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , uit [plaats] , eiseres,
(gemachtigde: A. Oosters)
en
de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten en hoogheemraadschap [gemeente] ( [gemeente] ), de heffingsambtenaar
(gemachtigde: mr. D.J. Koopmans)
Inleiding
In de beschikking van 28 februari 2023 heeft de heffingsambtenaar op grond van de Wet waardering onroerende zaken (wet WOZ) de waarde van de onroerende zaak op het adres [adres 1] in [plaats] (de woning) voor het belastingjaar 2023 vastgesteld op
€ 795.000,- naar de waardepeildatum 1 januari 2022. Bij deze beschikking heeft de heffingsambtenaar aan eiseres als eigenaar van de woning ook een aanslag watersysteemheffing opgelegd, waarbij deze waarde als heffingsmaatstaf is gehanteerd.
Eiseres is tegen de beschikking in bezwaar gegaan. In de uitspraak op bezwaar van
3 januari 2024 heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard en de WOZ-waarde van de woning gehandhaafd.
Eiseres heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift met een taxatiematrix ingediend.
De zaak is behandeld op de zitting van 12 mei 2026. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de heffingsambtenaar, vergezeld door [taxateur] (taxateur).
Overwegingen
Feiten
2. De woning is een in 1976 gebouwde geschakelde woning met een serre van
17 m², een inpandige berging/schuur van 17 m², een aanbouw van 3 m², een dakkapel en een dakterras van € 18 m². De woning heeft een gebruiksoppervlakte van 139 m² en ligt op een perceel van 328 m².
3. Partijen verschillen van mening over de waarde van de woning per 1 januari 2022. De heffingsambtenaar handhaaft in beroep de vastgestelde waarde van € 795.000,-. Eiseres bepleit een lagere waarde, namelijk € 740.000,-.
Beoordelingskader
4. De waarde die op grond van de Wet WOZ moet worden vastgesteld is de waarde in het economische verkeer. Dat is de prijs die zou zijn betaald door de meest biedende koper als de onroerende zaak op de meest geschikte wijze en na de beste voorbereiding te koop is aangeboden.
5. Voor het bepalen van de WOZ-waarde van de woning heeft de heffingsambtenaar de vergelijkingsmethode toegepast. Dit houdt in dat de waarde van de woning wordt vastgesteld aan de hand van een vergelijking van de verkoopopbrengst van woningen die rondom de waardepeildatum (een jaar daarvoor of daarna) zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. De referentiewoningen hoeven dus niet identiek te zijn aan de woning. Wel moet de heffingsambtenaar inzichtelijk maken op welke manier hij met de onderlinge verschillen rekening heeft gehouden.
6. De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat de waarde van de woning op de waardepeildatum (1 januari 2022) niet te hoog is vastgesteld. Bij de beoordeling of dit het geval is, zal de rechtbank de argumenten die eiseres heeft aangevoerd, en waarmee de vastgestelde waarde wordt betwist, meewegen.
7. Om de waarde van de woning te onderbouwen heeft de heffingsambtenaar een taxatiematrix overgelegd, waarin de woning wordt vergeleken met vijf verkopen in [plaats] , te weten:
- [adres 2] , verkocht op 16 maart 2021 voor € 825.000,-;
- [adres 3] , verkocht op 24 mei 2022 voor € 825.258,-;
- [adres 4] , verkocht op 25 mei 2022 voor € 625.000,-;
- [adres 5] , verkocht op 23 september 2021 voor € 860.000,-;
- [adres 6] , verkocht op 16 februari 2022 voor € 605,000,-.
De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar met de taxatiematrix en de toelichting die daarop ter zitting is gegeven aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Daartoe neemt de rechtbank in aanmerking dat de in de taxatiematrix genoemde referentiewoningen goed bruikbaar zijn, omdat de referentiewoningen een vergelijkbare uitstraling hebben en in dezelfde wijk in [plaats] liggen en niet te ver van de waardepeildatum zijn verkocht. Met de taxatiematrix maakt de heffingsambtenaar aannemelijk dat bij de waardebepaling in voldoende mate rekening is gehouden met de verschillen tussen de referentiewoningen en de woning qua onder meer de staat van onderhoud en het voorzieningenniveau, door voor de woningwaarde een waarde onder de gemiddelde m²-prijs van de referentiewoningen te hanteren. Met de taxatiematrix heeft de heffingsambtenaar de waardeverhouding tussen de woning en de referentiewoningen inzichtelijk gemaakt.
Wat eiseres in beroep aanvoert, maakt het oordeel van de rechtbank niet anders. Dat legt zij hieronder uit.
Waarderingsmethode en gebruikte referentiewoningen
Het standpunt van eiseres
Eiseres stelt zich op het standpunt dat de waarderingsmethode en de transparantie van de taxatiematrix van de heffingsambtenaar onvoldoende is. Zo maakt de heffingsambtenaar niet inzichtelijk welke correcties zijn toegepast bij verschillen tussen de secundaire objectkenmerken van de referentiewoningen en de woning. Ook heeft de heffingsambtenaar de woning aangeduid als een semi-bungalow. Volgens eiseres is de woning geen semi-bungalow maar een geschakelde woning. In de taxatiematrix heeft de heffingsambtenaar vergeleken met woningen van een ander objecttype dan een geschakelde woning. Zo is [adres 2] een bungalow en daarmee goed vergelijkbaar met de woning van eiseres. Daarnaast stelt eiseres dat de aangegeven gebruiksoppervlakte van de referentiewoningen in de taxatiematrix niet overeenkomen met de aangegeven gebruiksoppervlakte in de iWoz-kaarten. Ten slotte stelt eiseres dat de heffingsambtenaar de KOUDV-factoren van de referentiewoningen [adres 6] en [adres 5] onjuist heeft gekwalificeerd op een 3 ‘gemiddeld’, omdat de woningen recent nog zijn gemoderniseerd.
Eiseres heeft een eigen taxatiematrix overgelegd waarbij gebruik wordt gemaakt van de KOLDU-methode. De correctiepercentages zijn daarin duidelijk aangegeven en daardoor ook na te rekenen. Bovendien zijn de door eiseres gebruikte referentiewoningen beter vergelijkbaar. Eiseres stelt dan ook dat de door haar overgelegde taxatiematrix de door haar voorgestane waarde van € 740.000,- onderbouwt.
Het standpunt van de heffingsambtenaar
Ter zitting heeft de heffingsambtenaar toegelicht dat de [gemeente] een andere waarderingsmethode gebruikt dan is toegepast voor het opstellen van de taxatiematrix zoals overgelegd door eiseres. In de aanslagfase wordt door het gebruikte systeem een waarde berekend. In de beroepsfase wordt een handmatige taxatiematrix gemaakt waarbij de best vergelijkbare objecten worden gezocht die de vastgestelde waarde onderbouwen. Hierbij wordt ook gekeken of de gehanteerde bedragen overeenkomen met gegevens uit de markt. Met de taxatiematrix wordt onderbouwd dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. De waardering is een schatting, geen rekenmodule zoals de waarderingsmethode van de gemachtigde van eiseres.
Ten aanzien van de objectcodering heeft de heffingsambtenaar ter zitting het volgende toegelicht. In de taxatiematrix wordt gebruikgemaakt van 3 verschillende objectcodes, namelijk (a) woningen die vrijstaand zijn, (b) twee onder één kap woningen en (c) geschakelde woningen. Aan de codes is de grondstaffel gekoppeld. Dat de woning in de taxatiematrix een semi-bungalow wordt genoemd heeft dus geen invloed op de waardering of met het type woning waarmee vergeleken wordt. Een semi-bungalow, een rijwoning en een geschakelde woning vallen namelijk altijd onder dezelfde objectcode (c). Daarnaast heeft de heffingsambtenaar toegelicht dat het verschil in aangegeven gebruiksoppervlakten verklaard kan worden door het feit dat de heffingsambtenaar de woonmeters opsplitst. Zo wordt bijvoorbeeld een aanbouw apart opgenomen in de taxatiematrix om de matrix zo inzichtelijk mogelijk te maken. Wanneer de gebruiksoppervlakten van de aparte objectonderdelen bij elkaar wordt opgeteld, blijft er weinig verschil over. Dat kleine verschil kan verklaard worden door het feit dat de BAG op een andere manier gebruiksoppervlakte berekent dan de berekening die wordt toegepast in het kader van de waardebepaling volgens de Wet WOZ.
Ten slotte wijst de heffingsambtenaar er op dat de gebruikte referentiewoningen in de taxatiematrix van eiseres niet geschikt zijn als referentiewoning. Zo is [adres 7] een woning met een houtskeletbouw en dat maakt een woning, dat blijkt uit de markt, 10% minder waard. [adres 8] en [adres 9] hebben een andere bouwstijl waardoor de woningen niet goed vergelijkbaar zijn.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank kan de toelichting van de heffingsambtenaar ten aanzien van het verschil in waarderingsmethodiek volgen. De taxatie is geen mathematische exercitie waarbij aan de hand van één of meer parameters de gezochte waarde kan worden berekend. Het is aan de heffingsambtenaar om aannemelijk te maken dat de vastgestelde waarde van de woning niet te hoog is, op basis van goed vergelijkbare woningen die rond de waardepeildatum zijn verkocht. Zoals onder punt 8.1 overwogen is de rechtbank van oordeel dat de gebruikte referentiewoningen goed vergelijkbaar zijn en voldoende kort rond de waardepeildatum zijn verkocht. Bovendien staat het staat de heffingsambtenaar vrij om de waarde van de woning te onderbouwen met die referentiewoningen die hij het meest geschikt acht, waarbij hij bij het bepalen van de WOZ-waarde mag aansluiten bij die vergelijkingsobjecten waarvoor de hoogste verkoopprijzen zijn gerealiseerd.
Ook kan de rechtbank de toelichting van de heffingsambtenaar ten aanzien van de objectcodering volgen. Eiseres heeft niet onderbouwd waarom een semi-bungalow en een geschakelde woning niet onder dezelfde objectcode kunnen vallen of waarom dit invloed heeft op de waardering. Gelet op de uitleg van de heffingsambtenaar over de methodiek van de berekening van de gebruiksoppervlakten, ziet de rechtbank geen reden om aan de juistheid daarvan te twijfelen. Ook in wat eiser heeft aangevoerd over de kwalificatie van de KOUDV-factoren ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat de heffingsambtenaar dit anders had moeten doen. Naar het oordeel van de rechtbank komen de kwalificaties in de taxatiematrix van de heffingsambtenaar overeen met de foto’s en de beschrijvingen in de iWoz-kaarten. De beroepsgrond slaagt niet.
Verzoek om immateriële schadevergoeding
Eiseres heeft verzocht om vergoeding van immateriële schade, omdat de procedure over de belastingaanslag onredelijk lang heeft geduurd. De rechtbank toetst het verzoek aan artikel 17, eerste lid, van de Grondwet en neemt daarbij artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mensen en de daarvan afgeleide rechtspraak als uitgangspunt.
De redelijke termijn is overschreden als de bezwaar- en beroepsfase samen langer dan twee jaar hebben geduurd. Daarbij is een termijn van zes maanden voor de handeling van het bezwaar en een termijn van anderhalf jaar voor de behandeling van het beroep als uitgangspunt redelijk.
De rechtbank constateert dat sinds de ontvangst van het bezwaarschrift door de heffingsambtenaar op 24 maart 2023 de redelijke termijn van twee jaar, naar boven afgerond, met één jaar en vier maanden is overschreden.
Voor het toekennen van een immateriële schadevergoeding ziet de rechtbank geen aanleiding. In het arrest van 14 juni 2024 heeft de Hoge Raad beslist dat in gevallen waarbij het financiële belang bij een procedure minder is dan € 1.000,- en de redelijke termijn met niet meer dan twaalf maanden is overschreden, volstaan kan worden met de constatering dat de redelijke termijn is overschreden. Als de termijn met meer dan twaalf maanden is overschreden, moet naar bevind van zaken worden beslist. In dit geval is de termijn met (ruim) meer dan twaalf maanden overschreden. Daar staat tegenover dat, gelet op het geringe bedrag van de aanslag, het financiële belang van de procedure ver onder de bagatelgrens van € 1.000,- blijft. Ter zitting heeft de heffingsambtenaar zich op het standpunt gesteld dat de bagatelgrens niet wordt behaald. Eiseres heeft dit niet betwist. Het verzoek wordt daarom afgewezen.
Conclusie en gevolgen
13. Het beroep is ongegrond. Er bestaat geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling of vergoeding van het betaalde griffierecht. Het verzoek om immateriële schadevergoeding wordt afgewezen.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. Y.N.M. Rijlaarsdam, rechter, in aanwezigheid van
mr. E. Stumpel, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 17 juli 2026.
De rechter is verhinderd om deze uitspraak te ondertekenen
de griffier de rechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.