Veroordeling voor het voorhanden hebben van een vuurwapen en munitie en het gezamenlijk valselijk opmaken van…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte een vuurwapen en munitie voorhanden heeft gehad. Daarnaast is bewezen dat hij met anderen een geldleningsovereenkomst valselijk heeft opgemaakt. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.

De bewezenverklaring van de feiten is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Feit 1 (voorhanden hebben van vuurwapen en munitie)

Vuurwapenomschrijving 13

Goednummer: [beslagnummer 1]

Object: Vuurwapen (Pistool)

Merk/type: Walther P22

Kaliber: 7.65 mm

Dit pistool is een vuurwapen in de zin van artikel 1 onder 3, gelet op artikel 2, lid 1 categorie III onder 1 van de Wet wapens en munitie

Wapenomschrijving 14

Goednummer: [beslagnummer 2]

Object: Vuurwapen (patroonhouder)

Merk/type: Walther P22

Kaliber: .22

Bijzonderheden: patroonmagazijn Walther P22

Dit patroonmagazijn is een onderdeel van een vuurwapen in de zin van

artikel 3 onder l van de WWM de bepalingen met betrekking tot een vuurwapen in de zin van artikel 1 onder 3, gelet op artikel 2 lid 1 Categorie III onder 1 van de Wet wapens en munitie

Munitieomschrijving 15

Goednummer: [beslagnummer 3]

Object: Munitie (Kogelpatroon)

Aantal/eenheid: 7 stuks

Merk/type: S&B 7,65 mm

Kaliber: 7.65 mm

Het betreft kogelpatronen van het kaliber 7.65mm. Dit is munitie in de zin van artikel 1 onder 4 gelet op artikel 2 lid 2 categorie III van de Wet wapens en munitie

Feit 4 (valselijk opmaken van een geschrift)

ln een chat tussen de verdachte en ‘ [persoon B] ’, zendt [persoon B] op 31 december 2021 een door [persoon A] ondertekende overeenkomst aan [verdachte] . Deze lening is gedateerd 30 augustus 2017 en komt overeen met de eerder aangetroffen overeenkomst in de van de boekhouder verkregen administratie van [naam parfumerie] .

Feit 1 (voorhanden hebben van wapen en munitie)

De rechtbank stelt voorop dat voor een veroordeling wegens het voorhanden hebben van een wapen (of munitie) in de zin van artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie vereist is dat de verdachte een wapen bewust aanwezig heeft gehad. Niet is vereist dat de verdachte het wapen voortdurend actief in gedachten had. Verder is voor een bewezenverklaring nodig dat de verdachte feitelijke macht over het wapen heeft kunnen uitoefenen in de zin dat hij daarover heeft kunnen beschikken.

Op 15 februari 2022 is in de woning van de verdachte een vuurwapen met munitie aangetroffen, samen met contant geld in een vestzak in een inloopkledingkast. De verdachte heeft ter zitting verklaard dat dit geld afkomstig was van de verkoop van parfums in zijn zaak, en dat hij het had gespaard om later te kunnen storten. Dat betekent dat het geld in de vestzak is gestopt in de periode vanaf sinds 2019, toen de zaak naar de verdachte heeft verklaard voor het eerst omzet heeft gedraaid. De verdachte heeft verder bij de politie verklaard dat het vuurwapen meerdere malen is meeverhuisd, waarbij hij het vest iedere keer met andere kleding in een verhuistas deed.

Uit de hiervoor genoemde omstandigheden volgt dat de verdachte het vest met daarin het wapen in de jaren vóór de tenlastegelegde periode meerdere keren in zijn handen heeft gehad. Naar het oordeel van de rechtbank volgt daaruit dat hij zich bewust is geweest van de aanwezigheid van het wapen. Dat de verdachte stelt dat hij het wapen daarna op enig moment is vergeten maakt dit niet anders. Dat doet immers niet af aan de eerdere bewustheid van de aanwezigheid. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat het wapen met munitie gedurende de gehele periode onder het bereik van verdachte is gebleven.

Feit 4 (valselijk opmaken van een geldleningsovereenkomst)

De verdediging heeft bepleit dat het opstellen van de leningsovereenkomst was bedoeld om transparantie te verschaffen aan de ING Bank, niet om te verhullen. [persoon A] had in 2017 namelijk daadwerkelijk een contant geldbedrag aan de verdachte gegeven, zoals opgenomen in de overeenkomst. Daarom het oogmerk tot misleiding niet worden bewezen, aldus de verdediging.

De rechtbank stelt vast dat in de geldleningsovereenkomst (hierna ‘overeenkomst’) was opgenomen dat [persoon A] de verdachte een geldlening van veertigduizend euro had versterkt. Verder stond in de overeenkomst vermeld dat het bedrag ‘in leen en per kas was aanvaard’, en dat de overeenkomst op 30 augustus 2017 was opgemaakt en ondertekend.

Vaststaat dat de overeenkomst niet is opgemaakt en ondertekend op de datum die op het document is vermeld. De verdachte heeft verder verklaard dat er nooit is afgelost en nooit rente is betaald, en dat het bedrag dat hij had gekregen eigenlijk geen lening was.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte, door de overeenkomst aan ING Bank te sturen, een valse voorstelling van zaken aan ING Bank verstrekt over de achtergrond van het contante bedrag. Hij deed dat nadat de bank vragen over het bedrag had gesteld en had aangekondigd de rekeningen van de verdachte te gaan sluiten. Hij had het oogmerk om de overeenkomst als echt en onvervalst te gebruiken, namelijk om bij de bank de indruk te wekken dat het geld afkomstig was van een lening. De rechtbank verwerpt dan ook het verweer van de verdediging.

Bewezen is dat:

1

hij op 15 februari 2022,

te Rotterdam,

althans in Nederland,

een vuurwapen in de zin van artikel 1, onder 3º jo artikel 2, lid 1, categorie III, onder

1º van de Wet wapens en munitie, te weten:

en

munitie in de zin van artikel 1, onder 4º jo artikel 2, lid 2, categorie III van de Wet

wapens en munitie, te weten:

4

hij omstreeks de periode van 29 december 2021 tot en met 31 december

2021,

te Rotterdam,

althans in Nederland,

tezamen en in vereniging met anderen,

een geschrift dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen, te weten:

een geldleningsovereenkomst tussen hem, verdachte, als schuldenaar en de heer

[persoon A] als schuldeiser,

valselijk heeft opgemaakt,

immers hebben verdachte en zijn mededaders,

valselijk in strijd met de waarheid,

in die geldleningsovereenkomst vermeld dat:

Feit 2 (witwassen € 15.915,00)

Voor een bewezenverklaring van witwassen van een voorwerp (art. 420bis Sr) is vereist dat vast komt te staan dat het voorwerp afkomstig is uit enig misdrijf. Als op grond van de beschikbare bewijsmiddelen geen rechtstreeks verband valt te leggen met een bepaald misdrijf, kan witwassen toch bewezen worden geacht, als het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat het voorwerp uit enig misdrijf afkomstig is.

Als het openbaar ministerie feiten en omstandigheden heeft aangedragen die een vermoeden rechtvaardigen dat het niet anders kan zijn dan dat het voorwerp uit enig misdrijf afkomstig is, mag van de verdachte worden verlangd dat hij een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring geeft dat het voorwerp niet van misdrijf afkomstig is.

Als de verdachte zo'n verklaring heeft gegeven, ligt het op de weg van het openbaar ministerie nader onderzoek te doen naar die verklaring.

In het kader van een drugsonderzoek heeft op 15 februari 2022 een doorzoeking plaatsgevonden in de woning van de verdachte. Tijdens de doorzoeking zijn een vuurwapen, munitie, horloges en contante geldbedragen van in totaal € 15.915,00 aangetroffen. De contante gelden bevonden zich in een vestzak, een crèmekleurige zak en in een ING-zak.

Uit onderzoek van de politie is verder gebleken dat de verdachte over een beperkt legaal inkomen beschikte. Op grond van voorgaande feiten en omstandigheden is de rechtbank met de officier van justitie van oordeel dat sprake is geweest van een gerechtvaardigd vermoeden van witwassen.

De verdachte heeft bij de politie over de herkomst van de contante geldbedragen verklaard dat het buffer- en spaargeld betrof. Ter terechtzitting is de verdachte bij die verklaring gebleven en heeft hij verder verklaard dat hij wel eens geld kreeg van zijn opa en oma. Daarnaast heef hij over de herkomst van het contante geld verklaard dat dit mede afkomstig was van de contante opbrengst van parfums die hij in consignatie verkocht, maar pas werd afgedragen nadat een hele in consignatie gegeven voorraad was verkocht.

Gezien de contante bedragen die in de zaak van verdachte omgingen en de hier voornoemde verklaring van de verdachte ter terechtzitting is de rechtbank van oordeel dat de verdachte daarmee een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring heeft gegeven dat het contante geld niet van misdrijf afkomstig is. Het had op de weg van het openbaar ministerie gelegen om daar verder onderzoek naar te doen. Omdat dat niet is gebeurd, is de rechtbank van oordeel dat de verklaring van de verdachte omtrent de alternatieve herkomst van de contante geldbedragen door het openbaar ministerie onvoldoende is weerlegd, zodat niet met voldoende mate van zekerheid kan worden uitgesloten dat het aangetroffen contante geld een legale herkomst heeft. Dit betekent dat niet is bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde contante geldbedrag van € 15.915,00 heeft witgewassen, zodat hij hiervan moet worden vrijgesproken. Overigens is in het procesdossier geen verhoor van verdachte terug te vinden over dit specifieke feit, zodat hem ook niet valt te verwijten dat hij pas op de zitting met een verklaring is gekomen over de aard en de bestemming van dat geld.

Feit 3 (witwassen € 73.330,00)

De rechtbank stelt op basis van het dossier vast dat in de ten laste gelegde periode meer contante stortingen zijn gedaan op de bankrekeningen van de verdachte en van zijn bedrijf, dan konden worden verklaard uit de geregistreerde contante verkopen van de onderneming. Het verschil betreft een geldbedrag van in totaal € 73.330,00.

In het procesdossier bevindt zich geen verhoor van verdachte specifiek over dit feit.

Ter zitting heeft hij daar wel over verklaard. Het merendeel was volgens de verdachte afkomstig van [persoon A] . Verder verklaarde de verdachte dat de veertigduizend euro, die genoemd is in de geldleningsovereenkomst van 30 augustus 2017, onderdeel is van voornoemde € 73.330,00 euro en overigens dat hij ook geld heeft gehad van zijn grootouders. De verklaring die [persoon A] erover bij de rechter-commissaris heeft afgelegd is weliswaar inconsistent en roept een hoop vraagtekens op, maar sluit ook niet uit dat verdachte geld van hem heeft ontvangen, wat mogelijk vervolgens deels via de bankrekening zichtbaar is geworden.

De rechtbank is van oordeel dat de verdachte daarmee een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring heeft gegeven dat de € 73.330,00 euro niet van misdrijf afkomstig is geweest. De uitleg van de verdachte zou het gestorte geldbedrag (deels) kunnen verklaren. Het openbaar ministerie had nader onderzoek naar die verklaring en de herkomst van dit geld kunnen verrichten, bijvoorbeeld door verdachte te horen over de schenkingen die hem door zijn grootouders zouden zijn gedaan, en eventuele familieleden die bekend kunnen zijn met de financiële handel en wandel van die grootouders te horen.

Echter, omdat nader onderzoek naar de herkomst van dit geld door het openbaar ministerie achterwege is gebleven, kan niet worden geoordeeld dat het niet anders kan zijn dan dat het ten laste gelegde contante geldbedrag van in totaal € 73.330,00 uit enig misdrijf afkomstig is. Dit betekent dat niet is bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde contante geldbedrag van € 73.330,00 heeft witgewassen, zodat hij hiervan moet worden vrijgesproken.

In dit verband zij nog vermeld dat er TCI-informatie in het dossier is gevoegd waaruit naar voren komt dat verdachte omging met personen die actief zouden zijn in de drugshandel en dat uit een proces-verbaal naar voren komt dat hij met die personen naar Spanje is geweest alsmede heeft geholpen bij de planning van die reis en met die personen een NN-persoon heeft ontmoet. De personen in kwestie zijn echter familieleden, zodat zijn omgang daarmee op zich niet verdacht is. Concrete aanwijzingen dat hij zich (structureel) met drugshandel zou inlaten zijn er niet, en evenmin dat hij rondom de reis naar Spanje daar op de een of andere manier bij betrokken zou zijn.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan meerdere strafbare feiten. De verdachte heeft in zijn woning een vuurwapen en munitie voorhanden gehad. Het ongecontroleerde bezit van wapens en munitie brengt een onaanvaardbaar risico voor de veiligheid van personen met zich mee. De ervaring leert dat vuurwapenbezit meer dan eens leidt tot het gebruik ervan. Daar komt nog eens bij dat het vuurwapen in een woning lag waar ook de partner en het kind van de verdachte woonden. Hiermee is een groot gevaar voor de andere bewoners van de woning veroorzaakt, in het bijzonder voor een kind. De rechtbank rekent dit de verdachte aan.

Daarnaast heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van valsheid in geschrift. De verdachte heeft samen met een ander valselijk een overeenkomst opgemaakt. De overeenkomst had een bewijsbestemming voor de ING Bank. De integriteit van het financiële en economische verkeer staat of valt met het vertrouwen dat gesteld wordt en gesteld moet kunnen worden in de juistheid van stukken die tot enig bewijs dienen. Door zo te handelen heeft de verdachte het vertrouwen dat anderen in de juistheid van geschriften moeten kunnen stellen ernstig beschaamd.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 30 december 2025 blijkt dat de verdachte recentelijk niet is veroordeeld voor strafbare feiten. Het strafblad van de verdachte leidt niet tot een hogere straf.

Redelijke termijn

De verdachte moet binnen een redelijke termijn worden berecht. De redelijke termijn is in dit geval gestart op 15 februari 2022, omdat de verdachte toen in verzekering is gesteld. Tot aan dit vonnis is een periode van ruim vier jaar verstreken. Omdat geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is de redelijke termijn in deze zaak twee jaar. Dat betekent dat de redelijke termijn is geschonden. Dit heeft gevolgen in het voordeel van de verdachte voor de op te leggen straf.

Oplegging straf

Gelet op de ernst van de strafbare feiten is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen en vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf.

De rechtbank stelt vast dat het feit inmiddels lange tijd geleden is gepleegd en de redelijke termijn is geschonden. Alles overziend acht de rechtbank een gevangenisstraf van 4 (vier) maanden passend.

De gevangenisstraf wordt geheel voorwaardelijk opgelegd. De voorwaardelijke straf heeft als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt.

Gelet op de ernst van het strafbare feiten is daarnaast een taakstraf passend. Bij het bepalen van de duur van de taakstraf houdt de rechtbank ook rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Daarom wordt een taakstraf van 80 (tachtig) uren opgelegd.