Vreemdelingenrecht

AMbV Bulgarije. De rechtbank passeert het geconstateerde zorgvuldigheidsgebrek op grond van artikel 6:22 van…

Rechtbank Den Haag, 4 november 2026

Zaakgegevens

Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
4 november 2026
Datum publicatie
4 november 2026
Zaaknummer
NL26.48756 en NL26.48754 NL26.48757 en NL26.48755
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:32371
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

AMbV Bulgarije. De rechtbank passeert het geconstateerde zorgvuldigheidsgebrek op grond van artikel 6:22 van de Awb, omdat eisers daardoor niet in hun belangen zijn geschaad. Verder is er geen reden voor het oordeel dat ten aanzien van Bulgarije niet langer uitgegaan kan worden van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. De beroepen zijn ongegrond en de vovo’s worden afgewezen. Eisers krijgen wel een proceskostenvergoeding.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Amsterdam

Bestuursrecht

Zaaknummers: NL26.48756 en NL26.48754 (beroepen)

NL26.48757 en NL26.48755 (voorlopige voorzieningen)

V-nummers: [V-nummer] , [V-nummer] , [V-nummer] en [V-nummer]


uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen


[eiser 1] ,

geboren op [geboortedag] 1988, eiser en verzoeker, hierna: eiser

[eiseres] ,

geboren op [geboortedag] 1994, eiseres en verzoekster, hierna: eiseres

[eiser 2] , geboren op [geboortedag] 2021 en

[eiser 3] , geboren op [geboortedag] 2023,

hierna tezamen: eisers

(gemachtigde: mr. M.K. Bulthuis),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister

(gemachtigde: mr. S. Deniz).

Inleiding

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank de beroepen van eisers tegen het niet in behandeling nemen van de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd en de verzoeken om een voorlopige voorziening.

1.1.

De minister heeft deze aanvragen met de bestreden besluiten van 19 augustus 2026 niet in behandeling genomen omdat Bulgarije verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.

1.2.

Eisers zijn het hier niet mee eens. Zij hebben daarom beroep ingesteld en verzocht om een voorlopige voorziening te treffen, die ertoe strekt hun overdracht aan Bulgarije te verbieden totdat op het beroep is beslist.

1.3.

De rechtbank/voorzieningenrechter (hierna: de rechtbank) heeft de beroepen en verzoeken op 15 oktober 2026 tegelijkertijd op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eisers, de gemachtigde van eisers en een tolk (Arabisch). De gemachtigde van de minister heeft zich afgemeld voor de zitting.

Beoordeling door de rechtbank

2. De rechtbank beoordeelt het niet in behandeling nemen van de asielaanvraag van eisers. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden die eisers hebben aangevoerd.

2.1.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Dat betekent dat eisers ongelijk krijgen en het niet in behandeling nemen van de aanvragen in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Toetsingskader

3. Op 12 juni 2026 is de Asiel- en Migratiebeheerverordening (Amb-Verordening) in werking getreden. Artikel 83, eerste volzin, van de Amb-Verordening bepaalt dat de Dublinverordening met ingang van 12 juni 2026 wordt ingetrokken. Artikel 84, tweede lid, van de Amb-Verordening bepaalt dat de vraag welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een vóór
12 juni 2026 ingediend verzoek om internationale bescherming, wordt bepaald volgens de in de Dublinverordening vastgelegde criteria.

3.1.

In haar uitspraak van 7 oktober 2026 heeft de Afdeling prejudiciële vragen gesteld over hoe het overgangsrecht zoals bepaald in artikel 84, tweede lid, van de Amb-verordening moet worden uitgelegd. De Afdeling heeft ervoor gekozen om, in afwachting van de beantwoording van de prejudiciële vragen, een ruime uitleg te geven aan de rechtsbescherming van vreemdelingen. Dit houdt in dat alle aanvragen die vóór
12 juni 2026 geregistreerd zijn, zullen worden beoordeeld aan de hand van de criteria uit de Dublinverordening. Deze criteria zijn naar het voorlopig oordeel van de Afdeling niet beperkt tot de materiële criteria voor het bepalen van de verantwoordelijke lidstaat uit hoofdstuk III van de Dublinverordening in het geval van overname, maar omvatten ook de bepalingen over terugname en de discretionaire en procedurele bepalingen, zoals de artikelen 17 en 29 van de Dublinverordening.

3.2.

Nu de verzoeken om internationale rechtsbescherming in deze procedure vóór
12 juni 2026 zijn geregistreerd, zal de rechtbank dus toetsen aan de criteria van de Dublinverordening. Dat houdt onder meer in dat de rechtbank zich dus ook uit zal laten of de minister op de juiste wijze toepassing heeft gegeven aan artikel 5 van de Dublinverordening en of het belang van de betrokken minderjarige kinderen kenbaar bij de besluitvorming is betrokken.

Besluitvorming

4. Eisers zijn afkomstig uit de Palestijnse gebieden. Zij hebben op 7 juni 2026 asielaanvragen ingediend. De minister heeft deze aanvragen met de bestreden besluiten niet in behandeling genomen, omdat de autoriteiten van Bulgarije volgens de minister verantwoordelijk zijn voor de behandeling daarvan. Uit Eurodac is namelijk gebleken dat eisers in Bulgarije een verzoek om internationale bescherming hebben ingediend. Daarom heeft Nederland op 4 augustus 2026 bij Bulgarije een kennisgeving inzake terugname gedaan. Bulgarije heeft de kennisgeving op 7 augustus 2026 bevestigd.

De beroepsgronden

Gebruik van Case Matcher

5. Eisers voeren aan dat de minister niet heeft vermeld of gebruik is gemaakt van Case Matcher in de besluitvorming. Omdat de minister hier niet transparant over is geweest, is er sprake van een motiveringsgebrek.

5.1.

De rechtbank oordeelt dat er geen concrete aanknopingspunten zijn voor het oordeel dat de minister in deze zaak Case Matcher heeft gebruikt. De minister heeft voorafgaand aan de zitting in het verweerschrift laten weten dat er geen gebruik is gemaakt van Case Matcher bij de beoordeling van de aanvragen van eisers. De rechtbank ziet geen reden om hieraan te twijfelen. Nu er in de besluitvorming geen gebruik is gemaakt van Case Matcher is de rechtbank van oordeel dat er geen sprake is van een motiveringsgebrek of dat de minister niet transparant zou zijn geweest over het gebruik hiervan. Deze beroepsgrond slaagt niet.

Zorgvuldigheid besluitvorming

6. Eisers stellen zich op het standpunt dat de bestreden besluiten onzorgvuldig tot stand zijn gekomen, omdat er geen persoonlijk onderhoud heeft plaatsgevonden. Op zitting heeft de gemachtigde van eisers toegelicht dat zij niet op de hoogte was van een reactietermijn voor het aanvoeren van bezwaren, omdat er geen termijn wordt genoemd in de algemene informatiebrief van 4 augustus 2026. Op 18 augustus 2026 hebben eisers een afspraak gehad met hun gemachtigde om hun bezwaren tegen overdracht door te nemen. Voordat de gemachtigde deze bezwaren schriftelijk kon uitwerken, ontvingen eisers op
19 augustus 2026 de bestreden besluiten. Eisers zijn daarmee niet voldoende in de gelegenheid gesteld om hun bezwaren aan te voeren. Daarbij stellen eisers zich op het standpunt dat het in artikel 19 van de Amb-Verordening bedoelde voorlichtingsmateriaal niet aan hen is verstrekt op de voorgeschreven begrijpelijke en toegankelijke manier.

6.1.

De rechtbank is van oordeel dat de minister ten onrechte de bepalingen uit de Amb-Verordening inzake de terugname van vreemdelingen op de verzoeken van eisers heeft toegepast, waardoor eisers niet zijn gehoord. Zoals de rechtbank onder 3.1 en 3.2 uiteen heeft gezet, moeten aanvragen die zijn geregistreerd vóór 12 juni 2026 worden getoetst aan de criteria uit de Dublinverordening, waaronder de bepalingen over terugname van vreemdelingen. Dit levert daarom een gebrek op.

6.2.

De rechtbank ziet echter aanleiding om met toepassing van artikel 6:22 van de Awb het geconstateerde gebrek te passeren en de bestreden besluiten niet om die reden te vernietigen. Vaststaat namelijk dat eisers in beroep hun bezwaren alsnog naar voren hebben kunnen brengen. Gelet op het verweerschrift van de minister is duidelijk dat het eerder naar voren brengen daarvan niet tot een ander besluit zou hebben geleid. In zoverre zijn eisers door het gebrek dus niet in hun belangen geschaad. De rechtbank licht dit oordeel als volgt toe.

6.3.

De rechtbank is van oordeel dat eisers voldoende gelegenheid hebben gehad om hun bezwaren naar voren te brengen. De minister heeft er terecht op gewezen dat de kennisgeving tot terugname van 4 augustus 2026 (het claimverzoek) en de bevestiging van die kennisgeving door Bulgarije van 7 augustus 2026 tijdig aan het dossier zijn toegevoegd. Dat hebben eisers ook niet betwist. Daarnaast blijkt uit het dossier dat eisers reeds op
29 juli 2026 aan een advocaat zijn gekoppeld. Vanaf het moment dat het claimverzoek aan het dossier is toegevoegd was dus duidelijk dat de minister van plan was eisers over te dragen aan Bulgarije. Bovendien heeft de minister eisers er op 4 augustus 2026 met een algemene informatiebrief uitdrukkelijk op gewezen dat het aan hen was om bezwaren tegen de overdracht aan te voeren. In deze brief staat ook dat eisers zo spoedig mogelijk hun bezwaren kenbaar moeten maken, omdat de minister op korte termijn een overdrachtsbesluit zal nemen. Uit artikel 42, eerste lid, van de Amb-Verordening volgt dat het overdrachtsbesluit uiterlijk twee weken na de bevestiging van de kennisgeving moet worden genomen. Dat in de informatiebrief geen specifieke termijn is genoemd, doet daar niet aan af. Het gegeven dat eisers en hun gemachtigde elkaar pas op 18 augustus 2026 hebben gesproken, komt voor rekening van eisers. Niet is gebleken dat het voor eisers en hun gemachtigde onmogelijk was om eerder dan 18 augustus 2026 hun bezwaren kenbaar te maken bij de minister.

6.4.

Wat betreft het voorlichtingsmateriaal, stelt de rechtbank vast dat eisers het gemeenschappelijk voorlichtingsmateriaal, namelijk de brochure ‘Wat u moet weten over de Verordening Asiel- en Migratiebeheer’, hebben ontvangen samen met de algemene informatiebrief op 4 augustus 2026. Dat deze brochure alleen in het Nederlands is meegestuurd, maakt niet dat de bestreden besluiten niet zorgvuldig zijn voorbereid. In de informatiebrief wordt namelijk verwezen naar de website van de IND voor hetzelfde voorlichtingsmateriaal in meerdere talen, waaronder het Arabisch, de taal die eisers voornamelijk spreken. Gelet hierop en gelet op wat onder 6.2 is overwogen waaronder de vaststelling dat eisers reeds op 29 juli 2026 aan hun advocaat waren gekoppeld, hebben zij voldoende gelegenheid gehad om kennis te nemen van het voorlichtingsmateriaal en hun bezwaren voorafgaand aan het nemen van de bestreden besluiten aan te voeren. De beroepsgrond slaagt daarom niet.

Interstatelijk vertrouwensbeginsel Bulgarije

7. Daarnaast voeren eisers aan dat ten aanzien van Bulgarije niet van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. Zij zullen in Bulgarije risico lopen op schending van hun grondrechten die neerkomt op onmenselijke of vernederende behandelingen in de zin van artikel 4 van het Handvest, omdat sprake is van structurele tekortkomingen van de opvangvoorzieningen. Eisers stellen dat eiser en zijn zoon zijn mishandeld in Bulgarije. Ook hebben zij dertien dagen in detentie gezeten, onder erbarmelijke omstandigheden. Daarna zijn zij overgeplaatst naar een opvangplek, waar basisvoorzieningen ontbraken en de hygiëne zeer slecht was. Daarbij voeren eisers aan dat uit het AIDA-rapport van mei 2026 volgt dat de toegankelijkheid van de rechtsbijstand voor asielzoekers in Bulgarije structurele tekortkomingen kent, zodat de minister niet zonder nadere motivering mag uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel.

7.1.

De rechtbank overweegt als volgt. De minister mag er in het algemeen op vertrouwen dat de lidstaten die partij zijn bij de Amb-Verordening, waaronder ook Bulgarije, hun internationale verplichtingen nakomen. Dit betekent dat de minister mag uitgaan van het vermoeden dat de behandeling van eiser na overdracht aan Bulgarije in overeenstemming is met de bepalingen uit het EVRM, het Handvest en het Vluchtelingenverdrag. Het is aan eisers om aannemelijk te maken dat in hun geval niet van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag worden uitgegaan omdat het asiel- en opvangsysteem in Bulgarije dusdanige structurele tekortkomingen vertonen die de bijzonder hoge drempel van zwaarwegendheid bereiken als bedoeld in het arrest Jawo.

7.2.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich op het standpunt kunnen stellen dat ten aanzien van Bulgarije kan worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Dit is recentelijk bevestigd door de Afdeling in een uitspraak van
20 april 2026. Dat de conclusies uit het AIDA-rapport van 2026, waaronder die over de beperkingen in de toegang tot rechtsbijstand, niet zijn betrokken in de rechtspraak van de Afdeling, doet naar het oordeel van de rechtbank aan het voorgaande niet af. De rechtbank volgt de minister namelijk in zijn standpunt dat, hoewel uit het AIDA-rapport van 2026 volgt dat de beschikbaarheid van rechtsbijstand in Bulgarije is afgenomen, nog steeds sprake is van ngo's die rechtsbijstand aan vreemdelingen verlenen. Zo blijkt uit de websites waarnaar de minister verwijst dat rechtsbijstand voor vreemdelingen nog altijd toegankelijk is. Het standpunt van eisers op de zitting dat niet duidelijk is of het gaat om adequate rechtsbijstand en hoe toegankelijk deze rechtsbijstand in de praktijk is, volgt de rechtbank niet. Dat de toegang tot rechtsbijstand in Bulgarije niet optimaal is, betekent niet dat deze voor eisers feitelijk of praktisch onmogelijk is. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat eisers zich kunnen wenden tot verschillende ngo's die rechtsbijstand verlenen en daarnaast gebruik kunnen maken van online rechtsbijstand. Niet is gebleken dat eisers van deze mogelijkheid geen gebruik zouden kunnen maken. Zodoende is de rechtbank van oordeel dat, wat betreft de toegang tot rechtsbijstand, geen sprake is van een wezenlijk ander beeld vergeleken met het beeld dat wordt geschetst in de eerdere AIDA-rapporten.

7.3.

Ook ten aanzien van de gestelde opvanggebreken zijn eisers er naar het oordeel van de rechtbank niet in geslaagd om aannemelijk te maken dat ten aanzien van Bulgarije niet langer kan worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. De rechtbank volgt in dit kader eveneens het standpunt van de minister, namelijk dat de verwijzing van eisers naar het AIDA-rapport van 2026 niet maakt dat sprake is van een fundamentele systeemfout in de asielprocedure of de opvangvoorzieningen. De passages uit het AIDA-rapport van 2026 over de opvangfaciliteiten voor Dublinclaimanten in Bulgarije staan ook in de eerdere AIDA-rapporten. Volgens de Afdeling is uit die eerdere AIDA-rapporten niet gebleken dat de situatie dusdanig ernstig is dat Dublinclaimanten bij terugkeer naar Bulgarije een reëel risico lopen om terecht te komen in een toestand van zeer verregaande materiële deprivatie. Wat betreft eisers’ gestelde ervaringen in de opvang wenst de rechtbank op te merken dat als eisers worden geconfronteerd met tekortkomingen bij de behandeling van hun asielaanvraag, het op hun weg ligt om hierover bij de Bulgaarse autoriteiten te klagen. Niet is gebleken dat dit niet mogelijk of bij voorbaat zinloos is. Gelet hierop en gelet op wat is overwogen in 7.2, is de rechtbank van oordeel dat geen sprake is van dusdanige structurele tekortkomingen in het systeem waardoor de bijzonder hoge drempel van zwaarwegendheid is bereikt.

Medische situatie eiser en het arrest C.K.

8. Ook stellen eisers zich op het standpunt dat overdracht naar Bulgarije tot een aanzienlijke en onomkeerbare achteruitgang van de medische situatie van eiser zal leiden in de zin van het arrest C.K. Eiser heeft last van herbelevingen en ernstige traumaklachten. Op zitting heeft eiser toegelicht dat hij medicatie krijgt en er op korte termijn traumabehandeling voor hem wordt opgestart.

8.1.

Uit het arrest C.K. volgt dat overdracht aan de aangezochte lidstaat niet mogelijk is als deze overdracht aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen heeft voor de gezondheidstoestand van de vreemdeling. Dit kan met name voorkomen als de overdracht van een vreemdeling met bijzonder ernstige psychische of lichamelijke problemen een ernstige verslechtering van zijn gezondheidstoestand tot gevolg zal hebben, zodat er een situatie ontstaat zoals bedoeld in artikel 4 van het Handvest. Als een vreemdeling objectieve gegevens overlegt die de bijzondere ernst van zijn gezondheidstoestand onderbouwen, en de aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen waartoe een overdracht zou kunnen leiden aannemelijk maken, moet de minister bij het nemen van het overdrachtsbesluit beoordelen wat het risico is dat die gevolgen zich voordoen. De minister kan dan, zoals gesteld in Werkinstructie 2021/03, een BMA-onderzoek laten opstarten, waarin het BMA naar aanleiding van de medische gezondheidssituatie van de vreemdeling een advies opstelt en beziet of de vreemdeling kan reizen en zo ja, welke (eventuele) reisvoorwaarden daaraan verbonden zijn. Uit WI 2021/03 volgt dat in ieder geval geen BMA-onderzoek wordt opgestart als de vreemdeling niet onder actieve behandeling staat van een medisch specialist. Het overleggen van bewijs van een toekomstige afspraak bij een medisch specialist voor traumabehandeling is daarbij ook onvoldoende.

8.2.

Naar het oordeel van de rechtbank slaagt het beroep van eiser op het arrest C.K niet. Weliswaar blijkt uit de overgelegde medische gegevens dat eiser vermoedelijk lijdt aan PTSS, waardoor hij onder andere lijdt aan slaapproblemen en herbelevingen, maar hieruit volgt niet dat zijn situatie zodanig ernstig is dat overdracht zou leiden tot een aanzienlijke en onomkeerbare verslechtering van zijn gezondheidstoestand. Eiser is voor zijn psychische problematiek doorverwezen naar de GGZ. Niet is gebleken dat eiser op dit moment onder behandeling staat van een medisch specialist. De minister hoefde daarom geen aanleiding te zien voor het laten verrichten van een BMA-onderzoek. De enkele omstandigheid dat eiser een toekomstige afspraak heeft bij de GGZ vanwege vermoedens van PTSS, is daarvoor onvoldoende. Het enkel hebben van PTSS is op zichzelf immers ook onvoldoende. Daaruit volgt namelijk niet dat de overdracht aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen heeft voor de gezondheidstoestand van eiser. De beroepsgrond slaagt niet.

Arrest Tarakhel

9. Tevens stellen eisers zich op het standpunt dat het gezin als bijzonder kwetsbaar moet worden aangemerkt in de zin van het arrest Tarakhel, vanwege de gezondheidssituatie van eiser en gelet op wat het gezin, met name de kinderen, hebben meegemaakt in Bulgarije. De minister had aanvullende garanties moeten bedingen bij Bulgarije.

9.1.

In het Tarakhel-arrest heeft het EHRM overwogen dat de verzoekende lidstaat voor bijzonder kwetsbare personen voorafgaand aan de overdracht aanvullende garanties moet vragen aan de ontvangende lidstaat, indien de vreemdeling aantoont dat hij zonder die garanties geen toereikende zorg- en opvangvoorzieningen zal kunnen krijgen. Verder ligt de bewijslast dat er sprake is van bijzondere kwetsbaarheid bij de vreemdeling.

9.2.

Naar het oordeel van de rechtbank is er geen sprake van een situatie zoals bedoeld in het arrest Tarakhel en zijn er daarom geen aanvullende garanties van de Bulgaarse autoriteiten nodig. Met het overgelegde medisch dossier hebben eisers niet aannemelijk gemaakt dat zij, zonder het verkrijgen van aanvullende garanties, in Bulgarije geen adequate zorg- en opvangvoorzieningen zullen kunnen krijgen. Zoals eerder overwogen kan ten aanzien van Bulgarije van het interstatelijk vertrouwensbeginsel worden uitgegaan. Eisers kunnen zich, als zij problemen ervaren, wenden tot de Bulgaarse autoriteiten. De beroepsgrond slaagt niet.

Belang van het kind

10. Tot slot voeren eisers aan dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met de belangen van hun twee minderjarige kinderen. Eisers vrezen dat overdracht naar Bulgarije een zeer negatieve impact zal hebben op de kinderen, vanwege hetgeen zij daar hebben meegemaakt.

10.1.

De rechtbank volgt eisers in het standpunt dat de minister de belangen van de kinderen van eisers niet kenbaar in de bestreden besluiten heeft betrokken. Zoals de rechtbank onder 3-3.2 uiteen heeft gezet, moeten aanvragen die zijn geregistreerd vóór
12 juni 2026 worden getoetst aan de Dublinverordening. Dit levert daarom strijd op met artikel 5 van de Dublinverordening en een motiveringsgebrek.

10.2.

De rechtbank ziet aanleiding om met toepassing van artikel 6:22 van de Awb het geconstateerde gebrek te passeren en de bestreden besluiten niet om die reden te vernietigen. De minister heeft het gebrek namelijk hersteld met een aanvullende motivering in het verweerschrift. In zoverre zijn eisers door het gebrek niet in hun belangen geschaad. De rechtbank licht dit oordeel hieronder toe.

10.3.

De rechtbank volgt de aanvullende motivering van de minister dat het behoud van de eenheid van het gezin in beginsel in het belang van het kind is. Het is namelijk in het belang van het kind dat hij/zij in het bijzijn van beide ouders opgroeit. Het is daarmee aan eisers om aan te tonen dat overdracht van de kinderen samen met hen aan Bulgarije niet in belang van de kinderen zou zijn. De minister heeft er terecht op gewezen dat eisers niet concreet hebben gemaakt wat voor negatieve impact overdracht op hun kinderen zou hebben, waardoor overdracht niet in hun belang zou zijn. De stelling dat overdracht niet in het belang van de kinderen zou zijn omdat zij in Bulgarije slecht zijn behandeld en bij terugkeer onderworpen zullen worden aan een vernederende behandeling is verder niet onderbouwd. Deze stelling kan, gelet op wat hiervoor is overwogen over het interstatelijk vertrouwensbeginsel, niet tot het oordeel leiden dat overdracht aan Bulgarije een zeer negatieve impact op het belang van het kind zal hebben. De beroepsgrond slaagt daarom niet.

Conclusie en gevolgen

11. De beroepen zijn ongegrond. Dat betekent dat eisers geen gelijk krijgen.

11. Nu met deze uitspraak op eisers beroepen is beslist, bestaat er geen aanleiding meer voor de gevraagde voorlopige voorzieningen. De verzoeken hiertoe worden daarom afgewezen.

11. Eisers krijgen vanwege de toepassing van artikel 6:22 van de Awb wel een vergoeding van hun proceskosten. De rechtbank stelt de proceskostenvergoeding aan de hand van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 2.802,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het indienen van het verzoekschrift en 1 punt voor het bijwonen van de zitting, met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).

Beslissing

De rechtbank,

in de zaken geregistreerd onder de nummers: NL26.48756 en NL26.48754:

- verklaart de beroepen ongegrond.

De voorzieningenrechter,

in de zaken geregistreerd onder de nummers: NL26.48757 en NL26.48755:

- wijst de verzoeken af.

De rechtbank/voorzieningenrechter, in alle zaken:

- bepaalt dat de minister de proceskosten van eisers moet vergoeden tot een bedrag van
€ 2.802,-.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Smayel, rechter, tevens voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. C.L. Vrije, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen rechtsmiddel open.

Verordening (EU) 2024/1351 en Verordening (EU) 2025/90929 (rectificatie). Verordening (EU) 604/2013. ECLI:NL:RVS:2026:5867. Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Op grond van artikel 20 van de Amb-Verordening. Algemene wet bestuursrecht. Immigratie- en Naturalisatiedienst. Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Verdrag betreffende de status van vluchtelingen. Arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (het Hof) van 19 maart 2019 in de zaak C-163/17, ECLI:EU:C:2019:218. ECLI:NL:RVS:2026:2133. Zie ten aanzien van het AIDA-rapport over Bulgarije van 2025 de uitspraak van de Afdeling van 17 november 2025, ECLI:NL:RVS:2025:5536. Arrest van het Hof van Justitie van de EU van 16 februari 2017, ECLI:EU:C:2017:127 (C.K. tegen Slovenië). Posttraumatische stressstoornis. Geestelijke gezondheidszorg. Dit volgt uit Werkinstructie 2026/17 De AMbV procedure. Arrest van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens van 4 november 2014 in de zaak Tarakhel tegen Zwitserland, nr. 29217/12, ECLI:CE:ECHR:2014:1104JUD002921712. Europese Hof voor de Rechten van de Mens. ECLI:NL:RVS:2020:223.