Civiel recht overig

Werknemer heeft recht op (gefixeerde) schadevergoeding, transitievergoeding en billijke vergoeding omdat de…

Rechtbank Overijssel, 26 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 26 oktober 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Overijssel
Zittingsplaats
Zwolle
Datum uitspraak
26 oktober 2026
Datum publicatie
6 november 2026
Zaaknummer
12201410 \ EJ VERZ 26-126
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOVE:2026:6727
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Werknemer heeft recht op (gefixeerde) schadevergoeding, transitievergoeding en billijke vergoeding omdat de werkgever een eerder overeengekomen verlenging geen gestand heeft gedaan.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Zwolle

Zaaknummer / rekestnummer: 12201410 \ EJ VERZ 26-126

Beschikking van 26 oktober 2026

in de zaak van

[verzoekster] ,

wonende in [woonplaats],

verzoekende partij,

hierna te noemen: [verzoekster],

gemachtigde: mr. N. Entzinger en mr. M. Seinen,

tegen

de stichting STICHTING WILHELMINA ZIEKENHUIS ASSEN,

gevestigd in Assen,

verwerende partij,

hierna te noemen: WZA,

gemachtigde: mr. G.N. Paanakker en mr. M.P.D. Mollema.

De zaak in het kort

In deze zaak verzoekt de werknemer om toekenning van een gefixeerde schadevergoeding, transitievergoeding en billijke vergoeding nadat de werkgever volgens haar eenzijdig de verlenging van de arbeidsovereenkomst heeft ingetrokken. De werkgever voert verweer. De kantonrechter is van oordeel dat partijen een contractsverlenging van zes maanden zijn overeengekomen en dat de latere mededeling van de werkgever dat zij haar contract niet zal verlengen kwalificeert als een onregelmatige opzegging. De kantonrechter wijst daarom de verzoeken van werknemer deels toe.

1 De procedure

1.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het verzoekschrift met producties 1 tot en met 26, binnengekomen op de griffie van de rechtbank Noord-Nederland, locatie Assen, op 8 april 2026 en binnengekomen op de griffie van de rechtbank Overijssel, locatie Zwolle, op 22 april 2026,

- het verweerschrift met producties 1 tot en met 21,

- producties 27 tot en met 37 van [verzoekster],

- productie 38 van [verzoekster],

- de mondelinge behandeling van 10 augustus 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt en waarbij namens partijen pleitaantekeningen zijn overlegd en voorgedragen.

1.2

De beschikking is bepaald op vandaag.

2 De feiten

2.1

[verzoekster] is op 10 februari 2025 in dienst getreden bij WZA in de functie leidinggevende zorg. De arbeidsovereenkomst betrof een contract voor bepaalde tijd lopend tot 9 februari 2026. Op de arbeidsovereenkomst was de Collectieve Arbeidsovereenkomst Ziekenhuizen 2025-2027 (hierna: cao) van toepassing.

2.2

Op 17 december 2025 heeft [verzoekster] met haar zorgmanager, mevrouw [naam] (hierna: [naam]), een gesprek gehad de verlenging van haar contract.

2.3

WZA heeft [verzoekster] op 6 januari 2026 medegedeeld dat haar contract niet verlengd zou worden en dat [verzoekster] voor de resterende periode van haar contract was vrijgesteld van werkzaamheden. Het loon van [verzoekster] betrof op dat moment € 6.098,00 bruto per maand.

2.4

WZA heeft [verzoekster] een transitievergoeding van € 2.056,71 bruto betaald.

3 Het verzoek en het verweer

3.1

[verzoekster] verzoekt (samengevat en voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad):

primair

  1. voor recht te verklaren dat de opzegging van de arbeidsovereenkomst van 10 februari 2026 in strijd was met de wet,

  2. veroordeling van WZA tot betaling van € 11.430,48 bruto aan gefixeerde schadevergoeding, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 10 februari 2026 dan wel datum indiening verzoekschrift,

  3. veroordeling van WZA tot betaling van € 575,20 bruto aan resterende transitievergoeding, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 10 februari 2026 dan wel datum indiening verzoekschrift,

subsidiair

  1. voor recht te verklaren dat de opzegging van de arbeidsovereenkomst van 10 februari 2026 in strijd was met de wet,

  2. veroordeling van WZA tot betaling van € 39.247,32 bruto aan gefixeerde schadevergoeding, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 10 februari 2026 dan wel datum indiening verzoekschrift,

  3. veroordeling van WZA tot betaling van € 1.398,70 bruto aan resterende transitievergoeding, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 10 februari 2026 dan wel datum indiening verzoekschrift,

meer subsidiair

voor recht te verklaren dat [verzoekster] er gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat haar een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd dan wel een contract voor zes maanden zou worden aangeboden,

uiterst subsidiair

voor recht te verklaren dat het niet voorzetten van de arbeidsovereenkomst het geval is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van WZA,

in alle gevallen

veroordeling van WZA tot betaling van € 100.000,00 bruto aan billijke vergoeding, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 10 februari 2026 dan wel de datum indiening verzoekschrift,

met veroordeling van WZA tot betaling van € 2.147,75 aan buitengerechtelijke incassokosten en proceskosten, beiden te vermeerderen met wettelijke rente.

3.2

WZA voert verweer.

4 De beoordeling

4.1

De kantonrechter zal allereerst ingaan op de vragen of er een verlenging van de oorspronkelijke arbeidsovereenkomst is overeengekomen en, als dat het geval is, hoe het handelen van WZA op 6 januari 2026 gekwalificeerd moet worden. Daarna zal de kantonrechter achtereenvolgens de verzoeken tot gefixeerde schadevergoeding, transitievergoeding, billijke vergoeding en andere (neven)verzoeken beoordelen.

Geen arbeidsovereenkomst van onbepaalde tijd

4.2

De kantonrechter stelt als uitgangspunt dat een overeenkomst tot stand komt door een aanbod van de ene partij en de aanvaarding van dat aanbod door de wederpartij. Het aanbod dan wel de aanvaarding moet gericht zijn op de wil om de betreffende overeenkomst tot stand te brengen. De vraag wat partijen vervolgens zijn overeengekomen, en wat zij van elkaar mochten verwachten, moet worden beantwoord aan de hand van de betekenis die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan elkaars verklaringen en gedragingen mochten toekennen en wat zij in dat verband redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Daarbij geldt nog dat een mondeling aanbod vervalt als deze niet onmiddellijk wordt aanvaard.

4.3

De kantonrechter is van oordeel dat uit de door [verzoekster] gestelde feiten en omstandigheden niet volgt dat partijen een arbeidsovereenkomst van onbepaalde tijd zijn overeengekomen. [verzoekster] stelt dat zij in mei 2025 met [naam] en de toenmalige leidinggevende polikliniek orthopedie concrete gesprekken heeft gevoerd over haar toekomstige rol van leidinggevende over de polikliniek chirurgie, plastische chirurgie en orthopedie (zogenaamde ‘Zone 2’). Deze gesprekken hebben volgens [verzoekster] ertoe geleid dat zij vanaf mei 2025 de gipskamer uit de polikliniek orthopedie van de toenmalige leidinggevende overnam, dat zij meegenomen werd in de vakantieplanning voor de zomer 2025 van het voorzitterschap van Zone 2 en dat een collega die [verzoekster] bij haar leidinggevende functie zou ondersteunen als het ware werd klaargestoomd voor deze nieuwe rol. Maar uit het voorgaande volgt echter niet dat partijen definitieve overeenstemming hadden over de toekomstige functie van [verzoekster]. Volgens [verzoekster] heeft [naam] daarnaast ook mondeling toegezegd dat zij leidinggevende zou worden, maar dit is door WZA voldoende weersproken. Volgens WZA kon zij in 2025 nog geen harde toezegging doen, omdat de fase voor de reorganisatie van leidinggevenden binnen de algehele reorganisatie van WZA nog niet was aangebroken. Wel zijn er volgens WZA gesprekken met [verzoekster] gevoerd over hoe de toekomst eruit zou kunnen zien, maar dat zij leidinggevende zou worden stond volgens WZA in die periode nog niet vast. Daar komt bij dat uit het toekennen van de functie van leidinggevende Zone 2 niet noodzakelijkerwijs volgt dat [verzoekster] een arbeidsovereenkomst van onbepaalde tijd zou hebben gekregen. Dit alles maakt dat de kantonrechter niet tot het oordeel komt dat partijen een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd zijn overeengekomen. De kantonrechter zal de primaire vorderingen – die uitgaan van een verlenging van de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, dus afwijzen.

Wel een verlenging van de arbeidsovereenkomst met zes maanden

4.4

De kantonrechter is van oordeel dat [verzoekster] wel voldoende heeft onderbouwd dat partijen een verlenging van zes maanden van haar arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd zijn overeengekomen. [verzoekster] heeft aangevoerd dat tijdens een gesprek op 17 december 2025 [naam] aan [verzoekster] een verlenging van haar tijdelijke contract met zes maanden heeft aangeboden. WZA heeft aanvankelijk in haar verweerschrift aangevoerd dat zij tijdens dat gesprek slechts de intentie heeft uitgesproken om het dienstverband tijdelijk, met zes maanden, te verlengen teneinde te kunnen beoordelen of [verzoekster] erin zou slagen de gewenste rust en samenhang binnen het team te realiseren. Van een (concreet) aanbod was volgens WZA dus geen sprake. Tijdens de zitting heeft WZA, bij monde van [naam], echter verklaard dat zij [verzoekster] in het gesprek van 17 december 2025 een aanbod voor een verlenging van zes maanden heeft gedaan en dat [verzoekster] die tijd zou kunnen benutten om te laten zien dat zij in staat was om aan de door WZA gestelde voorwaarden te voldoen. Voor zover WZA desondanks volhardt in haar ontkenning dat zij [verzoekster] op 17 december 2025 een aanbod tot verlenging van zes maanden heeft gedaan, acht de kantonrechter deze mede in het licht van haar eigen verklaring op zitting onvoldoende gemotiveerd.

4.5

Met [verzoekster] is de kantonrechter van oordeel dat [verzoekster] dat aanbod ook onmiddellijk, in datzelfde gesprek, heeft aanvaard. Daarbij kent zij naast de verklaring van [verzoekster] zelf gewicht toe aan de verklaring van [naam] op zitting, namelijk dat [verzoekster] volgens haar blij reageerde toen WZA haar het aanbod deed. Verder acht zij relevant de door [verzoekster] overlegde Whatsappberichten gericht aan collega’s van onder meer 17 december 2025, waarin [verzoekster] aangeeft dat haar arbeidsovereenkomst met zes maanden verlengd zal worden. De omstandigheid dat WZA de verlenging nooit administratief heeft verwerkt in het daarvoor bestemde systeem (AFAS), maakt dit oordeel niet anders. WZA heeft immers verklaard dat zij kort na het gesprek van 17 december 2025 (in ieder geval voor de kerstvakantie), heeft besloten de arbeidsrelatie met [verzoekster] definitief te beëindigen nadat meerdere werknemers hun onvrede over de verlenging hadden geuit. Dit kan de reden zijn dat een formele registratie van de verlenging is uitgebleven.

WZA heeft de arbeidsovereenkomst die op 10 februari 2026 zou ingaan op 6 januari 2026 opgezegd

4.6

Zoals de kantonrechter hiervoor heeft overwogen, zijn partijen een verlenging van de arbeidsovereenkomst van zes maanden overeengekomen. De arbeidsovereenkomst is dus verlengd van 10 februari 2026 tot 9 augustus 2026. WZA heeft [verzoekster] vervolgens op 6 januari 2026 meegedeeld dat haar contract niet verlengd zou worden en dat zij tot de einddatum van haar huidige contract zou worden vrijgesteld van werkzaamheden. WZA heeft het loon van [verzoekster] tot 9 februari 2026 (de einddatum van haar oorspronkelijke contract) doorbetaald. Desgevraagd hebben partijen op zitting verklaard dat als de kantonrechter tot het oordeel zou komen dat de arbeidsovereenkomst inderdaad met een half jaar zou zijn verlengd, dat het handelen van WZA dan als een opzegging zou kunnen worden gekwalificeerd. In het licht van deze feiten en omstandigheden kwalificeert de kantonrechter de mededeling van WZA op 6 januari 2026 als een (eenzijdige) opzegging van de nieuwe arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, die vanaf 10 februari 2026 zou ingaan.

WZA heeft onregelmatig opgezegd; [verzoekster] heeft recht op gefixeerde schadevergoeding

4.7

De kantonrechter is van oordeel dat WZA de arbeidsovereenkomst onregelmatig heeft opgezegd. Zoals de kantonrechter onder 4.4 heeft overwogen, zijn partijen mondeling een verlenging van zes maanden overeengekomen. Er zijn door WZA geen feiten of omstandigheden aangevoerd waaruit volgt dat het haar vrij stond om deze arbeidsovereenkomst eenzijdig, dus zonder instemming van de werknemer, op te zeggen. De kantonrechter zal daarom de subsidiair onder a verzochte verklaring voor recht toewijzen, met dien verstande dat de kantonrechter begrijpt dat de in de verzochte verklaring voor recht genoemde datum “10 februari 2026” verwijst naar de aanvangsdatum van de (onregelmatig) opgezegde arbeidsovereenkomst en niet naar de datum van de (onregelmatige) opzegging.

4.8

Voor de vraag of [verzoekster] aanspraak kan maken op de door haar verzochte gefixeerde schadevergoeding is relevant of partijen bij de verlenging een tussentijds opzegbeding zijn overeengekomen. De kantonrechter volgt [verzoekster] in haar standpunt dat dit niet is gebeurd. Volgens [verzoekster] is er tijdens het gesprek van 17 december 2025 niet gesproken over een tussentijdse opzegmogelijkheid. Uit artikel 3.1.7 lid 2 van de cao volgt bovendien dat voor een rechtsgeldige tussentijdse opzegging vereist is dat deze schriftelijk is overeengekomen. Dat laatste is hoe dan ook niet gebeurd, aldus [verzoekster]. De kantonrechter is van oordeel dat WZA de stelling van [verzoekster] dat geen tussentijdse opzegmogelijkheid is overeengekomen onvoldoende heeft betwist. Dat de cao van toepassing zou zijn op de nieuwe arbeidsovereenkomst heeft WZA met een verwijzing naar de cao artikelen 12 en 14 – welke artikelen zien op: vakantie, persoonlijk levensfasebudget, verlof en wet arbeid en zorg en de activatieregeling– onvoldoende gemotiveerd weersproken. Nog los daarvan volgt ook uit de wet dat een tussentijds opzegbeding schriftelijk moet zijn overeengekomen. Van een schriftelijk tussentijds opzegbeding is in dit geval echter geen sprake. De door WZA aangevoerde omstandigheid dat in de schriftelijk overeengekomen arbeidsovereenkomst die tot 9 februari 2026 gold wel een tussentijds opzegbeding is opgenomen, maakt dit niet anders. De overeengekomen verlenging vanaf 10 februari 2026 is immers een nieuwe arbeidsovereenkomst, waarvoor de schriftelijkheidseis onverminderd van toepassing is. Er is dus geen sprake van een geldig tussentijds opzegbeding.

4.9

Dit betekent dat WZA een vergoeding aan [verzoekster] verschuldigd is gelijk aan het bedrag van het loon over de termijn dat de arbeidsovereenkomst geduurd zou hebben indien deze van rechtswege zou zijn geëindigd. De verlengde arbeidsovereenkomst had een looptijd van 10 februari 2026 tot 9 augustus 2026. Dat betekent dat WZA een gefixeerde schadevergoeding over een periode van zes maanden aan [verzoekster] verschuldigd is. Volgens [verzoekster] komt dit neer op een bedrag van € 39.247,32 bruto. WZA heeft de hoogte van de schadevergoeding niet betwist, zodat de kantonrechter dit subsidiair verzochte bedrag zal toewijzen nu zij ook geen reden tot matiging ziet. De kantonrechter zal ook de verzochte wettelijke rente toewijzen, met dien verstande dat de wettelijke rente zal worden toegewezen vanaf 9 augustus 2026. De wettelijke rente kan immers pas aanvangen vanaf de dag van het einde van de arbeidsovereenkomst.

WZA moet [verzoekster] het resterende gedeelte van de transitievergoeding betalen

4.10

[verzoekster] heeft recht op een transitievergoeding, omdat de arbeidsovereenkomst is opgezegd door WZA. [verzoekster] heeft aanspraak gemaakt op een totaalbedrag van € 3.455,41 bruto. Aangezien WZA reeds een transitievergoeding van € 2.056,71 bruto aan [verzoekster] heeft betaald, verzoekt [verzoekster] om toekenning van een resterend bedrag van € 1.398,70 bruto. WZA heeft de berekening van [verzoekster] niet betwist, zodat de kantonrechter dit bedrag zal toewijzen zoals is verzocht. De kantonrechter zal ook de verzochte wettelijke rente toewijzen, met dien verstande dat de wettelijke rente zal worden toegewezen een maand na de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd, namelijk 9 september 2026.

4.11

Aangezien de kantonrechter het subsidiaire verzoek van [verzoekster] heeft toegewezen, komt de kantonrechter niet toe aan beoordeling van de meer subsidiaire en uiterst subsidiaire verzoeken.

WZA moet [verzoekster] een billijke vergoeding betalen

4.12

De kantonrechter is van oordeel dat WZA een billijke vergoeding aan [verzoekster] is verschuldigd, omdat WZA de arbeidsovereenkomst heeft opgezegd in strijd met de wet. De hoogte van de billijke vergoeding moet worden bepaald aan de hand van in de rechtspraak geformuleerde uitgangspunten. De vergoeding moet aansluiten bij de uitzonderlijke omstandigheden van het geval. Ook met de gevolgen van de opzegging kan rekening worden gehouden, voor zover die gevolgen zijn toe te rekenen aan het verwijt dat de werkgever kan worden gemaakt. Het gaat er uiteindelijk om dat de werknemer wordt gecompenseerd voor het ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever. De billijke vergoeding heeft geen bestraffend doel, maar met de billijke vergoeding kan ook worden tegengegaan dat werkgevers ervoor kiezen een arbeidsovereenkomst op ernstig verwijtbare wijze te laten eindigen.

4.13

In dit geval weegt de kantonrechter de volgende omstandigheden mee. Door de onregelmatige opzegging van WZA heeft [verzoekster] in de periode na 6 januari 2026 in onzekerheid verkeerd over zowel haar loopbaan als haar toekomst. Dit is WZA aan te rekenen. Daar komt bij dat WZA in de aanloop naar deze opzegging veelal over [verzoekster] heeft gecommuniceerd in plaats van met [verzoekster]. Uit de stukken en hetgeen partijen op zitting hebben verklaard is een trend gebleken dat WZA intern met verschillende partijen, zoals medewerkers, Human Resource en leden van de raad van bestuur, over [verzoekster] heeft gesproken en besluiten heeft genomen over haar loopbaan zonder de inhoud van deze gesprekken tijdig en duidelijk aan [verzoekster] te communiceren. Op 6 januari 2026 heeft WZA [verzoekster] feitelijk op non-actief gesteld door aan haar mee te delen dat zij niet meer op de poli mocht komen en was vrijgesteld van het verrichten van werkzaamheden. WZA heeft [verzoekster] daarbij in het ongewisse gelaten over de inhoud van de signalen die zij had ontvangen over [verzoekster], terwijl WZA haar besluit wel op deze signalen heeft gebaseerd. De onzekerheid blijft voor [verzoekster] tot op heden voortduren, omdat WZA de inhoud van de door haar ontvangen signalen over [verzoekster] niet volledig met [verzoekster] heeft gedeeld.

4.14

Hiertegenover staat dat de kantonrechter de kans zeer klein acht dat de arbeidsovereenkomst na de verlenging van zes maanden nogmaals was verlengd. WZA wilde immers, mede gelet op de klachten die zij had ontvangen over [verzoekster], niet met haar verder. Ook is ter zitting gebleken dat [verzoekster] inmiddels een andere baan heeft gevonden. [verzoekster] heeft verklaard dat zij deze nieuwe baan uit noodzaak heeft aangenomen omdat het een tijdelijk dienstverband buiten de zorg betreft, maar dat laat onverlet dat zij op ten tijde van de zitting wel een salaris ontving dat ongeveer gelijk is aan wat zij verdiende bij WZA. Daar komt ten slotte nog bij dat aan [verzoekster] reeds een gefixeerde schadevergoeding en transitievergoeding is toegekend.

4.15

Rekening houdend met het voorgaande zal de kantonrechter [verzoekster] een billijke vergoeding toekennen van ongeveer de hoogte van één maandsalaris bij WZA, zijnde een bedrag van € 6.000,00. De verzochte wettelijke rente over deze vergoeding wordt toegewezen vanaf de veertiende dag na de datum van deze beschikking, aangezien WZA voorafgaand aan deze beschikking met het betalen daarvan nog niet in verzuim was.

Buitengerechtelijke incassokosten

4.16

[verzoekster] verzoekt om vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. Het hoofdverzoek valt niet onder het toepassingsbereik van het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter zal daarom de verzochte vergoeding toetsen aan de oriëntatiepunten voor de beoordeling van dergelijke verzoeken uit het Rapport BGK-integraal.

Het verzoek tot vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten zal worden afgewezen. [verzoekster] heeft evenwel gesteld dat kosten zijn gemaakt die niet kunnen worden beschouwd als kosten ter voorbereiding van de onderhavige procedure, maar zij heeft niet gesteld dat dat de kosten die zijn gemaakt wel betrekking hebben op verrichtingen die meer omvatten dan een enkele (eventueel herhaalde) aanmaning, het enkel doen van een (niet aanvaard) schikkingsvoorstel, het inwinnen van eenvoudige inlichtingen of het op gebruikelijke wijze samenstellen van het dossier. Het aanbod om een nadere specificatie van de gemaakte kosten te overleggen, maakt dit oordeel niet anders. [verzoekster] had dit immers al bij verzoekschrift kunnen en moeten overleggen. De kosten waarvan [verzoekster] vergoeding verzoekt, moeten dan ook worden aangemerkt als betrekking hebbend op verrichtingen waarvoor de proceskostenveroordeling wordt geacht een vergoeding in te sluiten. Deze kosten zullen dus worden afgewezen.

Proceskosten

4.17

De proceskosten komen voor rekening van WZA, omdat WZA overwegend ongelijk krijgt. De nakosten zullen worden vastgesteld op € 144,00, omdat dit het maximale tarief is. De proceskosten aan de zijde van [verzoekster] worden begroot op € 2.429,00 (€ 265,00 aan griffierecht, € 2.020,00 (2 punten x € 1.010,00) aan salaris gemachtigde en € 144,00 aan nakosten), plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.

4.18

De verzochte wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1

verklaart voor recht dat de opzegging van de arbeidsovereenkomst van 10 februari 2026 in strijd was met de wet,

5.2

veroordeelt WZA om aan [verzoekster] de vergoeding wegens onregelmatige opzegging te betalen van € 39.247,32 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf 9 augustus 2026 tot aan de dag van de gehele betaling,

5.3

veroordeelt WZA om aan [verzoekster] een transitievergoeding te betalen van € 1.398,70 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf 9 september 2026 tot aan de dag van de gehele betaling,

5.4

veroordeelt WZA om aan [verzoekster] een billijke vergoeding te betalen van € 6.000,00 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente te rekenen vanaf de veertiende dag na de datum van deze beschikking tot aan de dag van de gehele betaling,

5.5

veroordeelt WZA in de proceskosten van € 2.429,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als WZA niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend,

5.6

veroordeelt WZA tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.7

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad, met uitzondering van de beslissing genoemd onder 5.1.,

5.8

wijst het meer of anders verzochte af.

Deze beschikking is gegeven door mr. M.O. Frentrop en in het openbaar uitgesproken door mr. A.H. Margadant op 26 oktober 2026. (hg)

Artikel 6:217 Burgerlijk Wetboek. Artikel 3:33 Burgerlijk Wetboek. Artikel 3:35 Burgerlijk Wetboek en ECLI:NL:HR:1981:AG4158 (Haviltex). Artikel 6:221 Burgerlijk Wetboek. Artikel 7:667 lid 3 Burgerlijk Wetboek Artikel 7:677 lid 4 Burgerlijk Wetboek. Artikel 7:686a lid 1 Burgerlijk Wetboek. Artikel 7:673 lid 1 sub a onder 1 Burgerlijk Wetboek. Artikel 7:686a lid 1 Burgerlijk Wetboek. Artikel 7:681 en 7:671 Burgerlijk Wetboek. ECLI:NL:HR:2017:1187 (New Hairstyle). Uitvoerbaar bij voorraad betekent dat de veroordelingen in de beschikking uitgevoerd moeten worden, ook als eventueel in hoger beroep wordt gegaan.