Civiel recht overig

(Billijke) vergoeding na onterecht ontslag.

Rechtbank Overijssel, 29 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 29 oktober 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Overijssel
Zittingsplaats
Almelo
Datum uitspraak
29 oktober 2026
Datum publicatie
9 november 2026
Zaaknummer
12350618 EJ VERZ 26-147
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOVE:2026:6827
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

(Billijke) vergoeding na onterecht ontslag.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Team kanton en handelsrecht

Zittingsplaats Almelo

Zaaknummer : 12350618 EJ VERZ 26-147

Beschikking van de kantonrechter van 29 oktober 2026

in de zaak van

[verzoeker],

wonende te [woonplaats],

verzoekende partij, hierna te noemen werknemer of [verzoeker],

gemachtigde: mr. M.A. Knobben,

tegen

[verweerder] B.V.,
gevestigd te [vestigingsplaats],

verwerende partij, hierna te noemen werkgever of [verweerder],

gemachtigde: mr. P.H.A. Mulder.

1 De procedure

1.1

[verzoeker] heeft een verzoek ingediend, primair tot vernietiging van het hem door [verweerder] gegeven ontslag op staande voet, alsmede om [verweerder] te veroordelen hem weer toe te laten tot het verrichten van de gebruikelijke werkzaamheden en tot doorbetaling van het salaris. Subsidiair verzoekt werknemer om voor recht te verklaren dat de arbeidsovereenkomst is opgezegd zonder dat sprake was van een dringende reden, [verweerder] te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor onregelmatige opzegging, van de transitievergoeding en van een billijke vergoeding van € 15.729,60, tot afgifte van een deugdelijke eindafrekening en de wettelijke rente over genoemde bedragen. Tevens verzoekt hij om [verweerder] te veroordelen in de kosten van deze procedure.

1.2

Op 24 september 2026 heeft de mondelinge behandeling plaatsgevonden. Voorafgaand aan de zitting heeft [verweerder] nog stukken toegezonden.

1.3

Ter zitting heeft [verzoeker] – gebruikmakend van de zogenoemde switch - alsnog in het ontslag berust en vordert hij op grond van artikel 7:681, lid 1 BW alleen nog het subsidiair gevorderde.

2 De feiten

2.1

[verzoeker], geboren [geboortedatum] 2005, is op 1 februari 2026 in dienst getreden bij [verweerder] in de functie van Algemeen Medewerker voor 38 uur per week. Het salaris is € 2.575,00 bruto per maand.

2.2

De arbeidsovereenkomst is aangegaan voor bepaalde tijd en eindigt van rechtswege op 31 januari 2027.

2.3

[verweerder] heeft [verzoeker] op 19 juni 2026 op staande voet ontslagen.

3 Het (gewijzigde) verzoek van werknemer

3.1.

[verzoeker] heeft voor de switch gekozen omdat hij vreest dat bij terugkeer op de werkvloer een onwerkbare situatie zal ontstaan en hij inmiddels ander werk heeft waarmee hij ten dele in zijn inkomen voorziet.

3.2.

[verzoeker] vordert om:

VII voor recht te verklaren dat [verweerder] de arbeidsovereenkomst op 19 juni 2026 heeft opgezegd zonder dat sprake was van een dringende reden als bedoeld in artikel 7:677 lid 1 jo. 7:678 BW, en derhalve in strijd met artikel 7:671 BW;

VIII [verweerder] te veroordelen tot betaling van de vergoeding wegens onregelmatige opzegging ex artikel 7:672 lid 11 BW van € 3.893,40 bruto;

IX [verweerder] te veroordelen tot betaling van de transitievergoeding ex artikel 7:673 BW van € 927,00 bruto;

X [verweerder] te veroordelen tot betaling van een billijke vergoeding ex artikel 7:681 lid 1, aanhef en onder a, BW van € 15.729,60 bruto, althans niet minder dan € 12.000,00 bruto;

XI [verweerder] te veroordelen tot afgifte van een deugdelijke eindafrekening en uitbetaling van het daaruit voortvloeiende saldo, waaronder de niet-genoten vakantiedagen ex artikel 7:641 BW en de opgebouwde maar niet uitbetaalde vakantiebijslag tot en met 19 juni 2026, onder verstrekking van een deugdelijke specificatie binnen veertien dagen na betekening, op straffe van een dwangsom van € 100,00 per dag met een maximum van € 5.000,00;

XII [verweerder] te veroordelen tot betaling van de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW over de onder VIII tot en met XI genoemde bedragen, ten aanzien van de transitievergoeding vanaf de in artikel 7:686a lid 1 BW bedoelde dag en voor het overige vanaf 19 juni 2026 tot aan de dag van betaling;

XIII [verweerder] te veroordelen in de kosten van deze procedure.

3.3.

Ter onderbouwing van de hoogte van de billijke vergoeding heeft [verzoeker] het volgende aangevoerd. Ervan uitgaande dat het dienstverband zou hebben geduurd tot

31 januari 2027 is het gederfd loon tot einde dienstverband € 20.580,00. De vergoeding voor onregelmatige opzegging ex artikel 7:672 lid 11 BW bedraagt € 3.893,40 bruto. De transitievergoeding ex artikel 7:673 BW bedraagt € 927,00 bruto.

Ter voorkoming van dubbeltelling brengt [verzoeker] de vergoeding voor onregelmatige opzegging en transitievergoeding in mindering op het gederfde loon. Het resterende bedrag van € 15.729,60, althans niet minder dan € 12.000,00 bruto, vordert hij als billijke vergoeding ex artikel 7:681 lid 1, aanhef en onder a BW.

4 Het verweer van werkgever

[verweerder] voert alleen verweer tegen de omvang van de onder X gevorderde billijke vergoeding.

Daartoe wijst zij er op dat er weliswaar geen sprake was van een dringende reden, maar dat het wel het gedrag van [verzoeker] was dat heeft geleid tot de ontstane situatie. Het is maar de vraag of [verzoeker] het werk tot einde van de arbeidsovereenkomst zou hebben uitgevoerd, aldus [verweerder]. Hij is vaker gewaarschuwd voor onvoorzichtig en onoplettend gedrag, maar hij bleek moeilijk aan te sturen. Hij heeft daarnaast al sinds zijn vertrek in juni ook ander werk gedaan en is dus niet geheel van inkomsten verstoken.

5 De beoordeling

5.1

Uit de stukken en uit hetgeen is besproken tijdens de zitting op 24 september 2026, volgt dat [verweerder] de arbeidsovereenkomst heeft opgezegd zonder dat sprake was van een dringende reden zoals bedoeld in artikel 7:677 lid 1 BW. Weliswaar was [verweerder] niet tevreden over het functioneren van werknemer, maar schriftelijke waarschuwingen waren niet gegeven en het incident op 19 juni 2026 rechtvaardigt niet het ontslag op staande voet met alle gevolgen daarvan. [verweerder] erkent dit en voert geen verweer tegen toewijzing van de vorderingen genoemd onder VII, VIII en IX. Deze zullen daarom als niet weersproken worden toegewezen.

5.2

Omdat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig gegeven is en omdat een ongeldig ontslag als ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever moet worden aangemerkt (Kamerstukken I, 2013-2014, 33 818, nr. C, pag. 99 en 113) heeft [verzoeker] recht op een billijke vergoeding (artikel 7:681 lid 1 onder a BW).

5.3

Voor het vaststellen van de hoogte van de toe te kennen billijke vergoeding zijn in de rechtspraak uitgangspunten geformuleerd (Hoge Raad 30 juni 2017, ECLI:NL:HR:2017:1187 (New Hairstyle). De kantonrechter moet bij het bepalen van de billijke vergoeding rekening houden met alle (uitzonderlijke) omstandigheden van het geval en die vergoeding moet daarbij aansluiten. Het gaat er uiteindelijk om dat de werknemer wordt gecompenseerd voor het ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever. Ook met de gevolgen van het ontslag kan rekening worden gehouden, voor zover die gevolgen zijn toe te rekenen aan het verwijt dat de werkgever kan worden gemaakt. De billijke vergoeding heeft geen bestraffend doel, maar met de billijke vergoeding kan ook worden tegengegaan dat werkgevers ervoor kiezen een arbeidsovereenkomst op ernstig verwijtbare wijze te laten eindigen.

5.4

Bij de vaststelling van de billijke vergoeding kan ook rekening worden gehouden met het feit of de werknemer inmiddels ander werk heeft gevonden, alsmede met de inkomsten die hij daaruit geniet (vgl. Kamerstukken II 2013-2014, 33 818, nr. 7, p. 90), en met de (andere) inkomsten die hij in redelijkheid in de toekomst kan verwerven. Bij de vergelijking tussen de situatie zonder de vernietigbare opzegging en de situatie waarin de werknemer zich thans bevindt, dient bovendien de eventueel aan de werknemer toekomende transitievergoeding te worden betrokken (HR 30 juni 2017 ECLI:NL:HR:2017:1187).

5.5

De kantonrechter overweegt als volgt. Door het ontslag op 19 juni 2026 is [verzoeker] geconfronteerd met de situatie dat hij van de ene op de andere dag zijn arbeidsovereenkomst en zijn inkomen heeft verloren. [verzoeker] vraagt een billijke vergoeding van € 15.729,60 maar de kantonrechter ziet aanleiding dit bedrag te matigen tot € 9.000,00 bruto.

Daarvoor is van belang dat [verzoeker] inmiddels ander werk heeft waarmee het inkomensverlies gedeeltelijk wordt ondervangen, evenals het feit dat [verweerder] ook de gefixeerde schadevergoeding en de transitievergoeding moet betalen.

Voorts is relevant dat er sprake was van een dienstverband voor de duur van slechts één jaar en dat [verzoeker] op de datum van het ontslag nog geen vijf maanden in dienst was. Bovendien oordeelt de kantonrechter dat het gedrag van [verzoeker] weliswaar geen ontslag op staande voet rechtvaardigde, maar wel heeft bijgedragen aan de ontstane situatie. Hij heeft immers niet betwist dat hij eerder is aangesproken op gevaarlijk rijgedrag, maar dat daarin geen verandering kwam.

5.6

Tegen de vorderingen XI en XII is geen verweer gevoerd en ook deze zullen daarom worden toegewezen.

5.7

Gezien de uitkomst van de procedure zal [verweerder] worden veroordeeld in de kosten.

Aan [verzoeker] is een toevoeging verleend. Wegens het ontbreken van een wettelijke grondslag is een kostenveroordeling met de verplichting tot betaling van de door de griffier voorgeschoten explootkosten niet mogelijk.

De proceskosten bedragen:

griffierecht € 93,00

salaris gemachtigde, € 288,00 per punt, 2 punten € 576,00

bij elkaar € 689,00, vermeerderd met de wettelijke rente daarover indien niet binnen veertien dagen na deze beschikking betaald.

6 De beslissing

De kantonrechter:

6.1

verklaart voor recht dat [verweerder] de arbeidsovereenkomst op 19 juni 2026 heeft opgezegd zonder dat sprake was van een dringende reden als bedoeld in artikel 7:677 lid 1 jo. 7:678 BW, en derhalve in strijd met artikel 7:671 BW;

6.2

veroordeelt [verweerder] tot betaling van de vergoeding wegens onregelmatige opzegging ex artikel 7:672 lid 11 BW van € 3.893,40 bruto;

6.3

veroordeelt [verweerder] tot betaling van de transitievergoeding ex artikel 7:673 BW van

€ 927,00;

6.4

veroordeelt [verweerder] tot betaling van een billijke vergoeding ex artikel 7:681 lid 1, aanhef en onder a, BW van € 9.000,00 bruto;

6.5

veroordeelt [verweerder] tot afgifte van een deugdelijke eindafrekening en uitbetaling van het daaruit voortvloeiende saldo, waaronder de niet-genoten vakantiedagen ex artikel 7:641 BW en de opgebouwde doch niet uitbetaalde vakantiebijslag tot en met 19 juni 2026, onder verstrekking van een deugdelijke specificatie binnen veertien dagen na betekening van deze beschikking, op verbeurte van een dwangsom van € 100,00 per dag met een maximum van

€ 5.000,00;

6.6

veroordeelt [verweerder] tot betaling van de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW over de onder 6.2 tot en met 6.5 genoemde bedragen, ten aanzien van de transitievergoeding vanaf de in artikel 7:686a lid 1 BW bedoelde dag en voor het overige vanaf 19 juni 2026 tot aan de dag van betaling;

6.7

veroordeelt [verweerder] in de kosten van deze procedure, aan de zijde van [verzoeker] begroot op € 689,00, indien niet binnen veertien dagen na dagtekening van de beschikking is betaald, verhoogd met de wettelijke rente;

6.8

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad;

6.9

wijst af hetgeen meer of anders is verzocht.

Deze beschikking is gegeven door mr. W.W. van Tol, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 29 oktober 2026. (RS(O)

(RS(O)