Civiel recht overig
Arbeidszaak. Werknemer is op staande voet ontslagen, omdat uit gegevens van een GPS-tracker in zijn…
Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 28 oktober 2026
ECLI:NL:OGEABES:2026:274 · Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerecht-in-eerste-aanleg-van-bonaire-sint-eustatius-en-saba/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-ogeabes-2026-274
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft het Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- BON202600423
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:OGEABES:2026:274
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Arbeidszaak. Werknemer is op staande voet ontslagen, omdat uit gegevens van een GPS-tracker in zijn bedrijfsauto volgens de werkgever blijkt dat minder uur gewerkt zou worden dan de overeengekomen 40 uur per week. Door direct over te gaan tot ontslag op staande voet zonder in gesprek te gaan met de werknemer, heeft de werkgever onzorgvuldig gehandeld en is het ontslag nietig. De loonvordering wordt gematigd, omdat de werknemer inmiddels ander werk heeft.
Uitspraak
GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA
zittingsplaats Bonaire
Registratienummer: BON202600423
Datum uitspraak: 28 oktober 2026
BESCHIKKING
op het verzoek van
[verzoeker],
wonend op Bonaire,
verzoeker,
hierna: [verzoeker],
gemachtigden: mrs. D.M. Wildeman en D.E. van Voorst,
tegen
[B.V.],
gevestigd op Bonaire,
verweerster,
hierna: [B.V.],
gemachtigde: mr. E.J. Winkel.
1 Het procesverloop
Het verloop van de procedure blijkt uit:
-
het verzoekschrift met producties, ingediend op 30 juli 2026;
-
het verweerschrift met producties, ingediend op 25 september 2026;
-
de aanvullende producties van [verzoeker], ingediend op 9 oktober 2026.
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 14 oktober 2026. [verzoeker] is verschenen, bijgestaan door mr. Van Voorst. Namens [B.V.] is de heer [directeur] (directeur, hierna: [directeur]) verschenen, bijgestaan door mr. Winkel. De spreekaantekeningen die mr. Van Voorst heeft voorgelezen zijn aan het dossier toegevoegd. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat ter zitting is besproken.
Na afloop van de mondelinge behandeling heeft de rechter bepaald dat vandaag uitspraak zal worden gedaan.
2 De kern van de zaak
verzoeker] heeft gewerkt voor het bouwbedrijf [B.V.]. Op 31 oktober 2025 is [verzoeker] op staande voet ontslagen, omdat hij minder uur zou werken dan overeengekomen. [verzoeker] is het niet eens met het ontslag. Hij wil dat de rechter uitspreekt dat het ontslag nietig is en dat [B.V.] veroordeeld wordt om zijn salaris vanaf 31 oktober 2025 door te betalen. De rechter zal oordelen dat het ontslag nietig is en dat [B.V.] het salaris van [verzoeker] moet doorbetalen tot 1 april 2026. Dat wordt hierna uitgelegd.
3 De beoordeling
De achtergrond van het geschil
verzoeker] is op 1 april 2022 in dienst getreden bij [B.V.] in de functie van uitvoerder. In de arbeidsovereenkomst zijn partijen een bruto maandsalaris van USD 2.950 op basis van een 40-urige werkweek overeengekomen. De schriftelijke arbeidsovereenkomst is niet in deze procedure overgelegd, maar deze feiten zijn niet in geschil.
Hoewel de functieomschrijving van [verzoeker] uitvoerder was, had hij een uitgebreider takenpakket dan dat van een uitvoerder. [verzoeker] verrichtte ook werkzaamheden als werkvoorbereider, calculator, inkoper, organisator en hij was het technisch aanspreekpunt voor leveranciers.
Op de mondelinge behandeling heeft [directeur] uitgelegd dat hij eind juli 2025 een ‘GPS-tracker’ aan de bedrijfsauto van [verzoeker] had geplaatst. Het plaatsen van de tracker is niet met [verzoeker] besproken. De GPS-tracker hield bij waar de bedrijfsauto zich op welk moment bevond. Die gegevens konden teruggekeken worden. Uit die gegevens kon [B.V.] zien waar de bedrijfsauto zich op ieder moment van de dag bevond. Ook werd geregistreerd op welk moment en hoe lang de bedrijfsauto stil stond.
Op 31 oktober 2025 is [verzoeker] door [B.V.] op staande voet ontslagen. In de ontslagbrief staat dat [verzoeker] zich niet houdt aan de afgesproken werktijden en gemiddeld 25 uur per week werkt in plaats van de afgesproken 40 uur.
Op 8 december 2025 heeft [verzoeker] een brief aan [B.V.] geschreven waarin staat dat hij het niet eens is met het gegeven ontslag op staande voet, dat hij zich beschikbaar houdt voor het uitvoeren van werkzaamheden en dat hij aanspraak maakt op doorbetaling van zijn salaris.
B.V.] heeft per brief van 8 december 2025 geschreven dat het ontslag rechtsgeldig gegeven is en dat er daarom geen verplichting bestaat tot het aanbieden van werk of het doorbetalen van loon.
Het gegeven ontslag op staande voet is nietig
Een werkgever kan een arbeidsovereenkomst met onmiddellijke ingang beëindigen (ontslag op staande voet) als sprake is van een dringende reden die onverwijld aan de werknemer wordt meegedeeld. Het ontslag op staande voet is een uiterst middel om een arbeidsovereenkomst te beëindigen waarbij van een werkgever niet verwacht kan worden dat de arbeidsovereenkomst nog langer voortduurt. Aan het ontslag op staande voet worden daarom hoge eisen gesteld. Als komt vast te staan dat [verzoeker] niet rechtsgeldig op staande voet is ontslagen, dan heeft [verzoeker] recht op doorbetaling van zijn loon.
B.V.] heeft uitgelegd dat de volgende omstandigheden voor haar aanleiding zijn geweest om [verzoeker] te ontslaan. Ongeveer 2,5 jaar geleden kwam [directeur] [verzoeker] tegen op het vliegveld van Bonaire. [verzoeker] was op dat moment onder werktijd voor een eigen opdrachtgever aan het werk. [directeur] heeft [verzoeker] daarop aangesproken en in de periode daarna had [B.V.] niets aan te merken op de aanwezigheid van [verzoeker] op de werkvloer. In de periode april – juni 2025 ontving [B.V.] klachten van opdrachtgevers over de afwezigheid van [verzoeker] op de bouwplaatsen van projecten waarop hij uitvoerder was. Ook werd [B.V.] geconfronteerd met veel fouten in de uitvoering van het werk. [directeur] heeft in die periode meermaals contact opgenomen met [verzoeker] en aan hem gevraagd waar hij zich op dat moment bevond. Omdat [directeur] twijfels kreeg of [verzoeker] op de plek was waar hij zei dat hij zou zijn, heeft [directeur] een GPS-tracker aan de bedrijfsauto van [verzoeker] bevestigd. [directeur] heeft dagelijks de gegevens van de GPS-tracker geanalyseerd. Hij wilde niet zomaar tot een ontslag overgaan, dus heeft hij een dossier opgebouwd van drie maanden. Tijdens die drie maanden heeft [directeur] [verzoeker] op verschillende momenten gebeld en gevraagd waar hij op dat moment was. Het antwoord van [verzoeker] bleek niet overeen te komen met de locatiegegevens van de GPS-tracker. Na analyse van het opgebouwde dossier over drie maanden trok [directeur] de conclusie dat [verzoeker] structureel minder werkte dan de overeengekomen 40 uur per week. Daarom heeft [directeur] [verzoeker] op 31 oktober 2026 op staande voet ontslagen.
Een werkgever moet bij een ontslag op staande voet zorgvuldig handelen. Zoals vermeld kan een werkgever daartoe alleen overgaan als sprake is van zodanig ernstige gedragingen van de werknemer dat van de werkgever niet verwacht kan worden dat de arbeidsovereenkomst langer wordt voortgezet. Het moet gaan om een situatie dat van een werkgever niet (meer) verwacht kan worden dat zij het gesprek aangaat met haar werknemer om tot verbetering te komen of overgaat tot het geven van een minder vergaande sanctie zoals een officiële en formele waarschuwing.
Naar het oordeel van de rechter is van zodanige situatie in het onderhavige geval geen sprake. Na analyse van de gegevens uit de GPS-tracker is [directeur] direct overgegaan tot het ontslag op staande voet van [verzoeker]. [directeur] stelt dat hij [verzoeker] tussen maart 2025 en juni 2025 meermaals mondeling heeft gewaarschuwd over zijn afwezigheid op projecten, maar dat is door [verzoeker] betwist en niet onderbouwd. [verzoeker] verklaart dat hij met [directeur] wel eens gesproken heeft over klachten van klanten. Maar dat aan [verzoeker] een officiële waarschuwing is gegeven over zijn afwezigheid op de werkvloer en dat als [verzoeker] geen verbetering laat zien een consequentie kan zijn dat hij ontslagen wordt, blijkt nergens uit. Na de analyse van de gegevens van de GPS-tracker had het op de weg van [B.V.] gelegen om daarover het gesprek met [verzoeker] aan te gaan. Daarmee zou [verzoeker] de kans hebben gehad om uitleg te geven over zijn activiteiten en zich tegen de beschuldigingen te verdedigen. Dit geldt te meer nu de resultaten van de GPS-tracker alleen de locatie van de bedrijfsauto van [verzoeker] laten zien. Het feit dat de bedrijfsauto onder werktijd soms enige tijd bij het woonadres van [verzoeker] stond, betekent op zichzelf nog niet dat [verzoeker] niet aan het werk was. [verzoeker] heeft verklaard dat hij ook werkzaamheden vanuit huis verrichtte, zoals het doen van acquisitie. Dat [directeur] niet bekend is met acquisitie door [verzoeker], zoals [B.V.] tijdens de zitting heeft verklaard, zou door partijen in dat gesprek besproken kunnen worden. Van een situatie dat van [B.V.] niet verwacht kon worden om eerst het gesprek met [verzoeker] aan te gaan over zijn werktijden en daarna een beslissing te nemen over het ontslag is geen sprake.
Door direct over te gaan tot het ontslag op staande voet van [verzoeker] heeft [B.V.] niet zorgvuldig gehandeld. Daarom is het gegeven ontslag op staande voet nietig. De gevorderde verklaring voor recht zal daarom worden toegewezen.
De loonvordering wordt deels toegewezen
verzoeker] vordert dat [B.V.] wordt veroordeeld tot betaling van (i) het achterstallig loon vanaf 31 oktober 2025 tot de datum van de beschikking, met wettelijke rente en de wettelijke verhoging en (ii) het overeengekomen loon totdat de arbeidsovereenkomst op rechtsgeldige wijze geëindigd is.
Omdat [verzoeker] niet rechtsgeldig op staande voet ontslagen is en hij zich bereid heeft verklaard de bedongen arbeid te verrichten, maar [B.V.] daarvan om aan haar toe te rekenen omstandigheden geen gebruik heeft gemaakt, heeft hij recht op doorbetaling van zijn salaris totdat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig geëindigd is.
B.V.] voert aan dat haar loondoorbetalingsverplichting niet eerder dan 8 december 2025 kan aanvangen, omdat [verzoeker] op dat moment de nietigheid van het ontslag op staande voet heeft ingeroepen. Daarin wordt [B.V.] niet gevolgd. Het wettelijk uitgangspunt is dat een werknemer de nietigheid van het ontslag op staande voet binnen zes maanden moet hebben ingeroepen. Dat heeft [verzoeker] gedaan. Daar komt bij dat [verzoeker] op de mondelinge behandeling heeft verklaard dat hij na het gegeven ontslag contact heeft opgenomen met de afdeling Sociale Zaken en Werkgelegenheid (hierna: SZW) van het Openbaar Lichaam Bonaire voor informatie over zijn rechtspositie. SZW heeft [verzoeker] verwezen naar de vakbond. Een medewerker van de vakbond heeft [verzoeker] geholpen met het opstellen van de brief van 8 december 2025. Gelet daarop ziet het Gerecht geen grond voor het oordeel dat [verzoeker] te lang heeft stilgezeten en daarom geen aanspraak kan maken op loonbetaling over de periode van 31 oktober 2025 tot 8 december 2025. Een reden om de loonvordering over deze periode te matigen ziet het Gerecht daar ook niet in. Daarom zal [B.V.] het salaris van [verzoeker] moeten doorbetalen vanaf 31 oktober 2025.
B.V.] heeft daarnaast verzocht haar loondoorbetalingsverplichting te matigen, omdat [verzoeker] sinds 1 april 2026 ander werk heeft gevonden. De rechter kan volgens vaste rechtspraak, naar analogie van artikel 7A:1615r lid 3 BW BES, een door een werknemer ingediende loonvordering matigen. Een omstandigheid om een loonvordering te matigen kan zijn dat een werknemer intussen ander werk heeft gevonden. Op de mondelinge behandeling is gebleken dat [verzoeker] vanaf 1 april 2026 ander werk gevonden heeft en dat hij op basis van een arbeidsovereenkomst van één jaar ongeveer hetzelfde salaris verdiend als bij [B.V.]. Volgens [verzoeker] is het bij zijn nieuwe werkgever een standaard werkwijze dat eerst een arbeidsovereenkomst voor één jaar wordt aangegaan. In verband met deze omstandigheden ziet de rechter aanleiding om tot matiging van de loonvordering van [verzoeker] over te gaan. De rechter zal de loonvordering in tijd matigen tot de periode tot en met 31 maart 2026.
Deze matiging van de loonvordering in tijd heeft tot gevolg dat de arbeidsovereenkomst tussen [verzoeker] en [B.V.] vanaf 1 april 2026 voor het vervolg krachteloos is geworden.
De slotsom luidt dat [B.V.] het loon van [verzoeker] moet doorbetalen vanaf 1 november 2025 tot en met 31 maart 2026. Over het achterstallig loon zal de gevorderde wettelijke verhoging uit artikel 7A:1614q BW BES worden toegewezen en volgens vaste rechtspraak worden gematigd. De wettelijke verhoging zal, als verzocht door [B.V.], worden gematigd tot 15%. De gevorderde wettelijke rente zal worden toegewezen vanaf de respectievelijke vervaldata van opeisbaarheid van de achterstallige loonvorderingen. De overige loonvorderingen van [verzoeker] worden afgewezen.
[B.V.] moet de proceskosten en nakosten betalen
B.V.] zal als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Deze kosten worden aan de zijde van [verzoeker] begroot op USD 28,00 aan in debet gesteld griffierecht, te betalen aan de griffier van het Gerecht. De overige proceskosten van USD 838,00 aan salaris gemachtigde (liquidatietarief voor arbeidszaken in eerste aanleg) en USD 140,00 aan nakosten (plus de eventuele verhoging zoals vermeld in de beslissing) moeten aan [verzoeker] worden betaald.
De beslissing tot betaling van loon wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard
Een verklaring voor recht leent zich niet voor uitvoerbaar bij voorraadverklaring. De vordering daartoe wordt daarom afgewezen.
De veroordeling van [B.V.] tot betaling van loon en de proceskostenveroordeling zullen, als gevorderd, uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard. Dit betekent dat deze beslissingen moeten worden gevolgd, ook als hoger beroep wordt ingesteld tegen deze uitspraak. De beslissingen gelden in dat geval tot de rechter in hoger beroep tot een andere beslissing komt.
Toestemming voor kosteloos procederen
verzoeker] zal gelet op het door hem overgelegde ‘Formulier recht gevende op kosteloze rechtsbijstand’ worden toegestaan om kosteloos te procederen.
4 De beslissing
Het Gerecht:
staat [verzoeker] toe kosteloos te procederen;
verklaart voor recht dat het door [B.V.] aan [verzoeker] gegeven ontslag op staande voet nietig is;
veroordeelt [B.V.] om aan [verzoeker] zijn loon van 1 november 2025 tot en met 31 maart 2026 te betalen, de loonbetalingsverplichting in zoverre matigende, vermeerderd met de wettelijke verhoging uit artikel 7A:1614q BW over het achterstallige loon, gemaximeerd op 15%, en de wettelijke rente over de loonbedragen telkens vanaf het verstrijken van de voor de voldoening ervan bepaalde termijn tot de dag van volledige betaling;
veroordeelt [B.V.] tot betaling van het in debet gestelde griffierecht van USD 28,00, te betalen aan de griffier van dit Gerecht;
veroordeelt [B.V.] tot betaling van de overige proceskosten aan [verzoeker], begroot op USD 978,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met USD 84,00 als [B.V.] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend;
verklaart de veroordelingen onder 4.3, 4.4 en 4.5 uitvoerbaar bij voorraad;
wijst het meer of anders gevorderde af.
Deze beschikking is gegeven door mr. H.L. Wattel, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.