Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, bodemzaak civiel recht overig

RT heeft de procedure gestart. Zij wil een veroordeling van BK om haar Afl. 873.800,35 te betalen, verhoogd met rente en proces- en beslagkosten. Bij conclusie van repliek heeft zij haar eis vermeerderd en betaling gevorderd van de contractuele boete van artikel 5 van de Distribution Agreement. De hoofdsom is volgens RT het verschil tussen het bedrag dat BK moet betalen voor de leveranties en het bedrag dat BK daarvoor heeft betaald.

BK voert aan dat het verschil tussen die bedragen Afl. 523.548,54 is en wil dat het Gerecht de vordering van RT geheel of gedeeltelijk afwijst. RT gaat van een verkeerd restantbedrag uit omdat zij in een aantal facturen ten onrechte een marge van 13% in rekening heeft gebracht, terwijl zij recht had op slechts 9%, aldus het verweer van BK.

BK heeft een tegenvordering ingesteld. Zij wil dat het Gerecht RT veroordeelt om het teveel in rekening gebrachte bedrag van Afl. 494.087,77 te betalen - aan KFC, dus niet aan BK - met rente, incasso- en proceskosten, en dat het Gerecht bepaalt dat BK haar schuld aan RT mag verrekenen met een vordering van KFC op RT.

RT erkent dat zij in september/oktober 2021 een marge van 9% of 9½% met BK heeft afgesproken, maar voert aan dat die afspraak slechts voor de producten gold die niet door RT waren ingekocht, maar die BK bij haar in opslag had gegeven nadat BK een nieuwe ‘achterligger’ (ultimate beneficiary owner - UBO) had gekregen.

BK beroept zich op een prijsafspraak waarbij partijen zij afgeweken van artikel 4 van de Distribution Agreement. Volgens haar is de afspraak vastgelegd in drie mailberichten. Zij beroept zich op de volgende passages uit die berichten:

BK wijst in dit verband ook nog op art 4 van de Supply Agreement, welke overeenkomst de basis was voor leveranties van RT aan KFC vanaf 1 april 2017. Ook daarin wordt een marge van 13% genoemd ‘for all products’, maar anders dan in de Distribution Agreement bevat de Supply Agreement de bepaling dat KFC een marge van 9.5% is verschuldigd ‘for all frozen chicken and fries which are bought and paid for JMK Island restaurants’.

BK heeft aan haar uitleg van de prijsafspraak van 2021 geen andere feiten en omstandigheden ten grondslag gelegd dan hiervoor weergegeven. De onderbouwing van die uitleg moest wel door haar worden gegeven, omdat zij zich beroept op de afwijking van artikel 4 van de Disribution Agreement. In de tekst van de mailberichten en die van de Supply Agreement hebben partijen redelijkerwijs gelezen dat de lagere marge alleen (‘so’) gold voor producten die van KFC en BK waren en die dus niet door RT waren ingekocht. Onmiskenbaar ging het daarbij om de bedrijfsvoorraden die RT in opslag had genomen toen in 2017 KFC en in 2020 BK door dezelfde nieuwe UBO werden overgenomen. Daarna heeft RT namelijk de producten voor BK en KFC ingekocht.

Het wordt nog duidelijker dat partijen de bedoeling hadden om de prijsafspraak alleen voor de overname voorraden golden als daarbij wordt betrokken wat KFC (KFC en BK hadden in 2021 kennelijk dezelfde leiding) op 12 oktober 2021 aan RT heeft gemaild (zie productie 45 bij de conclusie van dupliek/repliek van BK):

Uit het voorgaande volgt dat RT sinds de start van de samenwerking in 2020 producten heeft geleverd waarvoor zij niet een marge van 13%, maar van slechts 9% of 9½% mocht rekenen. Dat RT met haar vordering van Afl. 873.800,35 ook betaling vordert voor leveranties uit de voorraad producten die BK in 2020 bij haar in opslag heeft gegeven, heeft BK niet aangevoerd. Hieruit volgt dat de facturen die op die leveranties zien inmiddels zijn betaald. Het had op de weg van BK gelegen om te stellen dat en in hoeverre zij die betalingen onverschuldigd heeft gedaan. Dat heeft zij niet gedaan. Dit heeft tot gevolg dat de vordering van RT tot betaling van de hoofdsom onvoldoende is weersproken. De meningen van de accountants waar partijen zich over en weer op beroepen kunnen hier niets aan toe- of afdoen en BK heeft geen andere feiten en omstandigheden gesteld die, indien bewezen, tot een andere uitkomst kunnen leiden. Het Gerecht gaat daarom aan haar bewijsaanbiedingen voorbij.

Artikel 5 van de Distribution Agreement houdt in dat BK bij te late betaling een boete is verschuldigd van 12½ % van het openstaande bedrag per maand. Bij conclusie van repliek/antwoord heeft RT voor het eerst aanspraak gemaakt op de boete, dit met ingang van 14 december 2022. BK heeft op deze bijkomende vordering niet afzonderlijk gereageerd. In beginsel moet het Gerecht BK dan ook tevens veroordelen tot betaling van, in feite, 4½ tot 5 miljoen florin (ruim 40 maanden à 12.5% van de hoofdsom). RT vordert bovendien betaling van de wettelijke rente over de hoofdsom.

Een aktewisseling is uiteraard niet nodig indien partijen overeenstemming met elkaar kunnen bereiken over een regeling van het geschil en de procedure op de rolzitting van het Gerecht laten doorhalen.

De vordering van RT tot betaling van de hoofdsom blijkt gegrond, maar de toewijzing daarvan moet wachten op aktes die partijen gelijktijdig kunnen indienen op de rolzitting om zich uit te laten over de boetebepaling. Zij krijgen daarna gelegenheid om – eveneens gelijktijdig – bij antwoordakte te reageren op de akte die hun tegenpartij indient.

Het lot van de vorderingen van BK hangt af van de uitkomst in de procedure met zaaknummer 202204425AR en daarop zal daarom ook pas later worden beslist.