Rechtbank Den Haag, eerste aanleg - enkelvoudig vreemdelingenrecht

Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat hij voor Kroatië uit mag gaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel, omdat er geen sprake is van structurele tekortkomingen in het Kroatische asiel- en opvangsysteem. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) heeft in haar uitspraak van 9 oktober 2024 (Voetnoot 3) geoordeeld dat voor Kroatië van het interstatelijk vertrouwensbeginsel uit kan worden gegaan. De Afdeling heeft dit nogmaals bevestigd in de uitspraken van 6 maart 2025 (Voetnoot 4) en 21 november 2025. (Voetnoot 5) De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser geen informatie naar voren heeft gebracht die aanleiding geeft om tot een andere conclusie te komen. Zo is het AIDA-rapport waar eiser naar verwijst uitgebracht vóór de laatstgenoemde uitspraak van de Afdeling. Daarbij komt dat de passages van het AIDA-rapport waar eiser naar verwijst geen wezenlijk ander beeld schetsen van de toegang tot basale medische zorg en opvangomstandigheden dan het AIDA-rapport over Kroatië van 2024 (Voetnoot 6), dat de Afdeling al heeft betrokken in haar uitspraak van 9 oktober 2024. Verder heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat eisers verklaringen over zijn ervaringen onvoldoende zijn, nu hij deze niet heeft onderbouwd. De minister heeft er in dit verband ook terecht op gewezen dat eiser heeft verklaard maar twee dagen in Kroatië te hebben verbleven (Voetnoot 7) en dat hij niet eerder als Dublinclaimant aan Kroatië is overgedragen. Ook heeft de minister er terecht op gewezen dat als eiser problemen ervaart in Kroatië – met de medische zorg of anderszins – hij daarover een klacht bij de autoriteiten kan indienen.

Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat hij niet van een overdracht aan Kroatië hoeft af te zien vanwege eisers gezondheidssituatie. Uit jurisprudentie van het Hof van Justitie (Voetnoot 9) volgt dat van een overdracht moet worden afgezien wanneer er een reëel risico bestaat dat de gezondheid van de vreemdeling aanzienlijk en onomkeerbaar achteruit zal gaan als gevolg daarvan. Hoewel uit de door eiser overgelegde medische stukken blijkt dat hij last heeft van een aantal psychische klachten, heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat uit die stukken niet blijkt dat er in eisers geval sprake is van een dergelijk risico. In de overgelegde behandelovereenkomst wordt namelijk alleen genoemd dat de Dublinclaim vanuit Kroatië een stressor is voor eiser. De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat dit onvoldoende is. Tijdens de zitting heeft eisers gemachtigde aanvullend gesteld dat er bij eiser sprake is van een suïciderisico, maar ook dit blijkt niet uit de overgelegde medische stukken. Daarnaast geeft eisers psychiater in zijn verklaring weliswaar aan dat het noodzakelijk is dat eisers behandeling voortgang vindt, maar niet dat deze behandeling in Kroatië niet vervolgd zou kunnen worden. Gelet op wat onder 4.1 is overwogen, mag de minister bovendien van het interstatelijk vertrouwensbeginsel uitgaan, en dus ook dat eisers medische problemen net zo goed in Kroatië kunnen worden behandeld als in Nederland.

De minister heeft zich ook terecht op het standpunt gesteld dat hij geen individuele garanties hoeft te vragen van de Kroatische autoriteiten. Uit het AIDA-rapport blijkt weliswaar dat er geen gedetailleerde richtlijnen zijn voor hoe eventuele kwetsbaarheden bij asielzoekers kunnen worden herkend, maar wél dat de Kroatische autoriteiten dergelijke kwetsbaarheden moeten herkennen.  (Voetnoot 10) Tijdens de zitting heeft de minister bovendien voldoende toegelicht dat eisers medische gegevens met zijn toestemming met de Kroatische autoriteiten kunnen worden uitgewisseld, zodat zij hoe dan ook bekend zullen raken met de gezondheidssituatie van eiser. Verder volgt uit het AIDA-rapport dat psychische gezondheidszorg voor asielzoekers beschikbaar is en dat er ook verwijzingen hebben plaatsvonden naar psychiatrisch specialisten. (Voetnoot 11)Dat er in het algemeen capaciteitsproblemen kunnen zijn in de Kroatische asielopvang leidt ook niet tot de conclusie dat de minister individuele garanties hoeft te vragen. De capaciteitsproblemen zijn namelijk niet structureel, zoals de Afdeling in de eerdergenoemde uitspraak van 9 oktober 2024 al heeft geoordeeld.

Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister heeft zich op het standpunt mogen stellen dat hij eisers asielaanvraag niet onverplicht in behandeling hoeft te nemen en heeft dit ook voldoende gemotiveerd. Zo heeft de minister zich op het standpunt mogen stellen dat een overdracht aan Kroatië voor eiser niet leidt tot onevenredige hardheid, omdat hij erop mag vertrouwen dat eiser ook in Kroatië kan worden behandeld voor zijn medische klachten en dat eiser daar ook toegang heeft tot medische zorg. Het tegendeel heeft eiser niet aannemelijk gemaakt. De overige door eiser genoemde omstandigheden heeft de minister al betrokken in het kader van het interstatelijk vertrouwensbeginsel, en heeft de minister daarom niet nogmaals in dit verband hoeven bespreken. (Voetnoot 12)