Rechtbank Den Haag, eerste aanleg - enkelvoudig vreemdelingenrecht

Overwegingen

2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 4 juni 2026 (Voetnoot 4) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of de maatregel van bewaring rechtmatig is sinds het sluiten van dat onderzoek op 29 mei 2026.

3. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.

4. Eiser meent dat de minister niet, of niet langer voortvarend aan zijn vertrek werkt. Daartoe voert eiser aan dat de laissez-passeraanvraag inmiddels bijna drie maanden loopt en dat de minister in die periode slechts vijfmaal schriftelijk heeft gerappelleerd. Daarnaast stelt eiser dat er op 25 juni 2026 en op 28 juli 2026 vertrekgesprekken hebben plaatsgevonden. Volgens eiser is het vertrekgesprek van 28 juli 2026 de laatste activiteit geweest en heeft de minister sindsdien geen verdere inspanningen verricht ten aanzien van het vertrek van eiser. Daarnaast stelt eiser dat ook een persoonlijke of digitale presentatie aan de Marokkaanse autoriteiten nog niet heeft plaatsgevonden. Bovendien zijn volgens eiser ook geen andere werkzaamheden verricht voor het realiseren van zijn vertrek, zoals het aanvragen van een vlucht. Bovendien stelt eiser dat er in april 2026 mogelijke hits waren ten aanzien van de identiteit en nationaliteit van eiser afkomstig uit een Prüm-onderzoek (Voetnoot 5), maar dat hier vervolgens niks mee gedaan is. Gelet op het voorgaande stelt eiser zich op het standpunt dat de bewaring onrechtmatig is. Eiser verzoekt de rechtbank daarom het beroep gegrond te verklaren, de minister te bevelen de bewaring op te heffen en aan eiser een schadevergoeding toe te kennen. Daarnaast verzoekt eiser de minister te veroordelen in de proceskosten.

5. De rechtbank oordeelt dat zicht op uitzetting naar Marokko bestaat. Zoals ook in de vorige uitspraak is overwogen, ontbreekt zicht op uitzetting naar Marokko binnen een redelijke termijn in zijn algemeenheid niet. (Voetnoot 6) De rechtbank ziet geen aanleiding om in het geval van eiser anders te oordelen. De laissez-passer aanvraag is nog steeds in onderzoek en niet is gebleken dat de Marokkaanse autoriteiten geen laissez-passer zullen verstrekken. Daar komt bij dat de minister afhankelijk is van de medewerking van de Marokkaanse autoriteiten. De rechtbank acht voorts van belang dat niet is gebleken dat eiser inspanningen heeft verricht om aan zijn medewerkingsplicht te voldoen. Eiser geeft ook in het vertrekgesprek van 25 juni 2026 aan dat hij niet terug wil naar Marokko en dus ook geen actie zal ondernemen. Niet kan worden uitgesloten dat de Marokkaanse autoriteiten, indien eiser medewerking verleent, sneller zullen overgaan tot het verlenen van een laissez-passer. Uit de voortgangsrapportage van 6 augustus 2026 blijkt dat ook uit het Prüm-onderzoek geen identificerende documenten naar voren zijn gekomen.