Rechtbank Den Haag, kort geding intellectueel-eigendomsrecht

Voor zover de vorderingen van Apple zijn gebaseerd op haar Uniemerken, is de voorzieningenrechter van deze rechtbank bevoegd daarvan kennis te nemen, omdat TTP in Nederland is gevestigd (artikelen 123 lid 1, 124 aanhef en onder a en 125 lid 1 van de UMVo (Voetnoot 2) in verbinding met artikel 3 van de Uitvoeringswet EG-Verordening inzake het Gemeenschapsmerk). Deze bevoegdheid strekt zich uit tot het grondgebied van de gehele Europese Unie. De bevoegdheid van de voorzieningenrechter is tussen partijen overigens niet in geschil.

De vraag of een eisende partij in kort geding voldoende spoedeisend belang heeft bij de gevraagde voorzieningen dient beantwoord te worden aan de hand van een afweging van de belangen van partijen, beoordeeld naar de toestand ten tijde van de uitspraak. Daarbij geldt als uitgangspunt dat het spoedeisend belang in beginsel is gegeven zolang de gestelde inbreuk of het gestelde onrechtmatig handelen voortduurt, of dreigt voort te duren.

Aangezien TTP de verkoop van de (vermeend) inbreukmakende producten na de eerste sommatie niet heeft gestaakt, heeft Apple een evident spoedeisend belang bij het door haar gevorderde inbreukverbod en de nevenvorderingen die tot doel hebben (dreigende) inbreuken te voorkomen. De door TTP in de aanloop naar dit kort geding aangeboden onthoudingsverklaring neemt dat spoedeisend belang niet weg, al was het maar omdat die verklaring niet met een boetebeding is versterkt.

TTP heeft erkend dat zij zonder toestemming van Apple producten voorzien van de Apple-merken in Nederland heeft verkocht aan Action en Sligro en via AH Voordeelshop. Hoewel dat wel op haar weg lag, heeft TTP niet aannemelijk gemaakt dat de door haar verhandelde producten refurbished producten betreffen die eerder met toestemming van Apple in de EU in de EER in de handel zijn gebracht. Daarnaast heeft Apple mede aan de hand van de expert opinions van 29 september 2025, 29 januari 2026 en 3 februari 2026 gesteld dat de door TTP verkochte producten counterfeit betreffen. TTP heeft deze bevindingen onvoldoende gemotiveerd weersproken. De enkele mededeling dat er vragen kunnen worden gesteld bij de inhoud en de onafhankelijkheid van deze expert opinions is daartoe onvoldoende. Ter zitting heeft TTP verklaard dat zij er inmiddels – kennelijk in verband met het uitblijven van antwoorden van Electronics Empire – ernstig rekening mee houdt dat de door haar verkochte producten counterfeit zouden kunnen zijn. Op grond van het voorgaande acht de voorzieningenrechter het voorshands aannemelijk dat TTP met de verkoop van de AirPods aan Action en Sligro en via AH Voordeelshop inbreuk heeft gemaakt in de zin van artikel 9 lid 2 sub a UMVo (Voetnoot 3), omdat TTP zonder toestemming van Apple de Apple-merken in het economisch verkeer heeft gebruikt voor waren die gelijk zijn aan die waarvoor het Apple-merken zijn ingeschreven. Dat TTP volgens haar verklaring op basis van informatie van derden tot voor kort in de veronderstelling verkeerde dat de door haar verhandelde producten refurbished producten betroffen die eerder met toestemming van Apple in de EER in het verkeer zouden zijn gebracht, is voor de aannemelijkheid van de inbreuk niet van belang.

Hierbij merkt de voorzieningenrechter nog op dat de onjuiste veronderstelling van TTP in haar verhouding tot Apple voor rekening en risico van TTP komt. Het is in beginsel aan de door de merkhouder aangesproken derde om aan te tonen dat de merkproducten voor het eerst door of met toestemming van de merkhouder in de EER in het verkeer zijn gebracht. TTP kan zich er dus niet op beroepen dat Apple de veronderstellingen van TTP over de authenticiteit van de producten niet eerder heeft weggenomen. Verder valt op dat TTP ook na ontvangst van de sommatie van 8 oktober 2025 met daarbij de expert opinion van 29 september 2025 de verhandeling van de inbreukmakende producten niet heeft gestaakt.

Nu het er naar voorlopig oordeel voor gehouden moet worden dat de door TTP verhandelde AirPods inbreuk maken op de merkrechten van Apple, is een Europees inbreukverbod, dan wel een gebod om verdere inbreuken te staken in beginsel toewijsbaar. De toezegging van TTP dat zij geen AirPods meer zal verhandelen en haar mededeling dat zij inmiddels geen AirPods meer op voorraad heeft, maken dat niet anders. De juistheid van deze stelling is immers niet controleerbaar. Verder heeft TTP de inbreuk niet erkend en ook heeft zij geen met een boetebeding versterkte onthoudingsverklaring ondertekend.

Daarnaast heeft Apple voldoende belang bij de oplegging van nevenvoorzieningen die tot doel hebben (dreigende) inbreuken te voorkomen. De gevorderde recall, opgave en afgifte zullen daarom met inachtneming van het volgende worden toegewezen.

De gevorderde recall door middel van het verzenden van de door Apple voorgestelde tekst is toewijsbaar. Het feit dat Apple ook Action en Sligro heeft benaderd om een recall uit te voeren, ontslaat TTP niet van haar verplichting om – desgewenst samen met die partijen – zoveel mogelijk inbreukmakende producten uit de circulatie te halen. Verder heeft TTP niet gesteld dat zij voor de via AH Voordeelshop verkochte producten al een recall heeft uitgevoerd of aangekondigd, zodat bij de recall met betrekking tot die afnemers sowieso een groot belang bestaat.

De vordering om informatie te verstrekken over de inbreukmakende producten is op grond van artikel 2.22 BVIE (Voetnoot 4) jo. artikel 129 lid 2 en 130 UMVo (Voetnoot 5) eveneens toewijsbaar. Het feit dat TTP voorafgaand aan het kort geding informatie aan Apple heeft verstrekt en heeft aangeboden om (onder bepaalde voorwaarden) meeromvattende informatie (inzage in de gehele boekhouding) te verstrekken maakt dat niet anders, al was het maar omdat TTP tot aan de mondelinge behandeling nog niet alle gevorderde informatie had verstrekt. De periode waarover informatie moet worden verstrekt wordt beperkt tot de periode vanaf januari 2025, aangezien Apple niet aannemelijk heeft gemaakt dat TTP voor die tijd inbreuk heeft gemaakt op de merkrechten van Apple. Apple kwam immers naar eigen zeggen voor het eerst in contact met TTP nadat zij Action in juli 2025 een brief stuurde in verband met de online verkoop van namaakproducten.

De gevorderde afgifte tot vernietiging is eveneens toewijsbaar, met dien verstande dat TTP gehouden is om de zich onder haar bevindende inbreukmakende producten af te geven aan de door Apple genoemde sociale werkplaats in Zeeland, dan wel op een ander door Apple aan te wijzen adres in Nederland. TTP heeft weliswaar gesteld dat zij de bij haar aanwezige voorraad van 122 stuks al ter vernietiging aan Apple heeft afgegeven, maar de door TTP opgegeven voorraad is niet controleerbaar en bovendien valt niet uit te sluiten dat TTP na de recall opnieuw inbreukmakende producten onder zich zal hebben.

Om onnodige executieproblemen te voorkomen worden de termijn waarbinnen TTP de recall moet uitvoeren en de opgave moet doen bepaald op respectievelijk zeven dagen en vier weken na betekening van dit vonnis. De termijn voor de afgifte ter vernietiging wordt zoals gevorderd bepaald op vier weken na betekening van dit vonnis en op een week per product dat nadien aan TTP wordt geretourneerd.

De gevorderde dwangsom wordt toegewezen zoals bepaald in de beslissing.

TTP is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Apple maakt aanspraak op vergoeding van haar volledige proceskosten als bedoeld in artikel 1019h Rv, waarbij zij heeft verklaard dat dit de kosten zijn die zijn gemaakt na de proceskostenveroordeling in het ingetrokken kort geding. Zij heeft specificaties van haar advocaatkosten ingediend voor een totaalbedrag van € 32.976 en maakt aanspraak op een vergoeding van € 18.000,00, te vermeerderen met € 1.300,00 aan kosten voor de tolken en € 1.275,22 aan reis- en verblijfskosten voor Apple. Deze zaak valt naar het oordeel van de voorzieningenrechter in de categorie “normaal kort geding”. Voor deze categorie zaken is in de Indicatietarieven in IE-zaken (Voetnoot 6) een (maximum)bedrag van € 18.000,00 (exclusief BTW) aan advocaatkosten opgenomen. De door Apple gevorderde advocaatkosten worden daarom toegewezen. Dit bedrag wordt vermeerderd met de kosten van de dagvaarding, het griffierecht en de nakosten, alsmede met de kosten voor de tolken, aangezien deze de voorzieningenrechter niet onredelijk of onevenredig voorkomen. De reis- en verblijfskosten worden afgewezen alleen al omdat Apple deze kosten niet heeft gespecifieerd.

De proceskosten van Apple worden daarom begroot op:

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.