Rechtbank Den Haag, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

De officier van justitie heeft de vordering gewijzigd in die zin, dat het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat op een bedrag van € 314.290,89.

De officier van justitie is ervan uitgegaan dat de veroordeelde in totaal € 419.054,52 aan donaties heeft ontvangen, in de periode tussen 14 augustus 2020 (ontvangst eerste donatie) en 27 februari 2023 (ontvangst laatste donatie). Van dat bedrag is naar schatting 25% besteed aan de gestelde doelen van de Buitenparlementaire Onderzoekscommissie 2020 en doezelfnormaal.nl en 75% aan privé uitgaven (€ 314.290,89).

De officier van justitie is bij deze berekening uitgegaan van de inhoud van het proces-verbaal van bevindingen van 8 mei 2025, waarin het totaal aan ontvangen donaties is becijferd (p. 1132-1133, met bijlage); en van het proces-verbaal van bevindingen van 11 april 2023 (p. 1023-1025, met bijlagen), waarin de privéuitgaven van de veroordeelde in kaart zijn gebracht. Uit die processen-verbaal en uit de verklaring van de veroordeelde bij de politie van 8 maart 2023 (p. 318-341, in het bijzonder p. 326) volgt dat 75% van de donaties is opgegaan aan privéuitgaven van de veroordeelde.

De veroordeelde heeft ter terechtzitting ontkend dat de ontvangen donaties aan privéuitgaven zijn besteed en heeft zich daarmee, zo begrijpt de rechtbank, op het standpunt gesteld dat de vordering in zijn geheel moet worden afgewezen.

Over zijn verklaring dat hij ongeveer 75% van de donaties heeft uitgegeven voor privédoeleinden, afgelegd tijdens een politieverhoor, heeft de veroordeelde gezegd dat deze verklaring niet in vrijheid is afgelegd en onder druk van de verhorende politieagenten tot stand is gekomen. Om die reden zou zijn verklaring moeten worden uitgesloten bij de beoordeling van de vordering.

De rechtbank gebruikt het volgende bewijsmiddel:

1. De gebruikte bewijsvoering in het op 27 januari 2026 gewezen vonnis van deze rechtbank in de strafzaak tegen de veroordeelde.

Deze bewijsvoering neemt de rechtbank hier over en is (voor de leesbaarheid) als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De voor de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel redengevende feiten en omstandigheden ontleent de rechtbank rechtstreeks aan de in de strafzaak gebezigde bewijsmiddelen. In de ontnemingszaak verbindt de rechtbank op grond van dezelfde bewijsoverwegingen dezelfde gevolgtrekkingen aan die bewijsmiddelen als in de strafzaak. Deze overwegingen omvatten mede de verwerping van het verweer van de veroordeelde, strekkende tot bewijsuitsluiting van zijn eerder afgelegde verklaringen.

De rechtbank gaat voor de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel uit van de volgende berekening.

Uit het dossier blijkt dat de veroordeelde in de onderzochte periode – van 14 augustus 2020 tot 27 februari 2023 – in totaal € 419.054,52 aan donaties heeft ontvangen. Daarover bestaat geen discussie.

De rechtbank is in het vonnis ten aanzien van het medeplegen van oplichting echter uitgegaan van een kortere pleegperiode dan de officier van justitie, te weten van 26 september 2020 tot en met 7 maart 2023, nu de eerste oplichtingshandeling pas op 26 september 2020 is verricht.

Verder kan op basis van de stukken in het dossier niet precies worden vastgesteld op welk moment binnen de onderzochte periode de verschillende donaties zijn ontvangen.

De rechtbank kan – op grond van de inhoud van de wettelijke bewijsmiddelen – het bedrag aan wederrechtelijk verkregen voordeel echter schatten.

De tenlastegelegde periode bedraagt 928 dagen. De bewezenverklaarde periode bedraagt 893 dagen. Uitgaande van een bedrag van € 419.054,52 dat aan donaties is ontvangen in de periode van 928 dagen, zal de rechtbank het bedrag aan donaties dat de veroordeelde in de periode van 893 dagen heeft ontvangen, schatten op € 403.249,66 (€ 419.054,52 / 928 = € 451,57 per dag, € 451,57 x 893 dagen = € 403.249,66) .

Met de officier van justitie is de rechtbank – gelet op de processen-verbaal op dit punt en de verklaring van de veroordeelde bij de politie – van oordeel dat 75% van het geld aan privé-uitgaven is uitgegeven en 25% aan kosten voor de Buitenparlementaire Onderzoekscommissie 2020 en doezelfnormaal.nl. Dat betekent dat de rechtbank het bedrag dat de veroordeelde aan wederrechtelijk voordeel heeft verkregen schat op 403.249,66 x 0,75 = € 302.437,24.

De rechtbank schat het wederrechtelijk verkregen voordeel op € 302.437,24.

De veroordeelde heeft met een ander wederrechtelijk voordeel verkregen. Aan het onderzoek ontleent de rechtbank geen duidelijke aanwijzingen voor het gerechtvaardigd vermoeden dat het totale voordeel kan worden aangemerkt als gemeenschappelijk voordeel. Voor een hoofdelijke toerekening ziet de rechtbank dan ook geen aanleiding.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de betalingsverplichting moet worden vastgesteld op een bedrag van € 314.290,89 minus het bedrag dat moet worden betaald aan de benadeelde partij in deze strafzaak, de [stichting] .

De veroordeelde stelt dat hij niets hoeft terug te betalen.

Op grond van het voorgaande stelt de rechtbank de betalingsverplichting vast op een bedrag van € 302.437,24.

De rechtbank zal toepassing geven aan artikel 36e lid 11 Sr. Op grond hiervan dient de rechter thans bij de oplegging van de maatregel de duur van de gijzeling te bepalen, die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd indien volledig verhaal van de opgelegde betalingsverplichting niet mogelijk blijkt. De rechtbank zal die maximale duur bepalen op basis van één dag per te ontnemen € 100,00.

Gelet op het vastgestelde wederrechtelijk verkregen voordeel van € 302.437,24, zal de rechtbank de duur van de gijzeling vaststellen op 1.095 dagen, nu dat het maximum vast te stellen aantal dagen gijzeling betreft.