Rechtbank Limburg, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft, op grond van hetgeen zij bewezen heeft geacht, gevorderd aan de verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 18 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering en een contactverbod met de medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [naam 2] .

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om bij het bepalen van de straf rekening te houden met de proceshouding van de verdachte en de omstandigheden waaronder de feiten zijn gepleegd. De verdachte was namelijk verslaafd en kwetsbaar.. De raadsman acht een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan de duur van het voorarrest en daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf passend. Een voorwaardelijke gevangenisstraf kan verdachte er van weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen. De raadsman pleit er bovendien voor om reclasseringstoezicht als bijzondere voorwaarde op te leggen. De verdachte is nu afgekickt, maar zal als hij uit detentie komt de ondersteuning van de reclassering hard nodig hebben om niet terug te vallen in zijn verslaving.

Het oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van de handel in cocaïne en heroïne. Als zogenaamde ‘drugsrunner’ heeft hij een essentiële bijdrage geleverd aan het in stand houden van het criminele drugscircuit met alle kwalijke neveneffecten van dien. Hij deed dit naar eigen zeggen om in zijn eigen verslaving te kunnen blijven voorzien.

De verdachte heeft een uitgebreid strafblad van 30 pagina’s lang. Uit het reclasseringsadvies volgt dat het delictgedrag van de verdachte grotendeels voortkomt uit zijn middelengebruik waar hij al ruim 20 jaar mee kampt. De verdachte liep in een proeftijd ten tijde van het plegen van de feiten. Intussen zit hij iets meer dan acht maanden in voorarrest. In die tijd is hij afgekickt van de drugs en maakt hij het zichtbaar beter. De verdachte verklaarde dat het goed met hem gaat, dat hij niet weer terug wil vallen in zijn verslaving, dat hij een bewindvoerder heeft en dat hij van plan is om tijdelijk weer bij zijn ouders te gaan wonen en te gaan werken zodra hij uit detentie is.

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de kans op herhaling nog wel aanwezig is.

De rechtbank heeft gezien dat de reclassering al diverse malen heeft geprobeerd de verdachte te begeleiden. Dit echter zonder duurzaam resultaat vanwege de hardnekkige verslavingsproblematiek. Gezien de periode waarin de verdachte nu van de drugs af is, acht de rechtbank het desondanks de moeite waard om de verdachte enig toezicht en begeleiding te bieden als hij de gevangenis verlaat. Het is daarom van belang dat de verdachte wordt begeleid door de reclassering en een contactverbod krijgt met de hoofdverdachten en opdrachtgevers in deze zaak. Zelf verklaarde de verdachte dat hij begrijpt hoe waardevol het reclasseringstoezicht is en dat hij alle vorm van hulp accepteert.

De rechtbank komt tot een lagere straf dan gevorderd door de officier van justitie, omdat de rechtbank tot een andere bewezenverklaring is gekomen. Voor de verdachte moet wel duidelijk zijn dat zijn gedrag onaanvaardbaar is, dat hij op meerdere momenten andere beslissingen had kunnen en moeten nemen en dat hij het geduld van hulpverleners erg op de proef heeft gesteld.

Alle omstandigheden afwegend acht de rechtbank een gevangenisstraf van 12 maanden passend. De rechtbank zal een deel van die straf, 3 maanden, voorwaardelijk opleggen, met een proeftijd van 2 jaren en met oplegging van een meldplicht en een contactverbod met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] .

Het standpunt van de officier van justitie

Bij schriftelijke vordering van 26 november 2025 heeft de officier van justitie de tenuitvoerlegging gevorderd van de hiervoor genoemde voorwaardelijk opgelegde straf, omdat de verdachte de algemene voorwaarde heeft overtreden door zich schuldig te maken aan nieuwe strafbare feiten. De officier van justitie heeft ter terechtzitting gepersisteerd bij de vordering.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft verzocht om de vordering tot tenuitvoerlegging af te wijzen vanwege de ouderdom en de aard van het aan de vordering tot tenuitvoerlegging ten grondslag liggende feit.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank stelt vast dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van de voorwaardelijke straf schuldig heeft gemaakt aan nieuwe strafbare feiten en dat hij daarmee de algemene voorwaarde heeft overtreden. In beginsel is de tenuitvoerlegging van genoemde voorwaardelijke straf dan ook op zijn plaats, maar de rechtbank vindt dat nu niet meer passend. De straf waarvan de tenuitvoerlegging wordt gevorderd is namelijk opgelegd voor een geheel andersoortig delict (diefstal) dan de bewezenverklaarde feiten in de onderhavige strafzaak (Opiumwet) en inmiddels lang geleden gepleegd.