Rechtbank Limburg, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot vrijspraak van het primair tenlastegelegde en een bewezenverklaring van het subsidiair tenlastegelegde, met uitzondering van het bestanddeel ‘levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel’. De verdachte dient daarvan partieel te worden vrijgesproken. De verdachte is medeplichtig omdat hij, gezien het tijdstip, de bestemming, het niet stellen van vragen, voorwaardelijk opzet had op het plegen van het delict, te weten de explosie.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft integrale vrijspraak bepleit. De verdachte heeft de medeverdachten vervoerd, maar wist niet wat ze gingen doen. Hij wist niks van het doel noch van het vuurwerk. Voor medeplichtigheid is dubbel opzet vereist, ook daarvoor ontbreekt wettig en overtuigend bewijs.

Het oordeel van de rechtbank

Aan de verdachte is primair het medeplegen van het opzettelijk teweegbrengen van een ontploffing ten laste gelegd. Subsidiair is aan de verdachte ten laste gelegd dat hij daaraan medeplichtig is geweest door de medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] naar de plaats delict te rijden en op hen te wachten om hen weer terug te vervoeren.

Voor medeplegen is vereist dat sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking, waarbij de bijdrage van de verdachte voldoende substantieel moet zijn. De rechtbank is, met de officier van justitie en de verdediging, van oordeel dat de bijdrage van de verdachte zoals deze uit het dossier blijkt, van onvoldoende gewicht is om te spreken van het medeplegen van het opzettelijk teweegbrengen van een ontploffing. De rechtbank spreekt de verdachte dan ook vrij van het primair tenlastegelegde. Het dossier bevat naar het oordeel van de rechtbank eveneens onvoldoende aanknopingspunten om vast te kunnen stellen dat de verdachte medeplichtig is geweest aan het opzettelijk teweegbrengen van een ontploffing. Voor een bewezenverklaring van medeplichtigheid aan een misdrijf is immers vereist dat niet alleen wordt bewezen dat het opzet van de verdachte was gericht op de behulpzaamheid zelf, maar ook dat zijn opzet, al dan niet in voorwaardelijke vorm, was gericht op het door de dader(s) gepleegde misdrijf (het gronddelict, in dit geval het opzettelijk teweegbrengen van een ontploffing). De verdachte heeft verklaard dat hem is gevraagd of hij twee jongens ( [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] ) op en neer naar Roermond wilde brengen, dat hij 50 euro van medeverdachte [medeverdachte 3] heeft gekregen om te tanken en dat hij wel vaker mensen ergens naartoe bracht of ophaalde. De rechtbank is van oordeel dat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bevat om vast te kunnen stellen dat de verdachte wist of bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat de twee jongens, die hij naar Roermond zou brengen, een vuurwerk brandstof combinatie bij restaurant [Naam restaurant] naar binnen zouden gooien. Dit kan ook niet worden afgeleid uit de bestemming en het nachtelijke tijdstip, aangezien deze niet zodanig opmerkelijk waren dat verdachte daarmee de aanmerkelijke kans op de koop toe nam, zich aan een strafbaar feit schuldig te maken. De verdachte zal daarom integraal worden vrijgesproken van het tenlastegelegde.