Rechtbank Midden-Nederland, beschikking personen- en familierecht

Aangezien de kinderrechter van de rechtbank Gelderland zich relatief onbevoegd heeft verklaard en de zaak heeft verwezen naar de rechtbank Midden-Nederland, is de rechtbank Midden-Nederland op grond van artikel 270 lid 3 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering aan die verwijzing gebonden.

Op grond van artikel 1:262b BW kunnen geschillen die gaan over de uitvoering van de ondertoezichtstelling voorgelegd worden aan de kinderrechter. Hierbij worden de geschillen die gaan over gedragingen zoals bedoeld in artikel 4.2.1. van de Jeugdwet uitgezonderd. Voordat de kinderrechter een beslissing neemt, probeert zij overeenstemming tussen partijen te bereiken. Wanneer dat niet mogelijk is, neemt de kinderrechter een zodanige beslissing als haar in het belang van [minderjarige] wenselijk is.

De kinderrechter stelt vast dat overeenstemming tussen partijen niet mogelijk is en is van oordeel dat de volgende beslissingen in het belang van [minderjarige] wenselijk zijn.

De kinderrechter wijst het verzoek om te bepalen dat het besluit van de GI om de machtiging tot uithuisplaatsing niet te verlengen ter toetsing wordt voorgelegd aan de Raad af. Hierna legt zij uit waarom zij deze beslissing neemt.

De GI heeft de Raad verzocht te laten weten of de GI deze zaak ter toetsing aan de Raad moet voorleggen. De Raad heeft bij mail van 31 december 2025 aldus geantwoord: ”Het uitgangspunt van de RvdK is dat de RvdK niet toetst wanneer de kinderrechter dat al gedaan heeft. In de beschikking van 5 december 2025 heeft de kinderrechter zich zeer expliciet uitgelaten over het perspectief van [minderjarige] bij moeder in het MKH. De Raad ziet daarom geen rol voor zichzelf weggelegd in het kader van de toetsende taak”. De kinderrechter kan zich vinden in het standpunt van de Raad dat de Raad in deze specifieke zaak geen toetsende rol heeft.

Volgens de pleegouders is voor het verblijf van [minderjarige] in [zorginstelling] een machtiging tot uithuisplaatsing nodig, omdat de moeder in [woonplaats 2] staat ingeschreven en [minderjarige] niet in [woonplaats 2] , maar in [plaats] verblijft. Hoewel er in deze procedure geen verzoek aan de kinderrechter voorligt over het al dan niet verlenen van een machtiging tot uithuisplaatsing, volgt zij deze denkwijze niet. Zij acht een machtiging tot uithuisplaatsing dan ook niet noodzakelijk voor het verblijf in [zorginstelling] . Sinds [minderjarige] met haar moeder herenigd is en feitelijk volledig bij de moeder in [zorginstelling] woont en verblijft, is geen sprake meer van een uithuisplaatsing. Dat de moeder formeel op een adres in [woonplaats 2] staat ingeschreven, doet hier niets aan af.

De kinderrechter verklaart de pleegouders niet-ontvankelijk in hun verzoek ten aanzien van het terugplaatsingsplan. Zij legt hierna uit hoe zij tot deze beslissing komt.

De kinderrechter vat dit, net als de pleegouders, op als een instructie aan de GI om een dergelijk gefaseerd, rationeel geborgd en gemonitord plan te maken. Desalniettemin oordeelt zij dat de pleegouders op dit moment geen belang meer hebben bij een dergelijk plan. Sinds 23 februari 2026 verblijft [minderjarige] volledig bij haar moeder in het moeder-kindhuis. Op de zitting is naar voren gekomen dat het hier goed gaat met [minderjarige] en dat de moeder vanuit de begeleiding van [zorginstelling] goede feedback krijgt over hoe zij de opvoeding van [minderjarige] op zich neemt. Hoewel er de komende periode in [zorginstelling] , en ook daarna, hulpverlening betrokken zal moeten blijven ter ondersteuning van de moeder, komt de kinderrechter tot het oordeel dat de terugplaatsing van [minderjarige] succesvol is verlopen. Het opstellen van een gefaseerd plan met de wijze waarop deze terugplaatsing gerealiseerd zal moeten worden, is daarom thans niet meer relevant.

Ten overvloede merkt de kinderrechter op dat de GI zich na de beslissing over de wijziging van de verblijfplaats van [minderjarige] heeft ingezet om ervoor te zorgen dat de terugplaatsing van [minderjarige] gefaseerd en gemonitord zou plaatsvinden. Uit de stukken blijkt dat er is toegewerkt naar de terugplaatsing aan de hand van een opbouwschema. Dit schema is vastgesteld nadat de pleegzorgorganisatie, deze van commentaar heeft kunnen voorzien. Het verloop van deze opbouwregeling – en daarmee de terugplaatsing – is voortdurend geëvalueerd in het bijzijn van onder meer de moeder, de pleegouder(s), de GI en [zorginstelling] . Ook heeft de GI recent, op 22 februari 2026, het plan van aanpak geactualiseerd en vastgesteld. Op basis van dit plan, de notulen van de gesprekken van de GI en de rapportages over de omgang en de overdrachtsmomenten, komt de kinderrechter tot het oordeel dat de GI zich heeft ingezet om de terugplaatsing weloverwogen en in het belang van [minderjarige] te realiseren.

De pleegouders hebben ook verzocht om te bepalen dat er een concreet terugvalplan wordt opgesteld en daarin op te nemen dat zij de meest gerede partij zijn om voor [minderjarige] te zorgen, indien blijkt dat zij niet volledig bij haar moeder kan worden teruggeplaatst. De kinderrechter wijst dit verzoek af. Hierna legt zij uit hoe zij tot deze afwijzing komt.

Zoals onder 5.9. is overwogen, is de terugplaatsing van [minderjarige] succesvol verlopen. Hierdoor is het nu wel duidelijk dat de volledige terugplaatsing bij de moeder haalbaar is gebleken. Het is nu aan de moeder om (verder) aan haar opvoedingsvaardigheden en de hechting met [minderjarige] te werken. In het belang van [minderjarige] is het niet wenselijk om op dit moment te bepalen waar [minderjarige] zal moeten verblijven als uiteindelijk in de toekomst toch zou blijken dat zij niet volledig bij haar moeder kan wonen. In dat geval ontstaat een compleet nieuwe situatie, waarbij op dat moment moet worden onderzocht wat er in het belang van [minderjarige] is. Op basis van die actuele informatie zal dan een beslissing moeten worden genomen over wie er voor [minderjarige] zal moeten zorgen. Op dit moment is dit niet aan de orde. De kinderrechter zal daarom het verzoek tot het opstellen van een terugvalplan afwijzen.

Ten overvloede overweegt de kinderrechter het volgende over de zorgen van de pleegouders over hun betrokkenheid in het leven van [minderjarige] . Gezien de hechtingsrelatie van [minderjarige] met de pleegouders, is het begrijpelijk dat zij hierover vragen hebben. Omdat [minderjarige] pas heel recent (sinds 23 februari 2026) volledig bij de moeder woont, is het belangrijk dat zij daar tot rust kan komen en aan deze nieuwe situatie kan wennen. Het is dan ook begrijpelijk dat er nog geen concreet plan is over de toekomstige rol van de pleegouders. Op de zitting is gebleken dat alle partijen het erover eens zijn dat de pleegouders belangrijke personen voor [minderjarige] zijn en dat het in het belang van [minderjarige] is dat zij omgang heeft met pleegouders. De moeder, de GI en [zorginstelling] hebben na 23 februari 2026 al gewerkt aan een plan om de omgang van [minderjarige] met de pleegouders vorm te geven, en zullen dat op korte termijn met pleegouders overleggen. Hoewel de pleegouders inmiddels een verzoek tot omgang met [minderjarige] hebben ingediend bij de rechtbank, hoopt de kinderrechter dat alle betrokkenen in goed overleg buiten procedures om afspraken over de omgang kunnen maken en dat de relatie tussen moeder en de pleegouders normaliseert.