Rechtbank Midden-Nederland, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Bewijsmiddelen

De rechtbank oordeelt dat het feit is bewezen. De rechtbank baseert dit oordeel op de bewijsmiddelen die in bijlage II van dit vonnis staan.

Bewijsoverwegingen: inleiding

[slachtoffer] (hierna: [slachtoffer] ) is het broertje van de toenmalige partner van de verdachte. Op 2 september 2023 paste de verdachte op [slachtoffer] , die toen 8 jaar oud was. De verdachte is met [slachtoffer] naar een complex met garageboxen in [plaats] gegaan, waar hij een garagebox huurde op de eerste verdieping van het complex. De verdachte had in die garagebox een pitbike: een kleine crossmotor. De pitbike had een motorinhoud van 110 cc.

De verdachte heeft [slachtoffer] die dag op de pitbike laten rijden, op het betonnen plateau voor de garageboxen op de eerste verdieping. [slachtoffer] had geen helm op. [slachtoffer] heeft eerst een paar minuten heen en weer gereden, terwijl de verdachte toekeek. De verdachte is vervolgens de garagebox ingegaan. [slachtoffer] is toen heen en weer blijven rijden op de pitbike. Enkele minuten later is hij met de pitbike door het hek gereden, van het betonnen plateau af, waar hij ongeveer 3,5 meter lager op de verharde ondergrond is gevallen.

Hoewel de verwondingen eerst leken mee te vallen, ging de toestand van [slachtoffer] daarna snel achteruit. Er is een traumateam per helikopter gekomen en [slachtoffer] is ter plaatse in slaap gebracht en geïntubeerd. In het kinderziekenhuis is vastgesteld dat [slachtoffer] twee schedelbasisfracturen, een bloeduitstorting in de schedel, hersenkneuzingen en een slechte leverfunctie had. [slachtoffer] ’ situatie is daarna gelukkig snel verbeterd. Hij mocht na enkele dagen naar huis om verder te herstellen.

Bewijsoverweging: schuld

De rechtbank heeft op de zitting al benadrukt en herhaalt hier dat de beschuldiging níet is dat de verdachte [slachtoffer] met opzet van het betonnen plateau heeft laten afrijden. De rechtbank moet beoordelen of het de schuld van de verdachte is dat het ongeluk met de pitbike is gebeurd. De maatstaf daarbij is of de verdachte tekortschoot in vergelijking met een gemiddelde andere persoon in vergelijkbare omstandigheden en met een vergelijkbare hoedanigheid.

Deze ‘hoedanigheid’ is in dit geval het zijn van oppas, aan wie de zorg voor een achtjarig kind was toevertrouwd. Kinderen van deze leeftijd kunnen niet zelfstandig afwegingen maken over hoe gevaarlijk dingen zijn. De verdachte had als oppas in zoverre een bijzondere zorgplicht: hij was als volwassene op dat moment verantwoordelijk voor [slachtoffer] en zijn veiligheid.

De verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij zelf een korte testrit heeft gemaakt voordat hij [slachtoffer] liet rijden, dat de remmen goed werkten, dat er geen andere problemen met de pitbike waren en dat hij via een app op zijn telefoon de snelheidsbegrenzing heeft geactiveerd. De rechtbank zal er bij haar beoordeling van uitgaan dat de pitbike inderdaad geen technische gebreken had en dat de snelheid was begrensd op maximaal 35 kilometer per uur.

De rechtbank overweegt dat een pitbike van 110 cc weliswaar (ook) bedoeld is voor motorsport voor kinderen, maar dat daarop op de openbare weg niet door kinderen mag worden gereden. Dat maakt al dat degene die voor een achtjarig kind verantwoordelijk is, ook buiten die openbare weg heel voorzichtig moet zijn om het kind (toch) op een pitbike te laten rijden. De rechtbank oordeelt dat deze verantwoordelijkheid (of: deze zorgplicht) ten minste inhoudt dat de volwassene er zorg voor draagt dat het kind steeds een goed passende helm draagt en dat diegene steeds toezicht houdt op het rijden met de pitbike. Als de snelheid van de pitbike is begrensd, betekent dit niet dat van dit toezicht of van het dragen van een helm kan worden afgezien. Ook dan blijft immers sprake van een potentieel gevaarlijke situatie waarbij een jong kind op een relatief zwaar gemotoriseerd voertuig rijdt.

Alleen al vanwege het ontbreken van een goede helm was het daarom de verantwoordelijkheid van de verdachte om [slachtoffer] te verbieden om op de pitbike te rijden. Dat de verdachte geen goed passende helm voor [slachtoffer] had, is geen goede reden om [slachtoffer] (dan maar) zonder helm te laten rijden. Door [slachtoffer] zonder helm op de pitbike te laten rijden en door niet continu toezicht te houden, heeft de verdachte gehandeld in strijd met zijn zorgplicht als oppas.

De rechtbank komt niet meer toe aan de vraag wat het betekent dat de verdachte bekend was met (de gevaren van) de motorsport. Volgens de advocaat moet dit niet leiden tot het aannemen van een zwaardere zorgplicht (‘garantenstellung’). De rechtbank laat dit onbesproken, omdat de verdachte immers al tekort is geschoten in vergelijking met een andere, gemiddelde, volwassene die de zorg heeft over een achtjarig kind.

De advocaat heeft verder aangevoerd dat de verdachte zich ervan heeft vergewist dat het betonnen plateau een veilige omgeving was om met de pitbike te rijden en dat dit een betere locatie was dan de openbare weg met mogelijk ander verkeer. Omdat het plateau ook toegankelijk was voor auto’s, ging de verdachte ervan uit dat het hek zwaar genoeg was om de pitbike zo nodig tegen te houden. De rechtbank oordeelt dat dit niet tot een andere conclusie over de schuld van de verdachte leidt. De verdachte had [slachtoffer] helemaal niet zonder helm en zonder continu toezicht moeten laten rijden, ongeacht zijn inschatting over de veiligheid van de locatie. Hoewel de verdachte misschien niet heeft kunnen voorzien het hek [slachtoffer] niet zou houden, heeft hij hoe dan ook een gevaarlijke situatie laten ontstaan door hem zonder toezicht en niet goed beschermd op de pitbike te laten rijden. Als het hek niet had meebewogen, was [slachtoffer] niet gevallen maar had hij met 35 kilometer per uur met zijn onbeschermde hoofd tegen het hek kunnen botsen.

De rechtbank oordeelt dat het handelen van de verdachte moet worden aangemerkt als grovelijk onvoorzichtig, onachtzaam en nalatig, zoals in de tenlastelegging staat.

Bewijsoverweging: zwaar lichamelijk letsel

In het kinderziekenhuis zijn de volgende verwondingen vastgesteld:

[slachtoffer] heeft zware (pijn)medicatie gekregen.

De rechtbank oordeelt dat deze verwondingen, vanwege de aard daarvan, juridisch moeten worden aangemerkt als zwaar lichamelijk letsel. Naast de aard van de verwondingen weegt daarbij mee dat het een feit van algemene bekendheid is dat dit soort ernstig hersenletsel een lange hersteltijd heeft en onzekerheid met zich meebrengt over het daadwerkelijke herstel, ook als er geen operatie is geweest. De rechtbank volgt niet het standpunt van de advocaat dat geen sprake is van zwaar lichamelijk letsel.

Bewijsoverweging: causaal verband

De advocaat heeft erop gewezen dat de verwondingen misschien minder ernstig waren geweest als het hek [slachtoffer] wel had tegengehouden, omdat hij dan niet van 3,5 meter hoogte was gevallen. De rechtbank overweegt echter dat deze val direct volgde op de botsing met het hek, die weer plaatsvond omdat de verdachte [slachtoffer] op de pitbike liet rijden. Het is bovendien aannemelijk dat de ernstige verwondingen niet alleen komen door de val van deze hoogte, maar (juist) ook omdat [slachtoffer] geen helm droeg. Hoewel het de verdachte niet wordt verweten dat hij heeft nagelaten om de deugdelijkheid van het hek te controleren, is de rechtbank van oordeel dat de verwondingen die [slachtoffer] bij de val heeft opgelopen redelijkerwijs moeten worden toegerekend aan het nalatige handelen van de verdachte.