Rechtbank Midden-Nederland, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie vindt dat kan worden bewezen dat [verdachte] het subsidiaire feit onder parketnummer 16/016257-26 (het samen met anderen [aangever 1] dwingen om iets te doen), feit 1 (openlijk geweld met anderen tegen [aangever 2] ) en feit 2 (openlijk geweld met anderen tegen [aangever 3] ) onder parketnummer 16/118302-25 en het feit onder parketnummer 16/137839-25 (diefstal van fiets van [aangever 4] ) heeft gepleegd.

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat [verdachte] moet worden vrijgesproken van het primaire feit onder parketnummer 16/016257-26 (openlijke geweldpleging tegen [aangever 1] ).

De standpunten van de officier van justitie worden – voor zover van belang voor de beoordeling – besproken in paragraaf 3.3.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om [verdachte] vrij te spreken van het primaire en subsidiaire feit onder parketnummer 16/016257-26 (openlijk geweld of dwang tegen [aangever 1] ), feit 1 onder parketnummer 16/118302-25 (openlijk geweld met anderen tegen [aangever 2] ) en het feit onder parketnummer 16/137839-25 (diefstal van de fiets van [aangever 4] ). De advocaat voert verschillende verweren over het bewijs. Deze worden – voor zover van belang voor de beoordeling – hierna besproken onder paragraaf 3.3.

De advocaat voert geen verweer over het bewijs ten aanzien van feit 2 onder parketnummer 16/118302-25.

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat [verdachte] :

in de zaak met parketnummer 16/016257-26

op 15 januari 2026 te Leerdam, gemeente Vijfheerenlanden, tezamen en in vereniging met anderen, een ander, te weten [aangever 1] , door enige andere feitelijkheid gericht tegen die ander, te weten die [aangever 1] , wederrechtelijk heeft gedwongen iets te doen, door die [aangever 1] bij de schouders te pakken en hem te dwingen mee te lopen en zijn tas af te doen;

in de zaak met parketnummer 16/118302-25

feit 1

op 4 maart 2025 te Leerdam, gemeente Vijfheerenlanden, openlijk, te weten aan het Recht van ter Leede, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [aangever 2] , door die [aangever 2]

feit 2

op 7 maart 2025 te Leerdam, gemeente Vijfheerenlanden, openlijk, te weten op de Meentplein, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [aangever 3] , door die [aangever 3]

in de zaak met parketnummer 16/137839-25

op 26 maart 2025 te Leerdam, gemeente Vijfheerenlanden, een fiets (Mountainbike Merk: Target, blauw) die aan [aangever 4] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om deze zich wederrechtelijk toe te eigenen.

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. [verdachte] wordt daarvan vrijgesproken.

De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt [verdachte] niet.

Kwalificatie

De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

in de zaak met parketnummer 16/016257-26

medeplegen van een ander door een feitelijkheid, gericht tegen die ander, wederrechtelijk dwingen iets te doen;

in de zaak met parketnummer 16/118302-25

feit 1

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen, terwijl het door de schuldige gepleegde geweld enig lichamelijk letsel ten gevolge heeft;

feit 2

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen;

in de zaak met parketnummer 16/137839-25

diefstal.

Strafbaarheid feiten en [verdachte]

De feiten en [verdachte] zijn strafbaar.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat [verdachte] wordt veroordeeld tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 100 uren, met aftrek van het voorarrest, waarvan een gedeelte van 60 uren voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar, met daarbij de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad).

Standpunt van de verdediging

De advocaat voert aan dat [verdachte] al voldoende gestraft is; hij loopt sinds januari 2026 in een schorsing en heeft al 20 dagen doorgebracht in voorarrest. Gelet op het voorgaande, in combinatie met de zeer jonge leeftijd van [verdachte] en het feit dat hij niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten, verzoekt de advocaat om geen andere straf op te leggen dan de 20 dagen jeugddetentie die [verdachte] in voorarrest heeft doorgebracht. [verdachte] wil meewerken aan dat wat nodig is om zijn leven te verbeteren en wil graag hulp voor het vinden van een passende school. Dat hoeft niet in een strafrechtelijk kader plaats te vinden, maar dat kan in een civielrechtelijk kader.

Oordeel van de rechtbank

Bij het bepalen van deze straf houdt de rechtbank rekening met de ernst de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder [verdachte] deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van [verdachte] en zijn persoonlijke omstandigheden mee.

Ernst en omstandigheden van de feiten

Op 4 maart 2025 heeft [verdachte] zich schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging tegen [aangever 2] en kort daarna, op 7 maart 2025, heeft hij zich wederom schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging, tegen [aangever 3] . Dit zijn twee zeer nare feiten waarbij [verdachte] in het openbaar de slachtoffers heeft aangevallen. Een van de slachtoffers ( [aangever 3] ) is een oudere man. Voor de slachtoffers kwam dit uit het niets en dat heeft een behoorlijke impact op hen gehad. Niet alleen fysiek door het letsel dat ze hebben opgelopen, maar ook omdat ze daardoor angstiger zijn geworden (dit blijkt uit de vorderingen tot schadevergoeding waarin zij dat hebben toegelicht). Daar komt bij dat de incidenten plaatsvonden op de openbare weg, waardoor meerdere omstanders hiervan getuige (kunnen) zijn geweest. Door dit soort geweld voelen mensen zich onveilig.

Verder heeft [verdachte] op 26 maart 2025 een fiets gestolen. Hij heeft een fiets gepakt en meegenomen, zonder na te denken hoe vervelend en kostbaar dit voor de eigenaar van de fiets is. Door zo te handelen heeft [verdachte] er blijk van gegeven geen respect te hebben voor de spullen van een ander.

Tot slot heeft [verdachte] op 15 januari 2026 samen met anderen aangever [aangever 1] gedwongen om zijn tas af te doen door dreigende woorden te uiten en om hem heen te lopen met een hand op zijn schouder. De aangever was onderweg naar huis en werd uit het niets tegengehouden door een groep jongens en gedwongen mee te lopen. [verdachte] heeft daaraan meegedaan en heeft het slachtoffer bang gemaakt. Ook dit slachtoffer heeft daar later nog last van gehad, zoals blijkt uit de vordering tot schadevergoeding die hij heeft ingediend.

Persoonlijke omstandigheden van [verdachte]

Bij de strafoplegging heeft de rechtbank gekeken naar het strafblad van [verdachte] van 21 januari 2026. Daaruit blijkt dat [verdachte] niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten. Zijn strafblad is daarom geen reden voor een zwaardere straf, maar ook niet voor een lichtere straf.

[verdachte] is op 16 januari 2026 in verzekering gesteld en op 19 januari 2026 is zijn voorlopige hechtenis geschorst, onder strenge schorsingsvoorwaarden, waaronder dat [verdachte] bij Crisisopvang [instelling 1] moest verblijven.

In het rapport van 2 februari 2026 heeft de Raad geschreven dat er destijds weinig rust was in het leven van [verdachte] . [verdachte] had geen passende woonplek. Zijn vader kon die plek niet bieden en met zijn moeder had [verdachte] geen contact. In Leerdam ging [verdachte] om met ‘verkeerde’ vrienden, waarbij delictgedrag als normaal werd gezien. [verdachte] had geen dagbesteding, zoals werk of school. De kans op herhaling van delictgedrag wordt als hoog ingeschat.

De Raad heeft verder geschreven dat er sprake is van vaardigheidstekorten. Het is noodzakelijk dat [verdachte] vaardigheden aangeleerd krijgt om andere keuzes te gaan maken en het risico op agressief- antisociaal- en delictgedrag te verminderen. Het is van belang dat [verdachte] vormen van begeleiding en behandeling krijgt, waarbij gedacht wordt de inzet van een jongerencoach en het voortzetten van een psychomotorisch therapie (PMT) traject.

Sinds het rapport van 2 februari 2026 van de Raad is er veel gebeurd in het leven van [verdachte] . [verdachte] is door zijn moeder opgehaald bij [instelling 1] en verbleef sindsdien bij zijn moeder in [verblijfplaats] , tegen zijn schorsingsvoorwaarden in. [verdachte] en zijn moeder zijn niet verschenen op de zittingen van de kinderrechter op 10 februari 2026 en 9 april 2026. Op 24 april 2026 is de schorsing van de voorlopige hechtenis opgeheven, omdat [verdachte] zich niet aan zijn schorsingsvoorwaarden hield, te weten het locatiegebod en het aanwezig zijn op de zitting.

Per 8 mei 2026 is de voorlopige hechtenis van [verdachte] opnieuw geschorst, onder strenge schorsingsvoorwaarden. [verdachte] moet onder andere verblijven bij Crisisopvang [instelling 2] in [plaats 1] en meewerken aan elektronische monitoring.

De Raad heeft in het rapport van 20 mei 2026 geschreven dat de elektronische monitoring is aangesloten. De groepsleiding van [instelling 2] is erg positief over [verdachte] : hij houdt zich aan de regels, is goed in communicatie met de groepsleiding en is vriendelijk en behulpzaam. Het gaat goed tot nu toe. [verdachte] heeft nog geen dagbesteding, waardoor het lastig is om structuur aan te brengen in zijn dag. Er heeft een bezoek plaatsgevonden met zijn moeder en zijn moeder is blij dat het goed gaat met [verdachte] . De Raad benadrukt de noodzaak tot kaders en heldere afspraken, mede gelet op het onstuimige verloop van de afgelopen maanden. De Raad adviseert aan [verdachte] een voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf op te leggen, met daarbij bijzondere voorwaarden.

De raadsonderzoeker van de Raad, [A] , heeft op de zitting benadrukt dat [instelling 2] heel tevreden is over [verdachte] . Vanuit [instelling 2] kan een school worden gevonden voor [verdachte] . De raadsonderzoeker vindt het belangrijk om te benoemen dat [verdachte] hulp en kaders nodig heeft, zodat hij in rust blijft en er ruimte ontstaat om stappen te zetten. Het is van belang dat [verdachte] zich kan gaan ontwikkelen, onder andere door weer naar school te gaan. De raadsonderzoeker hoopt dat [verdachte] zijn motivatie kan vasthouden.

Op de zitting heeft de jeugdbeschermer van [verdachte] , [B] , toegelicht dat [verdachte] een onrustige periode achter de rug heeft. Het is positief om te horen dat het nu zo goed gaat bij [instelling 2] . Vanuit de jeugdbescherming wordt toegewerkt naar stabiliteit en wordt ook naar de toekomst gekeken, in het kader van de verblijfplaats van [verdachte] .

[verdachte] heeft op de zitting verklaard dat de onrustige tijd in zijn leven niet leuk was, maar dat het hem wel sterk heeft gemaakt. Hij kan nu tot rust komen bij [instelling 2] . Hij wil een gelukkig leven. Dat begint voor hem met naar school gaan, zodat hij daarna kan werken. Hij heeft de juiste motivatie daarvoor. Hij mist zijn familie, maar verder is hij tevreden over de plek waar hij nu zit. De huidige plek werkt voor hem ook beter dan [instelling 1] , waar hij eerder geplaatst was.

Strafkader

Om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen, werken strafrechters met landelijke oriëntatiepunten. Deze zijn gebaseerd op opgelegde straffen in andere, vergelijkbare zaken. De oriëntatiepunten voor minderjarigen voor de feiten waar [verdachte] zich schuldig aan heeft gemaakt gaan uit van taakstraffen. Dat de geweldplegingen plaatsvonden op klaarlichte dag en in de aanwezigheid van omstanders, weegt strafverzwarend. Ook de kwetsbaarheid van het slachtoffer [aangever 3] weegt strafverzwarend, evenals de omstandigheid dat de slachtoffers [aangever 1] en [aangever 2] uit het niets werden lastig gevallen door [verdachte] en een groep jongens. De rechtbank weegt bij het bepalen van de hoogte van de straf mee dat [verdachte] , als minderjarige, al 20 dagen in de jeugdgevangenis heeft gezeten, terwijl voor dit soort feiten over het algemeen aan jeugdigen geen gevangenisstraffen worden opgelegd. De rechtbank vindt dat [verdachte] hiermee al zodanig gestraft is, dat geen andere onvoorwaardelijke straf opgelegd moet worden.

Verder heeft de rechtbank gekeken naar wat er over [verdachte] geschreven en gezegd is door de deskundigen. Het leven van [verdachte] is tot nu toe niet makkelijk geweest, terwijl hij nog erg jong is. De afgelopen periode gaat het beter met [verdachte] , doet hij goed zijn best bij [instelling 2] en lijkt hij gemotiveerd om iets van zijn toekomst te maken. De rechtbank hoopt dat [verdachte] gemotiveerd blijft, maar ziet aan de andere kant dat daarbij nog wel hulp en kaders noodzakelijk zijn.

Alles afwegende legt de rechtbank aan [verdachte] een taakstraf in de vorm van een werkstraf op voor de duur van 100 uren (te vervangen door 50 dagen jeugddetentie), met aftrek van voorarrest (2 uur voor elke dag voorarrest, dus in totaal 40 uur aftrek), waarvan een gedeelte van 60 uren (te vervangen door 30 dagen jeugddetentie) voorwaardelijk, met een proeftijd 2 jaar. Dat betekent dat [verdachte] op dit moment geen werkstraf meer hoeft uit te voeren. Aan het voorwaardelijk strafdeel zullen algemene en bijzondere voorwaarden worden verbonden die de Raad adviseert en die de rechtbank ook nodig vindt. Daarmee beoogt de rechtbank [verdachte] de rust, duidelijke kaders, behandeling en begeleiding die hij nodig heeft te bieden en hem op die manier gemotiveerd te houden om zich te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen. De voorwaardelijke taakstraf is daarbij van belang als stok achter de deur voor [verdachte] .

De rechtbank wijkt af van het standpunt van de verdediging over de strafmaat, omdat de rechtbank tot een bewezenverklaring van meer feiten komt dan de verdediging.

Na de zitting op 28 mei 2026 hebben de vader van [verdachte] en [verdachte] zelf nog een bericht aan de rechtbank gestuurd. De rechtbank heeft die berichten ook aan de advocaat van [verdachte] en aan de officier van justitie gestuurd. Deze berichten zijn niet op de zitting besproken en de rechtbank heeft er geen vragen over kunnen stellen. Om die reden kan de rechtbank daar op dit moment niks meer mee doen.

De voorlopige hechtenis

De rechtbank zal het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.

in de zaak met parketnummer 16/016257-26

[aangever 1] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 1.426,95, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 426,95 voor vergoeding van materiële schade en € 1.000,00 voor vergoeding van immateriële schade (smartengeld).

De materiële schade bestaat uit de volgende onderdelen:

in de zaak met parketnummer 16/118302-25

[aangever 2] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 1.000,00 voor feit 1, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit vergoeding van immateriële schade.

[aangever 3] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 725,46 voor feit 2, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 25,46 voor vergoeding van materiële schade en € 700,00 voor vergoeding van immateriële schade. De materiële schade bestaat uit gemaakte kosten voor een tetanusprik bij de huisarts.

in de zaak met parketnummer 16/137839-25

[aangever 4] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 120,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit vergoeding voor materiële schade vanwege de diefstal van de fiets van de benadeelde partij.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de vorderingen van alle benadeelde partijen volledig kunnen worden toegewezen. De officier van justitie verzoekt de rechtbank om de toe te wijzen bedragen te vermeerderen met de wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregelen op te leggen.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de benadeelde partijen [aangever 1] en [aangever 2] niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering, gelet op de bepleite vrijspraken. Ook ten aanzien van de benadeelde partij [aangever 4] verzoekt de advocaat de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering, primair gelet op de bepleite vrijspraak en subsidiair omdat de vordering onvoldoende is onderbouwd. De advocaat stelt zich op het standpunt dat de vordering van de benadeelde partij [aangever 3] geheel kan worden toegewezen.

[aangever 1] – parketnummer 16/016257-26

Materiële schade

Het gedeelte van de vordering dat ziet op de materiële schade is door de verdediging niet inhoudelijk betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting kan worden vastgesteld dat deze schade in rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde feit. De benadeelde partij heeft onder dwang zijn rugtas afgedaan en achtergelaten bij [verdachte] en de andere jongens. In de rugtas zaten onder andere een laptop en boeken. De rugtas en laptop zijn later in het water teruggevonden. De telefoon van de benadeelde partij is weggenomen en niet teruggegeven.

De benadeelde partij vordert een bedrag van € 157,00 voor de telefoon, maar uit de vordering tot schadevergoeding blijkt dat dat het bedrag is dat de benadeelde partij bij aanschaf van de telefoon op 6 september 2024 heeft betaald. De door de benadeelde partij geleden schade is niet de aanschafwaarde, maar de waarde van de telefoon op het moment dat deze werd weggenomen. De rechtbank zal, mede gelet op het tijdsverloop, de schade begroten, door gebruik te maken van de bevoegdheid om de omvang van de schade te schatten. Gelet op het voorgaande schat de rechtbank de schade op een bedrag van € 50,00.

Ook ten aanzien van de laptop (post ii.) zal de rechtbank gebruik maken van de bevoegdheid om de omvang van de schade te schatten. Uit de bijlage bij de vordering tot schadevergoeding blijkt dat de laptop bij aanschaf een waarde van € 250,00 vertegenwoordigde. De rechtbank kan echter niet vaststellen op welk moment de laptop is aangeschaft. Daardoor kan de rechtbank niet bepalen wat de waarde was van de laptop op het moment dat de benadeelde partij deze achterliet. De rechtbank schat de schade op € 100,00.

Voor het meer gevorderde ten aanzien van de laptop en de telefoon is meer onderbouwing nodig. De benadeelde partij krijgt daar geen gelegenheid toe, omdat dat leidt tot een te grote belasting van deze strafprocedure. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is ten aanzien van het meer gevorderde. De benadeelde partij kan die delen van de vordering aan de burgerlijke rechter voorleggen.

De rechtbank verklaart de benadeelde partij ten aanzien van de boeken (post iii.) en de rugtas (post iv.) niet-ontvankelijk, omdat deze posten onvoldoende zijn onderbouwd. De rechtbank kan niet vaststellen wat de aanschafwaarde was van de boeken en de rugtas, waardoor de rechtbank niet kan bepalen wat de waarde van die goederen was op het moment dat de benadeelde partij deze achterliet. Ook dit deel van de vordering kan alsnog aan de burgerlijke rechter worden voorgelegd.

Immateriële schade

Vergoeding van immateriële schade is mogelijk op grond van artikel 6:106 sub b BW als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast.

Alleen schade die rechtstreeks is geleden door het bewezen verklaarde feit, komt voor vergoeding in aanmerking. In dit geval is geen sprake van rechtstreekse schade ten aanzien van het letsel dat de benadeelde partij beschrijft. Ten aanzien van [verdachte] wordt bewezen verklaard dat hij dwang heeft toegepast op de benadeelde partij en hij wordt vrijgesproken van het geweld. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in dit deel van de vordering.

Voor zover de vordering van de benadeelde partij op de grondslag aantasting in persoon ‘op andere wijze’ is gebaseerd, overweegt de rechtbank het volgende. De rechtbank is van oordeel dat de benadeelde partij onvoldoende gegevens heeft verstrekt waaruit blijkt dat hij door het strafbare feit geestelijk letsel heeft opgelopen. Ook kan de rechtbank niet vaststellen dat anderszins sprake is van een aantasting in de persoon, omdat de benadeelde partij onvoldoende met concrete gegevens heeft onderbouwd welke gevolgen het strafbare feit voor hem heeft gehad. De toelichting van de benadeelde partij in de vordering dat hij bang is, nachtmerries heeft en buiten om zich heen kijkt is – hoewel de rechtbank begrijpt dat dit heel vervelend is voor de benadeelde partij – daartoe onvoldoende. Van een uitzonderlijke situatie waarin geen onderbouwing nodig is, is in dit geval geen sprake, gelet op rechtspraak van de Hoge Raad.

De benadeelde partij krijgt geen gelegenheid om dit gedeelte van de vordering alsnog verder te onderbouwen, omdat dat leidt tot een te grote belasting van deze strafprocedure. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in dit deel van de vordering. De benadeelde partij kan dit deel van de vordering aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Wettelijke rente

De rechtbank wijst de gevorderde wettelijke rente toe vanaf 15 januari 2026 (de datum van het ontstaan van de schade) tot de dag dat [verdachte] de schadevergoeding volledig heeft betaald.

[aangever 2] – feit 1 onder parketnummer 16/118302-25

Immateriële schade

In dit geval staat vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van het door [verdachte] gepleegde strafbare feit. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken worden toegekend als schadevergoeding en gelet op de onderbouwing van de benadeelde partij, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van € 500,00 passend is. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij daarom tot dat bedrag toe. Voor het meer gevorderde is meer onderbouwing nodig. De benadeelde partij krijgt geen gelegenheid om dit gedeelte van de vordering alsnog verder te onderbouwen, omdat dat leidt tot een te grote belasting van deze strafprocedure. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in dit deel van de vordering. De benadeelde partij kan dit deel van de vordering aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Wettelijke rente

De rechtbank wijst de gevorderde wettelijke rente toe vanaf 4 maart 2025 (de datum van het ontstaan van de schade) tot de dag dat [verdachte] de schadevergoeding volledig heeft betaald.

[aangever 3] – feit 2 onder parketnummer 16/118302-25

Materiële schade

De vordering tot vergoeding van materiële schade is voldoende onderbouwd en door de verdediging niet betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het bewezen verklaarde feit, voor het gevorderde bedrag. De rechtbank wijst de vordering tot vergoeding van materiële schade daarom geheel toe.

Immateriële schade

In dit geval staat vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van het door [verdachte] gepleegde strafbare feit. Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken worden toegekend als schadevergoeding, is de rechtbank van oordeel dat de gevraagde vergoeding passend is. De rechtbank wijst dit deel van de vordering van de benadeelde partij daarom geheel toe.

Wettelijke rente

De rechtbank wijst de gevorderde wettelijke rente toe vanaf 7 maart 2025 (de datum van het ontstaan van de schade) tot de dag dat [verdachte] de schadevergoeding volledig heeft betaald.

[aangever 4] – parketnummer 16/137839-25

Materiële schade

Op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting stelt de rechtbank vast dat de schade in rechtstreeks verband staat met het bewezen verklaarde feit. [verdachte] heeft de fiets van de benadeelde partij weggenomen en de benadeelde partij heeft de fiets niet terug gekregen. De vordering tot schadevergoeding is door de verdediging inhoudelijk betwist. Uit de vordering tot schadevergoeding blijkt dat de fiets bij aanschaf een waarde van € 120,00 vertegenwoordigde. De rechtbank kan niet vaststellen op welk moment de fiets is aangeschaft. Daardoor kan de rechtbank niet bepalen wat de waarde was van de fiets op het moment dat de fiets werd weggenomen. De rechtbank zal gebruik maken van de bevoegdheid om de omvang van de schade te schatten en acht een bedrag van € 70,00 passend.

De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk, omdat dit deel onvoldoende is onderbouwd. De benadeelde partij krijgt geen gelegenheid om dit gedeelte van de vordering alsnog verder te onderbouwen, omdat dat leidt tot een te grote belasting van deze strafprocedure. De benadeelde partij kan dit deel van de vordering aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Wettelijke rente

De rechtbank wijst de gevorderde wettelijke rente toe vanaf 26 maart 2025 (de datum van het ontstaan van de schade) tot de dag dat [verdachte] de schadevergoeding volledig heeft betaald.

Proceskosten

[aangever 1]

Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. In dit geval moeten beide partijen elk hun eigen kosten betalen, omdat zowel [verdachte] als de benadeelde partij op punten ongelijk heeft gekregen.

[aangever 2] , [aangever 3], [aangever 4]

Omdat de vorderingen tot schadevergoeding (grotendeels) worden toegewezen, moet [verdachte] de kosten vergoeden die de benadeelde partijen hebben gemaakt. De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vaststaat dat de benadeelde partijen kosten hebben gemaakt voor het indienen en toelichten van hun vorderingen en begroot de kosten daarom op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank legt ten behoeve van alle benadeelde partijen de schadevergoedingsmaatregel aan [verdachte] op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partijen de schadevergoeding niet zelf bij [verdachte] hoeven te incasseren, maar dat de Staat dit voor hen doet. De rechtbank bepaalt daarom dat [verdachte] de in het dictum te noemen bedragen aan de Staat moet betalen. Als een verdachte niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van de verdachte) worden toegepast. Gelet op de jonge leeftijd van [verdachte] in deze zaak vindt de rechtbank het echter niet passend om gijzeling aan de schadevergoedingsmaatregel te verbinden. De rechtbank bepaalt de duur van de gijzeling daarom op 0 dagen.

[verdachte] mag de schadevergoeding ook rechtstreeks betalen aan de benadeelde partij. Als hij dat heeft gedaan, is hij niet langer verplicht om aan de Staat te betalen.

Hoofdelijkheid

Omdat [verdachte] de strafbare feiten waarvoor ten aanzien van [aangever 1] , [aangever 2] en [aangever 3] schadevergoeding wordt toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor samen aansprakelijk (juridische term: hoofdelijk aansprakelijk). Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Voor zover een van de mededaders een bedrag aan de benadeelde partij of aan de Staat heeft betaald, hoeft [verdachte] dat deel van de schadevergoeding en proceskosten niet meer aan de benadeelde partij of aan de Staat te betalen.