Rechtbank Midden-Nederland, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte alle (primair) ten laste gelegde feiten heeft gepleegd. Ten aanzien van feit 4 vindt de officier van justitie het verwerven en het voorhanden hebben van de kinderpornografische afbeeldingen wettig en overtuigend te bewijzen.

De standpunten van de officier van justitie worden – voor zover van belang voor de beoordeling – besproken in paragraaf 3.3.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om de verdachte vrij te spreken van het sturen van schadelijke afbeeldingen aan [slachtoffer 11] (feit 7) en van het seksueel corrumperen van [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 9] (feit 1, feit 5 en feit 8 primair). Daarnaast verzoekt de advocaat de rechtbank om de verdachte gedeeltelijk vrij te spreken van het vervaardigen van kinderporno (feit 4). De advocaat voert verder geen verweer over het bewijs.

Het standpunt van de advocaat wordt ? voor zover van belang voor de beoordeling ? hierna verder besproken onder paragraaf 3.3.

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:

feit 1 subsidiair:in of omstreeks de periode van 13 mei 2024 tot en met 16 mei 2024 te [plaats]

een afbeelding waarvan de vertoning schadelijk is te achten voor personen beneden de leeftijd van zestien jaar, heeft verstrekt aan een minderjarige, te weten [slachtoffer 1] , geboren op [2009] ,

van wie hij, verdachte, wist dat die [slachtoffer 1] jonger was dan zestien jaar,

immers heeft hij, verdachte, aan die [slachtoffer 1] middels zijn mobiele telefoon een video van

toegestuurd;

feit 2: op 27 april 2024 te [plaats] met gebruikmaking van een communicatiedienst aan een persoon, te weten, [slachtoffer 2] , geboren op [2009] , die de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt, een ontmoeting heeft voorgesteld met het oogmerk ontuchtigehandelingen met een persoon die de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt, teplegen en een afbeelding van een seksuele gedraging te vervaardigen, waarbij eenpersoon die de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt was betrokken, terwijl hij, verdachte, enige handeling heeft ondernomen tot het verwezenlijken van die ontmoeting, door telkens- via WhatsApp en Snapchat contact te leggen en te zoeken met voornoemd persoonen- die [slachtoffer 2] te vragen om seksueel getinte foto’s en video's/filmpjes van zichzelf te sturenen - (vervolgens) een of meer foto's en video's/filmpjes van het (ontblote) lijf van die [slachtoffer 2] te ontvangen

en

te vragen aan die voornoemde persoon wanneer hij, verdachte, hem kon ontmoeten en daarbij aan die voornoemde persoon heeft voorgesteld seksuele handelingen met hem, verdachte, te plegen en seksuele handelingen van hem, verdachte, te duldenen - aan die [slachtoffer 2] te zeggen ‘"Van mij mag je 12 uur komen. Ik wil je ook wel ophalenhoor" en te vragen “Maar je vind het niet erg als ik je kk hard neuk, volspuit en je ass kapot trek met mn dikke lul?” en te vragen “Moet ik rekening met je houden? Hoe laat zal ik je ophalen dan?” en te vragen “Wat als ik geen rekening met je hou en je genadeloos hard verkracht dan terwijl jevastgebonden ligt op bed? Tot je kutje volledig openstaat en zaaddruipt” en te vragen “Zeker dat je wilt? Want dan kom ik” en te vragen “Wat als ik film hoe ik je ontmaagd en kapot neuk?” en te vragen “Je hebt zo’n lekker klein kontje. Wat heb je liever, dat ik je rustig ontmaagd of dat ik je hard verkracht?" en te vragen “En als je tranen hebt of stop zegt?” en te zeggen “Ik zou je gwn doorneuken tot je er van leert genieten” en te vragen “Tot hoe laat kan je” en te zeggen “Ik kom je echt zo ophalen he” en te zeggen "Okay dan stap je zo om 12 uur bij mij in en ben je mn bezit” en te zeggen "Ik ga het [.] halen (12 uur)” en

te vragen “Waar heb je het meeste zin in?” en te vragen “Woon je gwn thuis?” en te zeggen “Doe maar 10 voor 12 dan ik red kwart voor denk ik niet” en

te zeggen “Kijk is naar rechts”;

feit 3: op 27 april 2024 te [plaats] met [slachtoffer 2] , geboren op [2009] , die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt, meerdere ontuchtige handelingen heeft gepleegd, die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer 2] , immers heeft hij, verdachte, een of meermalen,- zijn penis en een vibrator in de anus van die [slachtoffer 2] gebracht en geduwd en bewogen en - zijn penis in de mond van die [slachtoffer 2] gebracht en geduwd en bewogen en gestoken en - naakt met die [slachtoffer 2] onder de douche geknuffeld en - gezoend/getongzoend met die [slachtoffer 2] ;

feit 4: op meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 13 februari 2023 tot en met 29 juni 2024 te [plaats] , althans in Nederland, meermalen, afbeeldingen, te weten foto’s en video’s en

een gegevensdrager bevattende afbeeldingen, te weten een Samsung S22 Ultra (1620752),van seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, te weten[slachtoffer 2] (geboren op [2009] ) (ZD02) en [slachtoffer 3] (geboren op [2010] ) (ZD04) en [slachtoffer 4] (geboren op [2007] ) (ZD06) en [slachtoffer 5] (geboren op [2007] ) (ZD07) en [slachtoffer 6] (geboren op [2007] ) (ZD10) en [slachtoffer 7] (geboren op [2010] ) (ZD11) en [slachtoffer 8] (geboren op [2007] ) (ZD12) en [slachtoffer 9] (geboren [2010] ) (ZD14) en[slachtoffer 10] (geboren op [2008] ) (ZD16)en één of meer andere personen is betrokken of schijnbaar is betrokken,heeft vervaardigd, verworven, in bezit gehad en zich daartoe met gebruikmaking van een communicatiedienst de toegang heeft verschaft

welke seksuele gedragingen — zakelijk weergegeven - bestonden uit:

het met de penis oraal en anaal penetreren van het lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt enhet met de penis anaal penetreren van het lichaam van een (ander) persoon door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt en het met een voorwerp anaal penetreren van het eigen lichaam door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt(fotonummer 01 en 02 in de toonmap, bijlage III p. 490 tot en met 492 in het dossier.)

enhet met de handen betasten en aanraken van het eigen geslachtsdeel en de eigen billen en borst door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt(fotonummer 02, 03, 04 en 05 in de toonmap, bijlage III p. 490 tot en met 492 in het dossier)

enhet geheel of gedeeltelijk naakt (laten) poseren van/door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt, (waarna) door het camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose en/of de wijze van kleden van deze persoon en/of de uitsnede van de foto’s/films nadrukkelijk het (ontblote) geslachtsdeel en/of billen van die persoon in beeld gebracht worden, waarbij de afbeelding aldus een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en/of strekt tot seksuele prikkeling(fotonummer 06, 07 en 08 in de toonmap, bijlage III p. 490 tot en met 492 in het dossier)

en hij aldus van het plegen van dit misdrijf een gewoonte heeft gemaakt;

feit 5 subsidiair:

op of omstreeks 24 mei 2024 te [plaats] een afbeelding waarvan de vertoning schadelijk is te achten voor personen beneden de leeftijd van zestien jaar, heeft verstrekt aan een minderjarige, te weten [slachtoffer 3] , geboren op [2010] , van wie hij, verdachte, wist dat die [slachtoffer 3] jonger was dan zestien jaar, immers heeft hij, verdachte, aan die [slachtoffer 3] middels zijn mobiele telefoon een video

toegestuurd;

feit 6: op meerdere tijdstippen in de periode van 5 augustus 2022 tot en met 25 december 2023 in Nederland, met [slachtoffer 4] , geboren op [2007] , die de leeftijd vantwaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt, meerdere ontuchtige handelingen heeft gepleegd, die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer 4] , immers heeft hij, verdachte, meermalen,- verschillende sekspeeltjes in de anus van die [slachtoffer 4] gebracht en/of geduwd en/of bewogen en - zijn penis in de anus van die [slachtoffer 4] gebracht en/of geduwd en/of bewogen en - zijn penis in de mond van die [slachtoffer 4] gebracht en/of geduwd en/of bewogen en/of gestoken;

feit 7 primair: op meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 4 mei 2024 tot en met 28 juni 2024 in Nederland, een afbeelding waarvan de vertoning schadelijk is te achten voor personenbeneden de leeftijd van zestien jaar, heeft verstrekt aan meer minderjarigen, te weten???????- [slachtoffer 11] , geboren op [2009] en - [slachtoffer 7] , geboren op [2010] ,

van wie hij, verdachte, wist dat die [slachtoffer 11] en van [slachtoffer 7] jonger waren dan zestien jaar, immers heeft hij, verdachte, aan die [slachtoffer 11] en van [slachtoffer 7] middels zijn mobiele telefoon een foto van zijn ontblote (stijve) penis toegestuurd;

feit 8 subsidiair:

op of omstreeks 15 mei 2024 te [plaats] een afbeelding waarvan de vertoning schadelijk is te achten voor personen beneden de leeftijd van zestien jaar, heeft verstrekt aan een minderjarige, te weten [slachtoffer 9] , geboren op [2010] ,

van wie hij, verdachte, wist dat die [slachtoffer 9] jonger was dan zestien jaar, immers heeft hij, verdachte, aan die [slachtoffer 9] middels zijn mobiele telefoon een video

toegestuurd;

feit 9: op 30 december 2023 te [plaats] , (telkens) opzettelijk en wederrechtelijk in geautomatiseerde werken, te weten in servers van de Nationale Politie en met behulp van een valse sleutel, door onbevoegd gebruik te maken van een gebruikersnaam en wachtwoord en door zich met een gebruikersnaam en wachtwoord toegang te verschaffen tot de servers van de Nationale Politie, en daarbijde geboortedatum van [slachtoffer 4] onrechtmatig heeft bevraagd, (telkens) met een ander doel dan waarvoor hem die gebruikersnaam en dat wachtwoord ter beschikking stonden en waarvoor hem die toegang was toegestaan.

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen, zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt de verdachte niet.

Kwalificatie

De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

feit 1 subsidiair, feit 5 subsidiair en feit 8 subsidiair: een afbeelding waarvan de vertoning schadelijk is te achten voor personen beneden de leeftijd van zestien jaar, verstrekken aan een minderjarige van wie hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden, dat deze jonger is dan zestien jaar;

feit 2: door middel van een geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van een communicatiedienst een persoon van wie hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat deze de leeftijd van zestien jaren nog niet heeft bereikt, een ontmoeting voorstellen met het oogmerk ontuchtige handelingen met die persoon te plegen en een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij die persoon is betrokken, te vervaardigen, terwijl hij enige handeling onderneemt gericht op het verwezenlijken van die ontmoeting;

feit 3 en feit 6: met iemand die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen plegen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, meermalen gepleegd;

feit 4:

een afbeelding en een gegevensdrager bevattende een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, vervaardigen, verwerven, in bezit hebben en zich door middel van een geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van een communicatiedienst de toegang daartoe verschaffen, terwijl van het plegen van dit misdrijf een beroep of gewoonte wordt gemaakt;

feit 7 primair: een afbeelding waarvan de vertoning schadelijk is te achten voor personen beneden de leeftijd van zestien jaar, verstrekken aan een minderjarige van wie hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden, dat deze jonger is dan zestien jaar, meermalen gepleegd;

feit 9: computervredebreuk, meermalen gepleegd.

Strafbaarheid feiten en verdachte

De feiten en de verdachte zijn strafbaar.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 6 jaar, met aftrek van het voorarrest, en dat aan de verdachte een maatregel tot terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege voor ongemaximeerde duur wordt opgelegd (hierna: tbs-maatregel met dwangverpleging).

De officier van justitie heeft verder een contactverbod met [slachtoffer 1] , [slachtoffer 10] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 6] en [slachtoffer 3] als vrijheidsbeperkende maatregel voor de duur van 5 jaar gevorderd, te vervangen door 14 dagen hechtenis oplopend iedere keer dat de verdachte niet aan de maatregel voldoet;

De officier van justitie eist dat het contactverbod direct na de uitspraak ingaat (dadelijk uitvoerbaar is).

Standpunt van de verdediging

De advocaat voert aan dat de verminderde toerekeningsvatbaarheid van de verdachte tot een lagere straf moet leiden dan door de officier van justitie is geëist. De omstandigheid dat de seksuele handelingen niet met dwang of tegen de wil van de slachtoffers hebben plaatsgevonden, moet strafmatigend worden meegewogen. Dit geldt ook voor de omstandigheid dat de verdachte zich bij de meeste slachtoffers niet bewust was van de leeftijd onder de zestien jaar. De advocaat verzoekt de rechtbank om een gevangenisstraf van hoogstens 36 maanden op te leggen.

De verdachte lijkt inzicht in zijn stoornissen en daaruit voortkomende gedrag te tonen en begrijpt dat behandeling nodig is. Het gevaar dat de verdachte kan vormen voor de maatschappij kan voldoende worden ingeperkt met het opleggen van tbs-maatregel met voorwaarden. Door de gespecialiseerde medewerkers van de [instelling] kan de schijnmedewerking worden gesignaleerd en aangepakt. De advocaat stelt zich daarom op het standpunt dat niet preventief en direct op voorhand voor het zwaarste regime dient te worden gekozen, zolang niet daadwerkelijk is gebleken dat de tbs-maatregel met voorwaarden onvoldoende effect heeft. Deze maatregel kan bovendien alsnog worden omgezet in tbs-maatregel met dwangverpleging als de voorwaarden ontoereikend blijken. Naast tbs-maatregel met voorwaarden kan de rechtbank ook een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel opleggen.

Oordeel van de rechtbank

Bij het bepalen van deze straf en maatregel houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder de verdachte deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft gedurende een langere tijd met veel minderjarige jongens seksueel contact gehad. Dit begon steeds met een chat op Snapchat, waarbij de verdachte het gesprek al snel naar seks bracht. Bij veel van deze jongens zijn uiteindelijk over en weer naaktfoto’s gedeeld. De verdachte was vrijwilliger bij de politie en heeft in zijn contact met deze jongens vaak foto’s gestuurd van zichzelf in politie-uniform. De verdachte heeft uiteindelijk met twee van deze minderjarige jongens seks gehad.

[slachtoffer 4]

Gedurende een periode van minstens 1,5 jaar heeft de verdachte een geheime seksuele relatie gehad met [slachtoffer 4] . [slachtoffer 4] was veertien jaar aan het begin van deze periode, terwijl de verdachte destijds bijna vierendertig jaar oud was. De verdachte heeft in deze periode iedere paar weken in het weekend met [slachtoffer 4] afgesproken en seks met hem gehad, waarbij steeds sprake was van seksueel binnendringen. De verdachte heeft het met [slachtoffer 4] later ook over trouwen en samenwonen gehad en gaf hem het idee van een bestendige relatie op de lange termijn. Toen [slachtoffer 4] ging twijfelen en de verdachte vertelde dat ze beiden beter iemand van hun eigen leeftijd konden zoeken, bleef de verdachte in de chats manipulatief. De verdachte heeft hiermee een negatieve en niet te herstellen invloed gehad op de ontwikkeling van een puberjongen op het vlak van relaties en seksualiteit, juist in een fase waarin hij daarmee worstelde. Uit de chats blijkt bovendien dat de verdachte zijn grove seksuele fantasieën losliet op [slachtoffer 4] en hij ook dwingend kon zijn naar [slachtoffer 4] om nieuwe en vergaande seksuele handelingen te proberen met de verdachte. De verdachte heeft ook opnames van de seksuele handelingen gemaakt en heeft [slachtoffer 4] ertoe aangezet naaktfoto’s naar de verdachte te sturen. Op de telefoon van de verdachte zijn ontzettend veel kinderpornografische afbeeldingen van [slachtoffer 4] aangetroffen. De ouders van [slachtoffer 4] verklaren in de slachtofferverklaring dat zij zich grote zorgen maken over de toekomst van hun zoon. Juist in de periode dat [slachtoffer 4] slecht in zijn vel zat en worstelde met zijn seksuele geaardheid heeft de verdachte misbruik van hem gemaakt.

[slachtoffer 2]

Met [voornaam van slachtoffer 2 en 10] heeft de verdachte gechat en een afspraak gemaakt om seks te hebben. De verdachte heeft [voornaam van slachtoffer 2 en 10] opgehaald en meegenomen naar zijn huis waar zij vervolgens seks hebben gehad. [voornaam van slachtoffer 2 en 10] is hierbij onder andere vastgebonden op het bed en de verdachte heeft een vibrator bij hem ingebracht. De verdachte heeft toen ook een kinderpornografisch filmpje van [voornaam van slachtoffer 2 en 10] gemaakt. [voornaam van slachtoffer 2 en 10] was destijds veertien jaar oud, terwijl de verdachte vijfendertig jaar oud was. Uit de op de zitting voorgelezen slachtofferverklaring van de vader van [voornaam van slachtoffer 2 en 10] blijkt dat wat er gebeurd is op psychisch en lichamelijk vlak veel schade heeft aangericht bij [voornaam van slachtoffer 2 en 10] . [voornaam van slachtoffer 2 en 10] kan er zelf niet over praten en wat het met hem in de toekomst gaat doen, is onzeker.

[slachtoffer 1]

De verdachte heeft op Snapchat contact gezocht met de veertienjarige [slachtoffer 1] . [slachtoffer 1] zat destijds in een kliniek omdat hij kampte met psychische problemen. Dit wist de verdachte ook. De verdachte heeft [slachtoffer 1] foto’s gestuurd van zichzelf in politie-uniform. De gesprekken werden seksueel en uiteindelijk heeft de verdachte een filmpje naar [slachtoffer 1] gestuurd waarin hij zichzelf betast. Uit de slachtofferverklaring van de ouders van [slachtoffer 1] die op de zitting is voorgelezen, blijkt hoeveel impact dit op [slachtoffer 1] heeft gehad. Juist iemand van de politie, iemand die hij hoort te kunnen vertrouwen en die hem hoort te beschermen, heeft hem in een kwetsbare periode van zijn leven geconfronteerd met beelden waar hij op die leeftijd nog niet aan toe was. Het heeft de situatie van [slachtoffer 1] , die al zwaar was, nog moeilijker gemaakt.

[slachtoffer 3]

Met de veertienjarige [slachtoffer 3] heeft de verdachte seksueel gechat op Snapchat. [slachtoffer 3] heeft in dit contact kinderpornografische afbeeldingen van zichzelf gedeeld met de verdachte en de verdachte heeft [slachtoffer 3] een video gestuurd waarin hij zichzelf aftrekt en klaarkomt. Uit zijn slachtofferverklaring blijkt dat [slachtoffer 3] zich isoleert en moeite heeft met het leggen van contacten en het tonen van emoties. Hij slaapt niet goed en zijn gevoel van veiligheid en vertrouwen is afgenomen.

[slachtoffer 7]

Ook met de veertienjarige [slachtoffer 7] heeft de verdachte contact gehad op Snapchat. In dit gesprek kwam de verdachte al vrij snel seksueel getint uit de hoek en daarna heeft de verdachte meerdere foto’s van zijn geslachtsdeel naar [slachtoffer 7] gestuurd. [slachtoffer 7] heeft meerdere kinderpornografische afbeeldingen van zichzelf gedeeld met de verdachte waarvan de verdachte vervolgens schermopnames heeft gemaakt.

[slachtoffer 9]

In het contact met de veertienjarige [voornaam van slachtoffer 5 en 9] op Snapchat heeft de verdachte vrij snel het gesprek gestuurd naar seks en heeft hij een filmpje naar [voornaam van slachtoffer 5 en 9] gestuurd waarin hij zich aan het aftrekken was. De verdachte heeft het vertrouwen van [voornaam van slachtoffer 5 en 9] gewonnen door een foto in politie-uniform te sturen. Op de telefoon van de verdachte is ook een kinderpornografische afbeelding aangetroffen van [voornaam van slachtoffer 5 en 9] . [voornaam van slachtoffer 5 en 9] heeft verklaard dat de verdachte in het gesprek ook benoemde dat hij [voornaam van slachtoffer 5 en 9] wilde vastbinden in een politieauto, dat hij zijn handboeien mee zou nemen en dat hij [voornaam van slachtoffer 5 en 9] zou laten huilen als hij [voornaam van slachtoffer 5 en 9] neukte. Uit zijn verklaring blijkt dat [voornaam van slachtoffer 5 en 9] zeer onder de indruk was van de voor hem onbekende grove toon van dit seksuele gesprek.

[slachtoffer 11]

Met de vijftienjarige [slachtoffer 11] heeft de verdachte ook gechat op Snapchat waarbij de verdachte een foto van zijn geslachtsdeel heeft gestuurd. In de chats heeft de verdachte aangegeven dat hij seks met [slachtoffer 11] wilde. Ook heeft de verdachte foto’s van zichzelf in politie-uniform naar [slachtoffer 11] gestuurd.

Kinderporno overige jongens

Daarnaast heeft de verdachte kinderpornografische afbeeldingen van zestienjarige [slachtoffer 5] , de zeventienjarige [slachtoffer 6] , de zeventienjarige [slachtoffer 8] en de vijftienjarige [slachtoffer 10] , in zijn bezit gehad, verworven, vervaardigd of toegang hiertoe verschaft. De verdachte heeft telkens gechat met deze minderjarige jongens en hen ertoe aangezet kinderpornografische afbeeldingen van zichzelf naar hem te sturen. [slachtoffer 5] heeft de verdachte via Snapchat leren kennen en toen hebben zij over en weer naaktfoto’s naar elkaar gestuurd. Hij heeft verklaard dat hij ook met de verdachte heeft afgesproken en dat zij toen seks hebben gehad. [slachtoffer 8] heeft ook via Snapchat contact gehad met de verdachte en heeft vervolgens kinderpornografische afbeeldingen van zichzelf gedeeld met de verdachte. De verdachte heeft meerdere schermopnames gemaakt van deze via Snapchat gestuurde kinderpornografische afbeeldingen. Van [slachtoffer 10] zijn meerdere kinderpornografische afbeeldingen aangetroffen in de telefoon van de verdachte. [slachtoffer 10] is een kwetsbare jongen die destijds worstelde met mentale problemen. Bij [slachtoffer 6] was dit ook het geval en vroeg de verdachte op een gegeven moment om intieme foto’s die [slachtoffer 6] toen heeft gestuurd. Van een deel van deze foto’s die via Snapchat zijn verzonden, heeft de verdachte vervolgens een schermopname gemaakt. [slachtoffer 6] legt in zijn slachtofferverklaring uit dat hij destijds door een moeilijke periode ging en dat de verdachte hier op inspeelde. Het feit dat de verdachte bij de politie werkte, maakt dat [slachtoffer 6] zich onveilig voelt. [slachtoffer 6] worstelt tot de dag met vandaag met schuldgevoelens en schaamte. Hij beschrijft dat hij voor altijd anders naar zichzelf zal kijken en een ander beeld zal hebben van liefde en seks.

De verdachte is voor een lange periode zeer routinematig te werk gegaan met het zoeken naar seksueel contact met minderjarige (puber)jongens. Via Snapchat lukte het hem om met vele jongens contact te leggen en om vervolgens snel in te kunnen schatten of een jongen open stond voor seks of daartoe te beïnvloeden was. Vrijwel alle slachtoffers bevonden zich aan het begin van de ontwikkeling van hun seksualiteit en in een kwetsbare fase van hun leven. Een aantal jongens was door al bestaande psychische problemen extra kwetsbaar voor beïnvloeding en bevestiging. Verdachte heeft op onaanvaardbare en ongepaste manier misbruik gemaakt van de kwetsbaarheid en onbevangenheid van deze jongens en hun nieuwsgierigheid op het gebied van seks. De verdachte is manipulatief te werk gegaan en heeft deze jongens laten denken dat het seksueel contact normaal en gepast was. De verdachte was in deze gesprekken dominant, dwingend en liet zijn verregaande seksuele fantasieën los op de slachtoffer. Het dossier bevat geen enkele aanwijzing dat, zoals de verdachte zelf heeft verklaard, dit op initiatief van de minderjarige jongens gebeurde. De verdachte heeft in het contact niet alleen gebruik gemaakt van het overwicht dat hij had vanwege zijn veel oudere leeftijd, maar ook van het overwicht dat hij uitstraalde omdat hij bij de politie werkte en een uniform droeg. De rechtbank vindt het extra kwalijk dat de verdachte misbruik heeft gemaakt van dat politie-uniform, dat juist een symbool hoort te zijn van veiligheid en betrouwbaarheid.

De slachtoffers dachten destijds misschien dat ze seksueel contact met de verdachte wilden hebben, maar zij zijn te jong om hun acties volledig te overzien. De bedoeling van de strafbaarstelling van deze misdrijven is daarom niet alleen het beschermen van minderjarigen tegen anderen, maar ook tegen zichzelf. De verdachte heeft zich laten leiden door zijn eigen seksuele behoeften en zijn lustgevoelens en heeft een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van de slachtoffers. Hierdoor is de natuurlijke seksuele ontwikkeling van de jongens verstoord geraakt. Daarbij is het een feit van algemene bekendheid dat seksueel misbruik heel schadelijk is voor de psychische gezondheid van het slachtoffer en dat dit nog jarenlange negatieve gevolgen kan hebben. De verdachte heeft hier totaal geen rekening mee gehouden. Dat de verdachte wist dat zijn gedrag fout was, blijkt ook omdat hij in het contact met de jongens vraagt om berichten te wissen of zinspeelt op gevangenisstraf. Pas door de aanhouding is het gedrag van de verdachte gestopt.

Ten slotte heeft de verdachte misbruik gemaakt van de toegang die hij als politiemedewerker had tot de politiesystemen, door persoonsgegevens van [slachtoffer 4] op te zoeken. Dit is een ernstige inbreuk op de vertrouwelijkheid en op de privacy. De verdachte heeft hiermee bovendien schade toegebracht aan het vertrouwen dat de maatschappij mag hebben in de wijze waarop er door de politie met digitale gegevens wordt omgegaan.

Persoonlijke omstandigheden van de verdachte

Strafblad

De rechtbank heeft rekening gehouden met het strafblad van de verdachte van 24 oktober 2024. Hieruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld. Dit neemt de rechtbank niet in strafverminderende of strafverzwarende zin mee.

De rapporten en adviezen van de deskundigen

Over de verdachte zijn voor deze strafzaak de volgende rapporten en adviezen geschreven:

Op de zitting van 22 januari 2026 zijn zij als deskundigen gehoord.

De deskundigen over de toerekeningsvatbaarheid In het rapport van de psychiater staat dat bij de verdachte een borderline persoonlijkheidsstoornis en een depressieve stoornis zijn vastgesteld. Een parafiele stoornis kan niet kan worden vastgesteld, maar wordt vermoed. De verdachte ontkent seksueel opgewonden te raken van minderjarige jongens, terwijl hier op basis van de feiten wel aanwijzingen voor bestaan. De psychiater krijgt nauwelijks zicht op de onderliggende seksualiteitsbeleving van de verdachte. Hij reflecteert beperkt op zijn eigen aandeel bij de strafbare feiten en legt de verantwoordelijkheid grotendeels buiten zichzelf: de slachtoffers logen over hun leeftijd. De borderline persoonlijkheidsstoornis en de depressieve stoornis waren aanwezig tijdens de bewezenverklaarde feiten en beïnvloedden de gedragskeuzes en gedragingen van de verdachte. De sociaal-emotionele gebreken passend bij de persoonlijkheidsproblematiek en de depressieve toestand waarin de verdachte al geruime tijd verkeerde, hebben bijgedragen aan het zoeken naar en hebben van (seksueel) contact met minderjarige jongens. Gezien verdachtes deels ontkennende houding en het feit dat er op zijn seksualiteitsbeleving beperkt zicht is gekomen, kon een meer gedetailleerde delictanalyse niet worden opgesteld. Wel is het verband tussen de stoornissen en het gedrag van de verdachte voldoende duidelijk om te kunnen adviseren de verdachte de feiten in verminderde mate toe te rekenen.

In het rapport van de psychologen staat dat ook zij bij de verdachte een borderline persoonlijkheidsstoornis met vermijdende persoonlijkheidstrekken vaststellen. De psychologen stellen daarnaast ook een gespecificeerde parafiele stoornis vast. De problematiek was aanwezig tijdens de bewezenverklaarde feiten en beïnvloedde de gedragskeuzes en gedragingen van de verdachte. Zowel de angst voor afwijzing en verlating vanuit de borderline persoonlijkheidsstoornis als het sociaal isolement waaruit de verdachte handelt vanuit de vermijdende persoonlijkheidstrekken hebben ertoe geleid dat verdachtes wereld zeer beperkt is geworden en hij op intensieve wijze dagelijks veelvuldige online contacten is aangegaan. Er lijkt sprake van een patroon in seksueel afwijkend gedrag, waarbij de verdachte zich enerzijds in veelvuldige mate dagelijks met seksuele contacten bezighoudt en anderzijds zich seksueel aangetrokken voelt tot minderjarige (puberale) jongens. Daarnaast lijkt er sprake van een seksuele voorkeur, waarbij de verdachte een agressieve en dwingende rol aanneemt en vanuit deze voorkeur over de grenzen van anderen lijkt heen te gaan. Gezien de doorwerking van de vastgestelde pathologie in de bewezenverklaarde feiten adviseren de psychologen om de feiten verminderd aan de verdachte toe te rekenen.

De deskundigen over het risico op herhaling De verwachting van de psychiater over het recidiverisico is dat dit verhoogd is en wordt ingeschat als matig tot (op langere termijn) hoog. De gemiddelde intelligentie en enige mate van zelfcontrole zullen ervoor zorgen dat de verdachte niet op heel korte termijn zal terugvallen in delictgedrag. Het is risico verhogend dat de verdachte nauwelijks sociaal-maatschappelijk is ingebed en dat hij veel eenzaamheid en stress ervaart. Dit hangt sterk samen met de persoonlijkheidsproblematiek die chronisch is.

De psychologen beschrijven als zorgelijke factoren onder andere dat bij de verdachte sprake is van negatieve emotionaliteit, ontoereikende probleemoplossingsvaardigheden, dat er sprake is van seksuele preoccupatie en dat er sprake is van seksuele coping en van seksuele deviantie. Vanuit zijn kwetsbare persoonlijkheidsorganisatie is de verdachte momenteel niet in staat zijn eigen probleemgedrag te integreren in zijn zelfbeeld en daar dus verantwoordelijkheid voor te nemen. Dit maakt dat de verdachte zich doorgaans als slachtoffer presenteert en hij enkel inhoudelijke gesprekken voert over zijn eigen lijden.

De verdachte zegt dat hij gemotiveerd is voor behandeling, maar de psychologen krijgen de indruk dat de verdachte gemotiveerd is om in behandeling zijn psychische klachten te bespreken en niet zozeer zijn (seksuele) probleemgedrag. Bij onbehandelde terugkeer in de maatschappij zal de verdachte door zijn pathologie op lange termijn opnieuw vervallen in disfunctionele gedragspatronen. Daarom wordt al met al het recidiverisico ingeschat als hoog.

Ook de reclassering schat het recidiverisico in als hoog.

De deskundigen over behandeling

In het rapport van de psychiater staat dat de persoonlijkheidsproblematiek een grote invloed zal houden op het functioneren van de verdachte als hij niet wordt behandeld. Daarom is een intensieve en voldoende lange klinische behandeling van de ernstige persoonlijkheidsproblematiek en de secundair daaraan aanwezige kwetsbaarheid voor stemmingsproblemen noodzakelijk om het recidiverisico te matigen. Daarnaast is onderzoek naar de seksualiteitsbeleving van de verdachte en welke rol deze heeft gespeeld in het delictgedrag van groot belang. Ook moet de behandeling gericht zijn op de neiging van de verdachte tot vermijding. Het bestaan van seksuele stoornissen kan het noodzakelijke behandelproces verder compliceren en verlengen. Het kader van een tbs-maatregel met voorwaarden is door de psychiater serieus overwogen. De psychiater heeft echter grote zorgen over de duur van een (intramurale en voldoende intensieve) behandeling in een dergelijk voorwaardelijk kader. De ervaring leert dat deze één of twee jaar is en dat wordt in het geval van de verdachte op voorhand als onvoldoende lang beschouwd. Het risico is té groot dat de verdachte zich ogenschijnlijk conformeert en dat een deel van de kernproblematiek, mogelijk juist het sterk risico verhogende deel, uit beeld of onbehandeld blijft. Daarom komt de psychiater, ondanks het feit dat een hoog beveiligingsniveau (en dus een plaatsing in een forensisch psychiatrisch centrum (FPC) niet strikt noodzakelijk wordt geacht, tot het advies om de verdachte de maatregel tbs met dwangverpleging op te leggen.

Door de psychologen is uitgebreid overwogen of een behandeling mogelijk zou zijn binnen het kader van een tbs-maatregel met voorwaarden. De behandeling van de complexe persoonlijkheidsproblematiek samenhangend met de seksuele stoornis zal langdurig en complex zijn. Gezien de vermijdende trekken van de verdachte bestaat de mogelijkheid van onttrekking dan wel van schijnaanpassing in een voorwaardelijk kader dat vooral gericht is op resocialisatie. De psychologen zijn dan ook van mening dat de problematiek zo veelomvattend is dat de interactie tussen de stoornisfactoren van de verdachte zullen leiden tot het mislukken van het voorwaardelijk kader. Vanwege het hoge recidiverisico en maatschappelijk gevaar, met name op de langere termijn, zien de psychologen geen andere mogelijkheid dan de verdachte de behandeling op te leggen in het kader van een tbs-maatregel met dwangverpleging. Een hoog beveiligingsniveau wordt daarbij niet noodzakelijk geacht.

In het reclasseringsadvies staat dat het van belang is dat een stevig kader volgt waarbij de verdachte uitvoerig klinisch kan worden behandeld voordat in weloverwogen fases toe wordt gewerkt naar resocialisatie in de maatschappij. De reclassering ziet wel mogelijkheden om tbs-maatregel met voorwaarden vorm te geven. De verdachte geeft aan mee te kunnen en zullen werken aan voorwaarden, waardoor een voorwaardelijk kader praktisch gezien mogelijk zou moeten zijn. Het is voor de reclassering lastig om een inschatting te maken hoe effectief een voorwaardelijk, maximaal negen jaar durend kader, met een doorgaans kortere klinische fase dan de dwangbehandeling zal zijn, in combinatie met de problematiek van de verdachte. Dit komt omdat die expertise vooral bij het NIFP ligt. Aangezien in de rapporten van de psychiater en de psychologen wordt gesproken over een intensieve behandeling, maar wel met veiligheidsniveau twee, zou daarbij een tbs-maatregel met voorwaarden kunnen passen. De vraag is wel of op niveau twee de behandeling intensief genoeg is en de uitstroom niet te snel is.

De rechtbank heeft de deskundigen op de zitting vragen gesteld over de mogelijkheden van behandeling van de verdachte in enerzijds de setting van tbs met dwangverpleging en anderzijds de setting van tbs met voorwaarden.

De psychiater en de psychologen hebben op de zitting toegelicht dat zij blijven bij hun advies van tbs met dwangverpleging. Een deel van de problematiek hebben de deskundigen nog niet goed kunnen vaststellen. Dit heeft ook te maken met het feit dat de verdachte niet goed in staat is om daadwerkelijk te reflecteren op zijn eigen seksualiteit en op zijn aandeel bij de feiten. Probleeminzicht is volgens de deskundigen essentieel om een behandeling te laten slagen. Wat de verdachte op de zitting heeft verklaard, geeft hen geen aanleiding om anders te kijken naar hun adviezen. Er is een risico van schijnmedewerking van de verdachte aan de maatregel van tbs met voorwaarden. Door de intelligentie van de verdachte kan hij zijn situatie rooskleuriger voordoen dan deze daadwerkelijk is. Er moet worden voorkomen dat de behandeling te snel wordt omgezet van een klinische naar een ambulante vorm. Een tbs-maatregel met voorwaarden is gericht op resocialisatie, terwijl bij de verdachte de nadruk moet liggen bij een langdurige en intensieve behandeling. De problematiek van de verdachte is vervlochten in zijn persoonlijkheid en de verwachting is niet dat het probleeminzicht makkelijk en binnen het tijdsbestek van een klinische behandeling bij tbs met voorwaarden te bereiken valt.

De vrees is dat een deel van de problematiek van de verdachte in de behandeling onderbelicht zal blijven.

De reclasseringsmedewerkster heeft op de zitting toegelicht dat een klinische behandeling bij de tbs-maatregel met voorwaarden praktisch gezien mogelijk is. Of deze maatregel in het geval van de verdachte voldoende is en of een zwaardere maatregel van tbs met dwangverpleging nodig is, is echter een vraag die beantwoord moet worden door de psychiater en de psychologen.

Op te leggen straf en maatregelen

De rechtbank neemt de conclusies van de deskundigen over de toerekeningsvatbaarheid van de verdachte over. Dit betekent dat de rechtbank de verdachte de bewezen verklaarde strafbare feiten in verminderde mate zal toerekenen.

Gevangenisstraf

Gelet op het aantal slachtoffers, de leeftijd van de slachtoffers, de ernst van de strafbare feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn gepleegd en de langdurige periode waarin deze zijn gepleegd, kan niet anders worden gereageerd dan met oplegging van een lange vrijheidsbenemende straf. Een lange vrijheidsbenemende straf is passend en geboden vanuit het oogpunt van vergelding, normhandhaving en generale preventie.

De rechtbank heeft voor het bepalen van de duur van de gevangenisstraf gekeken naar soortgelijke zaken en heeft rekening gehouden met de verminderde toerekeningsvatbaarheid. De rechtbank zal de verdachte veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 jaar met aftrek van de tijd dat de verdachte in voorarrest heeft gezeten.

Tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf

De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend.

Tbs-maatregel

De deskundigen hebben vastgesteld dat bij de verdachte sprake is van een borderlinepersoonlijkheidsstoornis. Daarbij stelt de psychiater nog vast dat ook sprake is van een depressieve stoornis. De psychologen stellen vast dat bij de verdachte sprake is van een gespecificeerde parafiele stoornis, door de psychiater wordt deze vermoed. Uit het persoonlijkheidsonderzoek volgt verder dat kan worden vastgesteld dat de verdachte ten tijde van het bewezenverklaarde aan deze stoornissen leed. De rechtbank volgt deze conclusies. Er is daarmee sprake van een gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestvermogens van de verdachte, die bestond tijdens het begaan van de bewezen verklaarde strafbare feiten.

De rechtbank stelt verder vast dat ten aanzien van de bewezenverklaarde feiten 3, 4 en 6 geldt dat dit strafbare feiten zijn waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld. Daarmee is voldaan aan de formele vereisten voor het opleggen van een tbs-maatregel, in de zin van artikel 37a, eerste lid, Sr.

Gelet op de bij de verdachte vastgestelde stoornissen en de overwegingen van de deskundigen over de risico’s op herhaling zonder behandeling, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen het opleggen van een tbs-maatregel eist. De rechtbank vindt het onverantwoord om de verdachte onbehandeld te laten terugkeren in de maatschappij. Alleen een tbs-maatregel biedt de zekerheid dat de verdachte een juiste behandeling krijgt. De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld binnen welk tbs-kader die behandeling moet plaatsvinden en op welke wijze verdere hulpverlening moet en kan worden geboden.

Dwangverpleging in plaats van voorwaarden Vanwege de aard van de stoornissen van de verdachte is er een risico dat hij opnieuw vergelijkbare strafbare feiten zal plegen, als hij daarvoor niet voldoende is behandeld. De rechtbank oordeelt dat het slagen van de noodzakelijke klinische behandeling ? en daarmee het wegnemen van dit risico ? alleen geborgd kan worden binnen het kader van een tbs-maatregel met dwangverpleging. Door zijn intelligentieniveau is verdachte in staat om te doen alsof de behandeling beter aanslaat dan in werkelijkheid het geval is. Daardoor kan de valse schijn worden gewekt dat hij meewerkt en dat behandeldoelen worden behaald. Binnen het kader van tbs-maatregel met voorwaarden is klinische behandeling eerder gericht op resocialisatie, waardoor juist hierdoor de kans bestaat dat de verdachte dan te vroeg overgaat van klinische naar ambulante behandeling. Hij zal dan voldoen aan de voorwaarden bij de tbs-maatregel, terwijl een te vroege ambulante fase van de behandeling, het verminderde toezicht in die fase en het hoge recidiverisico er in samenhang bezien toe kunnen leiden dat de verdachte terugvalt in het plegen van seksuele misdrijven. De maatregel van tbs met voorwaarden biedt onvoldoende bescherming tegen dit scenario, terwijl het gelet op de adviezen van de deskundigen reëel is.

Gelet hierop zal de rechtbank aan de verdachte de maatregel van tbs met dwangverpleging opleggen.

Ongemaximeerde tbs-maatregel

De maatregel wordt opgelegd in verband met misdrijven die zijn gericht tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. De totale duur van de maatregel kan daarom een periode van vier jaar te boven gaan.

Direct geldend contactverbod

De slachtoffers [slachtoffer 1] , [slachtoffer 4] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 4] , [slachtoffer 6] en [slachtoffer 3] hebben de rechtbank verzocht om een contactverbod met de verdachte. Om hen te beschermen, zal de rechtbank dit aan de verdachte opleggen in de vorm van een vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38v Sr. De rechtbank beveelt dat de verdachte op geen enkele wijze – direct of indirect – contact opneemt met deze slachtoffers. De rechtbank legt deze vrijheidsbeperkende maatregel op voor de duur van vijf jaren. Gezien de opgelegde gevangenisstraf en de tbs-maatregel zal dit verbod in de praktijk zien op het opnemen van contact vanuit detentie of kliniek.

Voor iedere keer dat de verdachte deze maatregel overtreedt, zal vervangende hechtenis worden toegepast voor de duur van één maand, met een maximum van zes maanden.

Sommige slachtoffers hebben de rechtbank ook verzocht om een gebiedsverbod op te leggen voor het gebied rondom hun woonadres. De rechtbank zal dit niet opleggen, omdat de verdachte door de opgelegde straf en tbs-maatregel nog een lange tijd vast zal blijven zitten. In deze situatie heeft een gebiedsverbod geen toegevoegde waarde voor de bescherming van de slachtoffers.

Omdat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen en/of zich belastend zal gedragen jegens een bepaalde persoon of bepaalde personen, beveelt de rechtbank dat de vrijheidsbeperkende maatregel dadelijk uitvoerbaar is. Dat betekent dat het contactverbod direct geldt en ook blijft gelden als de verdachte hoger beroep instelt tegen dit vonnis.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de Samsung tablet, de Lenovo notebook en de iPhone 11 terug kunnen naar de verdachte. De Samsung Galaxy kan terug naar de politie als rechthebbende. De Samsung S55 en de Samsung S22 moeten worden onttrokken aan het verkeer omdat op deze toestellen (in de cache) kinderpornografische afbeeldingen zijn aangetroffen. Op de Hewlett Packard Pavilion notebook zijn veel contacten van mogelijke minderjarigen aangetroffen. Daarom moet dit voorwerp ook worden onttrokken aan het verkeer.

Standpunt van de verdediging

De advocaat van de verdachte laat de beslissing over de in beslag genomen voorwerpen over aan de rechtbank.

Oordeel van de rechtbank

Teruggave aan verdachte

De rechtbank zal teruggave gelasten aan verdachte van de in beslag genomen voorwerpen, te weten:

Deze voorwerpen behoren aan verdachte toe. Deze voorwerpen zijn niet vatbaar voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer en het belang van strafvordering verzet zich niet tegen teruggave.

Teruggave aan de rechthebbenden

De rechtbank zal teruggave gelasten van de in beslag genomen Samsung Galaxy (1620750).

aan degene die redelijkerwijs als rechthebbende van dit voorwerp kan worden aangemerkt:

de publiekrechtelijke rechtspersoon de politie.

Onttrekking aan het verkeer

De rechtbank zal de in beslag genomen voorwerpen, te weten de Samsung S55 (3395365) en de Samsung S22 (1620752), onttrekken aan het verkeer. Deze voorwerpen zijn van zodanige aard dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang. Op de telefoons zijn immers kinderpornografische afbeeldingen aangetroffen. Met behulp van deze voorwerpen zijn de bewezen verklaarde feiten begaan.

De rechtbank zal ook de Hewlett Packard Pavilion notebook (3395379) onttrekken aan het verkeer. Op de notebook zijn meerdere contactgegevens aangetroffen van vermoedelijk minderjarigen. De notebook is aangetroffen samen met andere gegevensdragers waarmee strafbare feiten richting minderjarigen zijn begaan. De notebook maakt hierdoor onderdeel uit aan een gezamenlijkheid van voorwerpen waarvan het ongecontroleerde bezit in strijd is met het algemeen belang. Het voorwerp is bij gelegenheid van het onderzoek naar het door verdachte begane feit aangetroffen en het voorwerp kan dienen tot de voorbereiding van soortgelijke misdrijven.

Vordering van de benadeelde partijen

Verschillende personen hebben zich gesteld als benadeelde partij. De benadeelde partijen vorderen telkens immateriële schadevergoeding (smartengeld), vermeerderd met de wettelijke rente. De benadeelde partijen vorderen de volgende bedragen:

Verder verzoeken de benadeelde partijen de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de vorderingen volledig kunnen worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunt van de verdediging

De advocaat van de verdachte heeft geen verweer gevoerd over de vorderingen van [slachtoffer 1] , [slachtoffer 6] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 10] . Over de vordering van [slachtoffer 2] voert de advocaat aan dat deze moet worden gematigd tot maximaal € 8.000,- en over de vordering van [slachtoffer 4] tot maximaal € 12.500,-.

Oordeel van de rechtbank

De benadeelde partijen hebben vergoeding van immateriële schade gevorderd (smartengeld). Voordat de rechtbank toekomt aan de beslissing of en welk bedrag aan schade deze benadeelde partijen hebben geleden, moet eerst worden bekeken of de vorderingen een grondslag vinden in het burgerlijk recht.

Grondslag van de vorderingen

Vergoeding van immateriële schade is mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer of goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast (artikel 6:106, aanhef en onderdeel b, van het Burgerlijk Wetboek). De rechtbank begrijpt dat de vorderingen van de benadeelde partijen hier steeds op deze laatste grondslag zijn gebaseerd.

Aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ kan volgen uit de aard en de ernst van de normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan. De gevolgen moeten met concrete gegevens worden onderbouwd. In uitzonderlijke situaties kunnen de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon.

[slachtoffer 4] en [slachtoffer 2]

[slachtoffer 4] en [slachtoffer 2] zijn slachtoffer van ontuchtige handelingen met seksueel binnendringen die door de verdachte zijn gepleegd terwijl zij minderjarig waren. Gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor deze benadeelden, is de rechtbank van oordeel dat [slachtoffer 4] en [voornaam van slachtoffer 2 en 10] door het strafbare feit op andere wijze in hun persoon zijn aangetast.

[slachtoffer 1]

heeft een schadelijke, seksueel getinte, foto van de verdachte ontvangen. Hoewel de aard en de ernst van deze normschending op zichzelf niet altijd zo ernstig is dat hierdoor een aantasting in de persoon kan worden aangenomen, is de rechtbank in deze specifieke situatie van oordeel dat dit wel het geval is. [slachtoffer 1] was op het moment dat hij met verdachte in contact raakte namelijk bijzonder kwetsbaar. [slachtoffer 1] heeft dit ook besproken met de verdachte en zij hebben gepraat over de mentale problemen en zelfmoordgedachten van [slachtoffer 1] . [slachtoffer 1] was op dat moment ook opgenomen in een kliniek. De verdachte heeft misbruik gemaakt van de bijzondere kwetsbaarheid van [slachtoffer 1] en heeft in die context met [slachtoffer 1] seksueel getinte gesprekken gevoerd en vervolgens ook een seksuele, schadelijke, video naar [slachtoffer 1] gestuurd. In het contact heeft de verdachte ook misbruik gemaakt van zijn functie bij de politie. Gelet op de aard en ernst van de normschending, gezien in de context van het feit, is de rechtbank van oordeel dat [slachtoffer 1] door het strafbare feit op andere wijze in zijn persoon is aangetast.

[slachtoffer 3]

De verdachte heeft een schadelijke, pornografische video naar [slachtoffer 3] gestuurd. Daarnaast is de verdachte in het bezit geweest van of heeft zich toegang verschaft tot kinderpornografische afbeeldingen van [slachtoffer 3] . Deze afbeeldingen heeft [slachtoffer 3] in het contact met de verdachte naar hem verstuurd. Het handelen van de verdachte was gericht op het ontvangen van deze kinderpornografische foto’s. Hierbij heeft de verdachte ook misbruik gemaakt van zijn functie bij de politie. Gelet op de aard en ernst van de normschending, gezien in de context van het feit, is de rechtbank van oordeel dat [slachtoffer 3] door het strafbare feit op andere wijze in zijn persoon is aangetast.

[slachtoffer 6] en [slachtoffer 10]

De verdachte is in het bezit geweest van of heeft verworven, vervaardigd of toegang verschaft tot kinderpornografische afbeeldingen van deze benadeelde partijen. Deze afbeeldingen hebben de benadeelde partijen in het contact met de verdachte naar hem verstuurd. Het handelen van de verdachte was gericht op het ontvangen van deze kinderpornografische foto’s. Gelet op de aard en de ernst van de normschending, gezien in de context van het feit, is de rechtbank van oordeel dat [slachtoffer 6] en [voornaam van slachtoffer 2 en 10] door het strafbare feit op andere wijze in hun persoon zijn aangetast.

De conclusie is dat alle benadeelde partijen naar burgerlijk recht een grondslag hebben voor hun vorderingen tot schadevergoeding.

Hoogte van de schade

Voor de vaststelling van de hoogte van de immateriële schadevergoeding zoekt de rechtbank aansluiting bij de ‘Rotterdamse schaal’. Dit is een ordening van smartengeldbedragen bij letsel en andere persoonsaantastingen en bevat indicaties voor het toekennen van een passende immateriële schadevergoeding.

De rechtbank hanteert de volgende uitgangspunten bij het gebruik van de Rotterdamse schaal. De Rotterdamse schaal wordt uitsluitend gebruikt als hulpmiddel. Daarbij kijkt de rechtbank naar de indicatieve smartengeldbedragen die worden genoemd bij de voor deze zaak toepasselijke categorie. Deze bedragen betrekt de rechtbank bij de billijkheidsafweging. Daarnaast heeft de rechtbank ook gekeken naar de ‘Aanbevelingen hanteren Rotterdamse Schaal’, die landelijk zijn vastgesteld door strafrechters en civiele rechters.

Benadeelde partij [slachtoffer 4]

Bij [slachtoffer 4] is sprake geweest van het meermalen plegen van ontucht met seksueel binnendringen. De Rotterdamse schaal maakt bij dit soort feiten onderscheid in de categorieën (a) meest ernstig, (b) ernstig en (c) tamelijk ernstig. De rechtbank is van oordeel dat het handelen van de verdachte zonder meer in de categorie (a) meest ernstig valt. Er is namelijk sprake van ontucht met binnendringen gedurende een periode van ongeveer 1,5 jaar, waarbij ook sprake is geweest van vergaande seksuele handelingen. De rechtbank neemt ook mee dat de verdachte zijn functie bij de politie heeft misbruikt om het vertrouwen van [slachtoffer 4] te winnen. In die zin is daarom ook sprake van een vertrouwensrelatie tussen de verdachte en [slachtoffer 4] . Daarnaast is van [slachtoffer 4] ook seksueel getint beeldmateriaal gemaakt. Voor de categorie meest ernstig is een bedrag tussen de € 12.500,- en € 32.000,- euro het uitgangspunt. Gelet op de aard en ernst van de normschending en rekening houdend met de vergoedingen die in soortgelijke zaken worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat [slachtoffer 4] aanspraak kan maken op een bedrag in de bovenste helft van deze bandbreedte. In aanbeveling 3 bij de Rotterdamse Schaal wordt daarnaast als uitgangspunt genoemd dat bij ernstige verwijtbaarheid het smartengeld kan worden verhoogd. De rechtbank is van oordeel dat in deze situatie sprake is van ernstige verwijtbaarheid. Uit het dossier blijkt namelijk dat de verdachte zich zeer bewust was van het leeftijdsverschil tussen hem en de benadeelde partij en dat hij zich ook bewust was van de verwijtbaarheid van zijn handelen. De hoogte van de gevorderde schade is naar oordeel van de rechtbank dan ook zonder meer billijk. Daarom zal de rechtbank de vordering van de benadeelde partij volledig toewijzen tot een bedrag van € 15.625,-.

Benadeelde partij [slachtoffer 2]

Bij [voornaam van slachtoffer 2 en 10] is sprake geweest van één afspraak waarbij meerdere keren ontucht is gepleegd met seksueel binnendringen. De rechtbank is van oordeel dat deze situatie ook in de categorie (a) meest ernstig valt. Ook hier is sprake van het meermalen plegen van ontucht met binnendringen. Bij [voornaam van slachtoffer 2 en 10] is sprake geweest van vergaande seksuele handelingen en ook van [voornaam van slachtoffer 2 en 10] is seksueel getint beeldmateriaal gemaakt. Ook hier heeft de verdachte zijn functie bij de politie misbruikt om het vertrouwen van [voornaam van slachtoffer 2 en 10] te winnen en was er in die zin sprake van een vertrouwensrelatie tussen de verdachte en [voornaam van slachtoffer 2 en 10] . De rechtbank neemt ook mee dat de verdachte ernstig verwijtbaar heeft gehandeld richting [voornaam van slachtoffer 2 en 10] . De rechtbank is van oordeel dat de hoogte van de gevorderde schade daarom billijk is en zal de vordering van de benadeelde partij volledig toewijzen tot een bedrag van € 13.000,-

Benadeelde partij [slachtoffer 3]

De verdachte heeft een schadelijke video naar [slachtoffer 3] gestuurd waarop hij zichzelf aftrekt en van [slachtoffer 3] zijn 4 unieke kinderpornografische afbeeldingen op de telefoon van de verdachte aangetroffen die mogelijk ontvangen of verstuurd zijn via Snapchat. Voor deze feiten is geen indicatie opgenomen in de Rotterdamse Schaal, daarom heeft de rechtbank gekeken naar bedragen die in soortgelijke gevallen worden toegekend. Door het handelen van de verdachte is de gezonde en normale seksuele ontwikkeling van [slachtoffer 3] ernstig doorkruist. [slachtoffer 3] isoleert zichzelf sinds het incident, heeft moeite met slapen en heeft daardoor ook concentratie problemen. Zijn gevoel van veiligheid en vertrouwen is minder geworden. [slachtoffer 3] heeft sinds het incident moeite met het tonen van zijn emoties en met het leggen van contact met anderen.

De rechtbank waardeert de schade die [slachtoffer 3] heeft geleden op ten minste € 1.500,- en zal de vordering tot dat bedrag toewijzen. De behandeling van de vordering is in zoverre geen onevenredige belasting van de strafzaak. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk, zodat de benadeelde partij het resterende deel van de vordering aan de civiele rechter kan voorleggen.

Benadeelde partij [slachtoffer 6]

Van [slachtoffer 6] zijn 37 kinderpornografische afbeeldingen aangetroffen op de telefoon van de verdachte, waarvan een deel ook schermopnames zijn. Hiermee zijn tijdelijke afbeeldingen permanent geworden. Het gevoel van vertrouwen van [slachtoffer 6] is fors beschadigd, juist ook omdat iemand die bij de politie werkt dit hem heeft aangedaan. Hij worstelt dagelijks met gevoelens van schuld en schaamte. Er zijn zorgen over zijn geestelijke, sociale en seksuele ontwikkeling voor de toekomst.

De rechtbank houdt rekening met de bedragen die in soortgelijke gevallen worden toegekend en waardeert de schade die [slachtoffer 6] heeft geleden op € 1.500,- en zal de vordering tot dat bedrag toewijzen. De behandeling van de vordering is in zoverre geen onevenredige belasting van de strafzaak. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk, zodat de benadeelde partij het resterende deel van de vordering aan de civiele rechter kan voorleggen.

Benadeelde partij [slachtoffer 10]

Van [voornaam van slachtoffer 2 en 10] zijn 5 kinderpornografische afbeeldingen aangetroffen op de telefoon van de verdachte. [voornaam van slachtoffer 2 en 10] kampt hierdoor met gevoelens van schaamte en onzekerheid. De verhouding van [voornaam van slachtoffer 2 en 10] en zijn ouders is lastig geworden. Door het incident is het proces van uit de kast komen voor [voornaam van slachtoffer 2 en 10] moeilijk geworden.

De rechtbank houdt rekening met de bedragen die in soortgelijke gevallen worden toegekend en waardeert de schade die [voornaam van slachtoffer 2 en 10] heeft geleden op € 1.000,- en zal de vordering tot dat bedrag toewijzen. De behandeling van de vordering is in zoverre geen onevenredige belasting van de strafzaak. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk, zodat de benadeelde partij het resterende deel van de vordering aan de civiele rechter kan voorleggen.

Benadeelde partij [slachtoffer 1]

heeft een schadelijke, seksueel getinte, foto van de verdachte ontvangen. In de onderbouwing van de vordering leest de rechtbank dat de gezonde en normale seksuele ontwikkeling van [slachtoffer 1] door het handelen van de verdachte is doorkruist. Het vertrouwen van [slachtoffer 1] is beschadigd, zeker nu de verdachte werkzaam was bij de politie. [slachtoffer 1] is in de war geraakt door het handelen van de verdachte en isoleerde zichzelf. Hij kreeg te kampen met concentratieproblemen en hierdoor werd de schoolgang ingewikkelder. Tijdens slechte momenten is meermaals sprake geweest van het doen van een zelfmoordpoging. [slachtoffer 1] heeft meer dan een jaar intensieve psychologische hulp gehad. Er zijn grote zorgen over de geestelijke, lichamelijke en seksuele ontwikkeling van [slachtoffer 1] .

[slachtoffer 1] kampte op het moment dat de verdachte het filmpje stuurde al met psychische problemen. De rechtbank vindt het aannemelijk dat het handelen van de verdachte de al bestaande psychische problemen van [slachtoffer 1] heeft verergerd, maar voor het bepalen van de hoogte van de schade heeft de rechtbank vooral gekeken naar de aard en de ernst van de normschending en de bedragen die in soortgelijke gevallen worden toegekend.

De rechtbank waardeert de schade die [slachtoffer 1] heeft geleden op € 500,- en zal de vordering tot dat bedrag toewijzen. De behandeling van de vordering is in zoverre geen onevenredige belasting van de strafzaak. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk, zodat de benadeelde partij het resterende deel van de vordering aan de civiele rechter kan voorleggen.

Wettelijke rente

De hiervoor genoemde bedragen die de verdachte aan de benadeelde partijen moet vergoeden, worden vermeerderd met de wettelijke rente, telkens vanaf de datum van het ontstaan van de schade, zoals hieronder in de beslissing weergegeven.

Proceskosten

Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden.

[slachtoffer 2] en [slachtoffer 4]

Omdat de vordering tot schadevergoeding volledig wordt toegewezen, moet de verdachte de kosten vergoeden die de benadeelde partijen hebben gemaakt. De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vast staat dat de benadeelde partijen kosten hebben gemaakt voor het indienen en toelichten van de vordering en begroot de kosten daarom op nihil.

[slachtoffer 3] , [slachtoffer 6] en [slachtoffer 10]

Omdat de vordering tot schadevergoeding grotendeels wordt toegewezen, moet de verdachte de kosten vergoeden die de benadeelde partijen hebben gemaakt. De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vast staat dat de benadeelde partijen kosten hebben gemaakt voor het indienen en toelichten van de vordering en begroot de kosten daarom op nihil.

[slachtoffer 1]

In dit geval moeten de benadeelde partij en verdachte elk hun eigen kosten dragen, omdat de vordering deels wordt toegewezen.

Schadevergoedingsmaatregel

Daarnaast legt de rechtbank ten behoeve van alle benadeelde partijen de schadevergoedingsmaatregel aan de verdachte op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partijen de schadevergoeding niet zelf bij de verdachte hoeven te incasseren, maar dat de Staat dit voor hen doet. Als de verdachte de schadevergoeding niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van de verdachte) worden toegepast, zoals hieronder in de beslissing weergegeven.

De verdachte mag de schadevergoeding ook rechtstreeks betalen aan de benadeelde partijen. Als hij dat heeft gedaan, is hij niet langer verplicht om aan de Staat te betalen.

BEM-clausule

Omdat de benadeelde partijen [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 10] minderjarig zijn, bepaalt de rechtbank dat de schadevergoeding moet worden gestort op een ten behoeve van de benadeelde partij te openen rekening met een zogenoemde BEM-clausule (Belegging, Erfenis en andere gelden Minderjarigen). Een BEM-clausule is bedoeld ter bescherming van de belangen van de minderjarige. De minderjarige en zijn wettelijke vertegenwoordiger kunnen – tot de minderjarige achttien jaar is – alleen met toestemming van de kantonrechter over het geld op de rekening beschikken.