Rechtbank Midden-Nederland, wraking strafrecht overig

Artikel 512 Sv bepaalt dat elk van de rechters die een zaak behandelen op verzoek van de verdachte of het openbaar ministerie kan worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

De wrakingskamer onderzoekt in een wrakingsprocedure of de onpartijdigheid van de rechter schade lijdt. Een rechter wordt geacht onpartijdig te zijn tot het tegendeel vaststaat. Een rechter is partijdig als uit wat hij doet of zegt (of juist niet) blijkt dat hij een persoonlijke vooringenomenheid heeft tegenover een procespartij. Daarnaast kan een procespartij het idee hebben dat de rechter vooringenomen is, of hij kan daar bang voor zijn. In dat geval onderzoekt de wrakingskamer of dat objectief gerechtvaardigd is. Als dat zo is, lijdt de rechterlijke onpartijdigheid schade.

De beslissing van de rechter om de onderzoekswensen af te wijzen is een tussenbeslissing. Dat de rechter die beslissing heeft genomen ten nadele van verzoeker is geen grond voor wraking. Ook een onjuiste, gebrekkige of onbegrijpelijke motivering of het ontbreken daarvan voor die beslissing levert geen grond voor wraking op. Voor een wraking zijn meer omstandigheden nodig. Alleen als (de motivering van) de beslissing in het licht van alle omstandigheden van het geval naar objectieve maatstaven gemeten niet anders kan worden begrepen dan als blijk van vooringenomenheid, kan dit tot een ander oordeel leiden. De wrakingskamer is van oordeel dat hiervan geen sprake is en legt dat hierna uit.

Het proces-verbaal van de zitting is voor de wrakingskamer de kenbron van wat er op de zitting is voorgevallen. Uit dat proces-verbaal en de toelichting van de advocaat maakt de wrakingskamer op dat de advocaat, nadat de rechter zijn beslissing op de onderzoekswensen had genomen, aan de rechter heeft voorgehouden dat de rechter er blijkbaar van uit gaat dat wat verdachte heeft verklaard onzin is (en wat de verbalisant heeft genoteerd correct is). De rechter heeft deze woorden dus niet zelf gebruikt. Dat de rechter zou hebben beaamd dat hij de verklaring van de verdachte onzin vindt en dat wat de verbalisanten hebben genoteerd juist is, wordt door de rechter niet herkend en dat blijkt ook niet uit het proces-verbaal of de motivering die de rechter voor zijn beslissing heeft gegeven. De rechter heeft in zijn motivering geen oordeel gegeven over de verklaring van de verdachte of over de rechtmatigheid van de doorzoeking van de auto. De advocaat verwijst naar een uitspraak van de rechtbank Amsterdam (Voetnoot 1) waarin een wrakingsverzoek gegrond is verklaard, maar dat die zaak identiek aan deze zaak zou zijn, volgt de wrakingskamer niet. De politierechter in de Amsterdamse zaak heeft zich uitgelaten over de rechtmatigheid van de zoeking, zo leest de wrakingskamer de uitspraak van de rechtbank Amsterdam. Dat is in deze zaak niet aan de orde. De rechter heeft gemotiveerd dat hij ‘op dit moment’ het verdedigingsbelang onvoldoende vond. De rechter heeft daarmee ruimte gelaten voor de verdachte om tijdens de inhoudelijke behandeling terug te komen op de wijze waarop de doorzoeking heeft plaatsgevonden. Dat de rechter al een oordeel zou hebben gegeven over een mogelijk te voeren verweer over de (on)rechtmatigheid van de doorzoeking van de auto op grond van artikel 359a Sv blijkt niet uit de motivering.

De wrakingskamer heeft dan ook geen reden om aan te nemen dat sprake is van partijdigheid of vooringenomenheid bij de rechter. Het wrakingsverzoek zal daarom worden afgewezen.