Rechtbank Noord-Holland, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Bewijsmiddelen

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de onder 1 en 2 primair ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage 2 bij dit vonnis zijn opgenomen.

Bewijsoverwegingen mensenhandel

De verdachte wordt onder feit 1 – kort gezegd – verweten dat zij opzettelijk profijt heeft getrokken uit de uitbuiting van haar destijds minderjarige zoon [slachtoffer] . De rechtbank zal hieronder eerst het juridisch kader van mensenhandel uiteenzetten. Vervolgens zal zij uitleggen waarom zij tot een bewezenverklaring van het onder 1 ten laste gelegde komt.

Juridisch kader mensenhandel

Mensenhandel is strafbaar gesteld in artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Artikel 273f Sr beoogt bescherming te bieden tegen de aantasting van de lichamelijke en geestelijke integriteit en persoonlijke vrijheid van personen. In deze zaak is het volgende sub-onderdeel van artikel 273f Sr van belang.

Artikel 273f, eerste lid, sub 6 Sr

Strafbaar op grond van artikel 273f, eerste lid, sub 6 Sr is degene die opzettelijk voordeel trekt uit de uitbuiting van een ander. Opzet is als bestanddeel opgenomen, omdat anders onachtzaam handelen ook onder deze bepaling zou vallen. De Hoge Raad heeft uitgemaakt dat het opzet gericht moet zijn zowel op het voordeel trekken als op de uitbuiting van een ander. De profijttrekker kan, maar hoeft niet, een ander zijn dan degene die de uitbuitingssituatie heeft gecreëerd. Een dwangmiddel (zoals genoemd in sub 1) is hier niet nodig.

Het begrip ‘uitbuiting’ is door de wetgever niet gedefinieerd, behoudens voor zover in artikel 273f, tweede lid Sr is bepaald. In deze zaak is daarvoor van belang dat ‘uitbuiting ten minste omvat gedwongen of verplichte arbeid of diensten, met inbegrip van bedelarij en uitbuiting van strafbare activiteiten’. De vraag of – en zo ja, wanneer – sprake is van 'uitbuiting', is niet in algemene termen te beantwoorden, maar hangt sterk samen met de omstandigheden van het geval. Bij de beantwoording van die vraag komt onder meer betekenis toe aan de aard en duur van de te verrichten activiteit, de beperkingen die deze activiteit voor de betrokkene(n) meebrengt en het economisch voordeel dat daarmee door de uitbuiter wordt behaald. Bij de weging van deze en andere relevante factoren moeten de in de Nederlandse samenleving geldende maatstaven als referentiekader worden gehanteerd.

Uitbuiting veronderstelt een bepaalde mate van onvrijwilligheid, die ziet op de onmogelijkheid om zich aan een bepaalde situatie te onttrekken. Het slachtoffer wordt in een situatie gebracht of gehouden waarin hij of zij redelijkerwijs geen andere keuze heeft dan zich te laten exploiteren.

Uit rechtspraak volgt dat uitbuiting eerder aan de orde is in het geval van (zeer) kwetsbare slachtoffers, zoals – voor zover hier van belang – minderjarigen, en als het gaat om het uitvoeren van strafbare activiteiten in plaats van het verrichten van andere arbeid.

Toepassing van het juridisch kader op deze zaak

De rechtbank stelt allereerst vast dat [medeverdachte] (zijnde de vader van [slachtoffer] , hierna de medeverdachte) blijkens het vonnis van heden zich schuldig heeft gemaakt aan de uitbuiting van zijn minderjarige zoon. Bovendien is uit het dossier komen vast te staan dat de verdachte de moeder is van [slachtoffer] , en dat [slachtoffer] in de ten laste gelegde periode deels 14 jaar en deels 15 jaar was. De vraag die de rechtbank vervolgens moet beantwoorden, is of in dit specifieke geval sprake is geweest van het opzettelijk voordeel trekken uit de uitbuiting van [slachtoffer] in de zin van artikel 273f, eerste lid, sub 6 Sr.

In dit kader stelt de rechtbank voorop dat uit het dossier volgt dat [slachtoffer] de grootverdiener van het gezin was. Via WhatsApp hield [slachtoffer] de verdachte en de medeverdachte op de hoogte van de geldbedragen die hij had verdiend en die hij nog zou gaan verdienen. Niet ter discussie staat dat de verdachte – net als de medeverdachte – opzettelijk heeft geprofiteerd van de aanzienlijke opbrengsten van de activiteiten van [slachtoffer] . Uit de inhoud van de WhatsApp-berichten volgt namelijk dat de verdachte [slachtoffer] meermalen vraagt om geld voor de aankoop van kleding en oorbellen. Ook bevestigt zij in het Whatsapp-groepsgesprek met [slachtoffer] en de medeverdachte de aankoop van een Mercedes, die is betaald met het geld dat door [slachtoffer] is verdiend.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte ook opzet gehad op de uitbuiting van [slachtoffer] . Uit de inhoud van het voornoemde Whatsapp-groepsgesprek volgt immers dat de verdachte wetenschap had van in ieder geval een aantal sturende en indringende berichten die de medeverdachte aan [slachtoffer] stuurde over het overmaken van geld om luxegoederen van te kunnen kopen. Daarnaast volgt uit de bewijsmiddelen dat [slachtoffer] aan de verdachte vraagt of zij vanuit zijn bankrekening een bedrag van ongeveer € 5.000,- naar ‘hem’ (de rechtbank begrijpt: de medeverdachte) wil overmaken. De verdachte laat – zo blijkt uit de berichten – hierbij na om [slachtoffer] te vragen waarom dit aanzienlijke geldbedrag moet worden overgemaakt. Gelet hierop heeft de verdachte naar het oordeel van de rechtbank op zijn minst bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat de medeverdachte, door misbruik te maken van zijn feitelijk overwicht en de kwetsbare positie van hun minderjarige zoon [slachtoffer] , hem ertoe heeft bewogen zijn geld genererende activiteiten voort te zetten.

Conclusie

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk voordeel trekken uit de uitbuiting van haar minderjarige zoon [slachtoffer] .

Bewijsoverwegingen witwassen

De verdachte wordt onder feit 2 primair het medeplegen van (gewoonte)witwassen van € 54.335,- en € 1.927,01 verweten. De rechtbank overweegt hierover als volgt.

Voor een bewezenverklaring van witwassen is vereist dat vast komt te staan dat het voorwerp waarop de verdenking van witwassen betrekking heeft (in dit geval geldbedragen) middellijk of onmiddellijk uit enig misdrijf afkomstig is en dat de verdachte dat wist.

Ten aanzien van het geldbedrag van in totaal € 54.335,-

De rechtbank stelt aan de hand van het dossier vast dat het geldbedrag van in totaal € 54.335,- afkomstig was uit enig misdrijf, te weten de door [slachtoffer] gepleegde misdrijven.

Uit de bewijsmiddelen, in het bijzonder het vonnis van deze rechtbank van 10 november 2025 in de strafzaak tegen [slachtoffer] , volgt immers dat hij cryptovaluta afhandig heeft gemaakt van meerdere slachtoffers door middel van (kort gezegd) helpdeskfraude. [slachtoffer] is door de rechtbank onder meer veroordeeld voor oplichting, computervredebreuk en computercriminaliteit. Een deel van de buitgemaakte cryptovaluta met een totale waarde van € 127.031,88 is vervolgens vanaf een Coinbase-account, dat wegens de minderjarigheid van [slachtoffer] op naam van de medeverdachte stond, in delen overgemaakt naar de bankrekening van de medeverdachte. Vanaf de bankrekening van de medeverdachte werd vervolgens een geldbedrag van in totaal € 54.335,- naar de bankrekening op naam van de verdachte overgemaakt. Gelet hierop kan er naar het oordeel van de rechtbank een direct verband worden gelegd tussen de op de rekening van de verdachte gestorte bedragen en de strafbare feiten waarvoor [slachtoffer] is veroordeeld.

Op grond van het voorgaande concludeert de rechtbank dat het geldbedrag van in totaal € 54.335,- van voornoemd beschreven misdrijven afkomstig is en dat de verdachte dit wist.

Ten aanzien van het geldbedrag van € 1.927,01,-

Naar het oordeel van de rechtbank heeft het onderzoek geen direct bewijs opgeleverd voor een criminele herkomst van het ten laste gelegde geldbedrag ter hoogte van € 1.927,01.

Als op grond van de beschikbare bewijsmiddelen geen rechtstreeks verband valt te leggen tussen het voorwerp en een bepaald misdrijf, kan niettemin bewezen worden geacht dat een voorwerp 'uit enig misdrijf' afkomstig is, als het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat het voorwerp uit enig misdrijf afkomstig is. Als uit het door het Openbaar Ministerie aangedragen bewijs, feiten en omstandigheden kunnen worden afgeleid die zodanig zijn dat zonder meer sprake is van een vermoeden van witwassen, mag van de verdachte worden verlangd dat hij of zij een verklaring geeft voor de herkomst van die voorwerpen. Vervolgens ligt het dan op de weg van het Openbaar Ministerie om nader onderzoek te doen naar de, uit de verklaringen van de verdachte blijkende, alternatieve herkomst.

De rechtbank stelt vast dat het geldbedrag van € 1.927,01,-, net als het hiervoor genoemde bedrag van € 54.335,-, afkomstig is van een uitbetaling van cryptovaluta. Ook had de verdachte, net als de medeverdachte, een bitcoinrekening op haar naam staan, in dit geval een Bitvavo account. Het dossier bevat geen aanwijzingen dat de verdachte zelf actief was op het gebied van cryptovaluta. Deze omstandigheden, in onderlinge samenhang bezien met de WhatsApp-berichten die de verdachte met de medeverdachte en [slachtoffer] heeft uitgewisseld op grond waarvan de rechtbank wettig en overtuigend bewezen acht dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk voordeel trekken uit de uitbuiting van [slachtoffer] , rechtvaardigen een vermoeden van witwassen. In dat geval mag van de verdachte worden verwacht dat zij een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring geeft over de legale herkomst van het geldbedrag van € 1.927,01,-.

Wetenschap dat de geldbedragen van misdrijf afkomstig zijn

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte niet wist dat de geldbedragen van misdrijf afkomstig waren. De verdachte zou in de veronderstelling hebben geleefd dat [slachtoffer] het geld met het testen van games en het professioneel spelen van game toernooien, oftewel e-sports heeft verdiend.

De rechtbank acht deze lezing volstrekt onaannemelijk. Uit het dossier volgt namelijk dat [slachtoffer] steeds op willekeurige momenten grote hoeveelheden geld heeft verdiend, waarbij ook sprake was van wisselende bedragen, hetgeen niet past bij het ontvangen van vergoedingen voor het testen van games of bij de prijsuitkeringen die gebruikelijk zijn bij e-sports-toernooien. Daarnaast past deze lezing niet bij de berichten van [slachtoffer] waarin hij aangeeft hoeveel geld hij in de daaropvolgende dagen zal verdienen. Bij het spelen van e-sports wedstrijden of toernooien waar een geldprijs aan is verbonden, hangt de vraag of een deelnemer geld verdient en zo ja, hoeveel, immers af van welke prestatie de deelnemer heeft geleverd. Op het moment waarop [slachtoffer] deze berichten stuurde, kon hij nog niet voorzien hoe de op dat moment nog te houden wedstrijd of het toernooi zou verlopen en hoeveel geld hij daarmee zou verdienen.

Uit de Whatsapp-gesprekken met zowel de verdachte als de medeverdachte komt verder op geen enkele manier naar voren dat [slachtoffer] zou meedoen aan e-sports wedstrijden of toernooien, of dat hij het geld anderszins door middel van het professioneel spelen van games heeft verkregen. Dat de verdachte wel degelijk op de hoogte was van de criminele herkomst van het geld, vindt ondersteuning in een WhatsApp-gesprek van 27 december 2022. De rechtbank leest dit gesprek zo dat in samenspraak met [slachtoffer] en de medeverdachte wordt besproken of de door [slachtoffer] verdiende bedragen al dan niet moeten worden gemeld aan de Belastingdienst. De verdachte schrijft in dit bericht namelijk over boetes van 75 tot 300 procent, wanneer ‘ze’ er zelf achter komen.

Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de verdachte geen concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring gegeven dat het geldbedrag van € 1.927,01 een legale herkomst heeft. De verklaring van de verdachte kan daarom niet worden gebruikt om het witwasvermoeden weg te nemen. Dit betekent dat er geen andere conclusie mogelijk is dan dat het geldbedrag van € 1.927,01 onmiddellijk of middellijk uit enig misdrijf afkomstig is en dat de verdachte dit wist.

Conclusie

De rechtbank acht, gelet op het voorgaande, wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het witwassen van de ten laste gelegde geldbedragen.

Medeplegen

De rechtbank acht voorts bewezen dat de verdachte dit witwassen tezamen en in vereniging met de medeverdachte en met [slachtoffer] heeft gepleegd. Hiertoe overweegt de rechtbank dat de verdachte in samenspraak met de medeverdachte en met [slachtoffer] tot het overmaken van de van misdrijf afkomstige geldbedragen overging. Bovendien heeft de verdachte het geld samen met de medeverdachte beheerd en uitgegeven. Uit het dossier blijkt aldus voldoende dat een nauwe en bewuste samenwerking heeft bestaan, zodat het medeplegen van het witwassen kan worden bewezen.

Gewoontewitwassen

Uit de bewijsmiddelen blijkt dat de verdachte gedurende een ruime periode meerdere overboekingen heeft verricht die als witwassen kunnen worden aangeduid. Mede gelet op de zeer aanzienlijke bedragen die hiermee gemoeid zijn en die op tellen tot een totaalbedrag van € 56.262,01 acht de rechtbank tevens wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte van het witwassen een gewoonte heeft gemaakt.