Rechtbank Noord-Holland, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

De verdenking in deze zaak steunt vrijwel uitsluitend op de inhoud van chatcontacten bestaande uit tekstberichten, afbeeldingen en video’s. De video’s maken geen deel uit van het dossier, maar worden beschreven door de verbalisant, onder verwijzing naar zogenoemde ‘videostills’. De rechtbank is van oordeel dat uit de inhoud van de berichten en afbeeldingen onvoldoende kan worden afgeleid dat deze zijn te relateren aan handelingen met betrekking tot cocaïne. De berichten bevatten (al dan niet in versluierd taalgebruik) geen verwijzingen naar cocaïne en de afbeeldingen en videostills duiden evenmin op cocaïne. Op één video zouden volgens de beschrijving weliswaar “30 blokken” te zien zijn, maar de bijbehorende videostill toont een afbeelding met 28 blauw/grijze voorwerpen. Ook de videostill duidt volgens de rechtbank niet ontegenzeglijk op cocaïne. Hetzelfde geldt voor screenshots die in een chatbericht zijn verstuurd en die kennelijk de locatie van een gps tracker laten zien. Dat deze afbeeldingen duiden op een bepaalde, bij de verbalisant ambtshalve bekende modus operandi, waarbij in het bronland verdovende middelen worden verstopt in een bloemendoos met een gps-tracker, acht de rechtbank ook onvoldoende redengevend. Het dossier bevat immers geen aanwijzingen dat met dezelfde modus operandi op een ander moment wel cocaïne is aangetroffen. Voor zover door de officier van justitie wordt verwezen naar een bekende modus operandi die voorkomt in het onderzoek ‘27Signet’, merkt de rechtbank op dat de rechtbank niet beschikt over stukken die geen onderdeel uitmaken van het procesdossier tegen de verdachte. Gelet daarop kan ook aan de verwijzing door de officier van justitie naar meerdere zaaksdossiers in het onderzoek ‘27Signet’ (over welke zaaksdossiers de rechtbank niet beschikt) en naar een geanonimiseerd vonnis van – kennelijk – een medeverdachte, geen betekenis toekomen voor de bewijsvraag.

Nu niet is komen vast te staan dat de berichten en afbeeldingen handelen over cocaïne, bestaat er onvoldoende bewijs voor de tenlastegelegde invoer daarvan dan wel voorbereidings- en/of bevorderingshandelingen in de zin van de Opiumwet.

Naar het oordeel van de rechtbank is niet wettig en overtuigend bewezen wat de verdachte onder 1, 2 en 3 ten laste is gelegd, zodat hij daarvan moet worden vrijgesproken.

Bewezenverklaring feit 4

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het onder 4 primair ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vermeld en licht dit nader toe in onderstaande bewijsmotivering.

Bewijsmotivering

Gebruiker [telefoonnummer] (hierna: telefoonnummer 5554)

De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat de verdachte in de tenlastegelegde periode de gebruiker van telefoonnummer 5554 was en licht dit als volgt toe.

Op 11 mei 2023 schrijft de gebruiker van telefoonnummer 5554 in een chatconversatie: ‘Ik heb man dins woensdag avond...’,‘Donderdag ook avond’ en ‘Ik ga morgen voor je printen’. De volgende dag verstuurt de gebruiker van dit telefoonnummer een werkrooster, waarvan de verdachte op de zitting heeft bevestigd dat dit zijn werkrooster is. Op dat rooster is te zien dat de verdachte in de betreffende week inderdaad diensten heeft op maandag-, dinsdag-, woensdag- en donderdagavond, precies zoals beschreven in genoemd chatbericht. Ook ten aanzien van het rooster, waarvan een afbeelding op 28 mei 2023 om 18:08 uur via telefoonnummer 5554 is verstuurd, heeft de verdachte op de zitting verklaard dat het zijn werkrooster is. De diensten op dit rooster komen bovendien overeen met het rooster dat is aangetroffen in de hiervoor genoemde inbeslaggenomen Iphone 7, en waarop de naam van de verdachte is vermeld. Op diezelfde dag stuurt de gebruiker van telefoonnummer 5554 nog drie afbeeldingen van roosters, waarbij in ieder geval op één van die afbeeldingen te zien is dat de diensten op dat rooster overeenkomen met het rooster op naam van de jongere broer van de verdachte, de medeverdachte [naam] . Ook van dit rooster is een afbeelding aangetroffen op de in de Inleiding genoemde inbeslaggenomen Iphone 7 en hiervan is later door de [vliegtuigmaatschappij] bevestigd dat dat het rooster van [naam] is. De gebruiker van telefoonnummer 5554 schrijft bij dat bericht: ‘Dit is van broertje’.

Op grond van deze onderzoeksgegevens concludeert de rechtbank dat de verdachte de gebruiker was van telefoonnummer 5554. Dat hiervoor nog aanvullende gegevens nodig zouden zijn, zoals door de raadsman bepleit, volgt de rechtbank gelet op het voorgaande niet. Ook het standpunt dat de roosters door een ander dan de verdachte zouden kunnen zijn verstuurd, is niet aannemelijk geworden. Gelet op het voorgaande, in samenhang bezien en gelet op de context van de berichten, heeft de verdachte onvoldoende concrete aanknopingspunten gegeven waaruit kan worden afgeleid dat een ander dan hijzelf de berichten en afbeeldingen heeft verstuurd.

Binnendringen in Chain

Verder stelt de rechtbank op grond van de bewijsmiddelen vast dat de verdachte met het telefoonnummer 5554 afbeeldingen heeft verstuurd waarop schermen van het computersysteem Chain van [vliegtuigmaatschappij] te zien zijn, te weten op 25 februari 2023 (drie afbeeldingen) en op 26 mei 2023 (vijf afbeeldingen). In tegenstelling tot wat de raadsman heeft bepleit, is de rechtbank van oordeel dat het de verdachte zelf is geweest die op de genoemde momenten het computersysteem van [vliegtuigmaatschappij] heeft geraadpleegd ten behoeve van het delen van genoemde afbeeldingen. De rechtbank acht voor die conclusie met name de inhoud van de chatberichten van belang. Zo blijkt uit een chatgesprek op 25 februari 2023 dat de gebruiker van het telefoonnummer eindigend op 0297 de verdachte vraagt om onder meer een filmpje van ‘die plaat nr’ en ‘die offload lijst’. Eén minuut later antwoordt de verdachte ‘Oke’. Circa 12 minuten later verstuurt de verdachte drie afbeeldingen [chatregels 657-659], waarop foto's te zien zijn van het computersysteem van [vliegtuigmaatschappij] met informatie over PMC plaat [nummer 12] . Op 26 mei 2023 ontvangt de verdachte een bericht van telefoonnummer eindigend op 1971 met daarin kennelijk informatie over de plaat die bevraagd moet worden: ‘T eindigt op 508’. Vervolgens verstuurt de verdachte nog geen uur later vijf afbeeldingen [chatregels 204-208], waaronder drie afbeeldingen waarop informatie is te zien over PMC plaat [nummer 13] . In beide gevallen reageert de verdachte meteen door toezending van afbeeldingen met de gevraagde gegevens.

Over de verstuurde afbeeldingen heeft getuige [naam getuige] (security officer [vliegtuigmaatschappij] ) verklaard dat hierop het cargo systeem ‘Chain’ te zien is en dat voorts te zien is dat een PMC nummer is opgevraagd, wat betekent dat iemand dat nummer in het systeem heeft ingevoerd. Ook heeft [naam getuige] verklaard dat bij het enkele inzien van gegevens niet wordt gelogd wie dat doet. Het verweer van de raadsman dat het waarschijnlijker is dat een ander dan de verdachte was ingelogd omdat op het scherm een andere personeelscode zichtbaar is dan die van de verdachte, wordt daarom door de rechtbank niet gevolgd. Dat bij een bepaalde uitgevoerde actie een personeelscode te zien is zegt – gelet op de verklaring van [naam getuige] op dit punt – immers niets over de persoon die het systeem enkel bevraagt (hetgeen dus niet wordt gelogd) op het inzien van informatie, zoals hier het geval was.

Uit het vorenstaande leidt de rechtbank af dat de verdachte telkens heeft gehandeld in reactie op een uitdrukkelijk verzoek van een derde om informatie over een PMC plaat uit het [vliegtuigmaatschappij] systeem te verstrekken. Gelet op de korte tijd gelegen tussen de verzoeken en de concrete reacties daarop acht de rechtbank bewezen dat het telkens de verdachte zelf is geweest die in het systeem heeft ingelogd met als doel de gevraagde informatie te verkrijgen en die informatie vervolgens direct te delen.

Conclusie

De rechtbank concludeert op grond van de voornoemde feiten en omstandigheden dat de verdachte het beveiligde systeem ‘Chain’ heeft misbruikt om op verzoek van een derde informatie over PMC platen in te zien, deze informatie over te nemen en ook aan deze derde te verstrekken. De verdachte was in beginsel in het kader van zijn werkzaamheden voor [vliegtuigmaatschappij] weliswaar bevoegd om zich rechtmatig toegang tot dit systeem te verschaffen, maar niet om gegevens over te nemen voor een doel dat niets met zijn reguliere werkzaamheden te maken had. Door op deze wijze de betreffende gegevens in te zien en over te nemen, heeft de verdachte, wetende dat het een beveiligd systeem betrof, doelbewust de beveiliging van dit systeem doorbroken en is hij derhalve het systeem wederrechtelijk binnengedrongen. Deze handelwijze is naar het oordeel van de rechtbank juridisch te duiden als binnendringen in een computersysteem met behulp van een valse sleutel.