Rechtbank Noord-Nederland, eerste aanleg - meervoudig strafprocesrecht

De overeenkomst tussen het openbaar ministerie en de verdediging houdt met betrekking tot het wederrechtelijk verkregen voordeel -zakelijk weergegeven- in dat:

De rechtbank heeft zich gebogen over de vraag of het mogelijk is de zaak conform de tussen het openbaar ministerie en de verdediging gemaakte procesafspraken af te doen. De rechtbank dient daarbij te beoordelen of de eisen die artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) aan een eerlijk proces stelt, voldoende zijn gewaarborgd. Bij die beoordeling zijn leidend de uitgangspunten zoals verwoord door de Hoge Raad in het arrest van 27 september 2022.1

De rechtbank heeft op de inhoudelijke behandeling ter terechtzitting van 22 januari 2026 de procesafspraken besproken, zoals deze zijn vervat in de ondertekende overeenkomst.

De officier van justitie heeft de achterliggende redenen voor het maken van de procesafspraken toegelicht. Daarbij heeft hij aangegeven dat deze afspraken in het belang zijn van het efficiënt afronden van de ontnemingsvordering.

Veroordeelde heeft ter terechtzitting verklaard dat hij zich volledig bewust is van de inhoud van de gemaakte procesafspraken en dat hij erachter staat. De rechtbank is van oordeel dat veroordeelde vrijwillig en op basis van voor hem voldoende en duidelijke informatie is gekomen tot de ondubbelzinnige beslissing om mee te werken aan hetgeen in de procesafspraken is overeengekomen. De rechtbank stelt daarnaast vast dat veroordeelde zich bewust is van de rechtsgevolgen van de procesafspraken en de daarmee gepaard gaande afstand van bepaalde verdedigingsrechten. Daarmee is tevens voldaan aan de eisen van een eerlijk proces, zoals neergelegd in art. 6 EVRM. De rechtbank heeft daarbij in aanmerking genomen dat veroordeelde gedurende het proces is bijgestaan door zijn raadsvrouw.

Ondanks de gemaakte procesafspraken behoudt de rechtbank haar eigen verantwoordelijkheid om te beoordelen of de vaststelling van het wederrechtelijk voordeel en de daaruit voortvloeiende betalingsverplichting plaatsvindt in overeenstemming met de daarvoor geldende wettelijke regeling. Dit betekent dat zij in de onderhavige zaak zelfstandig moet beoordelen of aan de voorwaarden van artikel

36e Sr is voldaan.

Beoordeling

Standpunt van de officier van justitie

De vordering van de officier van justitie strekt tot het opleggen van een ontnemingsmaatregel ter hoogte van 118.000,00 en het vaststellen van de betalingsverplichting op een bedrag van 118.000,00.

De officier van justitie heeft de vordering gebaseerd op het Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel, dat is opgemaakt naar aanleiding van het strafrechtelijk onderzoek dat naar de veroordeelde is ingesteld en de herberekening die is opgenomen in de gemaakte procesafspraken.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft geen verweer gevoerd en heeft gepersisteerd bij de inhoud van de procesafspraken.

Oordeel van de rechtbank

De grondslag voor de ontnemingsvordering betreft artikel 36e, eerste en tweede lid, Sr. Op grond van deze artikelleden kan aan degene die is veroordeeld wegens een strafbaar feit, de verplichting worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de staat ter ontneming van voordeel dat wederrechtelijk is verkregen door middel van of uit de baten van dat strafbare feit, dan wel andere strafbare feiten waaromtrent voldoende aanwijzingen bestaan dat zij door de veroordeelde zijn begaan.

De rechtbank heeft veroordeelde bij vonnis van 5 februari 2026 in de zaak met parketnummer 18.385703.24 veroordeeld. Vast is daarmee komen te staan dat de veroordeelde zich - kort gezegd - onder meer schuldig heeft gemaakt aan het verkopenvan cocaïne.. Op grond van het ontnemingsrapport is aannemelijk geworden dat de veroordeelde uit dit strafbare feit wederrechtelijk voordeel heeft verkregen.

Het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt in het ontnemingsrapport geschat op

188.750,00. In de overeenkomst tussen veroordeelde en het openbaar ministerie is een herberekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel opgenomen in verband met aanvankelijk te laag ingeschatte inkoopkosten, waarna het wederrechtelijk verkregen voordeel op 118.000,00 is geschat.

De rechtbank is van oordeel dat de in de procesafspraken opgenomen herberekening in combinatie met het ontnemingsrapport een voldoende nauwkeurige schatting geven van het wederrechtelijk verkregen voordeel. De verdediging heeft geen verweer gevoerd tegen de daarin opgenomen vaststellingen en conclusies. De rechtbank stelt derhalve het totale wederrechtelijk verkregen voordeel vast op een bedrag van 118.000,00.

De rechtbank baseert de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel op de volgende bewijsmiddelen:

De rechtbank ziet geen redenen de op te leggen betalingsverplichting op een lager bedrag te stellen dan het hiervoor genoemde bedrag aan genoten wederrechtelijk verkregen voordeel.