Rechtbank Rotterdam, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte samen met anderen meerdere hoeveelheden verdovende middelen en een groot geldbedrag voorhanden heeft gehad. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.

De bewezenverklaring van de feiten is gebaseerd op de in bijlage opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen (Voetnoot 1) en de onderstaande bewijsmotivering.

Bewijsmotivering

De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De rechtbank gaat daarbij uit van de volgende feiten en omstandigheden.

De verdachte was op 6 november 2023 eigenaar van de woning aan [adres 1] te Rotterdam. Op die dag werd melding gedaan van meerdere mannen die zich in, op en rond de woning bevonden. Ter plaatse trof de politie in de woning van de verdachte meerdere hoeveelheden geld en verdovende middelen aan en leek het erop dat het pand was ingericht als versnijdingspand voor het bereiden van verdovende middelen. Het geld lag op meerdere plekken (verstopt) in de woning. De aangetroffen verdovende middelen werden voor een deel bemonsterd en getest door het Nederlands Forensisch Instituut (NFI). De verdachte verklaarde dat hij zijn woning in die periode onderverhuurde en dat hij niet wist wat er in de woning lag of wat zich daar afspeelde.

Het uitgangspunt is dat een eigenaar van een woning geacht wordt wetenschap en beschikkingsmacht te hebben over de spullen in die woning. De rechtbank vindt dat op basis van de genoemde bewijsmiddelen vast is komen te staan dat de verdachte op 6 november 2023 zelf aanwezig was in de woning en dus wetenschap had van de aanwezigheid van verdovende middelen en het geld in zijn woning. De verdachte werd door zijn buurvrouw herkend op beelden van haar ringdeurbel. Die getuige weet hoe haar buurman eruit ziet omdat hij haar altijd groet en verklaarde dat hij er al lange tijd woont. Een andere buurtbewoner verklaarde dat zij de bewoner van [adres 1] rondom het incident zijn woning zag verlaten en hem daarbij herkende omdat hij op dit adres al lange tijd woont. Anders dan door de verdachte is gesteld gaat de rechtbank er vanuit dat de beide getuigen de verdachte hebben herkend en niet iemand anders, bijvoorbeeld een of meer onderverhuurders van het pand. De verdachte heeft op de zitting verklaard dat het pand slechts korte tijd voor 6 november 2023 werd onderverhuurd. Het is onaannemelijk dat de getuigen deze persoon of personen hebben herkend omdat beiden verklaren dat de door hen herkende buurman al langer op [adres 1] woont.

Bovendien is op meerdere spullen uit de woning DNA van de verdachte aangetroffen. De verdediging heeft bepleit dat deze spullen verplaatsbaar zijn en dat het logisch is dat DNA van de verdachte in zijn huis aanwezig is, maar dat dit niet betekent dat de verdachte wetenschap had van de verdovende middelen en het geld in de woning. Het DNA-spoor aan de binnenzijde van een (gas)masker is daarentegen dusdanig specifiek dat op basis daarvan gesteld kan worden dat de verdachte een actieve bijdrage heeft geleverd aan het versnijden van de verdovende middelen. Een dergelijk masker wordt immers gedragen bij deze handelingen en het DNA komt niet zomaar aan de binnenzijde terecht. Het DNA van de verdachte is daarnaast op meerdere goederen aangetroffen, wat volgens de rechtbank wijst op het feit dat de verdachte vaker in zijn woning aanwezig was.

Ook komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van het medeplegen van witwassen van het grote geldbedrag dat in de woning lag. Hierboven heeft de rechtbank vastgesteld dat de verdachte zich bezighield met het bereiden van verdovende middelen en dat hij op 6 november 2023 samen met anderen aanwezig was in de woning. Mensen die zich inlaten met de productie van verdovende middelen, weten dat daaromheen grote hoeveelheden geld in omloop zijn, zeker gelet op de straatwaarde van de in deze zaak aangetroffen verdovende middelen. Gelet daarop had de verdachte op zijn minst het voorwaardelijk opzet op het voorhanden hebben van het geldbedrag.

Deze omstandigheden, in onderling verband en samenhang beschouwd, leiden de rechtbank tot het oordeel dat de verdachte wetenschap had van de aanwezigheid van de verdovende middelen en het geld in de woning en dat hij hiermee zodanige bemoeienis heeft gehad dat van medeplegen sprake was. Het verweer wordt verworpen.

Met de verdediging is de rechtbank van oordeel dat enkel de verdovende middelen die nader zijn getest door het NFI tot de bewezenverklaring kunnen worden gebezigd. Van de overige middelen is enkel een indicatieve test beschikbaar. Het Gerechtshof in Den Haag heeft meermalen overwogen, onder meer in zijn arrest van 18 april 2017 (ECLI:NL:GHAMS:2017:4206), dat het gebruik van een indicatieve test er op zichzelf niet aan in de weg staat om buiten redelijke twijfel te achten dat in beslag genomen voorwerpen waarvan wordt vermoed dat het drugs zijn, de stoffen bevatten die uit deze test blijken. Er dient echter voldoende ondersteunend en betekenisvol bewijs te zijn voordat de conclusie kan worden getrokken dat wettig en overtuigend is bewezen dat het de drugs betreft die in de tenlastelegging zijn vermeld. Gelet op het feit dat er tussen de in beslag genomen goederen (waarvan wordt vermoed dat dit verdovende middelen zijn) grote uiterlijke verschillen bestaan, had in dit geval van ieder afzonderlijk goed een monster naar het NFI gezonden moeten worden, ter verificatie. Een indicatieve test is onvoldoende. De rechtbank verklaart daarom enkel bewezen de hoeveelheden verdovende middelen die zijn getest door het NFI.

Bewezen is dat:

Feit 1

hij op 6 november 2023 te Rotterdam tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk aanwezig heeft gehad

Feit 2

hij op 6 november 2023 te Rotterdam een voorwerp (contant geldbedrag van in totaal 96.304 euro), voorhanden heeft gehad, terwijl hij wist dat dit voorwerp, onmiddellijk of middellijk, afkomstig was uit enig misdrijf of uit enig eigen misdrijf.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft in zijn woning grote hoeveelheden verdovende middelen en een groot geldbedrag, afkomstig uit een misdrijf, voorhanden gehad. De verdachte heeft door het voorhanden hebben van harddrugs een bijdrage geleverd aan de instandhouding van drugshandel. Het is een feit van algemene bekendheid dat drugs, met name harddrugs, ernstige schade berokkenen aan de gebruikers daarvan en leiden tot ernstige vormen van verslaving. Bovendien gaat het gebruik van en de handel in drugs vaak gepaard met andere vormen van criminaliteit en overlast die de samenleving ondermijnen en niet zelden leiden tot gewelddadige incidenten en gevaarlijke situaties in het openbaar.

Door het witwassen van uit criminele activiteiten ontvangen gelden heeft de verdachte geld met een criminele herkomst aan het zicht van justitie onttrokken. Een dergelijk witwasfeit is verwerpelijk en heeft een ontwrichtende werking op de integriteit van het financieel economische verkeer.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 23 juni 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Overige persoonlijke omstandigheden

Er is in deze zaak geen rapport over de verdachte opgemaakt door Reclassering Nederland. De verdachte heeft tijdens de zitting zijn persoonlijke omstandigheden toegelicht. Daaruit blijkt dat het sinds het plegen van deze feiten bergafwaarts is gegaan met de verdachte. Hij heeft geen woning meer en verblijft bij meerdere kennissen. De relatie met zijn partner is verbroken, maar hij heeft nog wel regelmatig de zorg over zijn dochtertje van 2 jaar. De verdachte heeft uitgesproken dat hij graag hulp zou willen en dat hij zich ook al heeft gemeld bij verschillende instanties, maar dat de hulp tot nu toe nog niet van de grond is gekomen. De verdachte staat open voor begeleiding door Reclassering Nederland en is bereid zich aan bijzondere voorwaarden te houden, indien deze worden opgelegd. Door de verdediging is dan ook het verzoek gedaan om, ambtshalve, bijzondere voorwaarden te formuleren.

Straf

Gelet op de ernst van de strafbare feiten is een forse gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan, houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen en vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf. Het uitgangspunt in deze is een gevangenisstraf voor de duur van rond de 40 maanden, zeker nu de rechtbank uit gaat van een actieve rol van de verdachte in het geheel.

De rechtbank weegt echter ook het tijdverloop en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte mee. Desondanks moet wel een straf volgen voor de fouten die de verdachte in het verleden heeft gemaakt. Daarom wordt een gevangenisstraf van 24 maanden opgelegd.

De rechtbank ziet geen reden om een deel van de straf voorwaardelijk op te leggen, noch om (ambtshalve) bijzondere voorwaarden te formuleren of de zaak aan te houden in afwachting van een reclasseringsrapport. Met de oplegging van deze straf zal de verdachte op termijn in aanmerking komen voor voorwaardelijke invrijheidsstelling en op dat moment zal dan kunnen worden bezien welke hulp de verdachte nodig heeft om zijn leven weer op de rit te krijgen. De voorwaarden kunnen in dat kader en op dat moment beter toegespitst worden op de situatie van de verdachte. Een voorwaardelijk strafdeel is dan niet nodig.

De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend.

Verbeurdverklaring

Als bijkomende straf voor feit 2 worden de in beslag genomen voorwerpen, te weten in totaal € 96.075,- en elastieken, verbeurd verklaard. Het strafbare feit is met betrekking tot deze voorwerpen gepleegd.