Rechtbank Rotterdam, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte het feit, te weten het in vereniging plegen van een diefstal met geweld en met bedreiging met geweld, heeft begaan. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.

De bewezenverklaring is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen (Voetnoot 1) en de onderstaande bewijsmotivering.

Ik zag dat jongen 1 mijn nektasje op een tafel zette. Door de andere twee jongens werd ik op de bank gegooid. Ik zag dat een van de jongens een mes in zijn handen had. Ze wilden dat ik mijn telefoon pakte en dat ik geld over ging maken. We waren continu in gevecht. Ik ben een aantal keer goed geraakt. Ik weigerde geld over te maken. Jongen 1 zei tegen mij dat ze me dood zouden maken als ik geen geld ging overmaken. Mijn telefoon werd afgepakt.

Ik zag dat de lange jongen een pistool in zijn rechterhand vasthad. Het was gelijkend op een Glock en zwart of donkerkleurig. Ik zag dat de jongen het pistool links tegen mijn hoofd aanzette. Ik pakte het pistool en voelde dat het nep was.

Ik liet jongen 3 los en greep naar jongen 2. Ik voelde toen een mes tegen mijn ribben. Jongen 3 begon meteen op me in te slaan. Ik hoorde dat ze me dood wilde schieten en steken. Ik zag dat het een groot keukenmes was. Ik was in gevecht met alle drie de jongens en ineens voelde ik dat ik in mijn pols werd gestoken. Toen ik nogmaals weigerde mijn telefooncode te geven en geld over te maken, gingen de drie mannen weer met mij in gevecht.

De drie mannen pakten vervolgens al mijn spullen en ze renden de woning uit.

Ze hebben de volgende spullen meegenomen:

Ik keek naar mijn arm en zag dat het bloed uit mijn arm spoot. Ik had alleen nog maar een broek en sokken aan. De rest was meegenomen door die drie jongens. Ik zag op een tafel in de woonkamer een keukenmes. Ik vermoed dat zij mij met dit mes hebben gestoken.

Er was onderzoek gedaan naar de historische gegevens van [telefoonnummer] om aan te tonen dat [verdachte] tussen 1 september 2021 en 17 februari 2022 de gebruiker was. Het telefoonnummer straalde aan op zendmasten binnen het bereik van de woning van de vader van [verdachte] , de woning van de (ex)partner van [verdachte] en de woning van de moeder van [verdachte] . Het is zeer waarschijnlijk dat [verdachte] ook ten tijde van de woningoveral op 15 april 2022 de gebruiker was van het nummer [telefoonnummer] .

Plaats : [adres 2] , Rotterdam

Datum en tijd : 15 april 2022 te 07:15 uur

Goednummer : [proces-verbaalnummer 1] -6375515

Object : Mes (Vleesmes)

Goednummer : [proces-verbaalnummer 1] -6375515

SIN : AAPO9614NL

Object : Mes (Vleesmes)

Onderzoek mes met SIN AAPO9614NL

Ik heb de sporen veiliggesteld en gewaarmerkt met SIN AAPR5434NL (gehele heft) en AAPR5435NL (snijrand lemmet), verpakt en verzegeld.

Bewijsmotivering

In de nacht van 15 april 2022 is [aangever] (hierna ook: aangever) naar een woning aan de [adres 2] gegaan. In die woning is hij aangevallen door drie jongens, waarbij hij onder meer in zijn onderarm werd gestoken. De jongens zijn er daarna met zijn spullen vandoor gegaan. De vraag die voorligt is of de verdachte één van deze drie jongens is geweest.

De rechtbank acht de aangifte, in tegenstelling tot de raadsman, betrouwbaar. De verklaring van aangever wordt ondersteund door het dossier, waarbij vooral de verklaring van [getuige] van belang is. Hij bevestigt de aangifte op belangrijke punten. Verder is de verwonding waarover wordt verklaard daadwerkelijk zichtbaar en ook de bevindingen van de verbalisanten ter plaatse passen bij de verklaringen van zowel aangever als de getuige. Dat betekent dat vast staat dat de aangever naar de woning aan de [adres 2] is gelokt in de veronderstelling dat hij een afspraak met een vrouw had waarmee hij via (naar later blijkt: een nep-account op) Instagram in contact was gekomen. Aldaar is hij beroofd van zijn spullen, op de wijze waarop hij dit heeft verklaard in zijn aangifte.

Aangever heeft het telefoonnummer waarmee hij vervolgens Whatsappcontact over de afspraak heeft gehad op enig moment aan de politie doorgegeven en dit nummer komt, zoals uit de bewijsmiddelen blijkt, uit bij de verdachte. Dat uit het dossier geen eenduidige onderbouwing volgt hoe aangever precies aan dit nummer komt, doet hier niet aan af. Dat het telefoonnummer waarmee aangever naar de woning is gelokt aan de verdachte gekoppeld kan worden, duidt op zijn betrokkenheid hierbij.

Daar komt nog bij dat in die woning aan de [adres 2] een mes is gevonden waarop DNA van zowel aangever als de verdachte is aangetroffen. [getuige] heeft verklaard dat dit mes van de verdachten was en door een van hen was gebruikt. Dit plaatst de verdachte in de woning, zeker nu uit het dossier en de verklaring van de verdachte geen enkele andere oorzaak volgt voor de aanwezigheid van zijn DNA ter plaatse. De aanwezigheid van het DNA van de verdachte op het mes in de woning aan de [adres 2] schreeuwt om een verklaring van de verdachte, in het bijzonder omdat [getuige] , de bewoner van die woning, heeft verklaard dat de drie jongens die bij de woningoverval betrokken waren onbekenden voor hem waren. De verdachte heeft tot op heden evenwel geen verklaring afgelegd. Door de raadsman zijn eventuele alternatieve scenario’s gepresenteerd, maar deze zijn niet aannemelijk gemaakt. Het dossier biedt daarvoor geen aanknopingspunten. De aanwezigheid van het DNA van de verdachte op het mes in de woning duidt op betrokkenheid van de verdachte bij het strafbare feit. De omstandigheid dat uit zijn telefoon kan worden afgeleid dat de verdachte ten tijde van het strafbare feit actief is geweest, ondersteunt dit.

De rechtbank concludeert dan ook dat gelet op alle omstandigheden, in onderling verband en samenhang bezien, de verdachte één van de drie personen is geweest die aangever heeft aangevallen en bestolen op de [adres 2] . Ten aanzien van de tenlastelegging merkt de rechtbank op dat deze wordt gelezen als alternatief gepresenteerde feiten: een afpersing óf een diefstal met (bedreiging met) geweld. Het handelen wordt gekwalificeerd als een diefstal met geweld en met bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd.

Bewezen is dat:

hij op 15 april 2022 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met anderen een portemonnee met daarin 100 euro en een bankpas van [slachtoffer] en een rijbewijs van die [slachtoffer] en een Iphone 11pro en een fles parfum en een tas merk Louis Vuitton en een trui merk Four en Sneakers merk Nike die aan [slachtoffer] toebehoorden, heeft weggenomen, met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld door geweld en bedreiging met geweld, tegen voornoemde [slachtoffer] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken door:

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan een diefstal met geweld en bedreiging met geweld. De aangever is naar een woning gelokt in de veronderstelling dat hij een afspraak had met een vrouw, maar werd nietsvermoedend aangevallen door drie jongens. Hij is geslagen, er is een (nep)pistool tegen zijn hoofd aangezet en hij is in zijn onderarm gestoken. Vervolgens zijn de bezittingen van de aangever weggenomen. Dit is voor de aangever een zeer angstaanjagende ervaring geweest, zoals ook naar voren komt uit de ingediende vordering. Algemene ervaringsregels leren dat slachtoffers van dit soort delicten daarvan nog lange tijd (psychische) gevolgen ondervinden. Daarnaast maken dergelijke feiten een ernstige inbreuk op de rechtsorde en nemen de gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving hierdoor toe.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 16 juli 2026 blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten, waaronder afpersing en diefstal met geweld. Een deel van die veroordelingen is van ná de pleegdatum in onderhavige zaak, wat betekent dat artikel 63 Sr van toepassing is. De rechtbank houdt daar rekening mee bij het bepalen van de straf.

Persoonlijke omstandigheden

De raadsman heeft de rechtbank kort voor de zitting de hiervoor genoemde Pro Justitia rapportage uit oktober 2022 toegestuurd, waarin over de verdachte is gerapporteerd in een andere zaak en onder meer is overwogen het ASR toe te passen. Er waren indicaties voor toepassing daarvan nu de verdachte de risico’s van zijn handelen beperkt kon inschatten, zijn eigen gedrag nauwelijks kon organiseren, handelde zonder na te denken en in contact jonger dan zijn kalenderleeftijd overkwam. Er zijn echter ook contra-indicaties voor toepassing van ASR gegeven. Zo heeft de verdachte een (jaren)lange justitiële voorgeschiedenis, zijn er aanwijzingen voor criminele associaties in het verleden en verwachtte hij destijds een kind met zijn verloofde. Er werd geconcludeerd dat het jeugdstrafrecht het beste leek aan te sluiten bij zijn behandelbehoefte en dat de verdachte nog kon profiteren van een pedagogische aanpak.

De rechtbank overweegt dat het advies voor het toepassen van het ASR in het hiervoor beschreven rapport geënt lijkt op de behoeften van de verdachte destijds voor onder meer behandeling. Niet is gebleken dat er na dit advies invulling aan die behandelbehoefte is gegeven. Of de verdachte daar ook nu nog behoefte aan heeft, is eveneens niet duidelijk geworden. De verdachte is niet ter zitting verschenen om een en ander toe te lichten. Dat betekent dat de rechtbank in onderliggende zaak géén toepassing zal geven aan het ASR, maar wel bij de op te leggen straf rekening zal houden met de jonge leeftijd van de verdachte ten tijde van het delict en hetgeen daarover is gerapporteerd in het voornoemde Pro Justitia rapport.

Redelijke termijn

De verdachte moet binnen een redelijke termijn worden berecht. De redelijke termijn is in dit geval gestart op 19 juni 2023, omdat de verdachte toen is aangehouden en verhoord in deze zaak. Tot aan dit vonnis is een periode van drie jaar en ruim twee maanden verstreken.

Omdat er geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is de redelijke termijn in deze zaak twee jaar. Dat betekent dat de redelijke termijn met zo’n vijftien maanden is geschonden. Dit heeft gevolgen voor de op te leggen straf.

Oplegging straffen

Gelet op de ernst van het strafbare feit is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van de strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Echter, het heeft veel te lang geduurd voordat de zaak van de verdachte is behandeld en blijkens zijn strafblad heeft hij na de pleegdatum in onderliggende zaak geen misdrijven meer gepleegd. Hij is hierna wel nog meermaals veroordeeld voor eerder gepleegde feiten, zodat artikel 63 Sr van toepassing is. Het voorgaande samen genomen, betekent dat de rechtbank het niet (meer) passend acht om een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen. De gevangenisstraf zal in voorwaardelijke vorm worden opgelegd, met uitzondering van één dag gelet op het taakstrafverbod dat van toepassing is. Deze voorwaardelijke straf heeft ook als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw strafbare feiten pleegt. Nu het feit ruim vier jaar geleden is gepleegd, zal hieraan een proeftijd van 1 jaar worden verbonden.

Gelet op de ernst van het feit en het gegeven dat de gevangenisstraf in voorwaardelijke vorm wordt opgelegd, zal hiernaast een taakstraf worden opgelegd. De rechtbank acht een taakstraf van 240 uren passend, maar de schending van de redelijke termijn zal gecompenseerd worden door een vermindering van twintig uren van de op te leggen taakstraf.

Materiële schade

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het gepleegde strafbare feit. De rechtbank zal de vordering tot schadevergoeding toewijzen voorzover het gaat om de kosten voor de betaalpas, het rijbewijs, de tas, de trui, de schoenen, de parfum en het geld. Voor de gevorderde schade van de telefoon geldt dat uit de aangifte blijkt dat de weggenomen telefoon een iPhone 11 Pro betrof. Gelet op de waarde daarvan in 2022, schat de rechtbank die schade in op € 500.

Dit betekent dat de verdachte in totaal € 2.243,17 als vergoeding van materiële schade aan de benadeelde partij moet betalen. Voor het overige deel is de benadeelde partij niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan daarom bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft als gevolg van het strafbare feit rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij is naar een woning gelokt en is daar door drie mannen aangevallen, waarbij hij onder meer in zijn onderarm is gestoken. Vervolgens hebben de verdachten zijn spullen weggenomen. De aard en de ernst van de normschending brengen in dit geval mee dat de nadelige gevolgen voor de benadeelde partij zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon op andere wijze, als bedoeld in artikel 6:106, aanhef en onder b van het Burgerlijk Wetboek kan worden aangenomen.

De schade wordt naar billijkheid begroot waarbij in het bijzonder rekening is gehouden met de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend en het tijdsverloop sinds het moment dat strafbare feit is gepleegd. Gelet op alle feiten en omstandigheden is een vergoeding van € 2.500 voor immateriële schade in dit geval billijk. De benadeelde partij is in het overige deel van de vordering niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Hoofdelijke veroordeling

De verdachte heeft het strafbare feit waarvoor de schadevergoeding wordt toegekend samen met twee (tot op heden onbekende) mededaders gepleegd. Zij zijn daarom allen hoofdelijk aansprakelijk voor deze schadevergoeding. Als de mededaders de schadevergoeding (voor een deel) hebben betaald, hoeft de verdachte (dat deel) niet meer aan de benadeelde partij te betalen.

Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 15 juli 2022.

De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die hij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij grotendeels wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0.

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij. Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 47 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.