Rechtbank Rotterdam, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen feit 1

Bewezen is dat de verdachte diefstal met geweld heeft gepleegd. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.

De bewezenverklaring van feit 1 is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen (Voetnoot 1) en de onderstaande bewijsmotivering.

Op tijdnotatie 20.47.13 tot 20.47.55 zie ik dat de aangever de verlichting van zijn

Volkswagen uit zet, de deur aan de bestuurderskant opendoet en uitstapt.

Op tijdnotatie 20.48.10 tot 20.48.11 zie ik dat de aangever stil blijft staan en zich

linksom omdraait richting het licht. Ik zie dat op tijdnotatie 20.48.11 een voertuig aan de rechterkant van het beeld, in beeld komt. Later in deze beelden zie ik dat het voertuig een Audi is. Ik zie dat de Audi richting de aangever rijdt. Ik zie dat de aangever een stap naar achteren zet in de richting van de andere geparkeerde voertuigen. Ik zie dat de aangever op deze manier uit de lijn stapt die de Audi heeft. Ik zie dat het linker voorwiel van de Audi naar rechts draait. Ik zie dat de Audi hierdoor op de aangever afrijdt. Ik zie dat de aangever nog een beweging naar achteren maakt. Ik zie dat de Audi op het laatste moment weer naar links stuurt en tot stilstand komt. Ik zie dat dit allemaal met een behoorlijke snelheid gaat.

Ik zie op 20.48.31 dat de aangever een donkerkleurige schoudertas heeft die hij over

zijn linkerschouder draagt. Ik zie dat hij het tasje kruislings draagt. Ik zie dat de band van de tas vanaf zijn linkerschouder naar zijn rechter heup gaat.

Op tijdnotatie 20.48.30 tot 20.48.37 zie ik dat de voordeur van de Audi aan de

bestuurderszijde opengedaan wordt. Ik zie dat V1 uitstapt en richting de aangever loopt.

Op tijdnotatie 20.48.38 tot 20.48.40 zie ik dat V1 de aangever met zijn rechterbeen

een trap geeft tegen het linkerbeen van de aangever. Ik zie dat de aangever wegspringt en naar links rent op de camerabeelden. Op tijdnotatie 20.48.40 tot 20.48.42 zie ik dat V1 achter de aangever aan rent. Ik zie dat de aangever zich omdraait. Ik zie dat V1 dicht op de aangever staat. Op tijdnotatie 20.48.43 tot 20.48. 45 zie ik dat V1 de aangever vastpakt met zijn linkerhand. Ik zie dat V1 aan de aangever trekt. Op tijdnotatie 20.48.45 tot 20.48.48 zie ik dat V1 de aangever nog steeds vast heeft en V1 schopt met zijn linkervoet tegen het rechterbeen van de aangever. Ik zie dat V1 een ruk geeft aan de aangever en hem op de grond gooit. Ik zie dat de aangever op zijn linkerzij op de grond valt.

Op tijdnotatie 20.48.48 tot 20.49.02 zie ik dat de aangever weer opstaat en nog meer

naar links in het beeld rent. Ik zie dat V1 achter hem aan komt en de aangever weer

vastpakt. Ik zie dat V1 aan de schoudertas van de aangever trekt. Ik zie dat deze tas om de nek zit van de aangever. Ik zie dat V1 de aangever weer op de grond gooit. Ik zie dat de aangever op zijn rug valt. Ik zie dat V1 de tas lostrekt bij de aangever. Ik zie dat V1 de tas in zijn rechterhand vast heeft. Ik zie dat de aangever weer opstaat en richting de Audi loopt terwijl hij kijkt in de richting van V1.

Op tijdnotatie 20.49.02 zie ik dat V1 de tas van de aangever naar zijn linkerhand

brengt. Ik zie dat op 20.49.03 V1 de aangever met zijn rechterhand uithaalt naar de

aangever en hem raakt op de linkerzijde van zijn hoofd. Ik zie dat V1 aan de bestuurderszijde in de Audi stapt.

Op het moment dat ik uit mijn auto was gestapt en ik ter hoogte van de passagierszijde stond zag ik dat er een auto het hofje in kwam rijden. Ik zag dat de bestuurder van de auto op mij afreed. Ik zag dat de bestuurder de auto op een paar centimeter afstand van mijn voet tot stilstand bracht. Ik zag dat het een auto betrof van het merk Audi.

Ik zag dat de man uitstapte. Uit het niets zag en voelde ik dat de man mij met zijn

beide handen bij mijn beide schouders vastpakte. Ik voelde dat de man dit met kracht

deed want het deed veel pijn. Terwijl de man mij met zijn beide handen vasthield bij

mijn schouders voelde en zag ik dat de man zijn rechterscheenbeen tussen mijn benen

duwde. Ik heb mij verweerd en ik heb geprobeerd om de man van mij af te duwen. Ik

voelde dat de man met zijn rechterbeen tegen mijn benen bleef duwen en uiteindelijk

heeft de man mij gevloerd. Ik ben weer opgestaan.

Ik droeg een schoudertas met daarin twee telefoons, mijn rijbewijs, kentekenbewijs, een pakje Marlboro, een aansteker en een vape in de kleur rood en roze. Mijn tas betrof een zwarte schoudertas voorzien van het logo van ICON. De telefoons betroffen een IPhone 12Pro in de kleur zwart en een IPhone XS in de kleur zwart met beige. Terwijl ik op de grond lag, zag en voelde ik dat de man de schoudertas van mij af pakte. De tas zat om mijn schouder. Ik weet niet hoe de man de tas los heeft gekregen. Ik vermoed dat hij er met kracht aan getrokken heeft.

Nadat de man mijn schoudertas gepakt heeft zag ik dat de man in de auto stapte. Ik zag dat ze wegreden.

Bewijsmotivering feit 1

Gelet op de camerabeelden vallen de gedragingen van de verdachte naar hun uiterlijke verschijningsvorm te kwalificeren als diefstal, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan en gevolgd door, en vergezeld van, geweld. Terwijl de verdachte geweld tegen aangever pleegde, heeft hij aan de tas getrokken en uiteindelijk heeft de verdachte de tas meegenomen. Van medeplegen is geen sprake nu niet is gebleken van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en [medeverdachte] bij het plegen van dit feit. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat er onvoldoende bewijs is voor de vaststelling dat de verdachten het plan hadden om de tas van aangever te stelen. Daarnaast was de [medeverdachte] niet betrokken bij het wegnemen van de tas, omdat zij op dat moment in de auto zat. Ook pleegde zij daartoe geen geweldshandelingen.

Bewezen is dat:

1

hij op 8 oktober 2024 te Dordrecht, op de openbare weg, te weten op een parkeerplaats gelegen achter het Kasperspad, een tas met inhoud, waaronder mobiele telefoons, een kenteken- en rijbewijs op naam van [aangever], een pakje sigaretten, een aansteker en (een) vape(s), die geheel aan [aangever], toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld tegen die [aangever], gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en om, bij betrapping op heterdaad het bezit van het gestolene te verzekeren, door meermalen, althans eenmaal:

Vrijspraak feit 2

De rechtbank spreekt de verdachte vrij van feit 2. De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of de verdachte opzet had – al dan niet in voorwaardelijke zin – op het in vereniging plegen van openlijk geweld. Op de camerabeelden neemt de rechtbank het volgende waar. Nadat [medeverdachte] aangever een klap geeft beweegt de verdachte in de richting van [medeverdachte], komt schuin voor haar te staan en schermt haar op die manier met zijn lichaamstaal af van het incident, hetgeen een contra-indicatie oplevert voor de stelling dat de verdachte opzet had op het gezamenlijk plegen van geweld. De rechtbank kwalificeert de klap van de [medeverdachte] als op zichzelf staand.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een diefstal met geweld. Hij heeft de tas met inhoud van aangever weggenomen en daarbij geweld gebruikt. De verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij dit heeft gedaan vanwege de hoog opgelopen emoties in het conflict tussen hem, [medeverdachte] (zijn partner) en aangever (ex-partner van [medeverdachte]). Deze vorm van eigenrichting is echter onaanvaardbaar, hoe hoog de emoties ook oplopen in een conflict. Met zijn handelen heeft de verdachte niet alleen het gevoel van veiligheid van aangever aangetast en hem angst bezorgd, maar dergelijke gedragingen veroorzaken ook bij omstanders en in de samenleving gevoelens van onrust en onveiligheid. De verdachte heeft zich hier niet om bekommerd.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 24 februari 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten. Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Oplegging straf

Gelet op de ernst van het strafbare feit is een taakstraf passend. Bij het bepalen van de duur van de taakstraf houdt de rechtbank ook rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Daarom wordt een taakstraf van 120 uur opgelegd.

De rechtbank zal geen contactverbod met aangever opleggen. Op de zitting is duidelijk gebleken dat de verdachten geen contact willen met aangever en na het incident zijn er geen meldingen bekend waaruit blijkt dat zij contact met hem hebben opgenomen dan wel gezocht.

Materiële schade

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het gepleegde strafbare feit. De schadeposten met betrekking tot het eigen risico (€ 175,46), het vervangen van het rijbewijs en kentekenbewijs (€ 87,86) en de tas (€ 153,-) zullen worden toegewezen, omdat deze voldoende zijn onderbouwd. Daarbij merkt de rechtbank op dat de tas door het handelen van de verdachte bij aangever is weggenomen en dat het feit dat de politie de tas niet aan aangever heeft teruggegeven buiten zijn invloedssfeer ligt. Dit betekent dat in totaal een bedrag van € 416,32 aan materiële schade vergoed dient te worden aan aangever.

Het deel van de vordering van de benadeelde partij dat ziet op de behandelingen bij de fysiotherapeut en het contante geld, heeft de verdediging betwist en is door aangever onvoldoende onderbouwd met bewijsstukken. Onduidelijk is of de fysiotherapiebehandelingen gedekt zijn door de zorgverzekering van aangever. De beoordeling van dit deel van de vordering vraagt om een nadere uitwisseling van standpunten en mogelijk om bewijslevering. De behandeling van dit deel van de vordering van de benadeelde partij levert een onevenredige belasting van het strafproces op. De rechtbank verklaart de benadeelde partij daarom in dit deel niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft als gevolg van het strafbare feit rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij heeft namelijk lichamelijk letsel opgelopen.

Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 1.500,-. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard en ernst van het letsel en het herstel. Het resterende deel van de vordering wordt afgewezen. Dit betekent dat de verdachte een bedrag van € 1.500,- als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij moet betalen.

Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 8 oktober 2024.

De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die hij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (grotendeels) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,-.

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij. Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 19 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.