Rechtbank Rotterdam, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte zich gedurende twee verschillende perioden schuldig heeft gemaakt aan belaging van zijn ex-partner. De stelselmatigheid van de belaging blijkt uit de grote hoeveelheden e-mails die de verdachte aan zijn ex-partner heeft gestuurd. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 3.3.2.

De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De verdachte heeft de feiten bekend en er is geen vrijspraak bepleit. Daarom worden voor deze feiten de bewijsmiddelen hieronder wel genoemd maar niet uitgeschreven (Voetnoot 1).

Volledige bewezenverklaring

Bewezen is dat de verdachte:

feit 1 in de periode van 31 maart 2025 tot en met 24 mei 2025 te Capelle aan den IJssel wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [slachtoffer] , door - ongewenste mail berichten te sturen aan die [slachtoffer] met als inhoud o.a. "als je niet open doet dan bel ik de politie", "je moet telefonisch contact met mij opnemen" en "ik sta nu bij jouw auto", - ongewenste mail berichten/whatsapp berichten te sturen aan die [slachtoffer] met verschillende soorten ziektes, psychische aandoeningen en speculaties over de gezondheid van die [slachtoffer] en - die [slachtoffer] te volgen middels een tracker in de auto van die [slachtoffer] , en- stickers op de auto van die [slachtoffer] te plakken met als tekst o.a.: "naar jezelf kijken nee schuift af en maak mijn gezicht kapot" en "gaf mijn man de schuld niet onderbouwd maar iedereen geloofde mij",

met het oogmerk die [slachtoffer] , te dwingen iets te dulden;

feit 2 in de periode van 30 september 2025 tot en met 10 november 2025 te Capelle aan den IJssel wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [slachtoffer] , door ongewenste mail berichten te sturen aan die [slachtoffer] met als inhoud o.a.:- informatie over medische aandoeningen en ziektes,- speculaties over de gezondheid van die [slachtoffer] en- de volgende tekstberichten: "Waarom negeer jij mij en waarom zei jij dat ik waanbeelden had?” en “Waarom hou je mijn dochter bij mij weg?” en “mail mij terug” en “Kom hier even heen dit is echt heel belangrijk. Ik wacht hier 20 min anders rij ik naar je huis” en “Waarom reageer je niet?”,

met het oogmerk die [slachtoffer] , te dwingen iets te dulden.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft zijn ex-partner in totaal ongeveer drie maanden belaagd. Hij heeft haar talrijke keren e-mails en Whatsapp berichten gestuurd, stickers met gepersonaliseerde teksten op haar auto geplaatst en haar met behulp van trackers gevolgd. Door zijn ex-partner was meerdere keren duidelijk gemaakt dat zij geen contact meer wilde met de verdachte. Zelfs na het opleggen van een locatie- en contactverbod tijdens zijn schorsingsperiode is hij daarmee echter doorgegaan. Daarmee heeft de verdachte op ingrijpende wijze inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van zijn ex-partner.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 18 maart 2026 blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor mishandeling van dezelfde ex-partner. Dit betekent dat het strafblad strafverhogend werkt.

Rapporten van deskundige en de reclassering

In het rapport van psychiater [naam 1] van 3 februari 2026 staat het volgende. Er is bij de verdachte sprake van psychische stoornissen in de vorm van ADHD en een manische episode van een bipolaire stemmingsstoornis, waarschijnlijk veroorzaakt door medicatie die aan hem is voorgeschreven voor de behandeling van ADHD. Deze stoornissen waren ook aanwezig tijdens de ten laste gelegde feiten. Door behandelaars en naasten is hem wel meermalen geadviseerd die medicatie weer te staken. Daarom wordt geadviseerd om het ten laste gelegde in een verminderde mate aan de verdachte toe te rekenen. Het recidiverisico wordt ingeschat als matig verhoogd. Bij ongewijzigde voortzetting van de huidige medicatie is geen verbetering van zijn manische ziekteverschijnselen te verwachten. Ambulante psychiatrische behandeling in een forensisch kader is aangewezen. De psychiater adviseert om het recidiverisico te beperken door ambulante psychiatrische behandeling door een forensische polikliniek of forensisch FACT, van Fivoor of een soortgelijke instelling, in het kader van bijzondere voorwaarden bij een voorwaardelijk strafdeel. Ook is toezicht van de reclassering nodig.

In het rapport van Reclassering Nederland van 18 maart 2026 staat het volgende. De reclassering ziet risicofactoren in de aanhoudende fixatie van de verdachte op zijn ex-partner en de bijbehorende hardnekkige overtuigingen over haar. De verdachte heeft een beperkt probleembesef en heeft zich niet volledig open opgesteld over het contact met zijn ex-partner. Ook zijn er instabiele leefomstandigheden, waaronder het ontbreken van werk en een oplopende huurschuld. Ook de psychische kwetsbaarheid is een risicofactor. Sinds januari 2026 is de verdachte in zorg bij Fivoor. Als de verdachte zich daadwerkelijk committeert aan het behandeltraject kan dat een aanknopingspunt bieden voor gedragsverandering. Ten aanzien van medicatie is sprake van ambivalentie. Hij was gestopt met ADHD-medicatie, maar heeft daar recent weer om verzocht. Monitoring blijft nodig. Van daadwerkelijke gedragsverandering is tot op heden onvoldoende gebleken. Gelet op het delictverloop, de aanwezige risicofactoren en de beperkte responsiviteit, wordt het risico op recidive ingeschat als gemiddeld. De reclassering adviseert een (deels) voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden op te leggen: een meldplicht, ambulante behandeling en begeleiding, een contactverbod met de aangeefster en met zijn dochter en een locatieverbod voor de straat de Roer (en de daaraan grenzende straten de Bom, de Kuinder, de Barbizonlaan en de Capelseweg vanaf de A20 tot de Zevenkampseweg) in Capelle ad IJssel. Ook is geadviseerd om de voorwaarden en het toezicht dadelijk uitvoerbaar te verklaren.

Overige persoonlijke omstandigheden

Op de zitting heeft de raadsvrouw een rapport van Fivoor van 8 april 2026 overgelegd waaruit blijkt dat de verdachte sinds enkele weken is gestopt met medicatie. De rapporteurs zien dat er een aanzienlijk verschil is in het contact en in zijn stemming. Er worden geen wanen gezien en de fixatie op zijn ex-partner is niet meer merkbaar. De verdachte lijkt nu in te zien dat het leven beter is zonder medicatie. De rapporteurs verwachten dat het recidiverisico is afgenomen.

Oplegging straffen

Op basis van het rapport van psychiater [naam 1] stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte psychische stoornissen, in de vorm van ADHD en een manische episode van een bipolaire stemmingsstoornis, bestonden en dat deze het gedrag van de verdachte tijdens het begaan van de strafbare feiten beïnvloedden. De feiten worden daarom in verminderde mate aan de verdachte toegerekend.

Straffen

Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Gelet op de ernst van de strafbare feiten zullen een gevangenisstraf en een taakstraf worden opgelegd. Daarbij is in strafmatigende zin rekening gehouden met het gegeven dat de feiten in verminderde mate aan de verdachte kunnen worden toegerekend. Het onvoorwaardelijke deel van de op te leggen gevangenisstraf is gelijk aan de tijd die de verdachte heeft doorgebracht in voorarrest. Dat betekent dat de verdachte niet terug hoeft naar de gevangenis. Omdat de reclassering en de psychiater begeleiding en bijzondere voorwaarden noodzakelijk vinden en de verdachte gemotiveerd is om hieraan mee te werken, zal de rechtbank een deel van de voorgenomen straf voorwaardelijk opleggen met een proeftijd van drie jaar en met de bijzondere voorwaarden die door de reclassering zijn geadviseerd, met uitzondering van de ambulante begeleiding. De rechtbank vindt oplegging van ambulante begeleiding niet nodig, nu op de zitting is gebleken dat de verdachte zelf in staat is geweest om een baan te regelen en zijn financiële situatie te verbeteren, waardoor zijn schulden afnemen. De voorwaardelijke straf dient er ook toe om te voorkomen dat de verdachte opnieuw strafbare feiten zal plegen.

Alles afwegend wordt een gevangenisstraf voor de duur van 60 dagen, waarvan 19 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar en de eerdergenoemde bijzondere voorwaarden, en daarnaast een taakstraf voor de duur van 40 uur opgelegd. Die straf is lager dan de eis van de officier van justitie, wellicht omdat de rechtbank de verminderde toerekening zwaarder meeweegt in de straftoemeting.

Geen vrijheidsbeperkende maatregel (38v Wetboek van Strafrecht)

De officier van justitie heeft gevorderd om een vrijheidsbeperkende maatregel, inhoudende een contactverbod met de aangeefster en zijn dochter en een locatieverbod voor (straten rondom) het adres van de aangeefster, op te leggen. De rechtbank wijst die vordering af, omdat zij dit een te zware maatregel vindt in verhouding tot de aard van de stalking, die niet fysiek of bedreigend van aard was, en omdat niet is gebleken dat de verdachte sindsdien nog contact heeft gezocht met de aangeefster. Wel legt zij dit contact- en locatieverbod dus op als bijzondere voorwaarden bij de voorwaardelijke gevangenisstraf, zoals door de Reclassering geadviseerd.

Verbeurdverklaring

Als bijkomende straf voor beide feiten worden de in beslag genomen drie trackers verbeurd verklaard. De trackers behoren aan de veroordeelde toe en de strafbare feiten zijn met behulp van de trackers gepleegd.

Teruggave

De rechtbank beslist tot de teruggave van de in beslag genomen telefoon aan de verdachte. Hoewel de verdachte de telefoon heeft gebruikt voor de stalking, vindt de rechtbank het niet nodig om verbeurdverklaring als bijkomende straf op te leggen.