Rechtbank Rotterdam, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Partiële vrijspraak feit 1 primair

De beschuldiging van het in vereniging plegen van de poging tot doodslag is niet bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. Nu zowel de officier van justitie als de verdediging (zij het met betrekking tot het subsidiair ten laste gelegde openlijk geweld) tot de conclusie zijn gekomen dat van medeplegen geen sprake is geweest, zal deze partiële vrijspraak niet nader worden gemotiveerd.

Vrijspraak feit 2

Feit 2 acht de rechtbank niet bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. De officier van justitie en de verdediging zijn tot dezelfde conclusie gekomen. Uit het dossier blijkt weliswaar dat [slachtoffer 2] mishandeld is, maar onvoldoende blijkt of het de verdachte of zijn mededader is geweest die haar heeft mishandeld.

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte heeft geprobeerd [slachtoffer 1] opzettelijk te doden. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.4.

De bewezenverklaring van het feit is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen (Voetnoot 1) en de onderstaande bewijsmotivering.

Bewijsmotivering feit 1 primair

De eerste vraag die voorligt, is of de verdachte heeft geprobeerd om het slachtoffer opzettelijk van het leven te beroven door hem tegen het hoofd te schoppen. Daarvan kan reeds sprake zijn als hij bewust de naar algemene ervaringsregels aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat zijn handelen tot de dood van het slachtoffer zou leiden, en het zogeheten voorwaardelijk opzet daarop heeft gehad.

De rechtbank stelt voorop dat naar algemene ervaringsregels niet kan worden gesteld dat het geven van één of meerdere schoppen tegen het hoofd altijd, of in veel gevallen, leidt tot de dood van het slachtoffer. Onder bepaalde omstandigheden kan het schoppen tegen iemands hoofd echter wel de aanmerkelijke kans in het leven roepen dat het slachtoffer als gevolg daarvan komt te overlijden. Deze omstandigheden kunnen onder meer gelegen zijn in de kracht van het schoppen, de plek op het hoofd die wordt geraakt, het aantal schoppen, alsmede de staat en de positie waarin het slachtoffer zich op dat moment bevindt.

In dit geval is het slachtoffer door de medeverdachte met een karatetrap tegen de grond gewerkt. Uit het dossier blijkt dat de medeverdachte vervolgens boven het slachtoffer ging staan en hem meermaals sloeg. De medeverdachte heeft het slachtoffer tegen het hoofd geslagen. Terwijl dit gebeurde, nam de verdachte positie in naast het hoofd van het slachtoffer. Hij zwaaide zijn been naar achteren en heeft hierna drie keer met geschoeide voet en met volle kracht tegen het hoofd van het slachtoffer geschopt. Het slachtoffer bevond zich op dat moment in een positie waarin hij zich niet tegen het schoppen kon verweren. Hij lag namelijk op zijn rug en verweerde zich tegen de klappen van de medeverdachte.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte, door onder deze omstandigheden zo te handelen, bewust de aanmerkelijke kans in het leven geroepen dat het slachtoffer zou komen te overlijden en heeft deze kans aanvaard. De rechtbank is dan ook van oordeel dat is bewezen dat de verdachte voorwaardelijk opzet op de dood van het slachtoffer heeft gehad.

Bewezen is dat:

1 primairhij in de periode van 29 april 2022 tot en met 30 april 2022

te Oud-Beijerland, gemeente Hoeksche Waard,ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om[slachtoffer 1] opzettelijk van het leven te beroven,die [slachtoffer 1] meermaals tegen het hoofd en/of

de nek heeft getrapt en/of geschopt,terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich, nadat hij en de medeverdachte door het slachtoffer werden aangesproken op wildplassen, schuldig gemaakt aan poging tot doodslag. Hij heeft het slachtoffer na een zeer geringe aanleiding meermaals met volle kracht tegen het hoofd geschopt, terwijl het slachtoffer weerloos op de grond lag.

De verdachte heeft met zijn handelen een zeer ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Het geweldsincident moet voor het slachtoffer en zijn familie buitengewoon bedreigend zijn geweest en heeft bij het slachtoffer, naast pijn en letsel, ook gevoelens van angst en onveiligheid opgeroepen. Ook een omstander is getuige geweest van het geweld dat heeft plaatsgevonden. Dergelijk geweld zorgt voor ernstige gevoelens van angst en onveiligheid in de maatschappij. Dit weegt extra zwaar, omdat er slechts een futiele aanleiding was. De rechtbank rekent dit de verdachte zwaar aan.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 15 december 2025 blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten.

Rapport van de reclassering

In het rapport van Fivoor van 21 januari 2026 staat het volgende. De verdachte heeft zijn leven op orde. Hij beschikt over een baan en heeft een eigen onderneming. Hij heeft afstand gedaan van zijn delict gerelateerde sociale netwerk. Er is geen sprake (meer) van instabiliteit op het gebied van zijn middelengebruik. Verder beschikt de verdachte over een beschermend netwerk en worden er geen risicofactoren gezien. Het risico op recidive wordt ingeschat als laag. Bij een veroordeling adviseert de reclassering een straf zonder bijzondere voorwaarden. De reclassering vindt interventies of toezicht niet nodig.

Redelijke termijn

De verdachte moet binnen een redelijke termijn worden berecht. De redelijke termijn is in dit geval gestart op 23 mei 2022, omdat de verdachte toen in verzekering is gesteld. Tot aan dit vonnis is een periode van ruim drie jaar en acht maanden verstreken. Omdat geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is de redelijke termijn in deze zaak twee jaar. Dat betekent dat de redelijke termijn is geschonden. Daarom heeft dit gevolgen voor de op te leggen straf in het voordeel van de verdachte.

Oplegging straf

Gelet op de ernst van het strafbare feit en het strafblad van de verdachte is een gevangenisstraf noodzakelijk. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd.

Zoals op de terechtzitting is gebleken, gaat het naar omstandigheden goed met de verdachte. Gelet op al het voorgaande zal de rechtbank het onvoorwaardelijk op te leggen deel van de gevangenisstraf beperken tot de tijd die de verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht. Dat betekent dat de verdachte niet terug hoeft naar de gevangenis.

Gelet op de ernst van het strafbare feit acht de rechtbank daarnaast oplegging van een taakstraf van honderdtachtig uur passend.

Materiële schade [benadeelde partij 1]

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het onder 1 primair gepleegde strafbare feit. De verdediging heeft de hoogte van de vordering niet betwist. De gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor. De vordering wordt daarom toegewezen. Dit betekent dat de verdachte € 215,52 als vergoeding van materiële schade aan de benadeelde partij moet betalen.

Immateriële schade [benadeelde partij 1]

heeft als gevolg van het strafbare feit onder 1 primair rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij heeft namelijk lichamelijk letsel opgelopen in de zin van artikel 6:106 sub b van het Burgerlijk Wetboek.

Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 1.600,-. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. In tegenstelling tot hetgeen door de verdediging is bepleit, ziet de rechtbank geen aanleiding om het schadebedrag te matigen. Dit betekent dat de verdachte een bedrag van € 1600,- als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij moet betalen.

Schade [benadeelde partij 2]

De rechtbank zal de [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk verklaren in de vordering nu de verdachte van het ten laste gelegde feit 2 zal worden vrijgesproken. De benadeelde partij kan de vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Hoofdelijke veroordeling

De verdachte heeft het strafbare feit waarvoor de schadevergoeding wordt toegekend samen met een mededader gepleegd. Zij zijn daarom beiden hoofdelijk aansprakelijk voor deze schade. Als de mededader de schade (voor een deel) heeft betaald, hoeft de verdachte (dat deel) niet meer aan de benadeelde partij te betalen.

Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel

De [benadeelde partij 1] heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 30 april 2022.

De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de [benadeelde partij 1] heeft gemaakt en die hij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,00.

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij. Als dwangmiddel kan voor de toegewezen vordering van [benadeelde partij 1] gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 18 (achttien) dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.