Rechtbank Rotterdam, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

Standpunten van de officier van justitie en van de verdediging

De officier van justitie en de verdediging hebben allebei geconcludeerd dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het medeplegen van een poging moord/doodslag. Ook hebben zij beiden geconcludeerd dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de medeplichtigheid aan een poging moord. Zij verschillen van opvatting of de verdachte moet worden veroordeeld voor de medeplichtigheid aan een poging doodslag. De officier van justitie is van mening dat dit wel bewezen is; de verdediging heeft ook daarvoor vrijspraak bepleit.

Wat is er gebeurd?

De rechtbank stelt het volgende vast. Op camerabeelden van de Diergaardesingel in Rotterdam is te zien dat de verdachte op 19 april 2025 om omstreeks 19:31 uur iets overhandigt aan de medeverdachte [medeverdachte] . [medeverdachte] laat dit voorwerp vallen, pakt het weer op en rent door. Als hij doorrent, is te zien dat [medeverdachte] op dat moment een vuurwapen of een daarop lijkend voorwerp in zijn rechterhand heeft. De rechtbank stelt vast dat dit het voorwerp is dat hem kort daarvoor is overhandigd door de verdachte. Zowel de verdachte als [medeverdachte] zijn op deze camerabeelden herkend door politieagenten.

De rechtbank stelt ook vast dat om omstreeks 19:37 uur meerdere personen, waaronder [medeverdachte] , vanuit de fietsenstalling van het Centraal Station richting de tramhaltes lopen. Vier personen (waaronder [medeverdachte] , maar zonder de verdachte) stappen in tram 7. Vervolgens stappen zij om 19.40 uur uit bij tramhalte Hofplein. Daarna rennen zij voorbij de tram richting drie personen die aan de overkant staan. Tijdens het rennen heeft [medeverdachte] een vuurwapen in zijn handen waarmee hij richting twee personen schiet. [medeverdachte] is later op de avond aangehouden en in een tas – die overeenkomt met de tas die [medeverdachte] op de camerabeelden draagt – wordt een vuurwapen aangetroffen met twee verschoten patronen erin. Op de trekkerbeugel van dit wapen is DNA van [medeverdachte] en de verdachte aangetroffen (bewijskracht meer dan 1 miljard).

Op grond van het voorgaande stelt de rechtbank vast dat het voorwerp dat de verdachte op 19 april 2025 heeft overhandigd aan [medeverdachte] daadwerkelijk een vuurwapen is en dat [medeverdachte] daarmee minder dan 10 minuten later twee schoten heeft gelost richting personen.

Poging moord dan wel doodslag

De volgende vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of het handelen van [medeverdachte] kan worden gekwalificeerd als een poging tot moord dan wel een poging tot doodslag.

Met de officier van justitie en de raadsman is de rechtbank van oordeel dat niet wettig en overtuigend kan worden bewezen dat [medeverdachte] met voorbedachte raad heeft gehandeld. Wel is de rechtbank van oordeel dat [medeverdachte] door met een vuurwapen richting personen te schieten de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat iemand als gevolg daarvan zou kunnen komen te overlijden. Immers, het met een vuurwapen schieten richting meerdere personen brengt naar algemene ervaringsregels een aanmerkelijke kans op dodelijk letsel met zich mee. De rechtbank stelt vast dat het handelen van [medeverdachte] moet worden gekwalificeerd als een poging tot doodslag.

Medeplegen van poging doodslag

De verdachte was er niet bij toen [medeverdachte] met het vuurwapen schoot. Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van mening dat hij niet als medepleger kan worden aangemerkt van deze poging doodslag. Er kan niet bewezen worden dat hij nauw en bewust heeft samengewerkt met [medeverdachte] .

Medeplichtigheid aan poging tot doodslag

Dat brengt de rechtbank tot de vraag of de verdachte medeplichtig is aan het door [medeverdachte] gepleegde misdrijf. De rechtbank stelt voorop dat voor de bewezenverklaring van medeplichtigheid aan een misdrijf is vereist dat niet alleen wordt bewezen dat het opzet van de verdachte was gericht op zijn handelingen als medeplichtige, maar dat ook wordt bewezen dat zijn opzet was gericht op het door de dader gepleegde misdrijf. Daarbij kan ook sprake zijn van opzet in voorwaardelijke zin.

Uit het dossier volgt dat er tussen twee groepen een conflict bestond en dat de verdachte kort voorafgaand aan het schietincident deel uitmaakte van één van deze groepen, waartoe ook [medeverdachte] behoorde. De verdachte heeft ongeveer negen minuten voor het schieten een vuurwapen aan [medeverdachte] overhandigd. De verdachte en [medeverdachte] renden op dat moment achter de groep aan waarmee zij in conflict waren – zij het met enige afstand ertussen. Door onder deze omstandigheden een vuurwapen te verstrekken, heeft de verdachte naar het oordeel van de rechtbank bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat [medeverdachte] dit vuurwapen zou gebruiken om richting een persoon te schieten en dat die persoon daardoor zou kunnen komen te overlijden. Er is dus sprake van voorwaardelijke opzet. Daarmee heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan medeplichtigheid aan een poging doodslag.

Feit 2 (voorhanden hebben van een vuurwapen)

Met de bewezenverklaring van feit 1 subsidiair, kan ook feit 2, te weten het voorhanden hebben van een vuurwapen, bewezen worden.

Conclusie

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte medeplichtig is aan poging tot doodslag en het voorhanden hebben van een vuurwapen.