Rechtbank Rotterdam, eerste aanleg - meervoudig strafrecht overig

De veroordeelde en het Openbaar Ministerie hebben procesafspraken gemaakt. De rechtbank is niet betrokken geweest bij de totstandkoming hiervan en is hieraan ook niet gebonden.

Partijen zijn onder meer overeengekomen dat de officier van justitie zal vorderen dat het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt vastgesteld op € 81.939,- en de betalingsverplichting wordt vastgesteld op € 60.000,-.

Tijdens de zitting zijn de gemaakte afspraken met de veroordeelde en zijn raadsman besproken. Op vragen van de rechtbank heeft de veroordeelde geantwoord dat hij de gemaakte procesafspraken begrijpt, dat hij het inhoudelijk eens is met die afspraken en dat hij zich bewust is van de consequenties van die afspraken. De rechtbank heeft tijdens de bespreking benadrukt dat de rechtbank niet is gebonden aan die afspraken en dat de verdachte jegens de rechtbank dus niet is gehouden tot naleving van de gemaakte overeenkomst met het Openbaar Ministerie.

Mede op grond van de bespreking van de procesafspraken ter zitting, is de rechtbank tot de overtuiging gekomen dat de veroordeelde vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en terwijl hij zich bewust was van de rechtsgevolgen van de gemaakte afspraken, gekomen is tot de ondubbelzinnige beslissing om akkoord te gaan met het afdoeningsvoorstel. Ook overigens is naar het oordeel van de rechtbank sprake van een eerlijk proces en wordt voldaan aan de eisen die artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) stelt.

De vordering van de officier van justitie strekt tot:

De officier van justitie heeft de vordering gebaseerd op het ‘Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel’ (Voetnoot 2) (hierna: het ontnemingsrapport), dat is opgemaakt naar aanleiding van het strafrechtelijk onderzoek dat naar de veroordeelde is ingesteld, en de gemaakte procesafspraken.

De verdediging heeft verzocht om de vordering van de officier van justitie te volgen.

De veroordeelde is bekend met psychische problematiek. Als gevolg van de gebeurtenissen rondom de strafzaak zijn de klachten weer sterk aanwezig, hetgeen een aanzienlijke invloed heeft op zijn dagelijks leven. De veroordeelde heeft een inkomen waarvan hij kan rondkomen. Hij heeft door de criminele activiteiten in zijn levensonderhoud voorzien en heeft daar niets meer aan overgehouden. Hij heeft enkele jaren aan de zelfkant van de samenleving geleefd, en heeft sinds enkele jaren na een moeizame integratie weer een vaste baan en huisvesting.

Het bedrag doet naar het oordeel van de rechtbank recht aan zowel de belangen van de maatschappij als van de veroordeelde. De betalingsverplichting van de veroordeelde wordt daarom vastgesteld op € 60.000,-.

Uitgaande van een maximum duur van de gijzeling van drie jaar (artikel 36e, elfde lid, Sr) hanteert de rechtbank naar rato de volgende verdeling:

Het aantal dagen gijzeling in deze zaak zal daarom worden vastgesteld op 360 dagen voor de eerste € 50.000,- plus 8 dagen voor de resterende € 10.000,- (€ 10.000,- / € 450.000,- X 360) is 368 dagen.