Rechtbank Zeeland-West-Brabant, op tegenspraak strafrecht overig

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie houdt in de strafeis rekening met de ernst van de feiten, het rapport van de psycholoog van 23 februari 2026 en het rapport van de reclassering van 27 februari 2026. De officier van justitie houdt er rekening mee dat de feiten 1 en 2 in licht verminderde mate aan verdachte zijn toe te rekenen en vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar en aftrek van het voorarrest. Aan het voorwaardelijke gedeelte van de straf dienen de bijzondere voorwaarden te worden verbonden zoals geadviseerd door de reclassering en een contactverbod met het slachtoffer. Deze voorwaarden dienen dadelijk uitvoerbaar te worden verklaard.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt verdachte voor alle feiten licht verminderd toerekeningsvatbaar te verklaren. De feiten zijn dusdanig verwant aan elkaar dat een onderscheid maken in de mate van strafbaarheid de verdediging vreemd voorkomt. De verdediging acht het met name van belang dat verdachte passende hulpverlening krijgt. Om die reden bepleit de verdediging een deels voorwaardelijke gevangenisstraf, waarbij het onvoorwaardelijke gedeelte gelijk is aan de duur van het voorarrest.

Het oordeel van de rechtbank

De aard en ernst van de feiten

Verdachte heeft zijn dochter [slachtoffer] gedurende twee jaar seksueel misbruikt, waarbij hij onder meer bij haar is binnengedrongen. Zij was toen tussen de twee en vier jaar oud. Het seksueel misbruik vond plaats in de woning waar verdachte met zijn vrouw en vier kinderen woonde. Dit had bij uitstek de plek moet zijn waar [slachtoffer] zich veilig kon voelen. Verdachte droeg de zorg voor [slachtoffer] en zij moest kunnen vertrouwen op haar vader. Toch heeft verdachte ervoor gekozen om, naar eigen zeggen onder invloed van drugs, seksuele handelingen bij [slachtoffer] te verrichten. Verdachte heeft daarvan ook filmpjes en foto’s gemaakt en dus kinderporno vervaardigd. Verdachte wist dat hij verkeerd bezig was, maar kon zichzelf blijkbaar niet in bedwang houden. Daarmee heeft hij zijn dochtertje schade berokkend. Dit blijkt te meer nu door de politie is beschreven dat op de filmpjes is te horen dat [slachtoffer] aangeeft dat verdachte haar pijn doet en verdachte desondanks doorgaat met het verrichten van de seksuele handelingen. Het was de verantwoordelijkheid van verdachte om zijn dochter een veilige en geborgen gezinssituatie te bieden, waar zij onbezorgd kon opgroeien. Daarin is hij ernstig tekortgeschoten. Het drugsgebruik en de slechte seksuele relatie met zijn (ex-)vrouw zijn hiervoor geen excuus. Met zijn handelen heeft verdachte de lichamelijke en seksuele integriteit van [slachtoffer] geschonden. [slachtoffer] heeft daarnaast ook een terugval gehad in haar ontwikkeling in die zin dat zij nog altijd niet zindelijk is. Verdachte heeft een normale (seksuele) ontwikkeling van [slachtoffer] , waar ieder kind recht op heeft, doorkruist. Algemeen bekend is dat zulke handelingen gevolgen kunnen hebben in haar latere leven.

Naast het feit dat verdachte met zijn handelen het vertrouwen van [slachtoffer] heeft geschonden heeft hij ook het vertrouwen van zijn (ex-)vrouw en moeder van [slachtoffer] in ernstige mate geschonden. De moeder van [slachtoffer] heeft tijdens de zitting verwoord hoe het handelen van verdachte [slachtoffer] , haarzelf en haar gezin heeft geraakt. Allemaal krijgen zij psychische hulpverlening om de gebeurtenissen en veranderingen te verwerken.

De persoon en persoonlijke omstandigheden van verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van verdachte van 6 november 2025 waaruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke delicten.

De psycholoog drs. [psycholoog] heeft in haar rapportage van 23 februari 2026 geconcludeerd dat er bij verdachte sprake is van een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met antisociale en vermijdende persoonlijkheidstrekken, stoornissen in het gebruik van cannabis, cocaïne en hallucinogeen 2CB, een gokstoornis en een parafiele stoornis. Volgens de psycholoog waren deze stoornissen ten tijde van de feiten aanwezig en hebben deze het handelen van verdachte deels beïnvloed. Verdachte was op een dwangmatige manier bezig met seksualiteit en was gefrustreerd vanwege het gebrek aan intimiteit in zijn relatie. De aanwezigheid van [slachtoffer] schiep voor verdachte een mogelijkheid om aan zijn seksuele behoeftes te voldoen. Het gebruik van drugs heeft hier een luxerende en drempelverlagende werking in gehad.

De psycholoog heeft geadviseerd verdachte voor het seksueel misbruik in licht verminderde mate toerekeningsvatbaar te verklaren. Het vervaardigen van kinderporno kan in zijn geheel aan verdachte worden toegerekend. De rechtbank volgt deze conclusie van de psycholoog niet. Het onderscheid in strafbaarheid tussen de twee strafbare feiten komt de rechtbank vreemd voor gelet op de verwevenheid van de gedragingen: deze hebben namelijk gelijktijdig plaatsgevonden. Verdachte wist dat hij onder invloed van drugs grensoverschrijdende seksuele handelingen verrichtte. Desondanks is hij doorgegaan met het gebruiken van drugs, waardoor hij zichzelf telkens opnieuw in een positie heeft gebracht waarbij hij misbruik maakte van zijn dochter. De rechtbank is dan ook van oordeel dat alle strafbare feiten geheel aan verdachte kunnen worden toegerekend.

De rechtbank heeft ook acht geslagen op het reclasseringsadvies van 27 februari 2026 waarin de reclassering bijzondere voorwaarden adviseert, namelijk een meldplicht, opname in een zorginstelling, ambulante behandeling, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang en beheersing van het middelengebruik. De reclassering adviseert deze voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren. In beginsel schat de reclassering het recidiverisico in op laag tot gemiddeld, maar indien verdachte niet direct aansluitend aan de detentie met het behandeltraject kan starten, wordt een gemiddeld tot hoog risico op

letselschade voor specifieke of willekeurige personen ingeschat.

De straf

De ernst van de feiten rechtvaardigt in beginsel een lange onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Ter zitting heeft verdachte de seksuele handelingen en het maken van de opnames grotendeels bekend. Wel merkt de rechtbank op dat verdachte niet volledig de verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn handelen en de oorzaak van zijn handelen blijft zoeken in factoren buiten zichzelf, zoals zijn verslaving en relatie met zijn (ex-)vrouw.

De rechtbank houdt daarnaast bij het bepalen van de straf rekening met de rapportages van de psycholoog en de reclassering, alsmede met de persoon van verdachte. In afwijking van het rapport van de psycholoog acht de rechtbank verdachte volledig toerekeningsvatbaar. De rechtbank is van oordeel dat het noodzakelijk is dat verdachte wordt behandeld en daarbij aan een strak kader aan bijzondere voorwaarden moet voldoen. Verdachte heeft tijdens de zitting laten weten dat hij bereid is aan deze voorwaarden mee te werken. In afwijking van het rapport van de reclassering acht de rechtbank een volledig verbod op het gebruik van drugs nodig. Daarnaast ziet de rechtbank redenen om een contactverbod met [slachtoffer] op te leggen aan verdachte. Tijdens de zitting is gebleken dat [slachtoffer] fysiek last heeft van het handelen van verdachte. Het creëren van rust en veiligheid voor [slachtoffer] prevaleert boven het contact met verdachte. Om het kader aan bijzondere voorwaarden vorm te geven zal de gevangenisstraf deels voorwaardelijk aan verdachte worden opgelegd. Hierbij acht de rechtbank een proeftijd van drie jaar passend, gelet op de langdurige opname in een zorginstelling die aan verdachte is geadviseerd. Na afloop van deze opname heeft de reclassering nog voldoende tijd om de overige voorwaarden uit te voeren en toezicht te houden op verdachte.

Alles afwegend acht de rechtbank de door de officier van justitie gevorderde straf passend en geboden. De rechtbank legt aan verdachte op een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar, met de bijzondere voorwaarden zoals die in het reclasseringsadvies zijn opgenomen met de in de vorige alinea genoemde aanpassingen.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.

Nu er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een persoon wordt bevolen dat de maatregel dadelijk uitvoerbaar is.

De onttrekking aan het verkeer

De in beslag genomen telefoons worden onttrokken aan het verkeer. De telefoons zijn hiervoor vatbaar en het wordt passend geacht om die voorwerpen te onttrekken aan het verkeer, omdat de onder 3 en 4 bewezen feiten met behulp van voornoemde voorwerpen zijn begaan.