Rechtbank Zeeland-West-Brabant, op tegenspraak strafrecht overig

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een werkstraf van 180 uur, waarvan 80 uur voorwaardelijk met een proeftijd van één jaar.

Het standpunt van de verdediging

Indien de rechtbank tot een bewezenverklaring komt, verzoekt de verdediging bij het bepalen van de straf rekening te houden met het feit dat verdachte een first offender is, hij al 3 dagen in voorarrest heeft verbleven en zich al veertien maanden houdt aan de schorsingsvoorwaarden. Tevens verzoekt de verdediging rekening te houden met het rapport van de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) waaruit blijkt dat het algemeen recidiverisico laag is en verzoekt het strafadvies van de Raad, te weten een werkstraf, te volgen.

Het oordeel van de rechtbank

Ernst van het feit

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan opzettelijke brandstichting. Verdachte heeft met de door hem meegenomen gasbrander het aan het bedrijfspand aangebrachte piepschuim in brand gestoken. Eerst was er een kleine vlam, maar het vuur werd steeds groter. Verdachte en de andere jongens zijn toen vertrokken zonder de hulpdiensten in te schakelen. Uiteindelijk is het hele bedrijfspand afgebrand. Het is niet de bedoeling geweest van verdachte dat het bedrijfspand zou afbranden, maar dat is wel het nare gevolg geweest. Dat de kans bestond dat het bedrijfspand in brand zou vliegen door het in brand steken van het piepschuim, was te bedenken voor iedereen.

Naast de forse geschatte materiële schade heeft de brand ook voor onrust en gevoelens van onveiligheid gezorgd voor de maatschappij. Een brand is oncontroleerbaar en de gevolgen ervan zijn daarom ook onvoorspelbaar. Brandstichting is dan ook een zeer ernstig en gevaarlijk feit. De rechtbank rekent het verdachte zwaar aan dat hij de brandstichting heeft gepleegd en dat hij onvoldoende stil heeft gestaan bij de impact en de gevolgen hiervan voor anderen.

Persoonlijke omstandigheden

De rechtbank heeft gezien dat verdachte niet eerder strafrechtelijk is veroordeeld.

De rechtbank heeft ook acht geslagen op de rapportages van de Raad en de mondelinge toelichting daarop ter zitting. De Raad stelt dat het niet de intentie van verdachte is geweest om een brand te stichten met dergelijk grote consequenties. Na zijn aanhouding heeft verdachte drie dagen in voorarrest verbleven en is geschorst met een lijst aan schorsingsvoorwaarden. De brandstichting dateert inmiddels van meer dan een jaar gelegen en in de tussentijd is verdachte niet gerecidiveerd. Verdachte stelt zich al ruim een jaar meewerkend op richting de jeugdreclassering. Om die reden vindt de Raad jeugdreclassering niet langer geïndiceerd. De Raad weegt hierin mee dat de jeugdreclassering zelf ook aangeeft dat begeleiding vanuit hen niet langer nodig is. Al enige tijd loopt er een coachingstraject vanuit [organisatie] en verdachte werkt hieraan mee en heeft hier baat bij. Deze hulpverlening kan in het vrijwillige kader worden voortgezet. De Raad adviseert verdachte een taakstraf op te leggen in de vorm van een werkstraf. Ter zitting heeft de Raad het advies gehandhaafd.

Namens de jeugdreclassering is ter zitting naar voren gebracht dat zij sinds de aanhouding van verdachte betrokken zijn. In het begin was er wekelijks contact tussen verdachte en de jeugdreclassering, maar sinds de coach van [organisatie] is betrokken, vindt er nog maar maandelijks contact plaats. Hoewel de jeugdreclassering pas tijdens de zitting ervan op de hoogte is geraakt dat de proceshouding van verdachte inmiddels is gewijzigd van ontkennende verdachte naar bekennende verdachte, maakt dit niet dat de jeugdreclassering een voortzetting van de begeleiding nodig vindt. De begeleiding van verdachte door de coach van [organisatie] zal in het vrijwillige kader worden voortgezet.

De straf

De rechtbank neemt bij de strafoplegging als uitgangspunt de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het LOVS voor minderjarigen voor een brandstichting. Hoewel de omvang van de brand nooit de bedoeling van verdachte is geweest, houdt de rechtbank in strafverzwarende zin rekening met de ernst van het feit en de ontstane onrust in de maatschappij. Ook houdt de rechtbank er rekening mee dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit. Dit leidt ertoe dat er geen (verdere) strafverzwaring voor recidive aan de orde is. Ten slotte weegt de rechtbank mee dat is gebleken dat verdachte een positieve ontwikkeling doormaakt. Het recidiverisico wordt ingeschat op laag.

Gelet op voornoemde omstandigheden, in samenhang bezien, is de rechtbank van oordeel dat de eis van de officier van justitie onvoldoende recht doet aan de ernst van het feit en de persoon van verdachte. Alles afwegend is de rechtbank van oordeel dat een (onvoorwaardelijke) werkstraf van 120 uur, subsidiair 60 dagen jeugddetentie, met aftrek van het voorarrest, passend en geboden is. De rechtbank vindt het belangrijk dat verdachte door het verrichten van de werkstraf de directe gevolgen ondervindt van zijn strafbare gedragingen. Een (deels) voorwaardelijke straf met daaraan gekoppeld een proeftijd met algemene en bijzondere voorwaarden vindt de rechtbank niet gepast. Verdachte bekent inmiddels het feit te hebben gepleegd en wil verantwoordelijkheid nemen voor zijn daden. Nu het recidiverisico wordt ingeschat als laag, vindt de rechtbank het gewenst dat verdachte deze verantwoordelijkheid kan nemen door het verrichten van de werkstraf en vervolgens deze zaak ook voor zichzelf kan afsluiten en zijn positieve ontwikkeling voort kan zetten.