Rechtbank Zeeland-West-Brabant, op tegenspraak strafrecht overig

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 12 maanden waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en met aftrek van de tijd doorgebracht in voorarrest. Aan het voorwaardelijk deel moeten de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd, worden verbonden. Daarnaast vindt de officier van justitie een taakstraf van 180 uren op zijn plaats.

Verder verzet de officier van justitie zich niet tegen het laten vervallen van het elektronisch toezicht en het beperken van het locatieverbod tot een kleiner gebied dan de gehele gemeente Oosterhout . Het locatieverbod zou wel een groter gebied moeten betreffen dan enkel de straat waarin het slachtoffer woonachtig is.

Tot slot vordert de officier van justitie de oplegging van een maatregel ex artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht (hierna Sr).

Het standpunt van de verdediging

De verdediging is van mening dat een deels voorwaardelijke gevangenisstraf van 12 maanden passend is. Het onvoorwaardelijk deel zou dan gelijk aan het voorarrest moeten zijn en het restant zou dan voorwaardelijk moeten zijn. Dit ook om de bijzondere voorwaarden hieraan te kunnen koppelen. Er is geen bezwaar tegen een contact- en locatieverbod, maar het verzoek is om het elektronisch toezicht te laten vervallen en om het locatieverbod niet op de gehele gemeente Oosterhout van toepassing te laten zijn.

Het oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de op te leggen straf heeft de rechtbank acht geslagen op de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van de verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan brandstichting door benzine op de tochtstrip van de brievenbus in de voordeur van de woning van zijn ex-partner te gieten en deze vervolgens aan te steken. Hoewel de brand zich heeft beperkt en enkel gevaar voor goederen is ontstaan, rekent de rechtbank het verdachte zwaar aan dat hij op deze wijze brand heeft gesticht. Brandstichting is een ernstig feit omdat vuur zich onvoorspelbaar kan ontwikkelen en aanzienlijke schade kan veroorzaken. Bovendien heeft verdachte met zijn handelen inbreuk gemaakt op het veiligheidsgevoel van het slachtoffer. Dat het slachtoffer zijn voormalige partner is, maakt het feit extra kwalijk. Een woning dient een plaats te zijn waar iemand zich veilig kan voelen. Door juist bij de woning van zijn ex-partner brand te stichten heeft verdachte dat veiligheidsgevoel ernstig aangetast.

De rechtbank slaat acht op het strafblad van verdachte. Daaruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor brandstichting of soortgelijke feiten. Wel is hij eerder veroordeeld voor een feit in de relationele sfeer, te weten huiselijk geweld. Daaruit leidt de rechtbank af dat verdachte moeite lijkt te hebben met het verwerken van het beëindigen van een relatie dan wel onvoldoende beschikt over adequate copingvaardigheden om met dergelijke situaties om te gaan. Dit vormt een zorgelijke ontwikkeling, mede nu het onderhavige feit eveneens is gepleegd jegens een voormalige partner.

De rechtbank neemt daarnaast kennis van het reclasseringsrapport van 30 maart 2026. Daaruit volgt dat bij verdachte sprake is van een Autisme Spectrum Stoornis en een licht verstandelijke beperking. Volgens de reclassering zijn deze factoren van invloed geweest op de impulscontrole van verdachte ten tijde van het plegen van het feit. Verder ziet de reclassering een verband tussen het middelengebruik van verdachte en zijn psychosociaal functioneren. De reclassering acht nader diagnostisch onderzoek en een daarop aansluitende behandeling geïndiceerd. Het risico op recidive wordt ingeschat als gemiddeld tot hoog. Om dat risico te beperken adviseert de reclassering een deels voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, een ambulante behandeling – zo nodig met een kortdurende klinische opname –, een contactverbod en een locatieverbod (met elektronisch toezicht), een verplichting tot het hebben van een zinvolle dagbesteding en het beheersen van het middelengebruik.

Gelet op de persoon van verdachte en het ingeschatte recidiverisico acht de rechtbank het noodzakelijk dat verdachte begeleiding en behandeling krijgt. De rechtbank zal daarom een deels voorwaardelijke gevangenisstraf opleggen met de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden. De rechtbank ziet geen aanleiding om daarnaast elektronisch toezicht te bevelen. Ook zal het locatieverbod worden aangepast, zodat dit niet verder strekt dan noodzakelijk is ter bescherming van het slachtoffer en ter voorkoming van nieuwe strafbare feiten jegens haar. Het locatieverbod ziet op het gebied binnen de straten [straat 1] , [straat 2] , [straat 3] en [straat 4] (exclusief die straten zelf), alle gelegen in [plaats] en die samen een gebied vormen waarin de woning van het slachtoffer staat.

Gelet op de hiervoor genoemde eerdere veroordeling voor geweld in de relationele sfeer en de omstandigheden waaronder het onderhavige feit is gepleegd, is de rechtbank van oordeel dat ernstig rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid dat verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen dat is gericht tegen de lichamelijke integriteit of veiligheid van personen, in het bijzonder indien sprake is van relationele problematiek. Daarom zal de rechtbank bevelen dat de aan de voorwaardelijke straf verbonden bijzondere voorwaarden en het daarop uit te oefenen toezicht dadelijk uitvoerbaar zijn.

De rechtbank ziet geen aanleiding om daarnaast de vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38v Sr op te leggen. Verdachte bevindt zich inmiddels al enkele maanden in een schorsing van de voorlopige hechtenis, waarbij voorwaarden gelden die strekken tot bescherming van het slachtoffer. Gebleken is dat zich gedurende die periode geen incidenten hebben voorgedaan. Tegen deze achtergrond is de rechtbank van oordeel dat de feiten en omstandigheden van deze zaak de toepassing van artikel 38v Sr niet rechtvaardigen.

Alles afwegende acht de rechtbank een deels voorwaardelijke gevangenisstraf passend en geboden. Met het onvoorwaardelijke deel wordt recht gedaan aan de ernst van het feit, terwijl het voorwaardelijke deel, met daaraan verbonden de hiervoor genoemde bijzondere voorwaarden, ertoe strekt herhaling te voorkomen en verdachte de noodzakelijke behandeling en begeleiding te laten volgen. De tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, te weten 192 dagen, zal in mindering worden gebracht op het onvoorwaardelijke deel van de gevangenisstraf.